Το ολοκαύτωμα ,27 Ιανουαρίου
Πώς να διδάξεις στα παιδιά της προσχολικής ηλικίας αυτό το δύσκολο θέμα….
Κάποιοι θεωρούν ότι δεν ενδύκνειται γι’ αυτή την ηλικία
Κι όμως….
Μέσα από απλές λέξεις, οικείες στα παιδιά και με τη μορφή παραμυθιού αφηγηθήκαμε τα ιστορικά γεγονότα τα οποία τα παιδιά ζωγράφισαν και φτιάξαμε ένα μικρό βίντεο.
Κατόπιν συζητήσαμε για το τι είναι ρατσισμός μέσα από τα βιβλία αλλά και με παιχνίδια.
Γίναμε ρατσίστριες δασκάλες οι οποίες απαγόρευαν στα παιδιά των οποίων τα ρούχα, τα μαλλιά, το ύψος κτλ δεν τους άρεσαν, να παίξουν. Στο τέλος κανένα παιδί δε μπορούσε να παίξει . Ενώ στην αρχή τα π[παιδιά κοιτούσαν απορημένα, κατέληξαν να αντιδράσουν.
Οι δασκάλες επέλεξαν ένα παιδί που φορούσε καφέ μπλούζα και απαγόρευσαν στα υπόλοιπα παιδιά να το παίξουν. Εχοντας την προηγούμενη εμπειρία οι μαθητές διαφώνησαν και αρνήθηκαν να υπακούσουν.
Κατάλαβαν τι σημαίνει ρατσισμός και τι αλληλεγγύη.
Για να γίνει πιο κατανοητό δραματοποιήσαμε το βιβλίο <> τηςCarmen Agra Deedy στο οποίο ένας βασιλιάς δε φοράει το στέμμα του και χαιρετάει όλους τους πολίτες. Όταν έρχονται ξένοι στρατιώτες και διατάζουν όλους τους Εβραίους να ράψουν ένα κίτρινο αστέρι στα ρούχα τους, αυτός ράβει και για τον εαυτό του ένα.
όλοι οι υπόλοιποι πολίτες τον μιμούνται κι έτσι οι στρατιώτες μπερδεύονται .
Κι αφού μάθαμε τον σεβασμό και την αλληλεγγύη, φτιάξαμε τις δικές μας διαφορετικές πεταλούδες ,σύμβολα ελπίδας κι αναγέννησης και αναγνωρίσαμε το δικαίωμά τους να πετάνε ελεύθερα.
Εμπνευστήκαμε από το ποίημα του Pavel Friedmann, 21 ετών Εβραίου ,που το έγραψε όταν ήταν κρατούμενος στο στρατόπεδο Τερεζιν.
Η πεταλούδα ήταν το τελευταίο πράγμα που είδε, πριν αιχμαλωτιστεί.
Οι πεταλούδες, άλλωστε, έγιναν σύμβολο για τα 1,5000000 εβραιόπουλα που χάθηκαν .
600000 Εβραίοι κι άλλοι πολλοί ανάπηροι, ρομά, ομοφυλόφιλοι , είχαν την ίδια τύχη.
Για να μην επαναληφθούν παρόμοια γεγονότα ,πρέπει να μάθουμε την αγάπη, την αποδοχή, την ενσυναίσθηση, την αλληλεγγύη













