Οι Αμυγδαλιές, αυτά τα πανέμορφα δέντρα που κάθε χρόνο στρώνουν πρώτες το χαλί για να υποδεχτούν την Άνοιξη, άνθισαν και γέμισαν ευωδιά και ομορφιά την αυλή του Νηπιαγωγείου..

Καθόλου τυχαίο που οι αμυγδαλιές αποτελούν αντικείμενο έργων τέχνης κι εμείς στο Νηπιαγωγείο δεν θα μπορούσαμε να μείνουμε ασυγκίνητοι από την ομορφιά της!

Μεγάλη σημασία έδιναν στο δέντρο αυτό και οι αρχαίοι Έλληνες. Σύμφωνα με τον αρχαίο ελληνικό μύθο, η αμυγδαλιά δημιουργήθηκε όταν η Φυλλίς, μια πανέμορφη πριγκίπισσα της Θράκης, ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε τον Δημοφώντα, γιο του Θησέα.

Οι δύο νέοι έζησαν ευτυχισμένοι, ώσπου ο Δημοφώντας νοστάλγησε την πατρίδα του.                                     Η Φυλλίς τον άφησε να φύγει και τον περίμενε υπομονετικά να γυρίσει. Εκείνος όμως αργούσε κι η πριγκίπισσα δεν άντεξε από τον καημό της. Οι αρχαίοι θεοί την μεταμόρφωσαν σε δέντρο, ώστε όταν ο Δημοφώντας γυρνούσε, να μπορέσει να τον δει.                                                                                                        Πράγματι εκείνος κάποτε επέστρεψε, είδε το δέντρο και το αγκάλιασε, μετανιωμένος που δεν πρόλαβε την αγαπημένη του. Τότε, το ξερό δέντρο γέμισε λευκά άνθη, έγινε η γνωστή μας Αμυγδαλιά και έμεινε αιώνιο σύμβολο της ελπίδας.

Ο μύθος αγαπήθηκε από τα παιδιά που τον αποτύπωσαν με τον δικό τους τρόπο, παντρεύοντας τον αρχαίο μύθο με τους στίχους του Καζαντζάκη..

Συγκινημένες οι πεταλούδες πρώτες υποκλίθηκαν στην ομορφιά  των έργων μας!

Τα χελιδόνια συμμετέχουν στην γιορτή της Άνοιξης και γέμισαν τον καταγάλανο ουρανό! Κι εμείς τραγουδάμε μαζί τους τα παραδοσιακά Χελιδονίσματα!