ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΣΥΣΤΕΓΑΖΟΜΕΝΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ – ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ "Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ"

Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τον πλούτο της φύσης και της βιοποικιλότητας , παρατήρησαν από κοντά εντυπωσιακά εκθέματα , γνώρισαν ζώα και φυτά από διαφορετικά οικοσυστήματα και έμαθαν με βιωματικό τρόπο τη σημασία της προστασίας του περιβάλλοντος . Μέσα από ερωτήσεις, παιχνίδι και εξερεύνηση , καλλιέργησαν τη φαντασία τους και ενίσχυσαν την αγάπη τους για τον φυσικό κόσμο.

Η επίσκεψη αυτή αποτέλεσε μια πολύτιμη ευκαιρία για μάθηση έξω από την τάξη , γεμάτη ενθουσιασμό, χαμόγελα και νέες γνώσεις. Τέτοιες δράσεις συμβάλλουν ουσιαστικά στην ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών και δημιουργούν όμορφες αναμνήσεις που θα τα συνοδεύουν για καιρό.

Σήμερα στην πρωινή μας συζήτηση μιλήσαμε με τα παιδιά για τα λουλούδια και τον θαυμαστό κύκλο ζωής τους

Μέσα από παρατήρηση, εικόνες και συζήτηση, ανακαλύψαμε:

τι χρειάζεται ένα φυτό για να μεγαλώσει (φως, νερό, αέρας, χώμα)

πώς από ένας μικρός σπόρος γίνεται φυτό

πώς ανθίζει και μας χαρίζει ομορφιά

Τα παιδιά παρατήρησαν, εξέφρασαν απορίες και συνέδεσαν τη γνώση με τη φύση γύρω τους

Η μάθηση συνεχίστηκε και έξω, στον κήπο μας, όπου είχαμε την ευκαιρία να δούμε φυτά από κοντά, να τα αγγίξουμε και να τα μυρίσουμε!

Με απλότητα και αγάπη μοιραστήκαμε και ένα όμορφο μήνυμα:

«Να μεγαλώνουμε με αγάπη, όπως τα λουλούδια μεγαλώνουν στο φως του Θεού.»

Συνεχίζουμε την εβδομάδα μας με δράσεις αφιερωμένες στην άνοιξη και τη φύση!

Σήμερα στην τάξη μας γίναμε μικροί επιστήμονες

Τα παιδιά φύτεψαν φακές και ξεκινήσαμε όλοι μαζί ένα μικρό πείραμα παρατήρησης:

Πώς από έναν μικρό σπόρο μπορεί να γεννηθεί ένα φυτό;

Με ενθουσιασμό:

– έβαλαν τις φακές τους

– τις φρόντισαν με προσοχή

– και ανυπομονούν να δουν τις αλλαγές μέρα με τη μέρα

Μιλήσαμε για το τι χρειάζεται ένα φυτό για να μεγαλώσει:

φως

νερό

αέρας

χώμα

Η παρατήρηση ξεκινά… και θα συνεχιστεί τις επόμενες ημέρες!

Και κρατήσαμε ένα όμορφο μήνυμα:

«Να μεγαλώνουμε με αγάπη, όπως τα λουλούδια μεγαλώνουν στο φως του Θεού.»

Η μάθηση γίνεται εμπειρία… και η εμπειρία γίνεται χαρά!

Στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού μας προγράμματος, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στην Ιστορική και Λαογραφική Συλλογή Οινοφύτων, στο Κέντρο Εκκλησιαστικής Διακονίας.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα παιδιά γνώρισαν την αρβανίτικη φορεσιά και τη σημασία της, ενώ έγινε αναφορά στον καπετάνιο Ιωάννη Λιάπη, πρόγονο του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Β’. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε η παρουσίαση της αυθεντικής σπάθας του, καθώς και η συζήτηση για την καθημερινή ζωή και την ενδυμασία κατά την περίοδο της Επανάστασης του 1821.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε και το βεστιάριο της συλλογής, όπου εκτίθενται παραδοσιακές φορεσιές, αναδεικνύοντας τον πλούτο της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Στη συνέχεια, η Διευθύντρια του Κέντρου, κυρία Σοφία Λιάπη, πραγματοποίησε ξενάγηση των γονέων στα εκθέματα, παρουσιάζοντας την ιστορία της περιοχής και την εξέλιξη της παραδοσιακής ενδυμασίας.

Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με βιωματική δράση, κατά την οποία γονείς, παιδιά και εκπαιδευτικοί παρασκεύασαν παραδοσιακές αρβανίτικες γκόγκλιες, υπό τους ήχους αρβανίτικης μουσικής. Τα παιδιά γνώρισαν την τοπική γαστρονομία, έλαβαν τη συνταγή και πήραν μαζί τους το δημιούργημά τους.

Η εκπαιδευτική μας δράση έκλεισε με έναν όμορφο κοινό χορό, στον οποίο συμμετείχαν παιδιά, εκπαιδευτικοί και γονείς, μέσα σε ένα κλίμα χαράς, συνεργασίας και συγκίνησης.

Η δράση αυτή ενίσχυσε τη βιωματική μάθηση και την επαφή των παιδιών με την πολιτιστική μας κληρονομιά, αφήνοντας σε όλους τις καλύτερες εντυπώσεις.

Ευχαριστούμε θερμά για τη φιλοξενία και την εξαιρετική εμπειρία.

Η ιστορία της γλυκιάς μας δράσης στο σχολείο μας !

Το πρωί ξεκίνησε όπως όλα τα άλλα.

Ή σχεδόν… σαν όλα τα άλλα.

Γιατί πριν καλάκαλά ακουστεί το πρώτο «καλημέρα», ένα άρωμα γλυκό, ζεστό και μαγικό απλώθηκε .

Τα παιδιά άρχισαν να κοιτάζονται μεταξύ τους με απορία:

— «Μυρίζει… σοκολάτα;»

— «Κάποιος ψήνει γλυκό;»

— «Κάτι συμβαίνει!»

Και τότε εμφανίστηκαν αυτοί.

Όχι ένας… αλλά δύο ξωτικά από τον Βόρειο Πόλο:

ο Γουλιέλμος Ντα και ο Γουλιέλμος ο Ντου!

Με τα σκουφάκια τους στραβά και τα ματάκια τους να λάμπουν, κουβαλούσαν μαζί τους κουτιά, σακούλες και… μία τεράστια σοκολατένια πηγή!

Η πρώτη έκρηξη χαράς

Στο πρώτο τραπέζι περίμεναν οι ζεστές, αφράτες λιχουδιές:

μικρά κέικ, άλλα λευκά, άλλα σοκολάτα, όλα στολισμένα με χρωματιστή τρούφα.

Η μικρή που τα αντίκρισε πρώτη έβαλε το χέρι στο στόμα από την έκπληξη.

Ήταν σαν να μην πίστευε ότι… είναι όλα αληθινά!

Πίσω της, παιδιά σήκωναν χεράκια, γελούσαν, φώναζαν «εγώ, εγώ!».

Η χαρά τους ήταν τόσο γλυκιά όσο η ζάχαρη άχνη που έλαμπε πάνω στα κέικ.

Τα μαγικά σοκολατένια ξυλάκια

Στη συνέχεια, ήρθε η σειρά των σοκολατομπουκιών!

Τα παιδιά βούταγαν προσεκτικά τα γλυκά τους μέσα στη λιωμένη σοκολάτα που έτρεχε σαν μικρός καταρράκτης.

Άλλα γελούσαν μέχρι τα αυτιά, άλλα συγκεντρώνονταν με τη σοβαρότητα μικρών ζαχαροπλαστών.

Κάποιοι περηφανεύονταν για το… παχύ στρώμα σοκολάτας που κατάφεραν να πετύχουν!

Μπροστά στη σοκολατένια πηγή, μικρά μάτια άστραφταν.

Ένα αγοράκι έγλειψε τα χείλη του τόσο γρήγορα που όλοι γύρω του γέλασαν.

Και κάπως έτσι, το παιχνίδι έγινε… λιώσιμο σοκολάτας, γέλιο και δημιουργία.

Η σοκολατένια πηγή ,το θαύμα της ημέρας

Όταν άρχισε να κυλά, τα παιδιά έμειναν για λίγα δευτερόλεπτα ακίνητα.

Ήταν σαν να βλέπουν θαύμα.

Οι σταγόνες της σοκολάτας κατέβαιναν αργά–αργά, χυτές και λαχταριστές.

Κάθε παιδί πλησίαζε με προσοχή, κρατώντας το ξυλάκι με τα δύο του χέρια,

σαν να κρατούσε θησαυρό.

Και πράγματι για εκείνα ήταν.

Κι έτσι… γεμίσαμε γλύκα!

Το σχολείο μας γέμισε μυρωδιές, χαμόγελα, χέρια λερωμένα με σοκολάτα,

μα πάνω απ’ όλα

γεμάτες καρδιές.

Μια δράση διαφορετική, μαγική, νόστιμη και αξέχαστη,

που δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς την πολύτιμη βοήθεια της εταιρείας

Puratos!

Και βέβαια, ένα ακόμη μεγαλύτερο ευχαριστώ

στα ξωτικά του Άγιου Βασίλη,

τον Γουλιέλμο Ντου (Δημήτρη Λίτσα) και τον Γουλιέλμο τον Ντα ( Άγγελο Γιανναρά),

που γέμισαν τη μέρα μας μαγεία… και αρκετή σοκολάτα για μια ολόκληρη εβδομάδα!

Ένα παιδί αναλάμβανε τον ρόλο του οδηγού πραγματοποιώντας κινήσεις με το σώμα του ενώ όλη η ομάδα τον παρατηρούσε προσεκτικά και προσπαθούσε να τον μιμηθεί σαν να ήταν ο καθρέφτης του.

Καθώς οι κινήσεις άλλαζαν η ομάδα προσαρμοζόταν, γελούσε, συγχρονιζόταν και δημιουργούσε ένα κλίμα χαράς, συνεργασίας και δημιουργικής έκφρασης.

Το παιχνίδι βοήθησε τα παιδιά να ενισχύσουν τη συγκέντρωση, τον συντονισμό και την αίσθηση ομάδας.

Τα παιδιά θα παρουσιάσουν τη Γέννηση του Θεανθρώπου και την Πεντάμορφη και το Τέρας μεταφέροντας μηνύματα πίστης, αγάπης και καλοσύνης.

Καλωσήρθες, Δεκέμβρη! Ας αρχίσει η πιο φωτεινή εποχή του χρόνου!