Ο Κλόουν νάτος που βγαίνει στη σκηνή

τα χέρια βάζει στο στόμα σαν χωνί.

Τον κόσμο βλέπει, φωνάζει δυνατά:

“Με λένε Κλόουν τηγανοπατατά”.

Γελάει, τρέχει, ψηλά χοροπηδά,

σκοντάφτει, πέφτει και μένει εκεί δα.

Τον κόσμο βλέπει και λέει σιγανά:

“Με λένε Κλόουν σαλτσομακαρονά”.

Μα να που πάλι εδώ κι εκεί πηδά

τη μύτη πιάνει και έτσι τραγουδά:

“Αντίο φίλοι σας αποχαιρετώ

σκοντάφτω, πέφτω σε τούρτα παγωτό”.

Τραγούδι  “Ο Κλόουν”

Τίτλος του βιβλίου:“Όταν το τραγούδι συναντά το παιχνίδι” (Εκδόσεις ‘Ελληνικά Γράμματα”, 1994)