Το φεγγαρι που γνωρίσαμε την προηγούμενη βδομάδα, μας ταξιδεψε στο διάστημα για ακομα μια φορα,και μας γνώρισε τον φίλο του τον ήλιο και όλους τους πλανήτες..
Περισσότερα: Σαν ντυμένα αστεράκια που βολτάρουν στους πλανήτες..
Ένα φανταστικός φίλος και μια φανταστική ιστορία βρέθηκαν στην παρεούλα μας για να μας μάθουν κατι σημαντικό που έχει σχέση με το χρόνο..τη μαγική λέξη “ακόμη” ψιθύριζε ο Γέτι στο αγόρι,κάθε φορα που εκείνο ένιωθε απογοητευμένο οτι δεν θα τα καταφέρει..είτε στην παρεα του είτε στο σχολείο του είτε στις δραστηριότητες του..
Ένα φανταστικός φίλος και μια τόσο δα λεξούλα ειναι αρκετά για να μας δώσουν δύναμη? Καταγράψαμε τον χαρακτήρα των δύο ηρώων της ιστορίας και καταλήξαμε οτι ο χρόνος δείχνει σιγά σιγα τη δύναμη που εχουμε μεσα μας,και οπως το αγόρι που ηταν αδύναμο μεταμορφωθηκε σε δυνατό χάρη στο Γέτι και τη λεξη ακόμη, έτσι κι εμείς σίγουρα θα καταφέρουμε πολλα και ό,τι τώρα μας φαίνεται δύσκολο θα γίνει εύκολο με τη δύναμη του χρόνου.
Φτιαξαμε το δικο μας φανταστικό ηρωα, το δικό μας γετι και το Γέτι με τη σειρά του μας έδωσε το βραβείο του για την προσπάθειά μας.. την επόμενη μερα ενα κλειδί ξεκλείδωσε το μυαλουδακι μας και μας θύμισε πως γίνεται πιο δυνατό..τι είναι αυτο που κανει το μυαλό μας να γίνεται πιο έξυπνο και πώς μπορούμε εμεις με τις πράξεις μας να το κάνουμε.. μουσική,φαγητό, άσκηση ηταν μερικές απο τις ιδέες.. ομαβς για μισό λεπτό.. το γέτι πως βρέθηκε στη τάξη μας..απο που ήρθε.. τι ζώο είναι
Το γέτι ζει στα Ιμαλάια, στα ψηλά βουνά.. η ωρα εκεί και ο καιρός είναι διαφορετικά απο τη χώρα μας.. ψαξαμε στην υδρόγειο και στον παγκόσμιο χάρτη και βρήκαμε τα Ιμαλάια..μιλήσαμε για την ωρα,και πως ο ήλιος παίζει ρόλο σε όλο αυτο μεσα απο ενα παιχνίδι με τη μερα και τη νύχτα..
Την επόμενη φορα σκοτάδι επικράτησε στην τάξη μας και αυτο γιατί κάποια φεγγάρια έπεσαν στο πάτωμα.. τα πιάσαμε τα χορέψαμε και βρήκαμε πάνω τους γράμματα..τα βάλαμε σε σειρά,και φτιάξαμε μια παράξενη λεξη.. Φεγγαροσκεπαστης ..
τι σημαίνει, τι παράξενη δουλειά ειναι αυτή ..η φωτοτραπεζα μας βοήθησε να καταλάβουμε τις φάσεις του φεγγαριού και τη δουλειά του Φεγγαροσκεπαστή.. με ενα πανι σκεπάζει το φεγγαρι, τη μία ετσι την άλλη αλλιως,κι ετσι εχει κάθε φορα άλλη μορφή..
Το παραμύθι με τον φεγγαροσκεπαστη μας βοήθησε να κατανοήσουμε καλύτερα το επάγγελμα του αλλα και να καταλάβουμε πόσο σημαντικό ειναι να μάθουμε να περιμένουμε, να μάθουμε να ζητάμε βοήθεια οτσν τη χρειαζόμαστε.. πιο σημαντικό ειναι ομως να καταλάβουμε οτι οταν κατι κανουμε όλοι μαζί εχει περισσότερη ομορφιά και σπουδαιότητα..
Ετσι και ο Τιμολέων, ο μικρός φεγγαροσκεπαστης. Οι φίλοι του του έφτιαξαν μια σκάλα, με τα σώματά τους,ώστε να καταφέρει να φτάσει στο φεγγάρι και να κάνει το επάγγελμα που αγαπάει!
τα παιχνίδια και οι κατασκευές μας για την μέρα και τη νύχτα ηταν πολλα.. παιξαμε με το φως και τη σκιά ζωγραφιζοντας ταυτόχρονα..
Κάναμε με την τεχνική agamograf το φεγγαρι και τον ήλιο..
Και παιξαμε αισθητηριακό και γευστικό παιχνίδι με το φεγγαρι ή αλλιως τη σελήνη
Με το παγωμένο φεγγάρι μάθαμε να κανουμε κρατήρες βάζοντας αλάτι..
Ενω με το γλυκό μπισκοτενιο φεγγάρι μάθαμε για τις φάσεις της σελήνης και τα όνοματα της.. οπως μηνίσκος, ημισελινος, μισοφέγγαρο, πανσέληνος..
Με την κυρία Σοφία απολαύσαμε την μικρή ιστορία papa please get the moon for me.. και φτιάξαμε το φεγγαρι με ζωγραφίζοντας το με αλάτι!
Τέλος ακομα.ενα συμβούλιο προέκυψε τη βδομάδα αυτη,και σε αυτο αποφασίσαμε σε ποια ομαδα θέλουμε να είμαστε για την επίσκεψη μας στη βρυση του χωριού.. ετσι αφου χωριστήκαμε στις ομάδες μας με τη βοήθεια των μαμαδων μας επισκεφθηκαμε τη βρύση της Σκαλωτής, όπου μας ξεναγησε και μας έδωσε πολλές πληροφορίες για την ιστορία της ο κύριος Στέλιος..
Φωτογράφου, δημοσιογράφοι και εξερευνητές έβαλαν τα δυνατά τους και μάζεψαν υλικό για τη βρύση μας.. καναμε χαρτογράφηση της περιοχής και υποσχεθήκαμε και πολλα ακομα να κανουμε και να μάθουμε..
Φεύγοντας συναντήσαμε μια μικρή λακκούβα ενα σπίτι γεμάτο αυγά απο βατραχάκια που η μαμά της Ελισάβετ μας εβαλε σε ενα κουτί. Τα πήραμε στο σχολείο και αρχίζουμε να τα παρατηρούμε..αν είμαστε τυχεροί θα δουμε απο κοντά πως μεγαλώνει ενα βατράχι μεσα στο νερό!
Το μυαλουδακι μας γεμίζει γνώσεις και γίνεται πιο δυνατό μερα με τη μέρα.. εχουμε ομως ΑΚΟΜΑ να μάθουμε πολλά!!!
Τι είναι η μνήμη? Τι είναι οι λίθοι και τι οι λίθοι μνήμης? Τέτοιες ερωτήσεις έγιναν όταν αντικρίσαμε τους λίθους μνήμης των Εβραίων στην αυλή μας. Τα παιδιά σκέφτηκαν ότι πρόκειται για πακέτα.. κάποιοι είπαν ότι είναι δώρα και να τα ανοίξουμε. Αρχισαμε να παρατηρούμε καλύτερα και σχολιάσαμε ότι όλα έχουν ένα αστέρι, γράμματα…άλλα ελληνικά και άλλα ξένα. Και μια ίδια λέξη, τη λέξη Εβραίος.
Έπειτα ο κύριος google μας βοήθησε να βρούμε πληροφορίες..γράψαμε τη λέξη Εβραίος και είδαμε πολλές φωτογραφίες ανθρώπων εβραιων και φυσικά το Χριστό μας. Μετά είδαμε ότι τα ονόματα που είδαμε στους λίθους, υπάρχουν, και είναι άνθρωποι που ήταν και αυτοί Εβραίοι.. άλλοι ήταν και παιδιά..
Τα πράγματα έγιναν πιο απλά όταν ακούσαμε την ιστορία αυτη αλλιώς…Τα κίτρινα καπέλα της Κέλλυς Ματαθία Κόβο είναι ενα βιβλίο που αναφέρεται στην σωτηρία μιας οικογένειας από το Ολοκαύτωμα μέσα στον παραλογισμό και την φρίκη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου.. ήταν η αφορμή να μάθουμε με έναν απλό τρόπο τα γεγονότα, εξιστορώντας τα με ζωάκια πάνω στη φωτοτράπεζα..
Σε ένα καταπράσινο βοσκοτόπι λοιπόν, ζούσε και η οικογένεια Μπε.. Μια μέρα ο κύριος Μπε πληροφορήθηκε πως άγρια θεριά από τα μακρινά, χιονισμένα βουνά ήθελαν να αιχμαλωτίσουν τα πρόβατα. Ο λόγος ήταν άγνωστος. Στο βοσκοτόπι άρχισε να πλανάται μια παράξενη απειλή. Ο κύριος Μπε μάταια αναζητούσε λύσεις για τη σωτηρία της οικογένειάς του.
Ένα βράδυ τα θεριά κατέβηκαν από τα βουνά και παγίδευσαν τα πρόβατα αφού πρώτα τα υποχρέωσαν να φορέσουν όλα κίτρινα καπέλα. Τα πρόβατα ζούσαν πια φυλακισμένα. Δεν μπορούσαν να πάνε στις δουλειές τους,ούτε στο σχολείο, ούτε να βοσκήσουν ή να παίξουν ελεύθερα.
Ο κύριος και η κυρία Μπε αποφάσισαν να δραπετεύσουν…με την πολύτιμη βοήθεια των φίλων τους..
Συζητήσαμε για το χρώμα το κίτρινο και την υποχρέωση να φορουν τα πρόβατα τα καπέλαα αυτα.. τα παιδιά σύνδεσαν τα κίτρινα καπέλα με τα κίτρινα αστέρια στους λίθους. Και έπειτα είδαμε σε φωτογραφίες ανθρώπους να φορούν το κίτρινο αστέρι στα ρούχα τους..
Είπαμε ότι οι λίθοι μνήμης υπάρχουν χάμω,σε διάφορα μέρη του κόσμου για να θυμόμαστε ότι κάποτε κάποια άγρια θεριά έδιωχναν από τον τόπο τους, ανθρώπους Εβραίους, και διαφορετικούς..κάποιοι σώθηκαν, γιατί είχαν βοήθεια τους φίλους τους..και κάποιοι όχι.. τα άγρια θεριά υπάρχουν ακόμα είπαμε. Και απλά εμείς πρέπει να μάθουμε να τα πολεμάμε! Ποτέ να μην τα παρατάμε!
Την επόμενη μέρα, το σχολείο μας παρέα με τα άλλα νηπιαγωγεία έκαναν την πρώτη εξόρμηση για τη νέα χρονιά, στα Χανιά,όπου είδαμε την παράσταση του Oscar Wilde, Το αστερόπαιδο.. μια παράσταση που μιλά για το ναρκισσισμο, την υπεροψία και το bulling..έπειτα διασκεδάσαμε στον παιδότοπο!
Γιορτάσαμε την ημέρα των Τριών Ιεραρχών πηγαίνοντας στην εκκλησία.. αναφερθήκαμε στη ζωή τους και την αγαπη τους στα γράμματα…και φτιάξαμε μια όμορφη κατασκευή για να θυμόμαστε ότι μας προστατεύει η χάρη τους..
Σπουδαία μορφή επίσης αποτελεί ο Γεώργιος Ξενουδάκης,ο οποίος και εκείνος χάρη στην αγάπη του για τα γράμματα, δώρισε την περιουσία του για να έχουμε αυτη τη στιγμή το δικο μας σχολείο και άλλα ακόμα στην επαρχία μας..
Η τελευταία μέρα και εκείνη όμορφη για να τη θυμόμαστε, αφού είχαμε τα βήματα για τη ζωή που μας έμαθε για τη διαφορετικότητα μέσα από διάφορα παιχνίδια.. καταλήξαμε ότι είμαστε όλοι διαφορετικοί και μοναδικοί!
Και κάπου εκεί η μαμά της Ελένης που ήταν βοηθός, μας έφερε ένα σωρό υλικά για να φτιάξουμε την πιο ωραία βάφλα! Η Ελένη έβαλε τα δυνατά της και όλοι απολαύσαμε κάτι από τα χεράκια της!
