Κοίτα μαμά, κοίτα μπαμπά…

Μπορώ να τα καταφέρω.

Πηγαίνω και στη λαϊκή αγορά να ψωνίσω.

Βλέπω χρώματα.

Μυρίζω αρώματα.

Παρατηρώ ανθρώπους.

Περπατάω.

Αγοράζω.

Γίνομαι ενεργός πολίτης.

Μπορεί και να φοβάμαι λίγο.

Άν με πιάσεις όμως από το χεράκι, με εκπαιδεύσεις σε αυτό, νιώσω σιγουριά και ασφάλεια, δεν θα φοβάμαι πια.

Κοίτα μαμά, κοίτα μπαμπά…μπορώ να τα καταφέρω…αρκεί να μου δείξεις τον τρόπο!!!

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στους παραγωγούς της λαϊκής αγοράς στην Αγία Παρασκευή για τα καλούδια που μας χάρισαν…καρπούζι, πεπόνι, ροδάκινα, νεκταρίνια. Τη δροσιά τους και τη γλύκα τους να έχετε!

Απλά. Ανθρώπινα. Με αγάπη.

Δεν είναι τυχαίο που όταν ανοίγει ο καιρός θέλουμε όλοι να βγούμε στη φύση. Οι εκδρομές στη φύση είναι μια ανεκτίμητη εμπειρία που βοηθά τα παιδιά να μεγαλώσουν πιο υγιή, πιο χαρούμενα και περισσότερο προετοιμασμένα στον κόσμο γύρω τους. Η επαφή με τον κόσμο έξω από τις πόρτες του σχολείου ενισχύει την ψυχική και σωματική υγεία των παιδιών. Το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους βοηθά την βελτίωση της φυσικής κατάστασης, ενώ η ηρεμία του περιβάλλοντος μειώνει το άγχος και ενισχύει τη συγκέντρωση. Μακριά από την ρουτίνα της σχολικής καθημερινότητας τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να τρέξουν, να παίξουν, να παρατηρήσουν και να δουν τη ζωή έξω, να δουν τη ζωή αλλιώς, έστω και για λίγο.

Η ζωή έχει αποδείξει πολλές φορές ότι αυτό το ¨λίγο¨ είναι πολύ, μεγάλο και σπουδαίο.

Να θυμάστε…η απλότητα δεν είναι απλό πράγμα!

 [ Μητέρα..]  

Γιάννης Ρίτσος

…Είχαμε τον κήπο στην άκρη της θάλασσας.

Απ’ τα παράθυρα γλιστρούσε ο ουρανός

κι η μητέρα καθισμένη

στο χαμηλό σκαμνί

κεντούσε τους αγρούς της άνοιξης

με τα ανοιχτά κατώφλια των άσπρων σπιτιών

με τα όνειρα των πελαργών στην αχυρένια στέγη

γραμμένη στη λευκή διαφάνεια…

Η μητέρα μού κρατούσε τα χέρια.

Μα εγώ

πίσω απ’ τον τρυφερό της ώμο

πίσω απ’ τα μαλλιά της τα χλωμά

στρωτά μ’ ένα άρωμα υπομονής και ευγένειας

κοιτούσα σοβαρός τη θάλασσα…

Μας πήραν το θαλασσινό τραγούδι

Μας δέσαν τα θαλασσινά μας πόδια.

Παιδάκια σιωπηλά κι απορημένα

με τ’ αλατισμένα ματόκλαδα

με τα μεγάλα μάτια τα γαλάζια

περνάμε φοβισμένα στις μεγάλες πολιτείες

κάτω απ’ τα νοσοκομεία που μυρίζουν ύπνο κι ιδρώτα

κάτω απ’ τα σπίτια με τους κόκκινους γλόμπους

κάτω απ’ τα μέγαρα

που καπνίζουν αίμα νύχτα κι αρπαγή.

Μητέρα, μητέρα

πού αρνηθήκαμε

την τρυφερή σοφία των δακρύων σου

πού ‘ναι το μακρόθυμο χέρι σου

με την έκφραση της καρτερίας

πού ‘ναι το χέρι σου

ν’ ακούσουμε την αυγή και τη θάλασσα

να ζεστάνουμε τη μοναξιά;

Μητέρα

Έφτασε η μέρα που κλείνουν τα σχολεία για τις διακοπές του Πάσχα. Πολλές οι εργασίες από τους μικρούς μας μαθητές, τα χεράκια δούλεψαν πολύ και κουράστηκαν λίγο. Δουλέψαμε όλοι μαζί, συλλογικά, συνεργατικά, με σεβασμό και εμπιστοσύνη στις ανάγκες του κάθε παιδιού. Κάποια μπορεί να φαίνονται απλά, αλλά πιστέψτε με πιο σπουδαία από τα απλά, σκύβοντας στο ύψος των παιδιών, δεν υπάρχουν.

Στο σπίτι θα επιστρέψουν με ένα σωρό καλούδια, φτιαγμένα κυρίως με αγάπη. Αυτά τα μικρά πραγματάκια έγιναν από τα χεράκια των παιδιών σας και η αξία τους είναι ανεκτίμητη.

Αξίζει να πούμε επίσης ότι αυτή την εβδομάδα μας επισκέφτηκε η ομάδα της Digea, έφερε δώρα στα παιδιά και έκανε μια σημαντική δωρεά στο σχολείο μας σε εξοπλισμό αυλής. Τους υπερευχαριστούμε, τα παιχνίδια αυτά θα αξιοποιηθούν με την επιστροφή μας μετά το Πάσχα.

Σας ευχόμαστε ολόψυχα να περάσετε όλοι πολύ όμορφα με τις οικογένειές σας .

Κάπου είχα διαβάσει πως ελπίδα σημαίνει να μπορείς να δεις το φως παρά το σκοτάδι. Αδιαμφισβήτητα το Πάσχα είναι μια γιορτή που μας μαθαίνει, πως το φως υπερνικά ακόμη και το πιο βαθύ σκοτάδι, αρκεί να έχεις πίστη και ελπίδα.

Μέσα από ένα παραμύθι ταξιδεύεις όπως ταξίδεψε ο μικρός σπόρος για να μπορέσει να βρει τόπο να ριζώσει…και βρήκε…την αγάπη ενός μικρού κοριτσιού βρήκε.

Και ξέρετε τι είπε;;;..¨άξιζε τον κόσμο όλο να γυρίσω, το μαγικό αυτό συναίσθημα για να γνωρίσω¨

Ευχαριστούμε πολύ την κα Αρχοντία Σπαχίδου για την υπέροχη αφήγηση του παραμυθιού της, για το ταξίδι του νου και για τον  πιο ωραίο προορισμό, την αγάπη.

Ποτέ μην αμφιβάλλεις ότι υπάρχουν χέρια που μπορεί να σε βοηθήσουν ανά πάσα στιγμή…η αγάπη είναι παντού ακόμη και αν δεν μπορείς να τη δεις …και ίσως, η πιο τρυφερή φροντίδα να έρθει από εκεί που δεν την περιμένεις!

Την Παρασκευή 21 Μαρτίου, παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού, το Νηπιαγωγείο μας άνοιξε βγήκε έξω από τα ασφαλή “σύνορα” του σχολείου και περπάτησε στην πλατεία της πόλης.

Ίσως σε κάποιους φανεί μια απλή βόλτα, για εμάς όμως ήταν κάτι περισσότερο. Είχε σκοπό και στόχο, οργάνωση και μεθοδικότητα.

Οι δραστηριότητες εκτός σχολικού περιβάλλοντος ενισχύσουν σημαντικά την κοινωνικοποίηση των παιδιών. Μία τέτοια εμπειρία μπορεί να τους προσφέρει ευκαιρίες για αλληλεπίδραση, μάθηση και ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων σε ένα πραγματικό και λιγότερο δομημένο περιβάλλον.

Ίσως σε κάποιους φανεί απλά ένα περίπατος, εμείς όμως είδαμε οφέλη περισσότερα πίσω από αυτόν τον περίπατο.

Ενίσχυση επικοινωνίας. κατανόηση κοινωνικών κανόνων, αλληλεπίδραση με συνομήλικους στην κοινότητα, αισθητηριακή εξερεύνηση (ήχοι, μυρωδιές, εικόνες), περιπατητική συμπεριφορά (πως κινούμαι σε δημόσιους χώρους), καθοδήγηση από ενήλικα συνοδό.

‘Ολα αυτά βέβαια δεν γίνονται από τη μία στιγμή στην άλλη, δεν υπάρχει μαγική συνταγή , ούτε φυσικά μαγικό ραβδάκι.

Υπάρχει σχέδιο οργάνωσης, επαγγελματισμός και μεράκι…μεράκι…τι όμορφη λέξη…καμία άλλη γλώσσα στον κόσμο δεν έχει καταφέρει να αποδώσει αυτή την έννοια, ποια έννοια δηλαδή, αυτό το συναίσθημα!

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά την εταιρία ΤΑΧΙ Κοζάνης για την μετακίνησή μας , μα περισσότερο για την ευγενική τους αντιμετώπιση, απλά και ανθρώπινα, μπράβο σας.

Χρόνια πολλά Ελλάδα!

Χρόνια πολλά με την σημαία μας,τα τραγούδια και τους χορούς που μάθαμε όλοι από μικρά παιδιά και συνεχίζουμε να μαθαίνουμε από αυτή τη θέση στα δικά μας μικρά παιδιά,τους μαθητές μας.

Υ.Σ: η τελευταία φωτογραφία εξαιρετικά αφιερωμένη σε όσους επιμένουν…

Κα. Ελευθερία και Θωμά σήμερα μας χαρίσατε μία καταπληκτική στιγμή, από αυτές τις στιγμές,τις μικρές,που σαν κομμάτια φτιάχνουν το παζλ της ευτυχίας. Ευχαριστούμε για την υπενθύμιση.

Σε αυτό το σχολείο αγαπάμε την ομάδα, αγαπάμε την συνεργασία, δίνουμε χώρο και χρόνο. Δίνουμε επίσης μεγάλες αγκαλιές. Νιώθουμε την αγάπη και δίνουμε απλόχερα την φροντίδα. Το έχουμε ξαναπεί, το κάθε παιδί είναι μοναδικό, έχει τον δικό του ρυθμό και τη δική του στιγμή που θα ανθίσει.

Κάποιες φορές, με κάποιο μαγικό τρόπο, παρακάμπτουμε κάποιες δυσκολίες και δημιουργούμε ανθρώπινες συνδέσεις που μας κάνουν να καταλαβαίνουμε όλοι πόσο σημαντικοί είμαστε.

Ευχαριστούμε το 19ο Νηπιαγωγείο για την πρόσκληση και συμμετοχή στην αφήγηση παραμυθιού.

…..και ρώτησε το στενοχωρημένο ελεφαντάκι την αλεπού:¨ήρθες να με βγάλεις από το σύννεφο;, όχι απάντησε η αλεπού, ήρθα απλά να κάτσω ,μαζί σου¨.

Μέσα από ένα παραμύθι μαθαίνουμε την αλήθεια,την αγάπη,την αποδοχή..μέσα από ένα παραμύθι αναπτύσσουμε τη φαντασία μας και μαθαίνουμε καινούριες λέξεις.. μέσα από ένα παραμύθι μαθαίνουμε τόσα όσα κανένα άλλο μέσο δεν μπορεί να διδάξει στα μικρά παιδιά.. μέσα από ένα παραμύθι αφήνουμε για λίγο τον κόσμο των ενηλίκων και κατεβαίνουμε στο ύψος των παιδιών, βλέπουμε τον κόσμο με τα δικά τους μάτια και προσπαθούμε να τον καταλάβουμε στο ελάχιστο.

Ας μην ξεχνάμε, κάποτε ήμασταν και εμείς παιδιά… κάπου διάβασα ότι ο άνθρωπος δεν γερνάει επειδή μεγαλώνει, γερνάει επειδή σταματάει να παίζει και να γελάει…τι τιμή να δουλεύεις και να περιστοιχίζεσαι με μικρά παιδιά!!!Σου χαρίζουν απλόχερα έναν ολόκληρο θησαυρό.. ποιος είναι αυτός ο θησαυρός;..ανοίξτε ένα παραμύθι, ακούστε το αυθεντικό γέλιο ενός παιδιού, παρατηρήστε το να παίζει και  θα καταλάβετε!

Ευχαριστούμε θερμά την κ  Ζωή Γκούντα για την αφήγηση του παραμυθιού της,την μικρή δραματοποίηση μέσα από τις στολές που επιμελήθηκε η ίδια για τους ήρωές της και κυρίως για την θερμή και γλυκιά φωνή της που μας παρέσυρε στο δάσος με τις νεράιδες!

Οι εγγραφές στα νηπιαγωγεία ξεκίνησαν. Παρακαλούμε ενημερωθείτε από την παρακάτω εγκύκλιο   για τα απαραίτητα δικαιολογητικά.

Σας περιμένουμε!

Λήψη αρχείου