Τι χρώμα έχει ο θυμός, η λύπη η αγάπη;;

IMG_20211014_090500

Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τα συναισθήματα μας έχουν χρώματα;;;; Κι όμως έχουν και μάλιστα πολλά!!

Tο χρώμα της καρδιάς μου ήταν η αφορμή να το μάθουμε κι εμείς. Ένα υπέροχο βιβλίο που αν δεν το έχετε διαβάσει μπορείτε να το ακούσετε εδώ η να το ακούσετε και να το δείτε εδώ στη νοηματική

Είπαμε κι εμείς τι χρώμα έχουν τα συναισθήματα μας και καταλήξαμε στο ότι για κάποιους η χαρά χρωματίζεται κόκκινη, για άλλους ροζ για άλλους γαλάζια.. ο θυμός μπορεί να είναι μαύρος η πράσινος η ακόμα και κόκκινος. Έχεις σκεφτεί ποτέ τι χρώμα έχουν τα δικά σου συναισθήματα; Αν όχι μπορείς να παίξεις το παιχνίδι που παίξαμε κι εμείς και χρωματισαμε τα συναισθήματα μας σε έναν πίνακα.Κι επειδή τα συναισθήματα μας εναλλάσσονται τόσο εύκολα, κι είναι τοοοοοσα πολλά είπαμε να διακοσμήσουμε τον πίνακα μας με χρωματιστά χαρτάκια, χρωματιστά σαν τα συναισθήματα μας.

 

Πόσο απλά και μοναδικά μπορούν να αποτυπώσουν τα παιδιά τα συναισθήματά τους με χρώματα… Θυμός, λύπη, αγάπη, κάποιος που δεν θέλει να μιλήσει, όλα έχουν το δικό τους χρώμα και φυσικά τη δική τους ξεχωριστή διάσταση.

 

Στη συνέχεια το ποίημα της Θέτις Χορτιάτη ήταν η αφορμή να διαλέξουμε το αγαπημένο μας χρώμα και να κάνουμε την πιο ωραία ζωγραφιά.

Δε σταματήσαμε όμως εκεί… Βάλαμε μουσική στο ποίημα (από το τραγούδι “καλοκαίρι μου μυρίζει”) και το τραγουδήσαμε με χρώμα πολύ!!!

 Με τον Χρήστο και την Λέλα

με μπογιές και με πινέλα,

ασπρες βάφουμε τις σκάλες,

παίζουν πιτσιλιές και στάλες.

Μπλε τριγύρω το περβάζι

να και ο ήλιος κάνει χάζι.

Μαύρο τον χαλκά στην πόρτα

ξεκαρδίζονται τα χόρτα.

Κόκκινο τις γλάστρες όλες

Τραγουδούν κρίνοι και βιόλες

Πράσινο το ποτιστήρι,

μπλε το παραθύρι

Καφετιά την ξώπορτά μας

μπαινοβγαίνει η χαρά μας,

ροζ, λιλά, κίτρινη, γαλάζια,

παρδαλή μας κάνει νάζια.

Χαχανίζει μέσα και όξω

ζήλεψε το ουράνιο τόξο.

Στο νηπιαγωγείο οι χρωματιστές πιτσιλιές και τα πινέλα παίζουν χωρίς σταματημό…

H οργή του Εγκέλαδου

Πριν από μια βδομάδα,  ο φοβερός γίγαντας Εγκέλαδος επισκέφθηκε το όμορφο νησί μας. Τη Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου , γύρω στις 9 το πρωί ένας δυνατός θόρυβος και ένα ακόμα πιο δυνατό τράνταγμα μας έκανε όλους να τρομάξουμε και να βγούμε έξω από την τάξη μας. Ευτυχώς κανείς δεν έπαθε τίποτα. Από τους τυχερούς στην περιοχή, καθώς το σχολείο μας δεν υπέστη καμιά υλική ζημιά. Ωστόσο οι συχνοί μετασεισμοί μας κράτησαν μακριά από το νηπιαγωγείο μας μια ολόκληρη εβδομάδα.

Σήμερα λοιπόν, μια βδομάδα μετά μπήκαμε ξανά στην τάξη μας και το κυρίαρχο θέμα της συζήτησής μας δεν ήταν άλλο από το σεισμό….

Γνωρίσαμε το γίγαντα Εγκέλαδο και τον απομυθοποιήσαμε, καθώς όπως αναφέρει και ο Κώστας Πούλος δεν είναι κανένα τέρας, αλλά ένας απλός γίγαντας… Το βιβλίο του μας βοήθησε πολύ να γνωρίσουμε που ζει, πως βρέθηκε εκεί, γιατί κουνάει τη γη.

Κι αφού δεν είναι κανένα φοβερό τέρας, εμείς δεν το φοβόμαστε, αλλά είμαστε έτοιμοι να τον αντιμετωπίσουμε αν εκείνος κάποια στιγμή βήξει ξανά και κουνήσει τη γη μας δυνατά. Εκτός όμως από τις ασκήσεις σεισμού που κάναμε, βρήκαμε την ευκαιρία να παίξουμε…

Πήραμε τουβλάκια και φτιάξαμε γερές πολυκατοικίες. Ποια ομάδα έφτιαξε πιο γρήγορα την πιο γερή κατασκευή που δε θα πέσει με το πρώτο κούνημα;;;

 

 

 

 

 

 

 

Ποιος από όλους είναι ο Εγκέλαδος και θα γκρεμίσει το jenga;;;Κανείς φυσικά δε θέλει να είναι ο Εγκέλαδος, γιαυτό όλοι μετακινούν τα τουβλάκια πολύ προσεκτικά!!

 

Κι ένα παιχνίδι που το ευχαρηστηθήκαμε πολύ ήταν το ρυθμικό παιχνίδι που παίξαμε με ένα τετράστιχο του Εγκέλαδου

“Σπάω πιάτα και ποτήρια

ρίχνω τα παλιά γεφύρια

με φωνάζουνε σεισμό

και σκορπάω πανικό”

Το τραγουδήσαμε ψυθιριστά, φωναχτά, χτυπώντας τα χέρια μας, τα πόδια μας, τη γη. Το είπαμε τραγουδιστά, θυμωμένα, χαριτωμένα.

Σίγουρα πάντως σε εμάς τώρα πια ο σεισμός δε σκορπάει πανικό γιατί είμαστε πολύ καλά προετοιμασμένοι.

Μπορείτε κι εσείς να παρακολουθήσετε ένα εκπαιδευτικό βίντεο για την προστασία από σεισμούς, καθώς και μια σειρά διαφανειών που εξηγούν πως μπορούμε να προστατευτούμε από το σεισμό