«Για μένα, ενώπιον του Θεού, το πιο υπεύθυνο επάγγελμα, που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι νηπιαγωγός. Αλλά και το πιο δύσκολο, γιατί πλάθει ψυχές. Και πλάθοντας ψυχές, πλάθεις ανθρώπους, οι οποίοι είναι κατ’ εικόνα του Θεού πλασμένοι. Και έτσι γίνεσαι συνεργός του Θεού, όπως γίνονται και οι γονείς, όταν τεκνοποιούν». Και συνέχισε: «Αν δεν έχεις τα κότσια να γίνεις νηπιαγωγός, να γίνεις δάσκαλος. Είναι το ίδιο υπεύθυνο. Κι αν δεν μπορείς ούτε δάσκαλος, τότε να γίνεις καθηγητής»! Πηγή: ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ – Μαρτυρία Προσκυνητών
Μετά τη γνωριμία με τα προβλήματα όρασης ακολούθησε η γνωριμία με προβλήματα ακοής.
Επικοινωνία με τη νοηματική γλώσσα μαμάς και βαρύκοού παιδιού
Παιδί βαρύκοο με ακουστικό
Πάλι είδαμε φωτογραφίες
Και συζητήσαμε για τον τρόπο που επικοινωμούν τα άτομα με προβλήματα ακοής.
Τη Νοηματική γλώσσα και
Τη χειλεαναγνωση
Έτσι είδαμε βιντεάκια στη νοηματική γλώσσα και αποφασίσαμε ότι θέλουμε να γνωρίσουμε λίγο τη νοηματική γλώσσα.
Αφού τυπώσαμε το Αλφάβητο στη νοηματική γλώσσα, μάθαμε το όνομά μας και κάποιες λέξεις.
Το σχετικό βιντεάκι
Είχαμε την ευκαιρία μέσω της Ψυχολογου μας να απευθύνουμε ερωτήσεις σε μια κοπέλα που είναι βαρύκοη σχετικά με τη δυσκολία της και με βιντεάκι, καθώς δεν επιτρέπεται λόγω πανδημίας του Covid-19 να μας απαντήσει.
Αυτό το διάστημα ασχοληθήκαμε με τη διαφορετικότητα.
Διαβάσαμε το πολύ ωραίο βιβλίο “ο Ιπποπόκαμπος” της Κατρίνας Τσάνταλη
που μιλάει για ένα ζωάκι τον Ιπποπόκαμπο που δεν είναι ούτε ιππόκαμπος, ούτε ιπποπόταμος. Το ζωάκι αυτό πηγαίνει σε ένα καινουριο μέρος και τα ζώα που ζουν εκεί τον υποδέχονται με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Άλλα ζώα είναι τελείως αρνητικά, άλλα είναι επιφυλακτικά και άλλα πιο θετικά και θέλουν να του δώσουν την ευκαιρία να γνωριστεί μαζί τους και να ζήσουν όλοι μαζί στο ίδιο μέρος αρμονικά. Ο ιπποπόκαμπος αφού ακούει τα σχόλια όλων των ζώων, στο τέλος μιλάει και ο ίδιος δείχνοντας το μεγαλείο και τη δύναμη της ψυχής του που πηγάζει απο την πίστη στον εαυτό του και την αυτοπεποίθηση του.
Το παραμύθι μπορείτε να το δείτε σε μορφή pdf εδώ:
Το παραμύθι μας άρεσε πάρα πολύ. Το αναδιηγηθήκαμε, το δραματοποιήσαμε, και συζητήσαμε για τη δική μας άποψη και στάση απέναντι σε ένα τέτοιο διαφορετικό ζωάκι.
Έτσι αρχίσαμε να γνωρίζουμε τη Διαφορετικότητα.
Φτιάξαμε ένα πρώτο Ιστόγραμμα με το τι πιστέυουμε ότι είναι η διαφορετικότητα.
Σιγά – σιγά αρχίσαμε να συζητάμε για διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους : Φύλο – αγόρι , κορίτσι, Χρώμα μαλλιών, χρώμα ματιών, χρώμα δέρματος, ύψος, πάχος. Συγκρίναμε τον εαυτό μας με τους συμμαθητές μας, εντοπίσαμε ομοιότητες και διαφορές μεταξύ μας. Είδαμε εικόνες ανθρώπων διαφορετικών και τους συγκρίναμε.
Διαβάσαμε και το παραμύθι : “Το Χαρούμενο λιβάδι” της Φυλλιώς Νικολούδη
Το παραμύθι μπορείτε να το παρακολοθήσετε εδώ:
Ακολούθησε πάλι συζήτηση και ζωγραφική αποτύπωση του παραμυθιού.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.