Εργαστήρια Δεξιοτήτων 1. Σεισμός – και τώρα τι κάνω;
Η εκπαίδευση των παιδιών για τις φυσικές καταστροφές είναι πολύ σημαντική για την ανάπτυξη της αίσθησης ασφάλειας και της αυτοεκτίμησης τους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Ο σεισμός ειδικότερα μπορεί να συμβεί ξαφνικά και να προκαλέσει φόβο και αναστάτωση. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν τα παιδιά να μάθουν πώς να αντιδρούν με ηρεμία και ποια είναι τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από έναν σεισμό.
Αρχικά συζήτησαμε για τις φυσικές καταστροφές γενικότερα και παίξαμε με τις λέξεις και τα γράμματα.
Στη συνέχεια κατανοήσαμε τον σεισμό ως φυσικό φαινόμενο και γιατί αυτό συμβαίνει. Μέσα από το παιχνίδι τα παιδιά συνειδητοποίησαν και προέβλεψαν ποιες θα ήταν οι συνέπειες μιας ελαφριάς ή πιο ισχυρής δόνησης στην μικρή πόλη που δημιούργησαν με οικοδομικό υλικό.
Μικρότερες ευτυχώς ήταν οι συνέπειες στα σπιτάκια που δημιουργήσαμε και τα είδαμε να κουνιούνται στην κατασκευή μας
Συζητήσαμε επίσης για τις ενέργειες που πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση σεισμού και πραγματοποιήσαμε άσκηση προσομοίωσης και εκκένωσης κτιρίου. Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν και σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα μπήκαν κάτω από τα τραπέζια και στη συνέχεια έξω από το κτίριο.
Εργαστήρια Δεξιοτήτων 2. Η συνεργασία στο νηπιαγωγείο.
Στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων, τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας ασχολήθηκαν με τη θεματική της συνεργασίας, μέσα από βιωματικές και ομαδικές δραστηριότητες που ενίσχυσαν την κοινωνική και συναισθηματική τους ανάπτυξη.
Μία από τις βασικές μας ομαδικές εργασίες ήταν το «Παζλ της τάξης μας». Κάθε παιδί δημιούργησε το δικό του κομμάτι παζλ, κατανοώντας ότι ο καθένας είναι μοναδικός αλλά απαραίτητος για να ολοκληρωθεί η ομάδα. Όταν όλα τα κομμάτια ενώθηκαν, σχηματίστηκε η τάξη μας, δείχνοντας πως μόνο όλοι μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα όμορφο σύνολο.
Αφορμή για συζήτηση αποτέλεσε και η ιστορία του Guizzino, του μικρού ψαριού που μας δίδαξε τη σημασία της συνεργασίας στον βυθό. Τα παιδιά προβληματίστηκαν, εξέφρασαν σκέψεις και συναισθήματα και κατανόησαν πως, όταν συνεργαζόμαστε, μπορούμε να ξεπεράσουμε δυσκολίες και φόβους αλλά και να δημιουργήσουμε ένα όμορφο έργο όπως η ομαδική μας κατασκευή.
Η μάθηση συνεχίστηκε μέσα από συνεργατικά παιχνίδια και εργασίες. Μέσα από το παιχνίδι, τα νήπια έμαθαν να συντονίζονται, να επικοινωνούν και να εμπιστεύονται το ένα το άλλο.
Οι δράσεις αυτές βοήθησαν τα παιδιά να αναπτύξουν δεξιότητες όπως η ομαδικότητα, ο σεβασμός, η ενσυναίσθηση και η αλληλοβοήθεια, θέτοντας γερές βάσεις για τη σχολική και κοινωνική τους πορεία.
Στο νηπιαγωγείο μας μαθαίνουμε ότι η συνεργασία μας κάνει πιο δυνατούς… όπως ακριβώς τα κομμάτια ενός παζλ!
Εργαστήρια Δεξιοτήτων 3: “Είμαι εγώ. Είμαι μοναδικός”
Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων με θέμα “Είμαι εγώ. Είμαι Μοναδικός” τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους, να ανακαλύψουν τη μοναδικότητά τους μέσα από δημιουργικές και βιωματικές δραστηριότητες αλλά και να αναγνωρίσουν τα θετικά χαρακτηριστικά των συμμαθητών τους.
Αρχικά παρατηρήσαμε και συζητήσαμε για τα εξωτερικά χαρακτηριστικά που μας κάνουν ξεχωριστούς όπως το χρώμα των μαλλιών, των ματιών, και το ύψος μας. Μέσα από την παρατήρηση φωτογραφιών ατόμων με διαφορετικά χαρακτηριστικά και δεξιότητες τα παιδιά κατανόησαν ότι παρόλο που μπορεί να μοιάζουμε ο καθένας μας είναι μοναδικός και ιδιαίτερος. Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να ζωγραφίσουμε το πορτραίτο μας και να εμπλουτίσουμε το κολάζ των φωτογραφιών.
Ανακαλύψαμε επίσης το χαρακτηριστικό εκείνο που μας καθιστά μοναδικούς χωρίς να είναι τόσο ευδιάκριτο. Το δακτυλικό μας αποτύπωμα. Με τον μεγεθυντικό φακό προσπαθήσαμε να παρατηρήσουμε τα αποτυπώματά μας.
Με μεγάλη χαρά τα παιδιά δημιούργησαν τις ταυτότητές τους, οι οποίες περιλαμβάνουν όλα αυτά τα διακριτά χαρακτηριστικά που μας κάνουν μοναδικούς μαζί με το όνομα και το επίθετό τους.
Στη συνέχεια εστιάσαμε στον εσωτερικό μας κόσμο. Μιλήσαμε για τον χαρακτήρα, τα συναισθήματα και τις προτιμήσεις μας. Τα παιδιά εξέφρασαν τι τους αρέσει , τι τα κάνει χαρούμενα και πως αντιδρούν σε σε διάφορες καταστάσεις, ενισχύοντας έτσι την αυτογνωσία τους. Ιδιαίτερηκατέγρα θέση στο πρόγραμμα μας είχαν ‘Τα λουλούδια της Αυτοπεποίθησης”. Σε αυτά τα παιδιά κατέγραψαν τα θετικά τους στοιχεία και τις ικανότητές τους καλλιεργώντας έτσι την αυτοεκτίμηση και την πίστη στον εαυτό τους.
Αφού συγκεντρώσαμε αρκετά χρωματιστά λουλούδια αυτοπεποίθησης, δημιουργήσαμε μια τεράστια ομαδική κατασκευή για την πόρτα της τάξης μας ώστε να θυμόμαστε πόσα πολλά μπορούμε να καταφέρουμε.
Εφόσον τα παιδιά αναγνώρισαν και κατέγραψαν τα δικά τους θετικά και δυνατά σημεία, συζητήσαμε για τα χαρακτηριστικά εκείνα που θαυμάζουμε στους στους συμμαθητές μας και συνειδητοποιήσαμε πως για όλους και τον καθένα ξεχωριστά έχουμε πολλά καλά να πούμε. Όλα αυτά τα θετικά σχόλια τα καταγράψαμε πάνω στο αποτύπωμα χεριού του κάθε παιδιού όπου όλα μαζί τα συνθέσαμε σαν λουλουδάκια για να δημιουργήσουμε την γλάστρα με τους “Υπέροχους Συμμαθητές μου”.
Τέλος, μέσα από συζήτηση και κατάλληλο υλικό, προσεγγίσαμε το θέμα της αναπηρίας. Τα παιδιά διέκριναν και κατανόησαν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν κάποιες ομάδες ατόμων όπως οι κωφοί, οι τυφλοί και οι κινητικά ανάπηροι και προβληματίστηκαν σχετικά με τους τρόπους μέσω των οποίων μπορούν να διαχειριστούν την αναπηρία τους. Συζητήσαμε για την Νοηματική Γλώσσα, για την Γραφή Braille και πειραματιστήκαμε μέσα από πολλές δραστηριότητες.
Δοκιμάσαμε να αναγνωρίσουμε γράμματα μέσω της αφής
και γράψαμε το όνομά μας χρησιμοποιώντας τον κώδικα της γραφής Braille
Γίναμε καλλιτέχνες της τεχνικής ‘Ζωγραφική με το στόμα”
Τέλος, τα παιδιά βοήθησαν τους συμμαθητές τους που είχαν τα μάτια κλειστά, να βγούνε στην αυλή και να μπούνε πάλι μέσαχρησιμοποιώντας είτε τη ράμπα είτε τα σκαλιά συνειδητοποιώντας με τρόπο βιωματικό πόσο σημαντικό είναι να διασφαλίζεται η ελέυθερη πρόσβαση στις ράμπες και τα πεζοδρόμια ειδικά για τους ανθρώπους που το έχουν περισσότερο ανάγκη.
Μέσα από το ταξίδι αυτό, τα παιδιά έμαθαν να αγαπούν τον εαυτό τους, να σέβονται τη διαφορετικότητα και να αναγνωρίζουν οτι ο καθένας είναι διαφορετικός με τον δικό του μοναδικό τρόπο.