20 Νοεμβρίου – Παγκόσμια Ημέρα Παιδιού
3 Δεκεμβρίου – Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία
Γ. Ρίτσος, «Για το παιδί»
«Τα παιδιά θέλουν παπούτσια, τα παιδιά θέλουν ψωμί
θέλουνε και φάρμακα, δούλεψε και συ.
Γέλα κλαίγε κι όλο λέγε το παιδί: ζωή. Τίποτ’ άλλο, Ζωή.
Ζύμωνε στη σκάφη πρώτο σου ζυμάρι, πρώτο σου ψωμί
ένα καλυβάκι μια μικρούλα αυλή για το παιδί.
Ζύμωνε το χώμα με το δάκρυ δάκρυ φτιάξε ένα χωμάτινο πουλί
να πετάει τη νύχτα και να κελαηδεί για το παιδί.
Τούτη είναι η ζωή μας τούτο το μεγάλο, τίποτ’ άλλο
γέλα κλάψε, πες ό,τι θες το παιδί ζωή: ζωή… τίποτ’ άλλο.»!
Η Ημέρα του Παιδιού είναι μια αναμνηστική ημερομηνία που εορτάζεται κάθε χρόνο προς τιμή των παιδιών, των οποίων η ημερομηνία τήρησης ποικίλλει ανά χώρα. Το 1925, η Διεθνής Ημέρα του Παιδιού ανακηρύχθηκε για πρώτη φορά στη Γενεύη κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Συνεδρίου για την Ευημερία των Παιδιών. (Βικιπαίδεια)
Τα παιδιά ζωγραφίζουν τα δικαιώματά τους.
Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, το 1992, ανακήρυξε την 3η Δεκεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, δίνοντάς μας την ευκαιρία κατανόησης σε θέματα αναπηρίας και ευαισθητοποίησης για τα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ατόμων με αναπηρία. Είναι μια μέρα που μας υπενθυμίζει την υποχρέωση διασφάλισης της ισότιμης πρόσβασης όλων των μαθητών στην εκπαίδευση, βασιζόμενοι στις αρχές της ενταξιακής εκπαίδευσης.
Η έννοια της ενταξιακής εκπαίδευσης αναφέρεται στη φιλοσοφία της αποδοχής και στην παροχή ενός πλαισίου, μέσα στο οποίο όλα τα παιδιά χωρίς εξαιρέσεις και αστερίσκους, μπορούν να εκτιμηθούν ισότιμα και να αντιμετωπίζονται με σεβασμό.
Σε αυτό το πλαίσιο, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία σχολεία από όλη τη χώρα ενώνουν τις φωνές τους για να στείλουν μήνυμα ενότητας, αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού.
Τα παιδιά παρακολούθησαν το κουκλοθέατρο “Ο μύθος του Ήφαιστου”
Μετά από λίγο τρεις φίλοι ήρθαν επίσκεψη στο νηπιαγωγείο μας. Είχαν κάτι σημαντικό να μας πουν. Είναι λίγο διαφορετικοί από εμάς, αλλά ξεχωριστοί και μοναδικοί όπως όλοι μας!
Ο ένας από αυτούς μας έμαθε με ποιο τρόπο μπορεί να διαβάζει βιβλία αν και δεν βλέπει. Έτσι γράψαμε κι εμείς κάτι με τη μέθοδο Μπρέιλ.
“Υπάρχουν κάποιες λέξεις που δίνουν χρώμα στη ζωή μας.
