8ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΥΛΑΙΑΣ

Λήψη αρχείου

Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου, με αφορμή την επέτειο υιοθέτησης της    Σύμβασης για Τα Δικαιώματα του Παιδιού , από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1989. Η ημέρα αυτή προωθεί την ευαισθητοποίηση για τα δικαιώματα των παιδιών και την ανάγκη προστασίας τους, ενώ υπενθυμίζει ότι η εκπαίδευση, η υγεία και η ασφάλεια είναι αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα για όλα τα παιδιά.

Μέσα απο τη συζήτηση  και εκπαιδευτικά βίντεο ,εξηγούμε τι είναι τα δικαιώματα(π.χ. δικαίωμα στη ζωή, στην τροφή, στην οικογένεια, στην υγεία, στην εκπαίδευση, στο παιχνίδι). Είναι πράγματα που πρέπει να τα έχουν απαραίτητα, όλα τα παιδιά του κόσμου. Διαχωρίζουμε  τα δικαιώματα από τις επιθυμίες (π.χ. ένα καινούργιο παιχνίδι, ένα παγωτό) για να καταλάβουν την έννοια του  βασικού και απαραίτητου απο το επιθυμητό.

 Δημιουργήσαμε “τα σπιτάκια των Δικαιωμάτων των Παιδιών”, όπου κάθε παιδί έγραψε ποια δικαιώματα θεωρεί σημαντικά

Η ημέρα αυτή μάς θύμισε ότι κάθε παιδί αξίζει να μεγαλώνει με προστασία, χαρά και ίσες ευκαιρίες.

Λήψη αρχείου

Για το Πολυτεχνείο
(Μήτσος Κατσίνης)

Στις δεκαεφτά Νοέμβρη,
στο Πολυτεχνείο,
τιμάμε την επέτειο
για το Πολυτεχνείο.

Και οι παιδικές φωνές μας
μ’ όση δύναμη μπορούνε
φωνάζουνε στα πέρατα
της γης μας ν’ ακουστούνε.

Όχι πια στην τυραννία
όχι στη δικτατορία.
Ζήτω η ελευθερία
ζήτω η δημοκρατία.

Στο νηπιαγωγείο μας τιμήσαμε και φέτος την επέτειο του Πολυτεχνείου με έναν τρόπο  κατανοητό και προσαρμοσμένο στον κόσμο των παιδιών. Μέσα από ιστορίες, συζητήσεις και καλλιτεχνικές δημιουργίες, προσεγγίσαμε τα σημαντικά μηνύματα της ημέρας: την αξία της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της ειρηνικής συνύπαρξης.

Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας διαβάζοντας την αγαπημένη «Ντενεκεδούπολη» της Ευγενίας Φακίνου. Τα παιδιά εντόπισαν μόνα τους τα στοιχεία καταπίεσης και αδικίας μέσα στην ιστορία και τα συνδέσαμε με τα αντίστοιχα γεγονότα που συνέβησαν στο Πολυτεχνείο πριν από πολλά χρόνια. Με απλές, παιδικές εικόνες μιλήσαμε για την έννοια της ελευθερίας και για το πόσο σημαντικό είναι να μπορούμε να εκφράζουμε τη σκέψη και τη φωνή μας.

Στη συνέχεια, αναφερθήκαμε στα ιστορικά γεγονότα της περιόδου και επεξεργαστήκαμε μαζί τα τρία σημαντικά συνθήματα:
«Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία».Τα παιδιά προσπάθησαν να τα ερμηνεύσουν με τον δικό τους τρόπο, δίνοντας νοήματα που δείχνουν πόσο ουσιαστικά αντιλαμβάνονται τις αξίες της καθημερινής ζωής, της μάθησης και της δικαιοσύνης.

Εμπνευσμένοι από το τραγούδι «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο», δημιουργήσαμε ζωγραφιές γεμάτες χρώμα και συναίσθημα. Τα παιδιά αποτύπωσαν τη δική τους εικόνα για την ελευθερία, χρησιμοποιώντας σύμβολα, χρώματα και σχήματα που μίλησαν από μόνα τους.

Κλείσαμε τις δράσεις μας κατασκευάζοντας το περιστέρι της ειρήνης, που κρατά στο ράμφος του το κλαδί της ελιάς. Ένα σύμβολο ελπίδας και συμφιλίωσης, που μας υπενθυμίζει πως η ειρήνη ξεκινά από τις μικρές μας πράξεις και από την αγάπη που μοιραζόμασ

Για να ολοκληρώσουμε το αφιέρωμα, πραγματοποιήσαμε ,την Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2025,  μια όμορφη και ζεστή γιορτή στην τάξη μας. Τα παιδιά παρακολούθησαν κουκλοθέατρο βασισμένο στη «Ντενεκεδούπολη», ζωντανεύοντας τους αγαπημένους ήρωες της ιστορίας. Με τον τρόπο αυτό, το μήνυμα της ελευθερίας και της συνεργασίας έγινε ακόμη πιο άμεσο, καθώς μέσα από το παιχνίδι και τη δράση τα παιδιά ένιωσαν κοντά στο νόημα της επετείου.

Με αυτές τις δραστηριότητες, τα παιδιά γνώρισαν μια σημαντική σελίδα της ιστορίας μας και έμαθαν πως η ελευθερία και η δημοκρατία είναι αξίες που καλλιεργούνται καθημερινά.

Τιμή και μνήμη στο Πολυτεχνείο

Ολοκληρώθηκε το πρώτο εργαστήριο Δεξιοτήτων, για το σχολικό έτος 2025-26,  με τίτλο:” Είμαι εγώ! Είμαι μοναδικός!!”                      απο τη θεματική ενότητα:”Ζω καλύτερα – Ευ Ζην” 

Στόχος του συγκεκριμένου προγράμματος είναι να συνειδητοποιήσουν τόσο οι μαθητές/ριες όσο και οι γονείς τους και γενικότερα η τοπική κοινότητα πως η αξία όλων μας δεν σχετίζεται με την κατάσταση της υγείας ή με οποιοδήποτε γενετικό ή άλλο προσωπικό χαρακτηριστικό μας (UNESCO, 2009).

Τα παιδιά χρειάζεται να αντιληφθούν ότι έχουν αξία και αξίζουν τον σεβασμό των άλλων ώστε και αυτά να αποδώσουν αξία στους άλλους. Το σχολείο, μπορεί να αναπτύξει στάσεις αποδοχής και σεβασμού στο διαφορετικό και να ενισχύσει την ενσυναίσθηση της σχολικής κοινότητας, περιορίζοντας έτσι την περιθωριοποίηση παιδιών/ατόμων με διαφορετικές ικανότητες και να ενδυναμώσει την κοινωνική συνοχή. Η ευαισθητοποίηση των παιδιών σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντάσσεται στους βασικούς στόχους και στις γενικές αρχές και επιδιώξεις της ελληνικής εκπαίδευσης (ΦΕΚ 303Β/13-03-2003).Από τη μικρή τους ηλικία τα άτομα θα πρέπει να εξοικειώνονται με το διαφορετικό, αλληλοεπιδρώντας με διαφορετικές ομάδες και πρόσωπα. Με αυτό τον τρόπο μειώνονται οι διακρίσεις, οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα.

• Περιγράψαμε τον εαυτό μας, παρατηρήσαμε τους άλλους και διαπιστώσαμε ότι κανένας και καμμιά δεν είναι ίδιος/α με τον/την άλλον/η.
• Ζωγραφίσαμε τις παλάμες μας και στη συνέχεια ο καθένας και η καθεμιά πήραμε  τυχαία μια «παλάμη»,  και  μιλήσαμε για τα θετικά στοιχεία που έχει αυτός/ή που του ανήκει η παλάμη.

Εκφράσαμε με ζωγραφική ,τι κάνει χαρούμενο και τι λυπημένο “Το Κάτι Άλλο”. Το ζωάκι που προσπαθεί να μοιάσει με τους άλλους, αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να δείξει πόσο διαφέρει απο αυτούς. Τότε εμφανίζεται το Κατιτί και του ζητάει να γίνουν φίλοι.Αλλά το Κάτι Άλλλο δεν είναι σίγουρο οτι μοιάζουν……….

Διαβάσαμε και επεξεργαστήκαμε τις ιστορίες:

του Βάτραχου, που  δεν του είναι αρκετό να είναι απλά ένας βάτραχος. Θέλει να μπορεί να κάνει και όλα όσα μπορούν να κάνουν οι φίλοι του. Όμως οι προσπάθειές του είναι καταδικασμένες σε αποτυχία και ο Βάτραχος είναι λυπημένος μέχρι που συνειδητοποιεί ότι οι φίλοι του τον αγαπούν γι’ αυτό που είναι.

του Μαξ του ποντικού,που έχει γεννηθεί με το ένα πόδι του μεγαλύτερο απο το άλλι. Γι αυτόν το λόγο πολλές φορές περπατάει και πέφτει κάτω φαρδύς πλατύς. Αποφασίζει όμως να γνωρίσει τον κόσμο , έχοντας συνεχώς στο μυαλό του τη συμβουλή της μαμάς του: “Να ακολουθείς τα όνειρα σου και αν μην ξεχνάς ποτέ πως είσαι ξεχωριστός“.

Βαδίσαμε με κουτσό, με κλειστά τα μάτια και τη βοήθεια του οδηγού, πιάσαμε αντικείμενα χρησιμοποιώντας μόνο το ένα χέρι, και στη συνέχεια  συζητήσαμε για τις παραπάνω δραστηριότητες.
-Τι μας δυσκόλεψε πιο πολύ; Πως νιώσαμε και γιατί;

“Ζήσαμε” τις περιπέτειες του Λύκου Ζαχαρία που ήθελε να αλλάξει χρώμα και τον συμβουλέψαμε να παραμείνει λύκος, γιατί καθένας είναι διαφορετικός και μοναδικός. Καθένας απο μας έχει τα  δικά του χαρακτηριστικά,  προτιμήσεις , αρετές, αδυναμίες , όλα έχουν αξία και αξίζουν τον σεβασμό των άλλων.

Την Παρασκευή 31 Οκτβωβρίου 2025, πραγματοποιήθηκε η πρώτη επίσκεψη για το σχολικό έτος 2025-26, γονέα νηπίου (μητέρα), στα πλαίσια της δράσης ” ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ  ΕΜΠΝΕΟΥΝ “και  της φιλαναγνωσίας.  Μέσα απο την αφήγηση της ιστορίας και της δραματοποίησης της , γνωρίσαμε τα συναισθήματα του  Νικόλα όταν προσπαθούσε να τα καταφέρει στις αγαπημένες του δραστηριότητες. Συζητήσαμε και προσπαθήσαμε να βρούμε το δυνατό μας σημείο για να νιώθουμε αυτοπεποίθηση και να ανακαλύψουμε το δικό μας ταλέντο.!

Τ

Ελιά, σύμβολο απο  την αρχαιότητα, καλοσύνης και ευγένειας, σοφίας, αφθονίας, γνώσης, υγείας,  ενώ ακόμη και σήμερα, τα κλαδιά της συμβολίζουν την Ειρήνη.

Την Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2025 υλοποιήθηκε στο Νηπιαγωγείο μας, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα “Ελιά με λένε” απο την ομάδα καλλιτεχνικών δράσεων  “Παίξε μαζί μας”. Με όχημα το θεατρικό παιχνίδι τα παιδιά έμαθαν για όλα τα στάδια παραγωγής του ελαιόλαδου, από το  λιομάζωμα στο χωράφι  το καθάρισμα και το πλύσιμο, το σπάσιμο και την άλεση μέχρι και την γευσιγνωσία του αγνού παρθένου ελαιόλαδου.

Μέσα από βιωματικό παιχνίδι, τραγούδια και κινήσεις, τα παιδιά γνώρισαν τον πολύτιμο αυτόν θησαυρό της μεσογειακής διατροφής και συνειδητοποίησαν πόσο κόπο και φροντίδα χρειάζεται για να φτάσει στο τραπέζι μας.

Το ταξίδι της ελιάς έγινε αφορμή για συζήτηση, δημιουργία και χαρά! 
Γιατί… η Ελιά δεν είναι απλώς ένα δέντρο, είναι σύμβολο ζωής, ειρήνης και ευλογίας!

Τα Ελληνόπουλα

Ελληνόπουλα ένα κι  ένα
διαλεχτά και προκομμένα
είμαστε για την Πατρίδα
μια τρανή χαρά και ελπίδα.

Την Ελλάδα τη γλυκιά μας
κλείνουμε όλα στην καρδιά μας
και γι αυτή θα ζούμε πάντα
Ζήτω! Ζήτω το Σαράντα.

Στις 27 Οκτωβρίου τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας τίμησαν την εθνική μας επέτειο με μια όμορφη παιδική γιορτή. Είπαν ποιήματα με αυθορμητισμό και περηφάνια και πραγματοποίησαν μια μικρή παρέλαση , κρατώντας ελληνικές σημαίες .

Μέσα από εικόνες με λογική ακολουθία γνώρισαν την ιστορία του “28ης Οκτωβρίου 1940”και έμαθαν για τα γεγονότα εκείνης της δύσκολης εποχής: για το πώς η Ελλάδα είπε ένα περήφανο «Όχι» στην ιταλική εισβολή, για τους στρατιώτες που πολέμησαν με θάρρος στα βουνά της Πίνδου, για τις γυναίκες της Ηπείρου που βοήθησαν τον στρατό κουβαλώντας προμήθειες μέσα στο χιόνι ,για  την αγάπη για την  πατρίδα που ένωσε όλους τους Έλληνες.

.

Συζήτησαν για τα δεινά του πολέμου και τα αγαθά της ειρήνης. Άκουσαν  την ιστορία «Ο μικρός στρατιώτης» ,απάντησαν στο ερώτημα «Τι να σκέφτεται άραγε ο μικρός στρατιώτης;» και αποτύπωσαν τις σκέψεις τους μέσα από ζωγραφιές και λόγο.Με ομαδική εργασία έφτιαξαν τη μορφή του μικρού στρατιώτη και ζωγράφισαν όλα όσα κρύβει μέσα στην καρδιά του: την ειρήνη, την αγάπη, την οικογένεια, τα παιδιά, τα λουλούδια και τον ήλιο.

Εμπνευσμένοι απο τον πίνακα του Paul Klee :” Το Κάστρο και ο Ήλιος”, ζωγραφίσαν τους δικούς μας πίνακες, με τους τίτλους:

“Η χαρούμενη πόλη και ο Ήλιος” και “Η κατεστραμμένη πόλη και ο Μαύρος ουρανός” 

Αν η Ειρήνη ήταν ζωγραφιά, θα ήταν……….

Μέσα από όλες αυτές τις δράσεις, τα παιδιά βίωσαν με τρόπο δημιουργικό και βιωματικό το διαχρονικό μήνυμα : η ειρήνη είναι το πολυτιμότερο αγαθό.

Και φυσικά μιλήσαμε για τον  πολιούχο της Θεσσαλονίκης,τον Άγιο  Δημητρίο. Ακούσαμε το βίο του Αγίου και αφού περιηγηθήκαμε εικονικά στην εκκλησία του Αγίου και στον Λευκό Πύργο , κατασκευάσαμε το αγαπημένο μας μνημείο.

Χρόνια Πολλά Θεσσαλονίκη ,

Χρόνια Πολλά  ΕΛΛΑΔΑ