Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, το σχολείο μας πλημμύρισε από μηνύματα αποδοχής και αλληλεγγύης. Στόχος μας δεν ήταν απλά η ενημέρωση, αλλά η βιωματική κατανόηση της δύναμης του «μαζί». Μέσα από το παιχνίδι και την τέχνη, εξερευνήσαμε πώς μπορούμε να σπάσουμε τον κύκλο του αποκλεισμού και να χτίσουμε μια ομάδα, όπου όλοι χωρούν και όλοι σεβόμαστε ο ένας τον άλλον.
- Το «Βαρύ» Σακίδιο των Συναισθημάτων
Η δράση μας ξεκίνησε με έναν συμβολισμό: ένα σακίδιο που αν και φαινόταν άδειο, ήταν στην πραγματικότητα “ασήκωτο”. Μέσα του ανακαλύψαμε εικόνες περιθωριοποίησης, απειλών και εκφοβισμού. Συζητήσαμε για το πώς αυτά τα «αόρατα» βάρη βαραίνουν τις καρδιές των παιδιών, δημιουργώντας ένα συναισθηματικό φορτίο που δύσκολα αντέχει κανείς μόνος του.
- Από τον «λύκο» στην ειρηνική λύση
Διαβάσαμε το παραμύθι της Amelie Javaux «Η μέρα που έγινα κι εγώ “λύκος”». Τα παιδιά προβληματίστηκαν και συζήτησαν για το πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε παρόμοιες καταστάσεις, συνδέοντας την ιστορία με τις ατομικές καθημερινές εμπειρίες μας.
Μεταφέραμε την ιστορία στην τάξη μέσα από ένα παιχνίδι ρόλων. Ένα παιδί υποδύθηκε τον «λύκο» που άρπαξε κάτι πολύτιμο, προκαλώντας ένταση. Η παρέμβαση ήρθε από τον «βοηθό σκηνοθέτη», που πάγωσε τον χρόνο! Τότε, ο “ειρηνοποιός” με το μαγικό του ραβδί και η ομάδα του ανέλαβαν δράση. Παρατήρησαν τα συναισθήματα στα πρόσωπα των παιδιών και πρότειναν λύσεις, που βασίζονταν στον διάλογο και την κατανόηση, αποδεικνύοντας ότι η βία σταματά εκεί που ξεκινά η ενσυναίσθηση.
-
-
Η “αρπαγή”…
-
-
Η βοηθός σκηνοθέτη “παγώνει τη στιγμή”!
-
-
Ο ειρηνοποιός με την ομάδα του δίνει λύση
-
-
Όταν υπάρχει ενσυναίσθηση, όλα τα δύσκολα συναισθήματα φεύγουν μακριά!
Στη συνέχεια, η δράση μεταφέρθηκε στην κίνηση και στην αυλή του νηπιαγωγείου. Χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο πολύχρωμο ύφασμα σαν αερόστατο, προσπαθήσαμε ομαδικά να κρατήσουμε μια μπάλα, που συμβόλιζε τη χαρά της τάξης μας ψηλά, χωρίς να πέσει στο έδαφος. Συλλογιστήκαμε: Τι είναι αυτό που μας κάνει να «πετάμε» ψηλά και τι είναι εκείνο που μας κρατά «βαρείς» και καθηλωμένους στο έδαφος;
- Το Τραγούδι και η Αφίσα μας
Οι λέξεις που ακούστηκαν περισσότερο κατά τη διάρκεια της ημέρας, όπως φιλία, σεβασμός, βοήθεια, αγάπη, ειρήνη, αγκαλιά, διαφορετικότητα δεν έμειναν μόνο στα λόγια. Τις μετατρέψαμε σε ένα πρωτότυπο τραγούδι μέσω της πλατφόρμας Suno, το οποίο έγινε το επίσημο σύνθημά μας.
-
-
Γράφοντας τις λέξεις, που ειπώθηκαν περισσότερο σήμερα…
-
-
Παρακολουθώντας τη δημιουργία του τραγουδιού μας στην εφαρμογή suno…
Οι λέξεις αυτές έγιναν και αφίσα, αποτυπώνοντας όλα όσα μας βαραίνουν, αλλά και όσα μας πάνε ψηλά στον ουρανό!
-
-
Η αφίσα μας
-
-
Χαρούμενοι με το αποτέλεσμα της προσπάθειάς μας!
Το μήνυμά μας είναι σαφές: Στο σχολείο μας κανείς δεν είναι μόνος. Επιλέγουμε τον σεβασμό, αγκαλιάζουμε τη διαφορετικότητα και κρατάμε το «αερόστατο» της ομάδας μας πάντα ψηλά!
