17^η Νοέμβρη 1973: Ημέρα μνήμης ενός αγώνα που βοήθησε να λάμψει η δημοκρατία! Ημέρα τιμής σε εκείνους που πάλεψαν ενωμένοι για τα ιδανικά τους, για την ελευθερία, την ανεξαρτησία, την ισότητα, τη δικαιοσύνη! Αντιπαραβάλλοντας τις έννοιες της «δημοκρατίας» και της «δικτατορίας», μέσα από συζητήσεις με τη βοήθεια βιβλίων και αρχειακού υλικού, τα παιδιά αντιλήφθηκαν την ξεκάθαρη υπεροχή της πρώτης που «θρέφει» την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Αποτύπώσαμε το σήμα της ειρήνης με της παλάμες και φτίαξαμε το δικό μας περιστέρι της ειρήνης.

Κατασκευάσαμε το δικό μας τανκς και την είσοδο του πολυτεχνείου!!!!

Γνωρίσαμε τη Κυρά Δημοκρατία και την Κυρά Δικτακτορία και την αποδώσαμε με τον δικό μας τρόπο στο χαρτί και γράψαμε το σύνθημα  “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία”.

Τέλος, σαν σωστοί ζωγράφοι που είμαστε εμπνεόμενοι απο τον πίνακα ζωγραφικής,  του ζωγράφου Αλέξη Ακριθάκη για την νύχτα του Πολυτέχνειου, φτίαξαμε τους δικούς μας πίνακες ζωγραφικής!!

Παγκόσμια ημέρα αποταμίευσης και φτίαξαμε τους δικούς μας κουμπαράδες γιατί: “Φασούλι το Φασούλι γεμίζει το Σακούλι”

Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου αποτελεί ημέρα τιμής και μνήμης του αγώνα για την Ελευθερία που έδωσαν οι Έλληνες, ημέρα υπερηφάνειας για το μεγαλειώδες «ΟΧΙ» στο φασισμό και στο ναζισμό. Στην ιδιαίτερη σχολική χρονιά που διανύουμε εξαιτίας της πρωτόγνωρης υγειονομικής κρίσης, τιμήσαμε τους ήρωες και τις ηρωίδες του 1940 μέσα στις τάξεις, τηρώντας τα μέτρα πρόληψης.

Φτίαξαμε τις δικές μας σημαίες και σχηματίσαμε την λέξη “ΟΧΙ” με φασόλια.

Δημιουργήσαμε τα δικά μας πλοία και αερόστατα για τους στρατιώτες μας.

Μιλήσαμε για την Ειρήνη και τον Πόλεμο και φτίξαμε το “Περιστέρι της Ειρήνης”.

Σήμερα οι μαθητές και οι μαθήτριες του Δημοτικού σχολείου και του Νηπιαγωγείου Δημητσάνας παρακολούθησαν στον αύλειο χώρο του σχολείου την κουκλοθεατρική παράσταση «Ο φίλος μου ο Τόμπυ», στα πλαίσια της 1ης θεματικής των εργαστηρίων δεξιοτήτων με τίτλο «Συμπερίληψη – Αλληλοβοήθεια – Διαφορετικότητα».

Την εξαιρετική παράσταση παρουσίασε η θεατρική ομάδα «ΠΑΠΑΛΑΝΓΚΙ» σε συνεργασία με το Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης Δημητσάνας, το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ), τον Σύλλογο Γονέων & Κηδεμόνων του Νηπιαγωγείου & Δημοτικού Σχολείου Δημητσάνας και την Πειραματική Σκηνή Καλαμάτας.

Η παράσταση απευθύνεται σε σχολικές ομάδες Νηπιαγωγείου και Δημοτικού και εντάσσεται στο πλαίσιο του 5ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου Καλαμάτας (29/9/21-10/10/21).

Τα παιδιά ξετρελάθηκαν, γέλασαν και συμμετείχαν ενεργά στην παράσταση. Συνομίλησαν με τον φίλο τους τον Τόμπυ, έναν σκύλο, που του αρέσει να γαβγίζει, να παίζει με το μπαλάκι του και να ξεκοκαλίζει μία μπριζόλα. Μόνο που τον Τόμπυ κάποτε τον είχε χτυπήσει ένα αυτοκίνητο και τώρα έχει ένα σιδερένιο πόδι. Σε τίποτα δεν τον εμποδίζει αυτό το σιδερένιο πόδι. Μέχρι που στο σχολείο του (ναι, γιατί πάει σχολείο, μαζί με τα υπόλοιπα ζωάκια) εμφανίζεται ένας καινούριος σκύλος, ο Γουλφ, που προσπαθεί να τον πείσει ότι δεν είναι σκύλος, αφού δεν έχει τέσσερα πόδια. Τι είναι λοιπόν ο Τόμπυ;

Η παράσταση ασχολείται, με χιούμορ και προβληματισμό, με το θέμα της συμπερίληψης και της διαφορετικότητας, της φιλίας και της αγάπης για τα ζώα.

Σας ευχαριστούμε Μαρία, Έλλη, Χρήστο, Ήρα!

Πληροφορίες παράστασης

Κείμενο: Λέλα Μεντεκίδου – Τάσος Αγγελόπουλος
Σκηνοθεσία: Τάσος Αγγελόπουλος
Κούκλες (σχεδιασμός και κατασκευή): Δήμητρα Γιοβάνη
Μουσική: Κωνσταντίνος Τσώνης
Παίζουν: Μαρία Κωνσταντά, Έλλη Σαρρή, Χρήστος Τσαβλίδης

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ζώων 4/11/2021, φτιαξαμε τους δικούς μας σελιδοδείκτες, για να μας συντροφεύουν όταν διαβάζουμε το αγαπημένο μας παραμύθι!!!!!

Το σταφύλι είναι ο καρπός του αμπελιού. με αφετηρία μας, τον κλασσικό μύθο του Αισώπου για την αλεπού που όσα δεν φτάνει τα κάνει κρεμαστάρια, φτίαξαμε το δικό μας αμπέλι και συζητήσαμε για τα προϊόντα που μας χαρίζει ( μούστο, κρασί) και πως τα αξιοποιούμε ( μουστοκούλουρα, μαγειρική). Η συμβολή των γονέων ήταν πολύ σημαντική καθώς όλοι συνεισέφεραν  στα δείγματα  που απαιτούσαν αυτές μας οι συζητήσεις!!!

Στη συνέχεια σαν μικροί Δημιουργοί που είμαστεαναζητήσαμε περισσότερη έμπνευση στους επαγγελματίες….. Ο πίνακας  ” Κόκκινα Αμπέλια στην Αρλ” του διάσημου Ζωγράφου  Βίνσεντ Βαν Γκογκ έγινε το όχημα μας για περαιτέρω εξερεύνηση της διαδικασίας του τρύγου.

Στη συνέχεια του σχεδίου εργασίας, σκεφτόμαστε πόσο όμορφο είναι να συζητάς με τα παιδιά για όσα απλόχερα μας χαρίζειη γη!! Τους αρέσει τόσο πολύ να μαθαίνουν περισσότερα μα και να δημιουργούν με ποικίλα υλικά ότι σχετικό μπορούν!!!! ( Μεταξύ μας….. Τους δικούς μας πίνακες θα τους ζήλευαν πολλοί!!!!). Τέλος φτίαξαμε το δίκο μας σταυρόλεξο με λέξεις σχετικές με τον τρύγο!!!!!

Αν ξαφνικά σας αφήναμε σε ένα χώρο που δε γνωρίζετε, με άτομα που δεν έχετε ξανασυναντήσει, μακριά από τους αγαπημένους σας και με μία νέα ρουτίνα που πρέπει να μάθετε να ακολουθείτε, τι λέτε; Θα σας έπαιρνε καιρό να προσαρμοστείτε;; Φανταστείτε τα παιδιά που για πρώτη φορά πηγαίνουν σχολείο!! (Κι ας μην γελιόμαστε, τα φετινά νηπιάκα έζησαν ελάχιστες ωφέλιμες διδακτικές ώρες, λόγω καταστάσεων οπότε τα συμπεριλαμβάνουμε στην ίδια κατηγορία με τα προνήπια.) Σκεφτείτε, λοιπόν, μέσα σε αυτό το φρέσκο περιβάλλον να σας ζητείται να παρουσιαστείτε, να πείτε ποιός/ποιά είστε… Τί είναι το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό; Μα φυσικά, το όνομά σας!! Για να γνωριστούμε μεταξύ μας καλύτερα μα και για να γνωρίσουμε το όνομά μας με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, ξεκινήσαμε να κατασκευάζουμε με καθημερινά υλικά το μικρό μας ομοίωμα Ζωγραφίσαμε, είπαμε από ποιόν πήραμε το όνομά μας, μετρήσαμε, περάσαμε στη φωνολογική επίγνωση αναγνωρίζοντας άλλες λέξεις που ξεκινούν από το αρχικό μας γράμμα, κολλήσαμε· με λίγα λόγια δημιουργήσαμε!! Κι αν αυτά σας φαίνονται υπέροχα, φανταστείτε τι έχουμε να κάνουμε τώρα που γνωριστήκαμε καλύτερα