1ο Νηπιαγωγείο Σαρωνίδας "Το μυαλό δεν είναι ένα δοχείο που πρέπει να γεμίσει αλλά μια φωτιά πou πρέπει να ανάψει" Πλούταρχος 

Την πρώτη ημέρα υποδεχθήκαμε τους μαθητές μας με ένα συμβολικό δωράκι καλωσορίσματος!

Όλη την πρώτη εβδομάδα παίξαμε πολλά παιχνίδια γνωριμίας για να μάθουμε τα ονόματα των συμμαθητών μας, να γνωριστούμε  καλύτερα και φυσικά να διασκεδάσουμε!

Επίσης ξεναγηθήκαμε στους χώρους του σχολείου μας για να ξέρουμε τα κατατόπια (πού είναι το γραφείο, οι τουαλέτες, η αποθήκη)  και γνωρίσαμε τις γωνιές των τάξεών μας και κάποια από τα παιχνίδια τους.

Στο τέλος της πρώτης εβδομάδας πήραμε ένα  αναμνηστικό τετράδιο με τη πρώτη μας ζωγραφιά.

Την επόμενη εβδομάδα γνωρίσαμε τον Τσέστερ, το μικρό Ρακούν μέσα από ένα μήνυμα που μας έστειλε στον υπολογιστή του σχολείου μας (χρήση Τ.Π.Ε.). Πριν από την ανάγνωση του παραμυθιού ζητήσαμε από τα παιδιά να μας πουν πώς ένιωσαν την πρώτη μέρα του σχολείου και καταγράψαμε σε χαρτί τα συναισθήματά τους.

Στη συνέχεια προσπαθήσαμε να μαντέψουμε  πώς μπορεί να ήταν η αντίστοιχη εμπειρία του Τσέστερ και μετά διαβάσαμε το παραμύθι The kissing hand.Ένα εξαιρετικό βιβλίο γεμάτο ενσυναίσθηση και τρυφερότητα που αποτέλεσε έμπνευση για τις δραστηριότητές  μας τις πρώτες μέρες στο Νηπιαγωγείο!

Αν θέλετε, μπορείτε να δείτε μαζί με τα παιδιά σας την ιστορία του Τσέστερ πατώντας εδώ.. Επεξεργαστήκαμε το παραμύθι (πώς ένιωσε ο Τσέστερ, γιατί ένιωσε έτσι, τι του είπε η μητέρα του, τι έγινε μετά, κλπ) και αποφασίσαμε να κατασκευάσουμε το δικό μας μαγικό φιλάκι στο χεράκι που θα μας δίνει δύναμη όταν νιώθουμε μοναξιά τις πρώτες μέρες μακριά από τη μανούλα!

Ο Τσέστερ ήρθε και στη παρέα του ολοήμερου, μας βοήθησε να προσαρμοστούμε καλύτερα στο Νηπιαγωγείο και μοιράστηκε μαζί μας το μαγικό μυστικό  που του είπε η μαμά του! Τον  διαβάσαμε ,ζωγραφίσαμε και του φτιάξαμε και μια ομαδική φιγούρα για να τον έχουμε μαζί μας στο σχολείο!

Όπως ήταν αναμενόμενο οι πρώτες διαφωνίες την ώρα του παιχνιδιού δεν άργησαν να φανούν, έτσι παρουσιάστηκε η ανάγκη να κάνουμε ένα συμβόλαιο, μια συμφωνία δηλαδή μεταξύ όλων μας που θα καθορίζει πώς θα συμπεριφερόμαστε στο σχολείο για να περνάμε όλοι καλά. Συζητήσαμε για τους κανόνες που θα έπρεπε να συμπεριλάβουμε, τους ζωγραφίσαμε για να τους θυμόμαστε και φυσικά υπογράψαμε το συμβόλαιο μας και το αναρτήσαμε σε εμφανές σημείο της τάξης μας για να ανατρέχουμε σε αυτό όποτε χρειαστεί.

Μιλήσαμε επίσης για τα συναισθήματα μας και είπαμε ότι όλα είναι αποδεκτά, δεν υπάρχουν δηλαδή σωστά και λάθος συναισθήματα. Αυτό που χρειάζεται είναι να μάθουμε να τα διαχειριζόμαστε και να επιλέγουμε έναν τρόπο αντίδρασης αποδεκτό ώστε να μην πληγώνουμε τους φίλους μας με όσα λέμε ή κάνουμε. Στη συζήτηση μας βοήθησαν τα σχετικά βιβλία των εκδόσεων Μεταίχμιο.

Είπαμε ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι αντίδρασης σε κάθε πρόβλημα και αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι να μην παίρνουμε αποφάσεις όταν είμαστε θυμωμένοι αλλά να σταματάμε (κόκκινο φανάρι) μέχρι να ηρεμήσουμε. Στη συνέχεια να σκεφτόμαστε διάφορους τρόπους αντίδρασης, δηλαδή διάφορες λύσεις για το πρόβλημα μας (πορτοκαλί φανάρι) και στο τέλος να κάνουμε πράξη την καλύτερη λύση (πράσινο φανάρι) αφού έχουμε αναλογιστεί τι συνέπεια θα έχει η κάθε λύση που σκεφτήκαμε στο πορτοκαλί φανάρι. Κατασκευάσαμε ατομικά φαναράκια της σκέψης για να μας βοηθήσουν σε αυτό και τα πήραμε σπίτι για να μάθουμε και στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς μας το φαναράκι της σκέψης.

Ένας βασικός κανόνας που μαθαίνεται σε μια σχολική τάξη είναι να είμαστε ευγενικοί. Να χρησιμοποιούμε δηλαδή «γλυκά λογάκια» σε διάφορες περιστάσεις της καθημερινότητά μας (για να ευχαριστήσουμε, να δείξουμε την αγάπη μας, τη φιλία μας, να δείξουμε ότι μετανιώσαμε, να ζητήσουμε κάτι που θέλουμε με όμορφο τρόπο , να ευχαριστήσουμε τους άλλους…)

Επισκέφθηκαν το νηπιαγωγείο μας η Νεράιδα Ευγενία και η κυρία Καραμελένια με το βαζάκι με τις γλυκές κι ευγενικές λέξεις. Εμείς το γεμίσαμε και αποφασίσαμε να τις χρησιμοποιούμε όσο γίνεται συχνότερα καθώς  “Η ευγένεια δεν στοιχίζει τίποτα και αγοράζει τα πάντα”.