ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΚΑΛΩΤΗΣ

Πολυτεχνείο και τέχνες

Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο.. εδώ στο σχολείο μας! Αυτή την εβδομάδα είδαμε διαφορετική την τάξη μας.. τα παιδιά βρήκαν τα παγκάκια τους όρθια στημένα και ένα σκηνικό που δε θύμιζε την καθημερινή μας παρεούλα.. έτσι στάθηκε η αφορμή για να ξετυλίξουμε την ιστορία του Πολυτεχνείου, να σχολιασουμε και να φτιάξουμε τα συνθήματα Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία και να μπούμε στα γεγονότα με τη βοήθεια εικόνων αλλά και μέσα από το παιχνίδι με τα Playmobil…

Την επόμενη μέρα, ήρθαν οι μαριονέτες στο σχολείο μας.. μάθαμε πως κινούνται αν κάποιος τις παίξει,και περισσότερο όπως αποφασίζει κάποιος να τις παίξει.. κάναμε δραματοποιηση, και το διαπιστώσαμε στην πράξη! Πώς νιώθει κάποιος άραγε όταν κάποιος τον κινεί? Μήπως έτσι ένιωθαν και τότε στο Πολυτεχνείο?

Στη συνέχεια ακούσαμε τη ιστορία της κυρίας Δημοκρατίας.. που ξαφνικά ταραξε την ησυχία της η κυρία Ρία η Δικτακτορία.. Στο τέλος όμως το καλό νίκησε..όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή μας.. ζωγραφίσαμε τα φορέματα τους.. η κυρία Δημοκρατία δικαιωματικά έχει πιο όμορφο φόρεμα, ενώ φτιάξαμε το Περιστέρι της Ειρήνης με την κυρία Ειρήνη των Αγγλικών

Στη συνέχεια ένα βαλιτσάκι βρέθηκε στην τάξη μας,το ανοίξαμε και βρήκαμε παράξενα αντικείμενο μέσα.. ένα σφυρί ένα καλέμι,ένα ξύλο,μια πέτρα.. και απ’έξω έλεγε ότι ανήκει σε μια κυρία με όνομα Βάσω Κατράκη.. κάναμε υποθέσεις και έπειτα ο κύριος Google μας βοήθησε να βρούμε τις πληροφορίες που χρειαζόμασταν.. η κυρία Κατράκη είναι γνωστή για την τέχνη της χαρακτικής, τα έργα της φανερώνουν την κακουχία και τις στερήσεις της εποχής στην οποία και εκείνη αντιστάθηκε! Τα παιδιά φόρεσαν τη μάσκα (έργο δικό της και αυτο), η οποία μας μετέφερε στο Πολυτεχνείο… τι βλέπουμε εκεί? Τι συμβαίνει? Κάναμε σύνδεση με τα έργα της και κάναμε αναπαράσταση!

Τα έργα της κυρίας Κατράκη, βρήκαν τη θέση τους σε ένα ποίημα που γράφτηκε για τους φοιτητές του Πολυτεχνείου.. το διαβάσαμε, σκεφτήκαμε ποιο έργο ταιριάζει και που, και είδαμε ότι όντως αυτές οι δύο τέχνες ταίριαξαν απόλυτα!

Όμως τέχνες χωρίς τραγούδι δε γίνεται… το τραγούδι “Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο δύο καρδιές και έναν ήλιο στη μέση ” συνδέθηκε με την τέχνη της χαρακτικής της κυρίας Κατράκη.. και έτσι τα έργα των παιδιών στόλισαν την τάξη μας..

Και για το τέλος γιορτάσαμε τη μέρα εκείνη, παίζοντας κουκλοθέατρο το γνωστό παραμύθι της Ντενεκεδουπολης και κάναμε και εμείς τον κύριο Λαδένιο “πίτα “!!!!!!!

Όταν τα…σποράκια σπέρνουν σποράκια..!

Οι ελιές δε μας εγκατέλειψαν ούτε τη νέα εβδομάδα που μπήκε, αλλά μας περίμεναν καρτερικά να τις παίξουμε… εμείς τις είδαμε,τις μυρίσαμε και μετά είπαμε να τις γνωρίσουμε στη…ζύμη! Έκαναν υπέροχη παρέα, και εμείς μαζί με αυτές ένα λιόψωμο!

Κάπως έτσι μιλήσαμε για τα σποράκια….όπως το σιτάρι που μας χαρίζει το αλεύρι που είναι τόσο σημαντικό για να φτιάξουμε το ψωμί… στην κουβέντα μας φέραμε και άλλα σποράκια βέβαια όπως τα φασόλια, τη φακή και πολλά άλλα.. παίξαμε παιχνίδια και τα γνωρίσαμε καλύτερα.. μα μήπως πολλά δεν είναι που ξεκινούν από την ίδια φωνούλα?

Πραγματικά! Το Φ της φακής, του φασολιού και της φάβας στάθηκε η αφορμή για πολλά παιχνίδια.. το γράψαμε, το σχεδιάσαμε,το περπατήσαμε και βρήκαμε πολλές λέξεις ακόμα συμπληρώνοντας το λεξικό μας! Ο Τσέστερ επίσης μας βοήθησε με το μεγεθυντικό του Φακό!

Και επειδή η σωστή σπορά θέλει και το τρακτέρ της, με τη βοήθειά του τραγουδήσαμε και παίξαμε με το τραγούδι “ο γεωργός πάει στον αγρό!”

…και το πιο ωραίο? Βρήκαμε έξω στην αυλή κάτι που έμοιαζε με στάχυ!!!!

Όμως δε σταμάτησαν εκεί οι εξερευνήσεις! Είδαμε και σχολιάσαμε πίνακες του αγαπημένου μας ζωγράφου Θεόφιλου, τους συναρμολογήσαμε με βάση το σχήμα τους!

Οι καλλιτεχνικές μας ανησυχίες συνεχίζονται και στο ολοήμερο, όπου εκτός από τις κατασκευές μας, δημιουργούμε έναν νέο πίνακα αντίγραφο του “Μέγα Αρτοποείου” του Θεόφιλου!

…. Ταυτόχρονα φυτέψαμε τα δικά μας σποράκια σε σακουλάκια που κολλήσαμε στο παράθυρο για να παίρνουν τον ήλιο που χρειάζονται και να τα παρατηρούμε καθημερινά … έσκασε το σποράκι? βγήκε ο βλαστός? πόσα εκατοστά ψήλωσε? Ήδη ξεκινήσαμε την καταγραφή!

Τέλος….παίξαμε παιχνίδια με τον αριθμό 3 και στολίσαμε την τάξη μας με ένα κολλάζ! Με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζουμε και την νέα πινακίδα του σχολείου μας που φυσικά έφτιαξαν τα μαγικά χεράκια των παιδιών στο ολοήμερο!

Λιωμάζωμα στο σχολειό μας…

….έφτασε ο καιρός καλέ μου πέφτουν οι ελιές ..λέει το τραγούδι, και ακόμα και αν τίποτα δε θυμίζει Νοέμβριο, ωστόσο οι ελίτσες πρέπει να μαζευτούν… Προσπαθήσαμε κι εμείς να πάρουμε όσα χρειαζόμαστε και να βάλουμε μπρος να μαζέψουμε ελιές, όσες έμειναν από το χωράφι που βρίσκεται λίγο πιο πέρα από το σχολείο μας…

Προηγουμένως παρατηρήσαμε τον σχετικό πίνακα του Ζωγράφου Θεόφιλου, και είπαμε να μιμηθούμε όλα όσα είδαμε μέσα σε αυτόν… Παράλληλα συμμετείχαμε με αυτή τη δράση στο πρόγραμμα που διοργάνωσε το ΚΠΕ Βάμου για την Παγκόσμια Ημέρα Υπαίθριας Εκπαίδευσης…. Τι λέτε, δεν είμαστε εργατικοί????

Και αφού κάναμε όλα αυτά, μάθαμε και πού χρησιμεύει το λάδι, πέρα από την σπουδαιότητά του στο καθημερινό φαγάκι μας.. έτσι διαπιστώσαμε ότι παίζει”κρυφτό” σε διάφορα άλλα πράγματα όπως το σαπούνι, τις κρέμες κλπ…

,,,αλλά και σπουδαίο ρόλο στην εκκλησία μας όπου ανάβουμε τα καντηλάκια στις εικόνες των Αγίων… με αυτή την ευκαιρία πειραματιστήκαμε με το νερό και τα υλικά που διαλύονται μέσα σε αυτό, και διαπιστώσαμε ότι το λάδι είναι το μόνο που δεν ανακατεύεται και έτσι καταφέρνει να ανάψει το καντήλι… το τραγούδι Ντίλι Ντίλι ήταν αναμενόμενο να τραγουδηθεί μετά από αυτήν την αναφορά!

… Το λάδι όμως έχει καθοριστικό ρόλο και στο μυστήριο της βάπτισης… το οποίο προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε, παίρνοντας ο καθένας το ρόλο του… Ήταν μια από τις όμορφες στιγμές μας, καθώς συνεργαστήκαμε τέλεια και αποδώσαμε με σοβαρότητα αυτή τη δραστηριότητα!

…..Έπειτα εμπλουτίσαμε το Λεξικό μας με εικόνες από Λ, και φτιάξαμε την ελιά μας με πινέλο αλλά και τον ελαιώνα με διάφορα ανακυκλώσιμα υλικά!

Καλώς ήλθες Νοέμβριε……

Ευρούλι το Ευρούλι, γεμίζει το σακούλι!!!!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης, επικεντρωθήκαμε στα…”ευρουλάκια”, κάναμε μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν και μέσα από αναπαραστάσεις κατανοήσαμε τις έννοιες της “ανταλλαγής”, της πληρωμής και της αποταμίευσης! Εμπλουτίσαμε τη γωνιά με το μαγαζάκι με προϊόντα και τιμές και ευχαριστηθήκαμε παίζοντας με τα χρήματα… φτιάξαμε έναν ιδιαίτερο κουμπαρά που γυρνώντας τον αποθηκεύει τα κέρματα και μάθαμε την παροιμία “ευρούλι το ευρούλι, γεμίζει το σακούλι” φτιάχνοντας την αντίστοιχη κατασκευή!

παρακολουθήσαμε την ιστορία του βασιλιά Μίδα και έτσι καταλήξαμε μετά από σχολιασμό ότι υπάρχουν πολλά πράγματα στη ζωή μας που δεν αγοράζονται!!!! Μάθαμε για το γράμμα “Α”, της Αποταμίευσης αλλά και του Αυτοκίνητου, το οποίο έκανε μια ωραία βόλτα στο δρόμο του “Αριθμού” 2, με τη βοήθεια του μαγνήτη! Έπειτα συμπληρώσαμε το λεξικό μας, κόβοντας και κολλώντας λεξούλες που ξεκινούν από το Γράμμα Α, ξεφυλλίζοντας διάφορα περιοδικά…

Και αφού τα πάμε αρκετά καλά με τα γραμματάκια, αρχίζουμε και τα ζωγραφίζουμε για να στολίσουμε το σχολείο μας με μια μοναδική ταμπέλα που θα γράφει το όνομά του!

Το Σποράκι της Ειρήνης-28η Οκτωβρίου

Η βαλίτσα του Στρατιώτη της 28ης Οκτωβρίου έφτασε στην τάξη μας… την ανοίξαμε, είδαμε όλα όσα χρειάζεται για τον πόλεμο, τα κιάλια του, το παγούρι του (διαφορετικό από το δικό μας!!), το κασκόλ και τις κάλτσες που η μαμά του του έπλεξε, το γράμμα της μαμάς του και την εικόνα του Αγίου που θα τον προστάτευε…..

Στη συνέχεια μιλήσαμε για την ιστορία του πολέμου… με απλά λόγια και με τη βοήθεια του χάρτη καταλάβαμε πώς οι Ιταλοί έφτασαν στη χώρα μας και προσπάθησαν να την κάνουν δική τους….

Μα δεν ήταν έτσι απλά τα πράγματα φυσικά… οι Έλληνες βροντοφώναξαν το μεγάλο ΟΧΙ και εμείς το φτιάξαμε…

Στη γραμμή του χρόνου τοποθετήσαμε την χρονολογία των γεγονότων, και ήταν η αφορμή να μιλήσουμε για τον αριθμό 1 , να τον περπατήσουμε και να τον κρύψουμε μέσα σε έναν μονόκερο!!!!

Μιλήσαμε για την ελληνική σημαία, τα χρώματά της, και τη σημασία της και στη συνέχεια παίξαμε ένα παιχνίδι με πολλές σημαίες από άλλες χώρες προσπαθώντας να βρούμε το άλλο μισό!

….και κάπως έτσι αρχίσαμε και τις ετοιμασίες για τη γιορτή μας… Μιλήσαμε για μια παρόμοια ιστορία που αυτή τη φορά είχε πρωταγωνιστές τα Σκαθάρια και τους Σκαραβαίους… Μάλωναν λέει και αυτοί για ένα πράγμα, για ένα κουκούτσι !!! ποιος να τους το λεγε ότι τελικά αυτό το κουκούτσι ήταν ένα σπουδαίο δώρο, ήταν ο σπόρος της Ειρήνης!!!!!

Η γλάστρα της Ειρήνης που θα φυτεύουμε σποράκια όταν μαλώνουμε και εμείς!!

Ετοιμάζοντας την πρόσκληση-σκαθάρι για τη γιορτή μας…

το σκηνικό της Γιορτής μας

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ από την ΓΙΟΡΤΗ και την ΠΑΡΕΛΑΣΗ

Καλλιτεχνικές ανησυχίες με τεχνοτροπίες!!!!!

Η κυρία Σαββούλα μας έμαθε τα χρώματα με τον πιο διασκεδαστικό τρόπο! Ήταν μια ωραία αφορμή να στολίσουμε το δέντρο μας με κύκλους του Καντίνσκι αλλά και να φτιάξουμε μετά ιδιαίτερα φύλλα που ταιριάζουν με την εποχή μας! Παράλληλα στολίσαμε το βάζο που θα τοποθετούμε καπάκια που θα μαζεύουμε για όλη τη χρονιά για καλό σκοπό κάνοντας ταυτόχρονα ανακύκλωση!

Με οδηγό την κυρία Διατροφή!!

Αφού μιλήσαμε για τα φρούτα του Φθινοπώρου…αφού φάγαμε τόσα και άλλα τόσα που φέραμε, που βρήκαμε, που μαζέψαμε και που αγοράσαμε, ειπαμε να μάθουμε και άλλα!!! Δε χορτάσαμε!!! Γι’ αυτό φωνάξαμε την κυρία Λένα Κουκουνάρη, που είναι Διατροφολόγος και μας τα είπε και εκείνη με τόσο ωραίο τρόπο που πραγματικά θα μας μείνουν αξέχαστα!!!! Μια μέρα γεμάτη χρώματα και γεύσεις χάρη σε εκείνη! Ευχαριστούμε κυρία Λένα!!!!!!!!!!!

Τα σταφύλια κάνουν πόλεμο!!!

Τα σταφύλια και ο τρύγος είχαν την τιμητική τους! Πόσα είπαμε,πόσα κάναμε μα κυρίως πόσα γευτήκαμε!!!! Πλιτς πλιτς μέσα στη λεκανίτσα μας και μη νομίζετε, ο μούστος ήταν αρκετός για τη συνταγή στα μουστοκούλουρα!!!!!

Το Φθινόπωρο…Αλλιώς!!!!!

Ο Οκτώβρης φέρνει μαζί του όχι βροχές τελικά! Μα κάποιος φίλους που πετάνε και τους βάζουμε σπίτι μας.. μα και Φρούτα που μας λιγουρεύουν και μας κάνουν μικρούς σεφ!!!

Αλήθεια σας λέμε! Το δέντρο μας το όμορφο ζήλεψε το καναρινάκι της κυρίας και ήρθε να ξαποστάσει… μας είπε την ιστορία του, ότι είναι κατοικίδιο και εμείς το ταίσαμε και το φιλοξενήσαμε κατανοώντας πόσο όμορφο είναι να φροντίζεις κάποιον που σε έχει ανάγκη! όλοι έχουμε ανάγκη από φροντίδα, πόσο μάλλον οι μικροί φίλοι μας τα ζώα!!!

Και αφού μας χαιρέτησε το μικρό πουλάκι, στην παρέα μας ήρθανε τα φρούτα τα φθινοπωρινά και μαζί με αυτά η ιδέα για την πιο γλυκιά μηλόπιτα που έχετε ποτέ φάει!!!μακάρι μια φωτογραφία να είχε μυρωδιά! Θα καταλαβαίνατε τότε πόσο μας πέτυχε!

Ποιοι Είμαστε και Από Πού ερχόμαστε….

Τη δεύτερη εβδομάδα ασχοληθήκαμε με ποιον άλλο… μα φυσικά με εμάς!!! Με τον όμορφο εαυτό μας, αυτόν που ξέρει, που δεν ξέρει, που μαθαίνει, που κάνει πως μαθαίνει, που μαθαίνει και στους άλλους μα κυρίως που του αρέσει να μαθαίνει… και κάπως έτσι μάθαμε πώς γεννηθήκαμε, πώς ο μπαμπάς και η μαμά έκαναν έναν γάμο προηγουμένως και μετά ήρθαμε εμείς… μα πόσο ωραίο είναι τελικά να παντρεύεσαι….

…..Αλλά πριν από τον μπαμπά και τη μαμά…υπήρχε αυτή η γλυκιά γιαγιά και ο παππούς…. που γιόρταζαν κιόλας!!! και η γιαγιά μας άφησε να ανοίξουμε το κουτί με τα ραφτικά της! Και βρήκαμε πολλούς θησαυρούς μέσα… και πλέξαμε.. και φτιάξαμε και το δικό μας χαλάκι!