Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων με θέμα “Είμαι εγώ. Είμαι Μοναδικός” τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους, να ανακαλύψουν τη μοναδικότητά τους μέσα από δημιουργικές και βιωματικές δραστηριότητες, να αναγνωρίσουν τα θετικά χαρακτηριστικά των συμμαθητών τους και να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση και την αποδοχή της διαφορετικότητας.
Αρχικά παρατηρήσαμε και συζητήσαμε για τα εξωτερικά χαρακτηριστικά που μας κάνουν ξεχωριστούς όπως το χρώμα των μαλλιών, των ματιών, και το ύψος μας. Μέσα από την παρατήρηση φωτογραφιών ατόμων με διαφορετικά χαρακτηριστικά και δεξιότητες τα παιδιά κατανόησαν ότι παρόλο που μπορεί να μοιάζουμε, ο καθένας μας είναι μοναδικός και ιδιαίτερος. Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να ζωγραφίσουμε το πορτραίτο μας και να εμπλουτίσουμε το κολάζ των φωτογραφιών.

Ανακαλύψαμε επίσης το χαρακτηριστικό εκείνο που μας καθιστά μοναδικούς χωρίς να είναι τόσο ευδιάκριτο. Το δακτυλικό μας αποτύπωμα. Με τον μεγεθυντικό φακό προσπαθήσαμε να παρατηρήσουμε τα αποτυπώματά μας.

Με μεγάλη χαρά τα παιδιά δημιούργησαν τις ταυτότητές τους, οι οποίες περιλαμβάνουν όλα αυτά τα διακριτά χαρακτηριστικά που μας κάνουν μοναδικούς μαζί με το όνομα και το επίθετό τους.
Στη συνέχεια εστιάσαμε στον εσωτερικό μας κόσμο. Μιλήσαμε για τον χαρακτήρα, τα συναισθήματα και τις προτιμήσεις μας. Τα παιδιά εξέφρασαν τι τους αρέσει , τι τα κάνει χαρούμενα και πως αντιδρούν σε σε διάφορες καταστάσεις, ενισχύοντας έτσι την αυτογνωσία τους. Ιδιαίτερη θέση στο πρόγραμμα μας είχαν ‘Τα λουλούδια της Αυτοπεποίθησης”. Σε αυτά τα παιδιά κατέγραψαν τα θετικά τους στοιχεία και τις ικανότητές τους καλλιεργώντας έτσι την αυτοεκτίμηση και την πίστη στον εαυτό τους.

Αφού συγκεντρώσαμε αρκετά χρωματιστά λουλούδια αυτοπεποίθησης, δημιουργήσαμε μια τεράστια ομαδική κατασκευή για να διακοσμήσουμε την πόρτα της τάξης μας και να θυμόμαστε πόσα πολλά μπορούμε να καταφέρουμε.

Εφόσον τα παιδιά αναγνώρισαν και κατέγραψαν τα δικά τους θετικά και δυνατά σημεία, συζητήσαμε για τα χαρακτηριστικά εκείνα που θαυμάζουμε στους συμμαθητές μας και συνειδητοποιήσαμε πως για όλους και τον καθένα ξεχωριστά έχουμε πολλά καλά να πούμε. Όλα αυτά τα θετικά σχόλια τα καταγράψαμε πάνω στο αποτύπωμα χεριού του κάθε παιδιού όπου όλα μαζί τα συνθέσαμε σαν λουλουδάκια για να δημιουργήσουμε την γλάστρα με τους “Υπέροχους Συμμαθητές μου”.

Τέλος, μέσα από συζήτηση, βίντεο και εποπτικό υλικό, προσεγγίσαμε το θέμα της αναπηρίας. Τα παιδιά διέκριναν και κατανόησαν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν κάποιες ομάδες ατόμων όπως οι κωφοί, οι τυφλοί και οι κινητικά ανάπηροι και προβληματίστηκαν σχετικά με τους τρόπους μέσω των οποίων μπορούν να διαχειριστούν την αναπηρία τους. Συζητήσαμε για την Νοηματική Γλώσσα, για την Γραφή Braille και πειραματιστήκαμε μέσα από πολλές δραστηριότητες.
Δοκιμάσαμε να αναγνωρίσουμε γράμματα μόνο μέσω της αφής

και γράψαμε το όνομά μας χρησιμοποιώντας τον κώδικα της γραφής Braille

Γίναμε καλλιτέχνες της τεχνικής ‘Ζωγραφική με το στόμα”

Τέλος, τα παιδιά βοήθησαν τους συμμαθητές τους που είχαν τα μάτια κλειστά, να βγούνε στην αυλή και να μπούνε πάλι μέσα χρησιμοποιώντας είτε τη ράμπα είτε τα σκαλιά συνειδητοποιώντας με τρόπο βιωματικό πόσο σημαντικό είναι να διασφαλίζεται η ελέυθερη πρόσβαση στις ράμπες και τα πεζοδρόμια ειδικά για τους ανθρώπους που το έχουν περισσότερο ανάγκη.

Μέσα από το ταξίδι αυτό, τα παιδιά έμαθαν να αγαπούν τον εαυτό τους, να σέβονται τη διαφορετικότητα και να αναγνωρίζουν οτι ο καθένας είναι διαφορετικός με τον δικό του μοναδικό τρόπο.