Ο χειμώνας έγινε το κεντρικό μας θέμα και τον προσεγγίσαμε μέσα από δραστηριότητες που συνδύασαν λόγο, συνεργασία και δημιουργία. Ξεκινήσαμε με συζήτηση γύρω από την εποχή: το κρύο, τη βροχή, το χιόνι, αλλά και τις αλλαγές που παρατηρούμε στην καθημερινότητά μας. Τα παιδιά μίλησαν για τις εμπειρίες τους και άρχισαν να συνδέουν τον χειμώνα με εικόνες και λέξεις.

Στη συνέχεια, δουλέψαμε το τραγούδι του χειμώνα με έναν διαφορετικό τρόπο, εστιάζοντας στον προφορικό λόγο και τη φωνολογική επίγνωση. Κάθε παιδί κρατούσε ένα γλωσσοπίεστρο με ένα φωνήεν ή φωνίδιο που «συμμετείχε» στο τραγούδι. Καθώς το τραγούδι εξελισσόταν και ακουγόταν το κάθε φωνήεν μέσα στους στίχους —

«Α, α, α, αρχίζει η παγωνιά…»,

«Ε, ε, ε, χειμώνα παγερέ…»,

«Ι, ι, ι, βοριάδες τσουχτεροί…»,

«Ο, ο, ο, ζεστά που θα ντυθώ…»,

«Ου, ου, ου, το κρύο πάει παντού…» —

τα παιδιά σήκωναν το αντίστοιχο γλωσσοπίεστρο, συμμετέχοντας όλα μαζί, με ενθουσιασμό και συγκέντρωση.

Η δραστηριότητα αυτή ενίσχυσε την αναγνώριση των φωνηέντων, την ακουστική διάκριση και τη συνεργασία της ομάδας, μέσα σε ένα χαρούμενο και παιγνιώδες πλαίσιο.

Ακολούθησε συζήτηση για τα ρούχα του χειμώνα και το πώς προστατευόμαστε από το κρύο.

Δημιουργήσαμε την «ντουλάπα του χειμώνα», όπου τοποθετήσαμε χειμερινά ρούχα, δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία να παρατηρήσουν, να κατηγοριοποιήσουν και να συνδέσουν τη γνώση με την καθημερινή τους ζωή.

Τέλος, τα παιδιά έφτιαξαν τη δική τους κούκλα–χιονάνθρωπο από κάλτσα, χρησιμοποιώντας απλά υλικά και πολλή φαντασία. Κάθε χιονάνθρωπος ήταν μοναδικός, όπως και το παιδί που τον δημιούργησε.

Ο χειμώνας, μέσα από το παιχνίδι, τον λόγο και τη δημιουργία, έγινε μια όμορφη αφορμή για μάθηση, συνεργασία και έκφραση.