ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΚΡΑΝΟΥΛΑΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, είχαμε τη μεγάλη χαρά να υποδεχτούμε στο σχολείο μας την κα Χρυσοβαλάντω Τραχανά, η οποία διαθέτει εξειδικευμένη γνώση στο σύστημα γραφής και ανάγνωσης των ατόμων με προβλήματα όρασης, το σύστημα Braille. Η παρουσία της στην τάξη μας υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική, καθώς μίλησε στα παιδιά για την καθημερινότητα των ατόμων με δυσκολίες όρασης και παρουσίασε βασικές αρχές του Braille μέσα από απλά, βιωματικά παραδείγματα.

Με πολλή αγάπη μάς έγραψε τα ονόματά μας με κουκκίδες Braille, έφερε μικρά δωράκια και γλυκίσματα για τα παιδιά και δημιούργησε μια ζεστή, φιλική ατμόσφαιρα. Η στιγμή ήταν ακόμη πιο συγκινητική για εμάς, καθώς η κα Τραχανά υπήρξε μαθήτριά μου τα σχολικά έτη 2008–2009 και 2009–2010. Το να τη βλέπω σήμερα στη θέση της «συνδιδασκαλίας» ήταν μια μοναδική εμπειρία, που αναδεικνύει τη βαθιά και διαχρονική σχέση εκπαιδευτικών και μαθητών.

Παράλληλα, συμμετείχαμε με ενθουσιασμό στη δράση «Μπες στη θέση μου», ύστερα από την πρόσκληση του 10ου Νηπιαγωγείου Χαλανδρίου, στο πλαίσιο της ίδιας ημέρας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης. Μέσα από μια σειρά βιωματικών δραστηριοτήτων, τα παιδιά μας είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν διαφορετικές μορφές αναπηρίας και να αντιληφθούν, έστω και για λίγο, τις δυσκολίες αλλά και τις δυνατότητες που βιώνουν άλλα άτομα στην καθημερινότητά τους.

Για την όραση, πραγματοποιήσαμε διαδρομή με εμπόδια με κλειστά μάτια και λευκό μπαστούνι, αναγνωρίσαμε αντικείμενα με την αφή και διαβάσαμε γράμματα Braille πάνω σε συσκευασίες και φάρμακα.
Για την ακοή, επιχειρήσαμε χειλεοανάγνωση, παρακολουθήσαμε τραγούδια και ιστορίες στη Νοηματική Γλώσσα και προσπαθήσαμε να «ακούσουμε» με τα μάτια μας.
Σχετικά με την κινητική αναπηρία, τα παιδιά δοκίμασαν να ζωγραφίσουν με το στόμα και τα πόδια, συνειδητοποιώντας τη δυσκολία αλλά και τη δημιουργικότητα που μπορεί να προκύψει. Επιπλέον, δόθηκαν στα παιδιά κάρτες ζωγραφισμένες με το στόμα και τα πόδια.
Τέλος, για τις νευροαναπτυξιακές και νοητικές δυσκολίες, παρατηρήσαμε οφθαλμαπάτες, κάναμε ασκήσεις που απαιτούσαν συνεργασία πλάτη με πλάτη ακολουθώντας τις ίδιες οδηγίες, συγκρίναμε τα αποτελέσματα και προσπαθήσαμε να αφηγηθούμε μια ιστορία ενώ δεχόμασταν διάφορους αντιπερισπασμούς.

Ήταν μια ημέρα γεμάτη εμπειρίες, συναισθήματα, προβληματισμούς και πολύτιμα μαθήματα. Μια μέρα κατά την οποία βάλαμε τον εαυτό μας στη θέση του άλλου, καλλιεργώντας την ενσυναίσθηση και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα.

Ευχαριστούμε θερμά το 10ο Νηπιαγωγείο Χαλανδρίου για την εξαιρετική πρόσκληση και τη συνεργασία. Ήταν χαρά μας που συμμετείχαμε σε αυτή τη σημαντική δράση, μαζί με τόσα άλλα νηπιαγωγεία.

Είναι παιδιά, είναι το μέλλον και σήμερα γιορτάζουν. Είναι τα παιδιά που θα έπρεπε να αγαπούν και να αγαπιούνται, να χαίρονται τους φίλους και το παιχνίδι, να πηγαίνουν στο σχολείο, να μεγαλώνουν αθώα. Αντ’ αυτών, τα παιδιά γίνονται θύματα ανείπωτης βίας που κυμαίνεται από τον ενδοοικογενειακό εκφοβισμό, την παραμέληση και τη σεξουαλική κακοποίηση, την εκπόρνευση έως την παιδική εργασία, τις διακρίσεις, τους εξαναγκασμένους γάμους, τον ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων, τη στρατολόγηση τους σε τάγματα ανηλίκων, το τράφικινγκ, την ακραία φτώχεια. Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδιού που θεσπίστηκε το 1954 από τα Ηνωμένα Έθνη και γιορτάζεται την 20^η ημέρα του Νοέμβρη, στόχο έχει την ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και δημιουργία των συνθηκών εκείνων που κατοχυρώνουν τα δικαιώματα του κάθε παιδιού, όπως αυτά ορίζονται από τη διεθνή σύμβαση του ΟΗΕ.

πηγή: www.cnn.gr

Η Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 31 Οκτωβρίου και έχει ως στόχο να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με τη σημασία της αποταμίευσης και της οικονομικής σταθερότητας. Εμείς προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε με απλά λογάκια την έννοια της αποταμίευσης μέσα από δύο πολύ γνωστά παραμυθάκια, ετοιμάζοντας ταυτόχρονα και τους κουμπαράδες μας .

Όταν η καρδιά χτυπά δυνατά…η ψυχή χαμογελά!

Αυτή την εβδομάδα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, μιλήσαμε στην παρεούλα μας για κάτι πολύ σημαντικό·
για κάτι που όλοι έχουμε και κάνει  τουπ-τουπ…
Η καρδιά μας!

Μαζευτήκαμε στον κύκλο και προσπαθήσαμε να μαντέψουμε τι είναι αυτό το ”τουπ-τουπ” που ακούγεται μέσα μας.
Τα παιδιά γρήγορα κατάλαβαν πως πρόκειται για την καρδούλα μας — κι έτσι ξεκίνησε ένα όμορφο ταξίδι γνωριμίας με τα συναισθήματα.

Χτυπήσαμε τα χεράκια μας και τα δαχτυλάκια μας, μιμούμενοι τον χτύπο της καρδιάς, και αναρωτηθήκαμε:

”Πότε η καρδούλα μας χτυπά δυνατά;”

Οι απαντήσεις των παιδιών ήταν γεμάτες φαντασία και αλήθεια:
όταν τρέχω, όταν παίζω, όταν τραγουδάω, όταν πηδάω στο τραμπολίνο,
όταν με παίρνει αγκαλιά ο μπαμπάς,
όταν είμαι στο σκοτάδι, όταν λυπάμαι, όταν περιμένω ένα δώρο.

Ανακαλύψαμε έτσι ότι η καρδιά χτυπά δυνατά κάθε φορά που νιώθουμε κάτι έντονα – χαρά, φόβο, λύπη, αγωνία, θυμό ή ενθουσιασμό.
Όλα αυτά τα συναισθήματα ζουν μέσα στην καρδούλα μας.

Μιλήσαμε, λοιπόν, για το πόσο σημαντικό είναι να μην κρατάμε τα συναισθήματά μας κρυφά, αλλά να τα εκφράζουμε και να τα μοιραζόμαστε:

«Σήμερα θύμωσα γιατί μου άρπαξες το παιχνίδι.»
«Λυπήθηκα γιατί δεν με άφησες να παίξω.»
«Είμαι χαρούμενος γιατί με αγκάλιασε η μαμά μου το πρωί.»

Καταλάβαμε ότι, όταν η καρδούλα μας κρατάει μέσα της τα συναισθήματα χωρίς να τα λέει, βαραίνει και ”αρρωσταίνει”· δεν έχει διάθεση να χαμογελάσει, να παίξει, να γελάσει.
Όταν όμως μιλάμε, ακούμε και αγκαλιαζόμαστε, η καρδιά γιατρεύεται και ξαναγίνεται χαρούμενη!

Για να το δούμε αυτό πιο καθαρά, φτιάξαμε δύο καρδούλες από χαρτόνι:
Μία”υγιή”, που έχει μάθει να εκφράζεται,
και μία ”λυπημένη”, που κρατά τα συναισθήματά της μέσα της.
Όταν οι δύο καρδιές αγκαλιάστηκαν, είπαμε ότι μια αγκαλιά και λίγη καλοσύνη μπορούν να γιατρέψουν κάθε καρδιά.

Μέσα από τις δράσεις μας μάθαμε πως η ψυχική υγεία ξεκινά όταν ακούμε, μιλάμε και νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον.
Και φυσικά, όταν αφήνουμε την καρδιά μας…

να χτυπά δυνατά!