Έπειτα από την ανάγνωση του βιβλίου της  Jullia Donalson  “Το έλατο των Χριστουγέννων”, το οποίο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Συγκεκριμένα όπως αναφέρεται σε απόσπασμα του βιβλίου:

“Το Έλατο των Χριστουγέννων,  βασίζεται σε μια πολύ ιδιαίτερη Νορβηγική παράδοση που δημιουργήθηκε το 1947: σύμφωνα με αυτήν, ο δήμαρχος του Όσλο στέλνει κάθε χρόνο στη Βρετανία ένα εντυπωσιακό χριστουγεννιάτικο δέντρο – ένα δώρο που συμβολίζει την ειρήνη και τη φιλία ανάμεσα στους δύο λαούς, κι ένα ευχαριστώ για τη βοήθεια της Βρετανίας κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Νορβηγοί δασοπόνοι επιλέγουν το δέντρο όταν είναι ακόμα μικρό. Το αποκαλούν «Βασίλισσα του Δάσους» και του μιλούν (ακόμα και το αγκαλιάζουν!) για να το βοηθήσουν να γίνει ψηλό και δυνατό. Όταν το δέντρο μεγαλώσει, ακολουθεί η τελετή του κοψίματός του, κι έπειτα ξεκινά το μακρινό του ταξίδι, σε ξηρά και θάλασσα. Το δέντρο διασχίζει χιλιάδες χιλιόμετρα για να φτάσει στην πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου, όπου στέκει περήφανα, ολόφωτο. Κάθε χρόνο, η Εταιρεία Ποιητών της Μεγάλης Βρετανίας ζητά από έναν ποιητή ή μια ποιήτρια να γράψει ένα ποίημα για να καλωσορίσει το δέντρο. Η Julia Donaldson έγραψε τους στίχους που αργότερα ενέπνευσαν τις εικόνες και έγιναν αυτό το βιβλίο προς τιμή του χριστουγεννιάτικου δέντρου το 2020. Πίσω στη Νορβηγία, οι δασοπόνοι φροντίζουν να φυτεύουν περισσότερα δέντρα από όσα κόβουν, ώστε να είναι σίγουροι πως τα δάση τους θα συνεχίσουν να ευημερούν. Και έχουν πάντα τα μάτια τους ανοιχτά: γιατί ποτέ δεν ξέρουν πότε θα βρουν την επόμενη «Βασίλισσα του Δάσους».”

Τα παιδιά αφού διαβάσαμε το βιβλίο, παρακολούθησαν το animation “The Christmas Pine” και στη συνέχεια με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ασχολήθηκαν με το έλατο.  Παρατήρησαν διάφορα είδη ελάτου και κουκουναριών αντίστοιχα. Έμαθαν τι είναι τα κουκουνάρια και τον τρόπο με τον οποίο βοηθούν στη δημιουργία νέων δέντρων. Παρατήρησαν τα χρώματα ενός ελατόδασους και δημιούργησαν τα αντίστοιχα χρώματα, ενώνοντας χρώματα τέμπερας και έφτιαξαν σε ομαδική εργασία ένα δάσος με Χριστουγεννιάτικα έλατα. Έφτιαξαν έλατα από κουκουνάρια, ζωγράφισαν έλατα χριστουγεννιάτικα. Έπαιξαν κινητικά παιχνίδια με το τραγούδι “Το δέντρο των Χριστουγέννων” της Ελευθερίας Αρβανιτάκη. Τα ίδια τα παιδιά μετατράπηκαν σε έλατα και χωρισμένα σε ομάδες προσπάθησαν να στολιστούν Χριστουγεννιάτικα με τα περισσότερα στολίδια. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας στις 3 Δεκεμβρίου χρησιμοποίησαν όλες τις αισθήσεις τους εκτός από την όραση και στόλισαν ένα έλατο με κλειστά τα μάτια, προσπαθώντας να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο “βλέπουν” και κινούνται στο χώρο τα άτομα με προβλήματα όρασης. Τέλος εντόπισαν ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στην εικονογράφηση του βιβλίου της πλατείας Τραφάλγκαρ και σε πραγματικές φωτογραφίες την πλατείας από το διαδίκτυο.