1η Μαρτίου σήμερα!
Στο νηπιαγωγείο μας καλωσορίσαμε την πιο όμορφη εποχή του χρόνου και τον πρώτο της μήνα το Μάρτη!
Διαβάσαμε το βιβλίο της κ. Λότης Πέτροβιτς Ανδροτσοπούλου “Τα παιδιά της Άνοιξης, το σπίτι του Μάρτη”.
και της κ. Γιολάντα Τσορώνη Γεωργιάδη “Ο Μάρτης ο κλαψιάρης”
Μάθαμε την παροιμία ” Μάρτης είναι, νάζια κάνει! Πότε κλαίει και πότε γελάει” καθώς και ποια είναι τα δυο πρόσωπα του Μάρτη, το χαμογελαστό και το λυπημένο και τι καιρικά φαινόμενα έχουμε αντίστοιχα.
Φτιάξαμε “Μάρτη” για τα χέρια μας, τηρώντας την παράδοση.
Από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη ή Μαρτιά. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών είτε από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν ή μαυρίσουν, είτε από ασθένειες . Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι.
Σε μερικές περιοχές ο Μάρτης φοριέται στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού σαν δαχτυλίδι για να μην σκοντάφτει ο κάτοχός του.
Είναι ένα παμπάλαιο έθιμο, με βαλκανική διασπορά. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια, κατά τον λαογράφο Νικόλαο Πολίτη.
Το κόκκινο χρώμα της κλωστής, σημαίνει ζωή, υγεία, δύναμη, χαρά και αναγέννηση, ενώ το λευκό καθαρότητα, αγνότητα, φως και το χιόνι που λιώνει. Ο συνδυασμός κόκκινου-λευκού από την αρχαιότητα θεωρούνταν αποτρεπτικός ενάντια στο κακό, στο κακό μάτι και σε αρνητικές δυνάμεις.
Το βραχιολάκι αυτό το βγάζουν στο τέλος του μήνα,
ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους,
ή τον κρεμάνε σε δέντρα,
ή τον καίνε με το αναστάσιμο φως του Πάσχα ή στη φωτιά που σουβλίζουμε το πασχαλινό αρνί,
ή τον κρεμάνε σε κάποιο δέντρο παρακαλώντας για ανθοφορία και ευδαιμονία,
ή τον βάζουν κάτω από μια πέτρα κι αν την επόμενη ημέρα βρεθεί δίπλα στην πέτρα κάποιο σκουλήκι σημαίνει ότι η χρονιά θα είναι πολύ καλή.
