Η χειμέρια νάρκη των ζώων 🌙

Αυτή την εβδομάδα στο νηπιαγωγείο ασχοληθήκαμε με ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα: τη χειμέρια νάρκη. Μάθαμε ότι όταν έρχεται ο χειμώνας, κάποια ζώα δεν μπορούν να βρουν εύκολα τροφή και κάνει πολύ κρύο. Έτσι, επιλέγουν να κοιμηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Τα ζώα που πέφτουν σε χειμέρια νάρκη δεν κοιμούνται απλώς λίγο…

👉 Κοιμούνται πολύ καλά και πολύ βαθιά, για να ξεκουραστεί το σώμα τους και να κρατήσουν την ενέργειά τους μέχρι να έρθει η άνοιξη.

🐻🦔 Μάθαμε ποια ζώα κοιμούνται το χειμώνα και γιατί.

Μάθαμε ότι τα ζώα που πέφτουν σε χειμέρια νάρκη:

το κάνουν γιατί το χειμώνα δεν υπάρχει αρκετό φαγητό

θέλουν να προστατευτούν από το κρύο

χρειάζονται ξεκούραση για να ξυπνήσουν δυνατά την άνοιξη

Πριν κοιμηθούν, τρώνε περισσότερο και ετοιμάζουν ένα ζεστό και ασφαλές μέρος για να περάσουν τον χειμώνα.

Επίσης, μάθαμε πληροφορίες για το κάθε ένα ζώο από αυτά ξεχωριστά. Εσείς ξέρετε πώς κοιμάται η νυχτερίδα;

Η νυχτερίδα βρίσκει μια σπηλιά ή μια κουφάλα δέντρου για να προστατευτεί από το κρύο. Εκεί κρεμιέται ανάποδα και τυλίγει τα φτερά της γύρω από το σώμα της, σαν ζεστή κουβέρτα, για να παραμένει ζεστή όσο κοιμάται

🎨 Η κατασκευή μας

Στο τέλος της εβδομάδας φτιάξαμε μια όμορφη κατασκευή.

Δημιουργήσαμε μια ζεστή σπηλιά και μέσα της βάλαμε έναν σκαντζόχοιρο από πηλό, που πέφτει σε χειμέρια νάρκη.

Μέσα από την κατασκευή, τα παιδιά έμαθαν παίζοντας και χρησιμοποίησαν τη φαντασία τους για να καταλάβουν καλύτερα πώς τα ζώα λένε «καλή νύχτα» τον χειμώνα.

Ο χειμώνας έγινε το κεντρικό μας θέμα και τον προσεγγίσαμε μέσα από δραστηριότητες που συνδύασαν λόγο, συνεργασία και δημιουργία. Ξεκινήσαμε με συζήτηση γύρω από την εποχή: το κρύο, τη βροχή, το χιόνι, αλλά και τις αλλαγές που παρατηρούμε στην καθημερινότητά μας. Τα παιδιά μίλησαν για τις εμπειρίες τους και άρχισαν να συνδέουν τον χειμώνα με εικόνες και λέξεις.

Στη συνέχεια, δουλέψαμε το τραγούδι του χειμώνα με έναν διαφορετικό τρόπο, εστιάζοντας στον προφορικό λόγο και τη φωνολογική επίγνωση. Κάθε παιδί κρατούσε ένα γλωσσοπίεστρο με ένα φωνήεν ή φωνίδιο που «συμμετείχε» στο τραγούδι. Καθώς το τραγούδι εξελισσόταν και ακουγόταν το κάθε φωνήεν μέσα στους στίχους —

«Α, α, α, αρχίζει η παγωνιά…»,

«Ε, ε, ε, χειμώνα παγερέ…»,

«Ι, ι, ι, βοριάδες τσουχτεροί…»,

«Ο, ο, ο, ζεστά που θα ντυθώ…»,

«Ου, ου, ου, το κρύο πάει παντού…» —

τα παιδιά σήκωναν το αντίστοιχο γλωσσοπίεστρο, συμμετέχοντας όλα μαζί, με ενθουσιασμό και συγκέντρωση.

Η δραστηριότητα αυτή ενίσχυσε την αναγνώριση των φωνηέντων, την ακουστική διάκριση και τη συνεργασία της ομάδας, μέσα σε ένα χαρούμενο και παιγνιώδες πλαίσιο.

Ακολούθησε συζήτηση για τα ρούχα του χειμώνα και το πώς προστατευόμαστε από το κρύο.

Δημιουργήσαμε την «ντουλάπα του χειμώνα», όπου τοποθετήσαμε χειμερινά ρούχα, δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία να παρατηρήσουν, να κατηγοριοποιήσουν και να συνδέσουν τη γνώση με την καθημερινή τους ζωή.

Τέλος, τα παιδιά έφτιαξαν τη δική τους κούκλα–χιονάνθρωπο από κάλτσα, χρησιμοποιώντας απλά υλικά και πολλή φαντασία. Κάθε χιονάνθρωπος ήταν μοναδικός, όπως και το παιδί που τον δημιούργησε.

Ο χειμώνας, μέσα από το παιχνίδι, τον λόγο και τη δημιουργία, έγινε μια όμορφη αφορμή για μάθηση, συνεργασία και έκφραση.

Και στης ζωής τους πιο βαρείς χειμώνες, αλκυονίδες μέρες καρτερούν..!

Γεώργιος Δροσίνης