Ετικέτα: Ζωγράφος
22 Μαρτίου 2026
Η καθιερωμένη έκθεση του κύριου Μποκόρου, μας υποδέχτηκε και φέτος, με τα εργα του να δεσπόζουν στην τάξη μας και να μας καλούν να τα παρατηρησουμε…
Υπέρλαμπρη η ελληνική μας σημαία και γύρω της το φως,το σκοτάδι, το αίμα, η σκιά, η δόξα.. ο Σολωμός και ο Καραϊσκάκης.. ολα έργα παλιών μας μαθητών,πιστά αντίγραφα του ζωγράφου κύριου Μποκόρου, ο οποίος εμπνεύστηκε απο τη μητέρα του που ηταν υφαντρα και έφτιαξε τους πίνακες του κυρίως με υφάσματα και νήματα απο κείνη..
Την επόμενη μερα το μικρό μας “μουσείο” έγινε ακομα πιο πλούσιο, αφου προστέθηκαν σε αυτο δυο ακόμη πίνακες. Ο Χατζημιχάλης Νταλιανης απο την Ήπειρο, και ο Κολοκοτρώνης απο την Πελοπόννησο, μας μίλησαν για τον πόλεμο και την αντίσταση των Ελλήνων πολεμιστών στους Τούρκους..
Μας έμαθαν πως οι Έλληνες, ηταν σημαντικό να ειναι ενωμένοι, να συνεργάζονται και να ‘ναι φιλιωμένοι.. διαφορετικά μαύρες σκιές έπεφταν στο κάστρο τους.. σαν τους Δροσουλιτες στο Φραγκοκαστελλο.. καθε φορά που ηταν ενωμένοι,το κάστρο γέμιζε φως..και κατάφερναν να νικήσουν τον εχθρό..
Μεσα απο ενα παιχνίδι που μας ετοίμασαν, έπρεπε οι τσολιάδες να μπουν σε μια δοκιμασία συνεργασίας…το κοντάρι της σημαίας στο κάστρο λύγισε..και τα δύο τσολιαδάκια ήθελαν να ανέβουν εκείνα πρωτα..έπρεπε να βρουν ενα τρόπο να συνεργαστούν, να μη μαλώνουν για το ποιος θα ανέβει πρώτος …αλλιως οι σκιές θα ρχονταν ξανα..και μαζί με τις σκιές και οι εχθροί.
Βρήκαν τη λύση τελικά..ο ένας θα κρατάει τη σκάλα και ο άλλος θα ανέβει..δεν εχει σημασία ποιος θα ναι πρώτος. Σημασία ειναι να ειναι ενωμένοι!
Γνωρίσαμε και αλλους ήρωες μεσα απο το βιβλίο της Αγγελικής Δαρλάση.. είδαμε τον Κανάρη, τον Καραϊσκάκη.. αλλα και σπουδαίες γυναίκες οπως τη Μπουμπουλινα, τη Μαντώ Μαυρογένους..
Παρατηρήσαμε τα χρώματα της σημαίας μας,τη στολή των τσολιάδων και φτιάξαμε τις ανάλογες κατασκευές μας με ανακυκλώσιμα και αλλα υλικά…
Διαβάσαμε την ιστορία της Ευγενίας Φακίνου με τα ελληνακια όπου ξεδιπλώνεται το θάρρος και η δύναμη των Ελλήνων απέναντι στον εχθρό..
Η ιστορία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου μας περίμενε την επόμενη μερα μεσα στο βαλιτσάκι της άνοιξης, όπου εκει βρήκαμε δύο όμορφους κρίνους να μας καλούν να τους μυρίσουμε ! Και αφού μιλήσαμε για το χαρμόσυνο αυτο γεγονός που γιορτάζουμε μαζί με την εθνική μας επέτειο, φτιάξαμε μια όμορφη κατασκευή να μας θυμίζει τη μέρα αυτη…
Το βαλιτσάκι ειχε και αλλη έκπληξη για μας.. ενα αστέρι γεμάτο διαφορετικές κάλτσες μας ειπε την δική του ιστορία..γεννήθηκε μια βραδιά σε εναν ουρανό μαζι με χιλιάδες αλλα αστερια.. εκείνο ομως ειχε μια σπίθα, ιδιαίτερη και ξεχωριστή.. οταν η μαμά του το μεγάλωσε κατάλαβε ποσο ξεχωριστό ήταν.. εκείνο κατάλαβε απο τους αλλους οτι ηταν κάπως αργό.. κάπως διαφορετικό.. μα και τι πειράζει! Ηταν το πιο χαμογελαστό και πιο ευτυχισμένο πλάσμα στη γη! Οταν οι άλλοι γύρω του το κατάλαβαν,έγιναν και εκείνοι ευτυχισμένοι παίρνοντας απο το χαμόγελό του!
Μια ιστορία για τα παιδιά και τους ανθρώπους με σύνδρομο down, που μας θυμίζει ποσο όμορφος ειναι ο κόσμος οταν εχει διαφορετικούς ξεχωριστούς ανθρώπους!
Και επειδή μας αρέσουν τα όμορφα και τα ξεχωριστά λοιπόν, γιαυτό και οι υπέροχες μαμάδες μας έκαναν το σχολείο μας ακομα πιο όμορφο με τα πανέμορφα παιχνίδια που μας έφεραν.. τα ανοίγουμε σιγα σιγα γιατί ειναι πολλα και θέλουμε το χρόνο μας να τα χορτάσουμε!
19 Οκτωβρίου 2024
Αυτήν την εβδομάδα μιλήσαμε για τα σωστά φαγάκια που κάνουν χαρούμενη την κοιλίτσα μας και ο Τσέστερ μας παρουσίασε το δικό του πρωινό για το σχολείο που δεν είναι άλλο από μια τέλεια υγιεινή φρουτοσαλάτα!!!!
Δοκιμάζοντας την προσπαθήσαμε να μαντέψουμε τι κρύβεται μέσα της και την κάνει τόσο νόστιμη! Ένα καλάθι με φρούτα μας βοήθησε να κάνουμε καλύτερες μαντεψιές
Έτσι μιλήσαμε για τις 2 σημαντικές ομάδες για τη διατροφή, τα φρούτα και τα λαχανικά, τα χαρακτηριστικά τους και τις διαφορές τους! Και στη συνέχεια παίξαμε αισθητηριακό παιχνίδι προσπαθώντας να βγάλουμε από κάθε φρούτο το σποράκι του! Μετά τα μετρήσαμε και είδαμε ποιος μάζεψε τα πιο πολλά!
Επειτα διαβάσαμε την κάμπια την πολύ πεινασμένη!!!! Και ζωγραφίσαμε ό,τι μας άρεσε από το αγαπημένο αυτό παραμύθι!
Την άλλη μέρα μιλήσαμε για έναν ιδιαίτερο Ιταλό Ζωγράφο, τον Τζουζέπε Αρτσιμπόλντο.. είδαμε τη φωτογραφία του, βρήκαμε τη χώρα του στον χάρτη και παρατηρήσαμε τα περίεργα έργα του! Καταλάβαμε οτι του άρεσε να ζωγραφίζει πορτρέτα, αλλά αντί για χαρακτηριστικά κανονικά, έβαζε φρούτα και λαχανικά! Συγκεκριμένα ο πίνακάς του “Φθινόπωρο” , δεν μπορούμε να πούμε ότι μας άρεσε τελικά!!!!
Τη επόμενη μέρα μια τεράστια πυραμιδα μας περίμενε στην τάξη μας! Όπως πολύ σωστά ειπώθηκε ήταν άδεια! Έπρεπε να τη γεμίσουμε με φροττα λαχανικά, όσπρια, ζυμαρικά αλλά και γλυκά! Είδαμε πόσες ομάδες τροφών υπάρχουν, αλλά το πιο σημαντικό πόσο πρέπει να τρώμε από όλα αυτά τα καλούδια! Έτσι καταλάβαμε ότι τα γλυκά ενώ είναι στην κορυφή, δεν είναι σωστό να τρώμε πολλά!
Επειτα αφού αδειασαμε την πυραμίδα της διατροφής μας παίξαμε μαζί της.. είπαμε ότι μας θυμίζει το σχήμα τρίγωνο κι έτσι το περπατήσαμε, το σχεδιάσαμε και το φτιάξαμε με τα χεράκια μας…
Διαβάσαμε και άλλα παραμύθια σχετικά με τη διατροφή, και μας άρεσαν πολύ! Επίσης τα “θυμωμένα λαχανικά” μας ενέπνευσαν για υπέροχες ζωγραφιές!
Συνεχίσαμε τις καλλιτεχνικες μας δημιουργίες, και έτσι κάπως φτιάξαμε την κατσαρόλα της υγιεινής διατροφής!!!
Παίξαμε κι άλλο αισθητηριακό παιχνίδι με κάτι περίεργα τεράστια πινέλα! Τα μακαρονοπινέλα!! Και δοκιμάσαμε έτσι έναν άλλο τρόπο ζωγραφικής! Ήταν πολύ διασκεδαστικο!
…και επειδή είμαστε μακαρονάδες,τι να κάνουμε!!! Παίξαμε και παιχνίδι ποιος θα προλάβει να φάει πιο γρήγορα! Ή καλύτερα ποιος θα ρουφήξει πιο γρήγορα!!!!!
Για να μην αφήσουμε όμως και τα καημένα τα όσπρια παραπονεμένα, την άλλη μέρα παίξαμε και με αυτά! Αφού μιλήσαμε για τον αριθμό 2, καναμε διάφορα παιχνίδια και στο τέλος έπρεπε να καταφέρουμε να βάλουμε μέσα σε ένα κουταλάκι ένα φασόλι και να ταξιδέψει μέσα στο 2 χωρίς να μας πέσει! Τα καταφέραμε όλοι πολύ καλά!!
Η Ελένη μας στα βήματα μας γνώρισε την οικογένειά της,μοιράστηκε μαζί μας τα αγαπημένα της τραγούδια, το παραμύθι της ..και μας βοήθησε να μάθουμε να ακούμε σωστά ώστε να αντιλαμβανομαστε καλύτερα τις οδηγίες.. μέσα από το παιχνίδι “κάνε ό,τι κανω” και “μην κάνεις ” , ξεμπερδέψαμε τις έννοιες και μάθαμε να ανοίγουμε καλύτερα τα αυτάκια μας όταν κάποιος μας μιλάει!!
Αλλά αυτό που δε ξέραμε,ήταν ότι τα λαχανικά έχουν αισθήματα παρακαλώ! Το παραμύθι “ο πρίγκηπας Λεμόνης και η όμορφη Κρεμμύδω”, ήταν μια καλή ευκαιρία για να μάθουμε πως δύο λαχανικά παντρεύονται. Συγκρίναμε τον γάμο αυτό με τους αληθινούς γάμους,σχολιάσαμε και αποφασίσαμε να φτιάξουμε κι εμείς το δικό μας.. η νύφη,ο γαμπρός, ο κουμπάρος, ο παπάς και η συγγενής του ζευγαριού έπαιξαν τους ρόλους τους και ο γάμος ολοκληρώθηκε! Να μας ζήσουν! Και στων υπολοίπων τις χαρές να αξιωθούμε!!! Χαχαχαχαχχα!!!
29 Μαρτίου 2024
Και αν η γιορτή αυτή,δεν έχει τη μορφή που ξέρουμε ότι έχουν οι κλασικές σχολικές γιορτές, δεν θα λέγεται γιορτή? Δε θα μπορούσε να λέγεται αλλιώς αυτό που πραγματικά ζήσαμε για εβδομάδες στο μικρό μας σχολείο. Μια μεγάλη γιορτή στημένη από μικρά χεράκια… η δική μας 25η Μαρτίου..
Αν πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή θα πρέπει να σας πούμε ότι οι δασκάλες του σχολείου μας,γνώρισαν τον κύριο Χρηστο Μποκόρο, και εκείνος με τη σειρά του τους έκανε γνωστή την έκθεση που φιλοξενήθηκε στο μουσείο Μπενάκη για την επέτειο των 200 χρόνων για την επανάσταση.. ο κύριος Μποκόρος,με καταγωγή από το Αγρίνιο, είναι ένας καλλιτέχνης που έδωσε ζωή σε υλικά όπως ξύλο,ύφασμα, χρώματα και άλλα..ώστε να δημιουργήσει έργα που μιλούσαν για σκιά,φως, αίμα και δόξα.. όλα όσα έχει ένα πόλεμος, μια επανάσταση όπως εκείνη του 1821…
Τα παιδιά μας γνώρισαν και εκείνα τον κύριο Μποκόρο μέσα από φωτογραφίες.. είχαμε μιλήσει ξανά για αυτόν και τη μαμά του που ηταν υφάντρα όταν μιλούσαμε για τα επαγγέλματα λίγες βδομάδες πριν…είδαν την έκθεσή του μέσα από το μουσείο Μπενάκη μέσω υπολογιστή.. Αναλύσαμε κάθε πίνακα, εκφράσαμε τα συναισθήματα που μας προκαλούν..και κάπως έτσι μιλήσαμε για τα γεγονότα της εποχής,τους ήρωές μας και πώς όλα αυτά συνδέονται με την ιστορία και το τώρα..
Ο πρωτος πίνακας που φτιάξαμε ήταν ο πίνακας με την ελληνική σημαία του Μποκόρου,ο οποίος την είχε φανταστεί με λεπτομέρειες κόκκινες και χρυσές, θέλοντας ετσι να δώσει την εικόνα του αίματος και του φωτός..
Όπως κι εκείνος, έτσι κι εμείς, βάψαμε τη σημαία μας άσπρη, στα σημεία που έπρεπε, και φτιάξαμε λωρίδες μπλε, κόβοντας ένα ύφασμα παλιό που βρήκαμε.. έπειτα συμπληρώσαμε τις λεπτομέρειες με χρυσή και κόκκινη λεπτή κλωστή..
Το σκοτάδι και η σκιά του πολέμου ήταν ο επόμενος πίνακας που φτιάξαμε.. χρησιμοποιήσαμε κάρβουνα που σπάσαμε και κολλήσαμε σε κομμάτι ξύλου που είχαμε προηγουμένως βάψει με τα πινέλα μας..
Όμως το σκοτάδι δε ζει για πολύ..πάντα υπάρχει το φως,έστω και λίγο που το διαπερνά.. έτσι κι εμείς φτιάξαμε το φως αυτό με έναν πίνακα που βάψαμε με χρώματα που αναμίξαμε,όπως χρυσό και άσπρο και προσθέσαμε κομμάτια από χρυσή κλωστή.. κάτω κάτω βάλαμε και στους δύο πίνακες από ένα κομμάτι από τον αργαλειό,όπως περίπου είχε φτιάξει και ο Ζωγράφος μας…
Έπειτα προσεγγίσαμε τον πίνακα που έχει τίτλο “το αίμα των αφανών”.. εμείς σκεφτήκαμε να λιώσουμε κηρομπογιές κόκκινου χρώματος με ζεστό αέρα, κάνοντας ετσι ενα διαφορετικό εφέ…
Στη συνέχεια περάσαμε στον Διονύσιο Σολωμό αλλά και τον Καραϊσκάκη, ποιητή και πολεμιστή, δύο ιδιότητες εξίσου σημαντικές για τον κύριο Μποκόρο.. δύο προσωπικότητες ισχυρές που γεμίζουν περηφάνια το λαό μας.. μιλήσαμε για αυτούς, αλλά και για ήρωες πολλούς ακόμη που έπαιξαν ρόλο στην επανάσταση.. προσεγγίσαμε τον πίνακα του Διονύσιου Σολωμού και του Γεώργιου Καραϊσκάκη με έναν άλλον όμως τρόπο.. η Λωξάνδρα Λούκας, που το σχολείο μας της έχει αδυναμία, είναι μια καλλιτέχνιδα με σύνδρομο Down η οποία ζωγραφίζει απίστευτα πορτρέτα..με τη βοήθειά της λοιπόν, τις σημειώσεις και τα βήματα που τόσο απλόχερα μας μοίρασε, προσεγγίσαμε αυτές τις προσωπικότητες..αλλά και τη Μαντώ Μαυρογένους η οποία έδειξε τη δική της “αντρειωσύνη” στον αγώνα!!!
Λέγονται ήρωες όμως μόνον αυτοί που μαθαίνουμε στα βιβλία? Μόνον όσοι τα ονόματά τους έγιναν γνωστά είναι ήρωες? Ο Ζωγράφος μας έφτιαξε έναν πίνακα με τον ίσκιο των αφανών ηρώων για να τους τιμήσει..έτσι κάναμε και εμείς… πήραμε κάρβουνο χειροτεχνίας, φτιάξαμε τη σκιά και προσθέσαμε λεπτομέρειες χρυσές με φύλλα χρυσού..υλικά που πρώτη φορά πιάνουν τα χεράκια μας και πολυ μας άρεσαν!
Η “Δόξα” είναι ο επόμενος πίνακας του Χρήστο Μποκόρου..ένας πίνακας στον οποίο καταλήγει η όλη έκθεσή του και έχει μια εξέχουσα θέση στην αίθουσα.. η δική μας “δόξα” επιλέχθηκε μέσα από άλλες εικόνες που ψάξαμε σε περιοδικά, και αυτό γιατί το βλέμμα της ταίριαζε πολύ με αυτό της δοξας του Μποκόρου..χαμηλό, και θλιμμένο βλέμμα..όπως αυτό που θα είχε κάθε γυναίκα, μάνα, κόρη για αυτόν που έχασε.. που όμως χάρη σε αυτόν, εκείνη ζει.. μια χαρμολύπη στα μάτια της, μια στιγμή που νιώθει κάποιος που όλα τα συναισθήματα παλεύουν μέσα του.. η δόξα γεμάτη δάφνες στην αγκαλιά της έτοιμη να τις ακουμπήσει στο μνημείο..δάφνες αληθινές που κολλήσαμε στον πίνακα, με πανιά παλιά, με πατίνες που αλείψαμε.. όλα αυτά σε έναν ξύλινο πίνακα..
Αφου τα έργα μας τελείωσαν, έπρεπε να τα στήσουμε, να τα οργανώσουμε και να τα παρουσιάσουμε στη “γιορτή”…
Ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε τους τίτλους των έργων, και αφού τους γράψαμε στον υπολογιστή, εκτυπώσαμε τους γνήσιους πίνακες και τους βάλαμε δίπλα στα δικά μας έργα…
Φτιάξαμε τον τίτλο της μικρής μας έκθεσης σε πανό και ήμασταν έτοιμοι για την 25η Μαρτίου!!!
Όταν ήρθαν οι γονείς μας με μεγάλη χαρά και περηφάνια εξηγήσαμε το κάθε τι.. είχαμε ζωγραφίσει επίσης τη γιορτή που έκαναν εκείνοι στα δικά τους σχολικά χρόνια και τους συγκινήσαμε λίγο…
Τέλος,όπως κάθε φορά, κάναμε την μικρή μας παρέλαση μέχρι το ηρώο όπου ο παπα Σπύρος μας περίμενε.. καταθέσαμε το δάφνινο στεφάνι μας στο μνημείο και είπαμε τον εθνικό μας ύμνο.. αθάνατοι οι ήρωες του ’21… και του χρόνου!!
9 Μαρτίου 2024
Αυτές τις μέρες ασχοληθήκαμε με τα επαγγέλματα! Είδαμε πολλές εικόνες από διάφορες δουλειές μιλήσαμε για τη δουλειά που κάνουν οι γονείς μας ενώ παίξαμε παιχνίδια λεκτικά..
Η κυρία Σαββουλα φρόντισε να γνωρίσουμε από κοντά τον Πυροσβέστη και να μας παρουσιάσει με το συνάδελφο του όλα τα μέρη του πυροσβεστικού οχήματος! Τι στολή φορούν, πως συμπεριφέρονται σε μια πυρκαγιά, τι εξαρτήματα φορούν για να προστατευθούν… αυτά και άλλα πολλά σημαντικό μάθαμε εκείνη την όμορφη μέρα! Επίσης δοκιμάσαμε τη μάνικα αλλά και τον πυροσβεστήρα του σχολείου μας!
Την άλλη μέρα μιλήσαμε για το επάγγελμα του παλαιοντολόγου, τους δεινόσαυρους που έζησαν στον πλανήτη μας πριν πολλά πολλά χρόνια και που τώρα χάρη σε αυτό το επάγγελμα μαθαίνουμε για την ύπαρξή των τεράαααστιων αυτών πλασμάτων! Μάλιστα η κυρία Μπορμπουδάκη μας έφερε τα εργαλεία του παλαιοντολόγου και κάναμε τις ανασκαφές μας!!
Επίσης μιλήσαμε για το επάγγελμα του Ζωγράφου, επικεντρωθήκαμε στον Έλληνα Ζωγράφο Χρήστο Μποκόρο και στα τελευταία έργα του που σχετίζονται με την επανάσταση του 1821.. μπήκαμε στην έκθεσή του, είδαμε τα υλικά που τον εμπνέουν (όπως τα υφαντά της μητέρας του),ασχοληθήκαμε με τη ζωή του, γίναμε μικροί ζωγράφοι και κυρίως μικροί καλλιτέχνες! Τα έργα μας θα αποκαλυφθούν εν καιρώ…
Και κάπου εκεί ήρθε κι η Άνοιξη!!!
Με τις αμυγδαλιές της, τα πουλάκια της,τα μαρτάκια της και την όμορφή της διάθεση! Την υποδέχθηκαν τα παιδιά με όμορφες δημιουργίες σχεδόν καλλιτεχνικές! Η ζωγραφική και ο πηλός είχαν την τιμητική τους!!
