Χριστούγεννα 2025
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (3 Δεκεμβρίου) διαβάσαμε στην τάξη το υπέροχο παραμύθι «Η Αργυρώ γελάει», μια ιστορία που μας βοήθησε να μιλήσουμε για τη διαφορετικότητα, την κατανόηση και τον σεβασμό.
Τα παιδιά συζήτησαν για τα συναισθήματα των ηρώων, αντάλλαξαν σκέψεις και προβληματισμούς, εξέφρασαν προσωπικά βιώματα και στη συνέχεια ζωγράφισαν τη δική τους Αργυρώ, όπως την φαντάστηκαν.
Για να κατανοήσουμε καλύτερα τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει ένα άτομο με μειωμένη όραση, πραγματοποιήσαμε μια βιωματική δραστηριότητα. Κάθε παιδί φόρεσε ένα μαντήλι στα μάτια και, κρατώντας ένα «μπαστούνι», προσπάθησε να περπατήσει εντοπίζοντας τα “εμπόδια” στη διαδρομή. Στόχος ήταν να φτάσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο του σχολείου, ακούγοντας και ακολουθώντας τον ήχο από ένα μικρό κουδουνάκι που χτυπούσε η εκπαιδευτικός.
Η εμπειρία αυτή βοήθησε τα παιδιά να αντιληφθούν πόσο σημαντική είναι η ενσυναίσθηση, η υποστήριξη και η αποδοχή της διαφορετικότητας. Μάθαμε όλοι πως, όταν δίνουμε χώρο και σεβόμαστε τις ανάγκες του άλλου, ο κόσμος γίνεται πιο ανθρώπινος και φωτεινός.
Το φθινόπωρο φτάνει στο τέλος του, αφήνοντας πίσω του υπέροχες εικόνες, χρώματα και πολλές όμορφες μαθησιακές εμπειρίες για τα παιδιά μας.
Αφορμή για την ενασχόλησή μας με το θέμα στάθηκε ένα κλαδί καστανιάς που έφερε η εκπαιδευτικός στην τάξη. Τα παιδιά το παρατήρησαν με ενθουσιασμό, άγγιξαν με προσοχή τα καστανάκια, μίλησαν για τα χρώματα και τις αλλαγές της φύσης. Έτσι ξεκίνησε το φθινοπωρινό μας ταξίδι!
Στην αρχή γνωρίσαμε τον Καστανάκη, το μικρό κάστανο, μέσα από ένα ιδιαίτερο γράμμα που μας έστειλε από το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου στην Καστοριά.
Ο Καστανάκης κέρδισε αμέσως τις καρδιές των παιδιών και άκουσαν με προσοχή την ιστορία του.
Ακολούθησε συζήτηση για το φθινόπωρο. Τα παιδιά έφεραν από το σπίτι φύλλα, καρπούς και φρούτα του φθινοπώρου.
Στη συνέχεια, παίξαμε το παιχνίδι «Μάντεψε τι είναι».
Με δεμένα μάτια , χρησιμοποιώντας μόνο την αφή και με κριτήριο το μέγεθος, το σχήμα και την υφή της φλούδας, τα παιδιά έπρεπε να μαντέψουν ποιο φρούτο ή ποιο καρπό είχαν στο χέρι τους. Το παιχνίδι χάρισε πολλές εκπλήξεις και γέλια, ενώ παράλληλα ενίσχυσε τη γλωσσική έκφραση και την αισθητηριακή εξερεύνηση.
Τα φρούτα, τα φύλλα και τους καρπούς του φθινοπώρου που έφεραν τα παιδιά τα τοποθέτησαν στο μεγάλο ομαδικό δέντρο που κατασκευάσαμε όλοι μαζί. Το δέντρο αυτό θα παραμείνει στην τάξη και θα διακοσμείται ανάλογα με την εποχή του χρόνου, ώστε τα παιδιά να μπορούν να παρατηρούν τις αλλαγές που συμβαίνουν στη φύση και να συνδέουν την εμπειρία τους με τον κύκλο των εποχών.
Για κλείσιμο της θεματικής μας, τα παιδιά δημιούργησαν μια ατομική κατασκευή: μια όμορφη μολυβοθήκη με τη μέθοδο ντεκουπάζ, διακοσμημένη με φθινοπωρινά μοτίβα.
Στο σχολείο μας τιμήσαμε και φέτος την επέτειο του Πολυτεχνείου, μια ημέρα που μας θυμίζει την αξία της Δημοκρατίας και τους αγώνες όσων πάλεψαν για ελευθερία και δικαιώματα.
Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας παρακολουθήσαμε εκπαιδευτικά βίντεο. Πραγματοποιήσαμε και μια μικρή «εκλογική διαδικασία» μέσα στην τάξη, για να κατανοήσουμε στην πράξη πόσο σημαντική είναι η συμμετοχή όλων στη δημοκρατία.
Μάθαμε και τραγουδήσαμε το αγαπημένο τραγούδι «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο», το οποίο μας ενέπνευσε να δημιουργήσουμε μια όμορφη ατομική κατασκευή: έναν «τοίχο» με δύο καρδιές και έναν ήλιο στη μέση, όπως ακριβώς περιγράφεται στο τραγούδι.
Για να τιμήσουμε τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου, κάθε παιδί πρόσφερε ένα κόκκινο γαρίφαλο με το δικό του χεράκι φτιαγμένο από πηλό — ένα συμβολικό δώρο μνήμης και ευγνωμοσύνης.
Φτιάξαμε επίσης μια ομαδική κατασκευή-αφίσα.
Τέλος, διαβάσαμε την αγαπημένη «Ντενεκεδούπολη», μια ιστορία που μας μαθαίνει ότι η ελευθερία, η δικαιοσύνη και η αντίσταση στην αδικία είναι αξίες διαχρονικές. Την ημέρα της γιορτής, η εκπαιδευτικός παρουσίασε το παραμύθι στο κουκλοθέατρο της τάξης, προσφέροντας στα παιδιά μια μοναδική, ζωντανή εμπειρία.
Με αυτόν τον τρόπο τιμήσαμε όλοι μαζί την Επέτειο του Πολυτεχνείου, κρατώντας ζωντανό το μήνυμα:
«Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία».
Σήμερα, στα πλαίσια της ενασχόλησής μας με το θέμα του σεισμού, παρακολουθήσαμε το Εκπαιδευτικό πρόγραμμα: “Ο Σίμος και ο Σεισμός” από το θίασο Τεχνόπολις.
Ένας καθηγητής φυσικών επιστημών μαζί με τον μικρό του φίλο, τον Σίμο, παρουσιάζουν 3 ιστορίες της παγκόσμιας μυθολογίας για τον σεισμό. Η παράσταση συνδυάζει κουκλοθέατρο, πρόζα, θέατρο σκιών και αντικειμένων, ενώ στο τέλος ακολουθεί βιωματικό παιχνίδι για τα μέτρα προστασίας από τον σεισμό.
Ο Σίμος μαθαίνει για τα φυσικά φαινόμενα.
Ο μύθος της Ιαπωνίας για το σεισμό
Ο μύθος στη Νέα Ζηλανδία για το σεισμό.
Ο Εγκέλαδος, ο μύθος στην Ελλάδα
Τι είναι στην πραγματικότητα ο σεισμός.
Τα παιδιά ζωγραφίζουν ό,τι τους έκανε εντύπωση.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης, γνωρίσαμε μαζί με τα παιδιά την έννοια της αποταμίευσης και ανακαλύψαμε πόσο σημαντικό είναι να μαθαίνουμε να κρατάμε κάτι «λίγο-λίγο» κάθε μέρα, με υπομονή και συνέπεια.
Αρχικά, συζητήσαμε τι σημαίνει αποταμίευση και είδαμε εποπτικό υλικό που μας βοήθησε να γνωρίσουμε νέες λέξεις όπως: χρηματοκιβώτιο, τράπεζα, κατάθεση, ανάληψη, κέρματα, χαρτονομίσματα.
Μιλήσαμε για όλα όσα μπορούμε να αγοράσουμε με τα χρήματα που αποταμιεύουμε, αλλά και για εκείνα που δεν αγοράζονται με χρήματα, όπως η καλοσύνη, η αγάπη και η φιλία — αξίες που φυλάμε στην καρδιά μας!
Στη συνέχεια, τα παιδιά έφτιαξαν τους δικούς τους κουμπαράδες-γουρουνάκια.
Έπειτα, διαβάσαμε το παραμύθι «Αν κάθε μέρα» του Αντώνη Παπαθεοδούλου, που μας θύμισε πως η πραγματική αποταμίευση δεν αφορά μόνο τα χρήματα, αλλά και τις μικρές, καθημερινές πράξεις που, με τον καιρό, φέρνουν μεγάλα αποτελέσματα.
Για να εμπλουτίσουμε την ιστορία, δόθηκε φύλλο εργασίας όπου τα παιδιά ζωγράφισαν τη δική τους πρόταση ή ιδέα για το τι θα μπορούσε να κάνει κάποιος «αν κάθε μέρα…».
Οι ζωγραφιές τους ήταν γεμάτες φαντασία και έμπνευση:
Μερικά παιδιά ζωγράφισαν ότι κάθε μέρα θα μαθαίνουν μια νότα ή ένα κομμάτι μουσικής, μέχρι να μάθουν να παίζουν πιάνο ή κιθάρα.
Άλλα παιδιά φαντάστηκαν ότι θα παίζουν μπάσκετ κάθε μέρα, μέχρι να γίνουν καλοί παίκτες και να πάρουν το κύπελλο.
Κάποια παιδιά εμπνεύστηκαν από το παραμύθι και ζωγράφισαν ότι θα φυτεύουν κάθε μέρα ένα λουλούδι, ώσπου να δημιουργήσουν έναν όμορφο κήπο.
Άλλα ζωγράφισαν ότι θα μαζεύουν κάθε μέρα ένα βότσαλο, ώσπου μετά από χρόνια να χτίσουν ένα μαγικό κάστρο!
Με τα παιδιά του ολοήμερου τμήματος, συνεχίσαμε τη δράση μας με ένα ακόμη φύλλο εργασίας:
Τα παιδιά ζωγράφισαν:
κάτι που μπορούμε να αγοράσουμε με χρήματα — όπως ένα αρκουδάκι, γυαλιά, ρούχα, φαγητό, φρούτα ή αυτοκίνητο
και κάτι που δεν μπορούμε να αγοράσουμε, όπως αγάπη, αγκαλιές, φιλία, καλοσύνη, βοήθεια στον άλλον και γλυκά, ευγενικά λόγια
Μέσα από όλες αυτές τις δραστηριότητες, τονίστηκε πως η αποταμίευση δεν είναι μόνο θέμα χρημάτων, αλλά κυρίως τρόπος ζωής.
Και πως, αν κάθε μέρα κάνουμε κάτι μικρό και όμορφο, στο τέλος μπορούμε να πετύχουμε κάτι μεγάλο!
Τιμούμε την 28η Οκτωβρίου, μια γιορτή που μας θυμίζει πως η ελευθερία κατακτάται με θάρρος, πίστη και αγώνα.
Παρακολουθήσαμε το παραμύθι «Ο γίγαντας και ο νάνος», μια όμορφη παρουσίαση των γεγονότων ειδικά προσαρμοσμένη για τους μικρούς μαθητές του νηπιαγωγείου. Συζητήσαμε για το νόημα της ιστορίας, εκφράσαμε τις σκέψεις και τις απορίες μας, ζωγραφίσαμε ό,τι μας εντυπωσίασε και δραματοποιήσαμε το παραμύθι με πολλή χαρά!
Οι ζωγραφιές μας!
Τα παιδιά δραματοποιούν τη στιγμή που ο γίγαντας απαιτεί απο τον νάνο να παραδοθεί.
Ο νάνος, αποφασισμένος να υπερασπιστεί το σπίτι του, πήρε τη σφεντόνα του και καταφέρνει να νικήσει τον γίγαντα.
Η πτώση του γίγαντα!
Τα παιδιά του ολοήμερου πήραν τη σφεντόνα, όπως ο νάνος του παραμυθιού, και έριξαν τα πομ πομ όσο πιο μακριά μπορούσαν.
Ακολούθησε δραστηριότητα δημιουργικής έκφρασης, όπου τα παιδιά, με αφορμή πέντε φωτογραφίες από τον πόλεμο του 1940, επινόησαν τη δική τους ιστορία, συνδυάζοντας γνώση και φαντασία.
Κάναμε κάποιες κατασκευές.
Ζωγραφίζοντας τον Έλμερ με αλγόριθμο!
Αρχικά διαβάσαμε και συζητήσαμε το αγαπημένο παραμύθι «Έλμερ, ο παρδαλός ελέφαντας» . Μιλήσαμε για τη διαφορετικότητα, την αποδοχή και τη χαρά του να είμαστε ο εαυτός μας.
Στη συνέχεια, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Κώδικα (Code Week), συνδέσαμε τη λογική του προγραμματισμού με τη δημιουργική έκφραση μέσω της τέχνης, μέσα από τη δραστηριότητα «Ζωγραφίζοντας τον Έλμερ βήμα-βήμα».
Η δράση αυτή είναι εμπνευσμένη από το πνεύμα της Code Week και βοηθά τα παιδιά να γνωρίσουν βασικές έννοιες αλγοριθμικής σκέψης μέσα από ένα διασκεδαστικό και βιωματικό τρόπο.
Τα παιδιά ζωγράφισαν τον Έλμερ ακολουθώντας μια σειρά από απλά, σαφή βήματα — έναν αλγόριθμο. Κάθε οδηγία τα καθοδηγούσε στη διαδικασία, π.χ. «σχεδίασε έναν κύκλο, «πρόσθεσε τα αυτιά», «χρωμάτισε τα τετράγωνα σε διαφορετικά χρώματα».
Κατανόηση του όρου αλγόριθμος — μια ακολουθία σαφών, απλών βημάτων.
Εκτέλεση οπτικών και λεκτικών οδηγιών βήμα προς βήμα.
Ανάλυση ενός σύνθετου σχεδίου σε μικρότερα μέρη (αποσύνθεση).
Εξάσκηση στην αλληλουχία και κατανόηση της σημασίας της τάξης.
Ενίσχυση λεπτών κινητικών δεξιοτήτων και συντονισμού χεριού-ματιού.
Εξοικείωση με βασικές έννοιες υπολογιστικής σκέψης: αλγόριθμος, βήμα, ακολουθία.
Στη συνέχεια, τα παιδιά σχεδίασαν δικούς τους αλγόριθμους — μια εικόνα για κάθε βήμα της διαδικασίας — για το πώς να ζωγραφίσουν ένα καρότο, μια τούρτα, ένα σκυλάκι ή όποιο άλλο θέμα επέλεξαν.
Η δραστηριότητα αυτή συνδύασε τη λογική του προγραμματισμού με τη μαγεία της τέχνης.
Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών (26 Σεπτεμβρίου), οι μαθητές μας ταξίδεψαν στον μαγικό κόσμο των γλωσσών και της επικοινωνίας!
Μάθαμε να λέμε “γεια” σε άλλες γλώσσες — Hello! Bonjour! Hola! Ciao! Guten tag !
Παρακολουθήσαμε το παρακάτω βίντεο και εστιάσαμε στις παραπάνω 5 ευρωπαϊκές γλώσσες.
Για να εμπεδώσουμε τις γνώσεις μας παίζουμε το παρακάτω παιχνίδι. Παίξτε κι εσείς!
Διαβάσαμε, ζωγραφίσαμε και δραματοποιήσαμε το παραμύθι «Το Δάσος της Φιλίας με τις Χίλιες και Μία Γλώσσες».
Στο μαγικό αυτό δάσος, κάθε ζωάκι μιλούσε διαφορετική γλώσσα:
Η Λίλα το κουνελάκι μιλούσε γαλλικά, ο Λέων το λιοντάρι αγγλικά, ο Πέδρο ο παπαγάλος ισπανικά, η Λίτσα η αρκουδίτσα ελληνικά και η Μία το ποντικάκι γερμανικά.
Μέχρι που μια μέρα η Μπέλα, η καλή πεταλούδα, με τη μαγική της σκόνη, τους χάρισε τη δυνατότητα να καταλαβαίνουν ο ένας τη γλώσσα του άλλου.
Έτσι, τα ζώα έμαθαν πως η επικοινωνία και η φιλία δεν έχουν σύνορα και πως η καλοσύνη και η αγάπη είναι η πιο δυνατή “γλώσσα” απ’ όλες! (περίληψη)
Μιλήσαμε και ζωγραφίσαμε τον Μύθο της Ευρώπης.
Τα παιδιά του ολοήμερου έφτιαξαν μια αφίσα, συμμετέχοντας στο διαγωνισμό, με το σύνθημα της φετινής 25ης επετείου:
🌈 «Οι γλώσσες ανοίγουν την καρδιά και το μυαλό!»
Το μήνυμά μας
Μπορεί να μιλάμε διαφορετικές γλώσσες, αλλά με αγάπη, κατανόηση και σεβασμό, μπορούμε πάντα να επικοινωνούμε, να συνεργαζόμαστε και να γινόμαστε φίλοι!
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας, παρακολουθήσαμε στην τάξη το εκπαιδευτικό βίντεο με τον Egg.
Ο Egg ανακαλύπτει ότι η 1η Οκτωβρίου είναι η μέρα που γιορτάζουν όλοι οι παππούδες και οι γιαγιάδες.
Έτσι, επισκέπτεται τον παππού Γιώργο και τη γιαγιά Γιώργαινα, ακούει ιστορίες, μοιράζεται αναμνήσεις.
Ένα τρυφερό και εκπαιδευτικό βίντεο, που μας θύμισε πως η μεγαλύτερη προσφορά στους ηλικιωμένους είναι η παρουσία μας, η αγάπη μας και ο χρόνος μας.
Στη συνέχεια, με πολλή αγάπη και φαντασία, ζωγραφίσαμε για τον παππού και τη γιαγιά.

Τέλος, φτιάξαμε ευχετήριες κάρτες τις οποίες διακοσμήσαμε με το αποτύπωμα της παλάμης μας και εσωκλείσαμε ένα μήνυμα γεμάτο αγάπη:
❤️ Αυτό είναι το χέρι μου
και θα κάνει 1000 τρυφερές
πράξεις αγάπης για σένα.Και όταν ψηλώσω θα θυμάσαι
την εποχή που το χέρι μου
ήταν τόοοσο μικρό! ❤️
Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα μάθαμε πως η αγάπη δεν χρειάζεται πολλά λόγια — μόνο μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο και λίγο χρόνο.
Χρόνια πολλά σε όλους τους παππούδες και τις γιαγιάδες του κόσμου!