Φέτος στο νηπιαγωγείο μας αποφασίσαμε να νικήσουμε τη μιζέρια που μας επέβαλε η πανδημία και η κλεισούρα της προηγούμενης χρονιάς και να βρούμε τρόπους διαφορετικούς, που να ταιριάζουν στη νοοτροπία του νηπιαγωγείου… αυστηρά ακατάλληλους για όσους/όσες δεν αισθάνονται παιδιά!!! Φέτος παιδιά και μεγάλοι αποφασίσαμε να ενώσουμε δυνάμεις σε μια χρονιά δημιουργίας και έκφρασης. Αρχή με τις εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου. Οι γονείς εξέφρασαν την επιθυμία τους να μην γίνει “κεκλεισμένων των θυρών”, το θέμα πέρασε από “διαβούλευση” στην τάξη και βρήκε σύμφωνα τα παιδιά. Έτσι σηκώσαμε τα μανίκια και οργανώσαμε θεατρική παράσταση με το παραμύθι της Γαλάτειας Γρηγοριάδου Σουρέλη “Το ασπρογάλανο πανί” σε διασκευή δική μας, με χρώματα, μουσική και αυτοσχέδια υλικά και αξεσουάρ που φτιάχτηκαν στην τάξη από τα παιδικά χεράκια. Σπάζοντας το κεφάλι μας να βρούμε τρόπο να έχουμε θεατές σκεφτήκαμε η παράστασή μας να γίνει υπαίθρια! Ο χώρος βρέθηκε! Το άλσος στο λόφο της εκκλησίας της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Ξενία), δίπλα στο νηπιαγωγείο μας. Την Παρασκευή 22 Οκτωβρίου, λοιπόν, πήραμε τα απαραίτητα και να ‘μαστε για την πρόβα μας. Εξερευνήσαμε, παρατηρήσαμε τη φύση και τον περιβάλλοντα χώρο, είδαμε την πόλη μας από ψηλά και τα βουνά που την αγκαλιάζουν, ακούσαμε τα πουλιά να μας τραγουδούν, παρελάσαμε, κάναμε πικ νικ και φυσικά την πρόβα μας. Κουραστήκαμε αλλά τα καταφέραμε, άλλωστε όταν υπάρχει θετική σκέψη, οι δυσκολίες ξεπερνιούνται. Ο καιρός ήταν σύμμαχος, μακάρι να μας κάνει το χατήρι και την ημέρα της γιορτής μας. Γονείς, παιδιά και κυρία έδωσαν ραντεβού (και το τήρησαν) για την Κυριακή 24 Οκτωβρίου, στο ίδιο μέρος σε μια εθελοντική προσπάθεια καθαρισμού του χώρου (αλλά αυτό είναι μια άλλη ανάρτηση…). Ένα μεγααααλο, δημόσιο ευχαριστώ από την (υπερήφανη) κυρία σε όλους και όλες τους γονείς του 2ου τμήματος του νηπιαγωγείου που δίνουν απλόχερα κομμάτια από την ψυχή τους, στηρίζουν εμένα προσωπικά και μου εμπιστεύονται τα αστεράκια τους. Σε κάθε μία από αυτές τις υπέροχες 21 οικογένειες, ξεχωριστά και προσωπικά στον καθένα και την κάθε μία από εσάς, αφιερώνω αυτή την ανάρτηση.

Συνεχίζεται…