Ο ήρωας του παραμυθιού πιστεύει πως για να γίνει ένας αληθινός ιππότης, χρειάζεται απαραιτήτως ένα κάστρο, μια ασπίδα και ένα σπαθί. Στο τέλος όμως της ημέρας, μέσα από τις απλές καθημερινές στιγμές και τη συναναστροφή με τους γύρω του, καταλαβαίνει ότι ιππότης δεν γίνεσαι μόνο με μάχες και σπαθιά, αλλά κυρίως με απλούς, καθημερινούς και πολύ ευγενικούς τρόπους—όπως είναι η δύναμη της λέξης «Ευχαριστώ».

Αφού διαβάσαμε το παραμύθι και ζωγραφίσαμε τους ανθρώπους για τους οποίους νιώθουμε ευγνωμοσύνη και στους οποίους θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ», δημιουργήσαμε την «Ασπίδα της Ευγένειας» με τη βοήθεια του ψηφιακού εργαλείου WordArt.

Στη συνέχεια, αποφασίσαμε, ως σωστοί ιππότες της ευγένειας, να εκφράσουμε την αγάπη και την ευγνωμοσύνη μας στους ανθρώπους που αγαπάμε με έναν ξεχωριστό τρόπο: μέσα από ένα τραγούδι! Οι ίδιοι οι μαθητές εμπνεύστηκαν και δημιούργησαν τους στίχους, μετατρέποντας τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους σε ένα μελωδικό μήνυμα αγάπης, καλοσύνης και ευγνωμοσύνης.( χρησιμοποιώντας  τη ψηφιακή εφαρμογή suno). Ακούστε το τραγούδι μας πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο και απολαύστε τα δικά μας “ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ”!

https://suno.com/s/sRlidZBqwwJxNhdk