Ο Κλόουν νάτος που βγαίνει στη σκηνή
τα χέρια βάζει στο στόμα σαν χωνί.
Τον κόσμο βλέπει, φωνάζει δυνατά:
“Με λένε Κλόουν τηγανοπατατά”.
Γελάει, τρέχει, ψηλά χοροπηδά,
σκοντάφτει, πέφτει και μένει εκεί δα.
Τον κόσμο βλέπει και λέει σιγανά:
“Με λένε Κλόουν σαλτσομακαρονά”.
Μα να που πάλι εδώ κι εκεί πηδά
τη μύτη πιάνει και έτσι τραγουδά:
“Αντίο φίλοι σας αποχαιρετώ
σκοντάφτω, πέφτω σε τούρτα παγωτό”.
