Γιορτάσαμε την Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού, με σύνθημα: κινούμαι, ενεργώ, δημιουργώ!

Κλείνουμε την εβδομάδα με ομαδικές δραστηριότητες για όλα τα παιδιά που ήταν σήμερα στο σχολείο!

Με τη συμμετοχή του προσωπικού του σχολείου, των γονέων και των παιδιών έγινε η φύτευση των φυτών στο προαύλιο του σχολείου!

Μια ευχάριστη και δημιουργική δραστηριότητα για ομαδική σύνδεση, παιχνίδι και επαφή-γείωση με τη φύση!

Τα παιδιά αποχώρησαν παρέα με τους γονείς και με τα μπλε, χαμογελαστά μπαλόνια τους για ένα όμορφο σαββατοκύριακο!

Καλωσορίζουμε όλους τους μαθητές στο σχολείο μας!

Ξεκίνησε η καινούρια σχολική χρονιά με μαθητές, γονείς και δασκάλους και ευχόμαστε σε όλους μια ευχάριστη και δημιουργική σχολική χρονιά!

Ευχαριστούμε τον Σύλλογο Γονέων Δημοτικού Σχολείου Κοίλων, το φούρνο Κορδώση για τα κεράσματα καθώς και το κατάστημα Μπομπονιέρα για τα μπαλόνια!

Ο Αγιασμός θα πραγματοποιηθεί 11/09/2025, ημέρα Πέμπτη στις 9:30 στον αύλειο χώρο του σχολείου μας.

Την Τετάρτη 10/09/2025 στις 10:00 θα πραγματοποιηθεί η πρώτη συνάντηση γονέων και κηδεμόνων με το σύλλογο διδασκόντων, όπου θα συζητηθούν θέματα ομαλής μετάβασης των νηπίων, η λειτουργία της σχολικής μονάδας και η φοίτηση σε αυτήν.

Σας περιμένουμε να χαράξουμε μαζί την πορεία των παιδιών σας στη σχολική τους ζωή σε ένα σχολείο για όλους.

Πάντα στη διάθεσή σας.
Η προϊσταμένη του Ειδικού Νηπιαγωγείου Κοζάνης
Σταυρούλα Γουλιού

Περνώντας οι μέρες σου φαίνονται όλα ίδια, κοιτώντας όμως πίσω σου είναι όλα τόσο διαφορετικά. Ευτυχώς η ζωή δεν κρύβεται μόνο σε αξιολογήσεις και επιδόσεις, κρύβεται στις ανθρώπινες σχέσεις, τις αληθινές συνδέσεις και στιγμές…πολλές στιγμές!

Σε αυτό το σχολείο είδαμε τις προκλήσεις σαν ευκαιρίες, όχι σαν αδιέξοδα.

Μάθαμε να αγαπάμε και να αφήνουμε και τους άλλους να μας αγαπούν.

Προβλήματα αρκετά…αλλά ξέρετε κάτι;

Τα παιδιά δεν ζητούν λύσεις , ζητούν κατανόηση.

Η ψυχή δεν είναι μονόχρωμη, έχει αντιθέσεις…τα συναισθήματα ακόμη και αν φαίνονται αντίθετα μπορούν να συνυπάρχουν..και είναι εντάξει αυτό!

Να εκφράζεστε…ό,τι δεν εκφράζεται αποθηκεύεται στην  ψυχή ως βάρος.

Σε αυτό το σχολείο εκφραστήκαμε με χίλιους δύο τρόπους όλη αυτή τη χρονιά και αυτό μας βοήθησε να βρούμε ισορροπία…

Ευχαριστούμε μανούλες για τα παγωτά,τα κάνατε όλα με αγάπη …και η αγάπη δεν χρειάζεται την παραμικρή εξήγηση.

Ευχαριστούμε κα Νιάκα… πάντα δίπλα μας, από την πρώτη στιγμή!

Ευχαριστούμε Νικητία για τα υπέροχα cace pops, δεν χρειάζεσαι πλέον συστάσεις. Ευχαριστούμε κυρίως για την άψογη συνεργασία σου.

Ευχαριστούμε Κωνσταντίνα και Ελευθερία για το νέο αέρα που φέρατε στο σχολείο, ζηλεύαμε λίγο τον χώρο εργασίας σας, να το ξέρετε αυτό.

Ευχαριστούμε Κωνσταντίνα για τους πίνακες  καθημερινού προγράμματος, μας έβαλες σε “τάξη”.

Ευχαριστούμε Λίνα για την ηρεμία σου, το χαμόγελό σου και το “δώσε χρόνο, όλα θα πάνε καλά”.

Ευχαριστούμε Ράνια για τον “λόγο” της ύπαρξής σου και μόνο…ήρθες και μας έσωσες.

Ευχαριστούμε Άννα για τη ζεστασιά της ψυχής σου.

Ευχαριστούμε Δήμητρα. Θα τρώμε το μπολ δημητριακών με γιαούρτι στο όνομά σου.

Ευχαριστούμε Μαρία Λίτσα για το πολύ σύντομο πέρασμά σας. Είδατε ένα σχολείο αλλιώς.

Ευχαριστούμε Κατερίνα και Ελένη ..χωρίς εσάς το χάος, χωρίς εσάς το τίποτα.

Ευχαριστούμε Μένια. Ήσουν, είσαι και θα είσαι Μέντορας.

Ευχαριστούμε Σταυρούλα.Έκανες πράξη το όραμά σου, ένα σχολείο για όλους.

Από όλους εμάς καλό καλοκαίρι!

Κι από εμένα προσωπικά, την συντάκτρια αυτής της ιστοσελίδας τα τελευταία τρία χρόνια , αφήνω το παρακάτω απόσπασμα από το βιβλίο “Το Μεγάλο Πάντα και ο Μικρός Δράκος” αντί αποχαιρετισμού. . .

“…ξέρεις”, είπε ο Μικρός Δράκος, “μπορεί αυτές οι μέρες που περνάμε τώρα να είναι οι παλιές καλές μέρες που θα αναπολούμε κάποτε με νοσταλγία”….”ε τότε”, είπε το Μεγάλο Πάντα, “να μη σταματήσουμε ποτέ να κάνουμε καλές τις μέρες μας”.

Με αγάπη, Αθηνά Ζαχαριάδου.

Να προσέχετε.

Κοίτα μαμά, κοίτα μπαμπά…

Μπορώ να τα καταφέρω.

Πηγαίνω και στη λαϊκή αγορά να ψωνίσω.

Βλέπω χρώματα.

Μυρίζω αρώματα.

Παρατηρώ ανθρώπους.

Περπατάω.

Αγοράζω.

Γίνομαι ενεργός πολίτης.

Μπορεί και να φοβάμαι λίγο.

Άν με πιάσεις όμως από το χεράκι, με εκπαιδεύσεις σε αυτό, νιώσω σιγουριά και ασφάλεια, δεν θα φοβάμαι πια.

Κοίτα μαμά, κοίτα μπαμπά…μπορώ να τα καταφέρω…αρκεί να μου δείξεις τον τρόπο!!!

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στους παραγωγούς της λαϊκής αγοράς στην Αγία Παρασκευή για τα καλούδια που μας χάρισαν…καρπούζι, πεπόνι, ροδάκινα, νεκταρίνια. Τη δροσιά τους και τη γλύκα τους να έχετε!

Απλά. Ανθρώπινα. Με αγάπη.

Δεν είναι τυχαίο που όταν ανοίγει ο καιρός θέλουμε όλοι να βγούμε στη φύση. Οι εκδρομές στη φύση είναι μια ανεκτίμητη εμπειρία που βοηθά τα παιδιά να μεγαλώσουν πιο υγιή, πιο χαρούμενα και περισσότερο προετοιμασμένα στον κόσμο γύρω τους. Η επαφή με τον κόσμο έξω από τις πόρτες του σχολείου ενισχύει την ψυχική και σωματική υγεία των παιδιών. Το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους βοηθά την βελτίωση της φυσικής κατάστασης, ενώ η ηρεμία του περιβάλλοντος μειώνει το άγχος και ενισχύει τη συγκέντρωση. Μακριά από την ρουτίνα της σχολικής καθημερινότητας τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να τρέξουν, να παίξουν, να παρατηρήσουν και να δουν τη ζωή έξω, να δουν τη ζωή αλλιώς, έστω και για λίγο.

Η ζωή έχει αποδείξει πολλές φορές ότι αυτό το ¨λίγο¨ είναι πολύ, μεγάλο και σπουδαίο.

Να θυμάστε…η απλότητα δεν είναι απλό πράγμα!

 [ Μητέρα..]  

Γιάννης Ρίτσος

…Είχαμε τον κήπο στην άκρη της θάλασσας.

Απ’ τα παράθυρα γλιστρούσε ο ουρανός

κι η μητέρα καθισμένη

στο χαμηλό σκαμνί

κεντούσε τους αγρούς της άνοιξης

με τα ανοιχτά κατώφλια των άσπρων σπιτιών

με τα όνειρα των πελαργών στην αχυρένια στέγη

γραμμένη στη λευκή διαφάνεια…

Η μητέρα μού κρατούσε τα χέρια.

Μα εγώ

πίσω απ’ τον τρυφερό της ώμο

πίσω απ’ τα μαλλιά της τα χλωμά

στρωτά μ’ ένα άρωμα υπομονής και ευγένειας

κοιτούσα σοβαρός τη θάλασσα…

Μας πήραν το θαλασσινό τραγούδι

Μας δέσαν τα θαλασσινά μας πόδια.

Παιδάκια σιωπηλά κι απορημένα

με τ’ αλατισμένα ματόκλαδα

με τα μεγάλα μάτια τα γαλάζια

περνάμε φοβισμένα στις μεγάλες πολιτείες

κάτω απ’ τα νοσοκομεία που μυρίζουν ύπνο κι ιδρώτα

κάτω απ’ τα σπίτια με τους κόκκινους γλόμπους

κάτω απ’ τα μέγαρα

που καπνίζουν αίμα νύχτα κι αρπαγή.

Μητέρα, μητέρα

πού αρνηθήκαμε

την τρυφερή σοφία των δακρύων σου

πού ‘ναι το μακρόθυμο χέρι σου

με την έκφραση της καρτερίας

πού ‘ναι το χέρι σου

ν’ ακούσουμε την αυγή και τη θάλασσα

να ζεστάνουμε τη μοναξιά;

Μητέρα

Έφτασε η μέρα που κλείνουν τα σχολεία για τις διακοπές του Πάσχα. Πολλές οι εργασίες από τους μικρούς μας μαθητές, τα χεράκια δούλεψαν πολύ και κουράστηκαν λίγο. Δουλέψαμε όλοι μαζί, συλλογικά, συνεργατικά, με σεβασμό και εμπιστοσύνη στις ανάγκες του κάθε παιδιού. Κάποια μπορεί να φαίνονται απλά, αλλά πιστέψτε με πιο σπουδαία από τα απλά, σκύβοντας στο ύψος των παιδιών, δεν υπάρχουν.

Στο σπίτι θα επιστρέψουν με ένα σωρό καλούδια, φτιαγμένα κυρίως με αγάπη. Αυτά τα μικρά πραγματάκια έγιναν από τα χεράκια των παιδιών σας και η αξία τους είναι ανεκτίμητη.

Αξίζει να πούμε επίσης ότι αυτή την εβδομάδα μας επισκέφτηκε η ομάδα της Digea, έφερε δώρα στα παιδιά και έκανε μια σημαντική δωρεά στο σχολείο μας σε εξοπλισμό αυλής. Τους υπερευχαριστούμε, τα παιχνίδια αυτά θα αξιοποιηθούν με την επιστροφή μας μετά το Πάσχα.

Σας ευχόμαστε ολόψυχα να περάσετε όλοι πολύ όμορφα με τις οικογένειές σας .

Κάπου είχα διαβάσει πως ελπίδα σημαίνει να μπορείς να δεις το φως παρά το σκοτάδι. Αδιαμφισβήτητα το Πάσχα είναι μια γιορτή που μας μαθαίνει, πως το φως υπερνικά ακόμη και το πιο βαθύ σκοτάδι, αρκεί να έχεις πίστη και ελπίδα.

Μέσα από ένα παραμύθι ταξιδεύεις όπως ταξίδεψε ο μικρός σπόρος για να μπορέσει να βρει τόπο να ριζώσει…και βρήκε…την αγάπη ενός μικρού κοριτσιού βρήκε.

Και ξέρετε τι είπε;;;..¨άξιζε τον κόσμο όλο να γυρίσω, το μαγικό αυτό συναίσθημα για να γνωρίσω¨

Ευχαριστούμε πολύ την κα Αρχοντία Σπαχίδου για την υπέροχη αφήγηση του παραμυθιού της, για το ταξίδι του νου και για τον  πιο ωραίο προορισμό, την αγάπη.

Ποτέ μην αμφιβάλλεις ότι υπάρχουν χέρια που μπορεί να σε βοηθήσουν ανά πάσα στιγμή…η αγάπη είναι παντού ακόμη και αν δεν μπορείς να τη δεις …και ίσως, η πιο τρυφερή φροντίδα να έρθει από εκεί που δεν την περιμένεις!