Στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης της Σχολικής μας Μονάδας, που πραγματεύεται τις σχέσεις των μαθητών, επισκεφθήκαμε το Μουσείο Συναισθημάτων. Ένα μοναδικό, διαδραστικό μουσείο, αφιερωμένο στα συναισθήματα!
Χρησιμοποιεί τις εκθέσεις του, το παιχνίδι και τα παραμύθια, για να ενθαρρύνει τα παιδιά  να γνωρίσουν τον εαυτό τους καλύτερα και να κατανοήσουν τον εσωτερικό κόσμο των συναισθημάτων. Ταυτόχρονα ευαισθητοποιεί και υποστηρίζει τους ενήλικες σε θέματα που αφορούν τη συναισθηματική ανάπτυξη.

Τα συναισθήματα αποτελούν την εσωτερική πυξίδα, που μας καθοδηγεί στη ζωή μας. Μας βοηθάνε να επεξεργαζόμαστε τα ερεθίσματα, τις καταστάσεις, τα γεγονότα από το περιβάλλον μας, να κατανοούμε τον εαυτό μας, τον κόσμο γύρω μας και να βρίσκουμε το δικό μας νόημα στη ζωή.

Όλες οι δραστηριότητες του μουσείου, βασίζονται στην αναγνώριση της ανεκτίμητης αξίας που έχει η συναισθηματική καλλιέργεια του ανθρώπου, για την εξέλιξη του.

Ενθαρρύνοντας τα παιδιά να γνωρίσουν τον εαυτό τους και να κατανοήσουν τον κόσμο των συναισθημάτων, τα βοηθάμε να αναπτυχθούν σε δημιουργικούς και ευτυχισμένους ενήλικες, με θέληση για τη ζωή και τις προκλήσεις της.

Τα παιδιά μαζί με τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς, επισκέφθηκαν τη διαδραστική έκθεση του μουσείου, ενώ στη συνέχεια συμμετείχαν σε εργαστήρια, τα οποία είναι σχεδιασμένα με στόχο να ενθαρρύνουν την αυτογνωσία και την επικοινωνία μέσα από το παιχνίδι και τα παραμύθια.

Με αφορμή την 6η Μαρτίου – Πανελλήνια Σχολική Ημέρα Ενάντια στην Ενδοσχολική Βία και τον Εκφοβισμό, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» πραγματοποιεί για 12η συνεχή χρονιά την πανελλαδική εκστρατεία «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ».

Το σχολείο μας συμμετείχε στη δράση και οι μικροί μας μαθητές/τριες έμαθαν ότι είναι σημαντικό να μιλάνε και να αντιδρούν σε ότι τα τρομάζει, τα φοβίζει και τα κάνει να νιώθουν άβολα. Έμαθαν ότι πρέπει να μιλούν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους σε αυτούς που εμπιστεύονται. Με τη προβολή βίντεο, βιωματικές δραστηριότητες και μπόλικη συζήτηση, τα παιδιά συνειδητοποίησαν ότι η φιλία, η συνεργασία και η αλληλεγγύη δημιουργούν ένα ασφαλές σχολικό περιβάλλον.

Δημιούργησαν ατομικά γράφοντας το σύνθημα: “ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ”

και συνεργατικά αφίσα.

Όταν κάποιος τους τρομάζει έμαθαν να το λένε σε κάποιον που εμπιστεύονται και όταν δεν είναι κάποιος εκεί κοντά να λένε “σταμάτα” και να φεύγουν.

Nα μην λένε λόγια που τσαλακώνουν την καρδιά.

Να μιλάνε μεταξύ τους χρησιμοποιώντας “αστεράτες λέξεις”.

Και να μην ξεχνούν ότι τα χέρια δεν χτυπάνε αλλά…

Καλωσορίσαμε την Άνοιξη διαβάζοντας “Το σπίτι του Μάρτη”, της Λότης Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου, βοηθώντας τα παιδιά να καταλάβουν ότι ο καιρός του Μάρτη, είναι άστατος. Κάναμε αναφορά στη γυναίκα του Μάρτη που την παντρεύτηκε από συνοικέσιο και ήταν άσχημη.’Οταν την έβλεπε άστραφτε και βρόνταγε, ενώ όταν δεν την έβλεπε γαλήνευε. Είπαμε και την ιστορία της γριούλας που χάρηκε που τέλειωσε ο Χειμώνας, γιατί είχε κάψει όλα της τα ξύλα. Όμως ο Μάρτης ξεκίνησε με χιόνια και αναγκάστηκε να βγάλει τα παλούκια του φράχτη της και να τα κάψει! “Μάρτης, γδάρτης και παλουκοκαύτης”

“Μάρτης είναι νάζια κάνει, πότε κλαίει…

,

πότε γελάει”

Φορέσαμε και τα “μαρτάκια” μας, που τα έφτιαξε η κυρία Λίτσα με τον γιο της και πολύ τους ευχαριστούμε και τους δύο!

Τα φορέσαμε όλοι στο δεξί μας χεράκι και… καλό μήνα!

Καλή Σαρακοστή! Μιλήσαμε για αυτό το όμορφο έθιμο, που έχει να κάνει με τη παράδοση και τη πίστη μας και φτιάξαμε τη δική μας κυρα Σαρακοστή, για να μετράμε και να κόβουμε από ένα ποδαράκι στο τέλος κάθε εβδομάδας, μέχρι τη μεγάλη εβδομάδα.

Τραγουδήσαμε το τραγούδι της κυρά Σαρακοστής, 1,2,3,4,5,6 πόδια και 7…

Μάθαμε το Σ… όπως Σαρακοστή.

Παρατηρήσαμε τον γνωστό πίνακα του Σπύρου Βασιλείου: “Το τραπέζι της καθαράς Δευτέρας” και ο καθένας ζωγράφισε ότι έφαγε την Καθαρή Δευτέρα.

Βρήκαμε εικόνες σαρακοστιανών φαγητών από το διαδίκτυο και τις κολλήσαμε στην ποδιά της Κυρά Σαρακοστής, αφού πρώτα βάλαμε σταυρό και όχι στόμα.

Γράψαμε μια λίστα σαρακοστιανών φαγητών.

Λήψη αρχείου

Αποκριάτικο πάρτι μασκέ στο σχολείο, με παρουσίαση των στολών…

Με τραγούδι και χορό γύρω από το γαϊτανάκι…

Πέταγμα του χαρταετού…

και συμμετοχή στην καρναβαλική παρέλαση του χωριού μας.

Και του χρόνου!

Είδαμε στον προτζέκτορα το παραμύθι του Αρλεκίνου, μιλήσαμε για συναισθήματα και τα παιδιά ζωγράφισαν υπέροχα αυτό το όμορφο παραμύθι!

Στολίσαμε με πολύχρωμες γραμμές κεφάλια κλόουν…

Μιλήσαμε για χρωματικά μοτίβα…

Συνεχίσαμε να ζωγραφίζουμε κι άλλα έθιμα…

Καλές …

Φέτος εστιάσαμε στα αποκριάτικα έθιμα του τόπου μας  και όχι μόνο, δίνοντας βαρύτητα στο πέταγμα του χαρταετού. Ένα έθιμο με έντονα συμβολικό χαρακτήρα, που προάγει τη συνεργασία και τη δημιουργία.

Ξεκινήσαμε λίγο πιο νωρίς από την Τσικνοπέμπτη, μιλώντας για κλόουν και ακροβατικά…

Γιορτάσαμε την Τσικνοπέμπτη, φτιάχνοντας μάσκες, με φαγητό και χορό!

Τα παιδιά μας έγιναν μικροί δημοσιογράφοι και πήραν συνέντευξη από παππούδες και γιαγιάδες, φέρνοντας  καταγεγραμμένα έθιμα που τα διαβάσαμε και τα παιδιά μίλησαν για τις δικές τους εμπειρίες  και τα βιώματα.

Ζωγραφίσαμε αποκριάτικα έθιμα…

Γνωρίσαμε τα μέρη του χαρταετού και τα σχήματα που μπορεί να έχει, παρατηρώντας πίνακες ζωγραφικής.

Καλέσαμε τον κύριο Χρήστο και τον ευχαριστούμε πάρα πολύ για το χρόνο που διέθεσε, για να φτιάξουμε μικρές σαΐτες – χαρταετούς, όπως τους έφτιαχνε στα παιδικά του χρόνια μαζί με τους φίλους του!

Φτιάξαμε τον δικό μας χαρταετό για να τον πετάξουμε όλοι μαζί, γονείς και παιδιά στον λόφο του Μαυσωλείου.

Μπρρρ, κάνει κρύο ακόμα!

Οι πιγκουΐνοι σχηματούληδες, πήραν τη θέση από τα φθινοπωρινά φρούτα και θα φύγουν σε λίγο, δίνοντας τη θέση τους σε λουλούδια, χωρίζοντας τα παιδάκια σε ομάδες που είναι υπεύθυνες για την καθαριότητα και όχι μόνο!

Τα ζωάκια που έπεσαν σε χειμερία νάρκη θα ξυπνήσουν σε λίγο…

Μετρήσαμε τα γράμματα από το όνομά μας και φτιάξαμε χιονανθρωπάκια, με αντίστοιχο αριθμό χιονόμπαλών!

Θυμηθήκαμε και την ιστορία του τελευταίου μήνα του χειμώνα, του κουτσοφλέβαρου!

Παρατηρήσαμε τις αμυγδαλιές και δημιουργήσαμε ομαδικά

και ατομικά!

Με τις δαχτυλίτσες μας μετρήσαμε άνθη, πολλά-λίγα…

3,7,0,4,6,5.

Την αμυγδαλιά την αγαπάμε, έχουμε μια μεγάλη στη πρόσοψη του νηπιαγωγείου και δύο μικρές στην πίσω αυλή, αλλά και τριγύρω του κτηρίου. Κάθε Γενάρη περιμένουμε να ανθίσουν και αγωνιούμε μην τυχόν πιάσει παγωνιά και καταστραφούν τα όμορφα λουλούδια τους!