Τα παιδιά επέδειξαν πλούσια φαντασία και λεπτή κινητική δεξιότητα στις χριστουγεννιάτικες κατασκευές τους. Αρχικά, γέμισαν τις σακούλες για τις δημιουργίες τους με “χιόνι”, δείχνοντας μια πρώτη πινελιά πρωτοτυπίας. Στη συνέχεια, χρησιμοποίησαν το bubble wrap με έναν ευφάνταστο τρόπο για να χρωματίσουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο τους, μετατρέποντας ένα απλό υλικό σε εργαλείο καλλιτεχνικής έκφρασης. Η προσθήκη γκλίτερ στο αστέρι και το γέμισμά του με πομ πον μπαλίτσες, πριν γράψουν «Καλά Χριστούγεννα», ενίσχυσε την αισθητική και την πρακτική εφαρμογή των ιδεών τους. Τέλος, έκοψαν ένα κόκκινο τρίγωνο, το οποίο μετέπλασαν με την δημιουργική τους σκέψη σε έναν Άγιο Βασίλη, ολοκληρώνοντάς τον με την χαρακτηριστική κόκκινη μύτη, επιβεβαιώνοντας έτσι την ικανότητά τους να μετασχηματίζουν απλά σχήματα σε αναγνωρίσιμες μορφές.
Δεν έλειψαν από τις δράσεις μας και τα σχετικά φύλλα εργασίας.

Η δραστηριότητα αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος eTwinning “Learning by Coding”, με στόχο την εισαγωγή των νηπίων σε βασικές έννοιες του προγραμματισμού (coding) με έναν διασκεδαστικό και απτό τρόπο.

Σε μια μεγάλη επιφάνεια από ενωμένα λευκά χαρτιά, δημιουργούμε έναν “χάρτη” με χρωματιστά βέλη που λειτουργούν ως εντολές κατεύθυνσης.

Η δραστηριότητα ξεκινά με την αναζήτηση του πρώτου «αντικειμένου-στόχου». Εκεί που δείχνει το ροζ βέλος, το νήπιο καλείται να εντοπίσει έναν ροζ κύκλο ανάμεσα σε μια ποικιλία κύκλων με διαφορετικά χρώματα.

Στόχος 1: Μέσα από αυτή την αρχική αναζήτηση, επιδιώκεται η καλλιέργεια της δεξιότητας της αναγνώρισης χρώματος και σχήματος και η απόκτηση δεξιοτήτων προσανατολισμού στο επίπεδο του χαρτιού, ακολουθώντας την οπτική οδηγία του βέλους.

Αφού τοποθετηθεί ο ροζ κύκλος στο σημείο που υποδεικνύεται, η διαδικασία συνεχίζεται με την επόμενη σειριακή εντολή. Από το σημείο του ροζ κύκλου εκτείνεται ένα γαλάζιο βέλος, το οποίο λειτουργεί ως η επόμενη “γραμμή κώδικα”. Εκεί το παιδί πρέπει να βρει και να τοποθετήσει τον αντίστοιχο γαλάζιο κύκλο.

Στόχος 2: Η ακολουθία των βημάτων (βέλος → εύρεση κύκλου → τοποθέτηση) αποσκοπεί στην κατανόηση της αλληλουχίας (sequencing), μια θεμελιώδους έννοιας του προγραμματισμού, όπου οι εντολές πρέπει να εκτελούνται με μια συγκεκριμένη σειρά.

Στη συνέχεια, ένα κίτρινο βέλος υποδεικνύει που να ακουμπήσει το νήπιο τον κίτρινο κύκλο που θα ψάξει και θα εντοπίσει στο χαρτί, και ούτω καθεξής.

Στόχος 3: Μέσα από την συνεχή παρακολούθηση της χρωματικής αντιστοίχισης (χρώμα βέλους = χρώμα κύκλου) και της εντολής κατεύθυνσης, επιτυγχάνεται η ανάπτυξη της λογικής σκέψης (computational thinking) και η ενίσχυση της ικανότητας επίλυσης προβλημάτων, καθώς το νήπιο πρέπει να αποκωδικοποιήσει τη σύνθετη πληροφορία (κατεύθυνση και χρώμα) για να εκτελέσει την πράξη.

Συνολικά, η δραστηριότητα προωθεί τον συνδυασμό του παιχνιδιού με τη μάθηση, δίνοντας στα νήπια μια πρώτη, διαδραστική γεύση του πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοι και οι εντολές στον κόσμο του προγραμματισμού.

Στο Νηπιαγωγείο μας, η μαγεία των Χριστουγέννων ξεκίνησε με τον πιο ουσιαστικό τρόπο. Τα παιδιά άκουσαν με προσοχή την ιστορία για τη Γέννηση του Χριστού, νιώθοντας χαρά και αγάπη για το μήνυμα των ημερών.

Αμέσως μετά, έδωσαν ζωή στην ιστορία, κατασκευάζοντας τη Φάτνη τους πάνω σε στρογγυλό χαρτόνι. Για να δώσουν ζεστασιά και άρωμα Χριστουγέννων, χρησιμοποίησαν δύο ξύλα κανέλας για τη σκεπή της, ενώ οι φιγούρες του νεογέννητου Χριστού, της Παναγίας και του Ιωσήφ φτιάχτηκαν από τσόχα. Φυσικά, από την κατασκευή δεν έλειπε το φωτεινό αστέρι. Η κατασκευή της Φάτνης ολοκληρώθηκε με την προσθήκη μαγνήτη στο πίσω μέρος, μετατρέποντάς την σε ένα αναμνηστικό στολίδι π.χ. ψυγείου.

Οι μικροί μας καλλιτέχνες έπλασαν μοναδικά στολίδια από πηλό για το δέντρο, ενώ παράλληλα ζωγράφισαν ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με έναν ιδιαίτερο και πρωτότυπο τρόπο.

Τέλος, για να μετρήσουν αντίστροφα τις ημέρες μέχρι την έλευση των Χριστουγέννων, κατασκεύασαν τις δικές τους αγιοβασιλιάτικες μπότες. Επίσης, ένα όμορφο έλατο αναδύθηκε στο παράθυρο της τάξης και στολίστηκε με μπάλες που ζωγράφισαν τα παιδιά.
Όλες αυτές οι υπέροχες δημιουργίες γέμισαν την τάξη με χρώμα, φως και προσμονή, ομορφαίνοντας τον χώρο μας και ανεβάζοντας τη γιορτινή διάθεση!

Το Νηπιαγωγείο Δημητσάνας φιλοξένησε σήμερα, Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025, την εκπαιδευτική δράση «Ο πραγματικός μου εαυτός: εργαστήρι ζωγραφικής με ψαλίδι», με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.

Την υλοποίηση και τον συντονισμό του εργαστηρίου ανέλαβε η εκπαιδευτικός/εμψυχώτρια Ήρα Παπαδοπούλου.

Σκοπός της δράσης υπήρξε η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης στα νήπια και η έμπρακτη ενίσχυση της συμπερίληψης.

Τα παιδιά, εμπνεόμενα από τον Henri Matisse που δημιούργησε με ψαλίδι ενώ ήταν καθηλωμένος, προσέγγισαν βιωματικά τη θέση και τις προκλήσεις των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες (ΑμεΑ).

Η δράση βασίστηκε στην πρωτοποριακή τεχνική της χαρτοκοπτικής, την οποία ο διάσημος ζωγράφος ονόμαζε «ζωγραφική με ψαλίδι».

Μέσα από αυτό το δημιουργικό παιχνίδι, τα νήπια κλήθηκαν να «ζωγραφίσουν» με το ψαλίδι, ανακαλύπτοντας νέους τρόπους έκφρασης.

Εξέφρασαν τον αληθινό τους εαυτό με τρόπο αυθόρμητο και ελεύθερο, πέρα από περιορισμούς, τιμώντας τη δύναμη της ψυχής.

Η συμμετοχή για τους μαθητές του Νηπιαγωγείου υπήρξε δωρεάν. Με την ολοκλήρωσή της, η δράση λειτούργησε ως έναυσμα για την ανάπτυξη της καλλιτεχνικής αντίληψης και του σεβασμού στη διαφορετικότητα.

Σήμερα τα παιδιά άκουσαν την ιστορία της Γέννησης του Χριστού, του γεγονότος που άλλαξε τον κόσμο και σηματοδότησε την έναρξη της εορταστικής περιόδου. Τα Χριστούγεννα στην Ελλάδα είναι μια περίοδος γεμάτη φως, οικογενειακή θαλπωρή και παραδοσιακά έθιμα, όπως το στόλισμα του δέντρου, τα κάλαντα που τραγουδούν τα παιδιά και το πλούσιο εορταστικό τραπέζι. Όλα αυτά οδηγούν στην προσμονή της Πρωτοχρονιάς και της άφιξης του αγαπημένου των παιδιών, του Αϊ-Βασίλη.

Συζητώντας λοιπόν για τον Αϊ-Βασίλη και τα δώρα που θέλουν να τους φέρει, τα παιδιά αποφάσισαν με ενθουσιασμό ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να του γράψουν ένα ξεχωριστό γράμμα εδώ στο σχολείο, καταγράφοντας τις επιθυμίες τους.

Στο πλαίσιο του προγράμματος «Τροφή για Δράση», τα νήπια στην παρεούλα εξέφρασαν αρχικά τις πρότερες γνώσεις τους σχετικά με τα υγιεινά τρόφιμα, θέτοντας τις βάσεις για την περαιτέρω διερεύνηση.

Συζητήθηκε εκτενώς η σημασία της υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής. Τονίστηκε ότι, όταν τα παιδιά καταναλώνουν ποικιλία τροφίμων, λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για τη βέλτιστη ανάπτυξη και υγεία τους, διατηρώντας παράλληλα ένα υγιές σωματικό βάρος.

Επισημάνθηκε πως η καλή λειτουργία του εγκεφάλου και του σώματος απαιτεί τακτική κατανάλωση γευμάτων, περίπου κάθε 2-3 ώρες, ώστε να ανταπεξέρχονται στις καθημερινές προκλήσεις.

Για να επιτευχθεί αυτό, συστήνεται η κατανάλωση τριών κύριων γευμάτων (πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό) και 2-3 ενδιάμεσων γευμάτων (δεκατιανό, απογευματινό, προ-ύπνου). Ακολουθώντας αυτές τις συμβουλές, τα παιδιά μπορούν να πετύχουν τους στόχους υγείας τους.

Τα νήπια, στη συνέχεια, διδάχθηκαν τις αρχές της Μεσογειακής Διατροφής και την αξία της εποχικότητας των φρούτων και των λαχανικών.

Μετά την απόκτηση της γνώσης, αποφάσισαν να περάσουν στη δράση. Αρχικά, ζωγράφισαν τα υγιεινά λαχανικά που αναγνώρισαν.

Στη συνέχεια, γεννήθηκε η ιδέα να συγκεντρωθούν όλα αυτά τα υγιεινά τρόφιμα στη «Γωνιά της Υγιεινής Διατροφής».

Συζητώντας, σκέφτηκαν ότι θα ήταν ακόμα καλύτερο να μπορούν να μαγειρέψουν τα λαχανικά τους, καθώς κάποια θεωρήθηκαν πιο νόστιμα μαγειρεμένα παρά ωμά.

Έτσι, προέκυψε η δημιουργική ιδέα της κατασκευής της «Κατσαρόλας της Υγιεινής Διατροφής».

Τα παιδιά, με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού, έφτιαξαν την κατσαρόλα από χαρτόνι, βάφοντάς την σε γκριζοασημί χρώμα.

Αφού έκοψαν προσεκτικά τα χάρτινα λαχανικά τους, άλλα τα στήριξαν με κορδέλα στο καπάκι της κατσαρόλας, δίνοντας την εντύπωση ότι βράζουν.

Τα υπόλοιπα λαχανικά τα κόλλησαν στο εσωτερικό της.

Πλέον, η κατσαρόλα αποτελεί ένα μόνιμο εποπτικό μέσο στην τάξη.

Τα νήπια μπορούν να θυμούνται ποια είναι τα αγαπημένα τους λαχανικά, ποια ανήκουν στην κάθε εποχή και ποια μπορούν να καταναλωθούν και ωμά, εμπεδώνοντας τη γνώση με παιγνιώδη τρόπο.

Λήψη αρχείου

Ο αναστοχασμός της δράσης πραγματοποιήθηκε στην παρεούλα, όπου τα νήπια εξέφρασαν όσα τους έκαναν τη μεγαλύτερη εντύπωση από τις σχετικές δραστηριότητες. Ειδικότερα, στάθηκαν στη συνέντευξη που πήραν από τους παππούδες τους και στην επίσκεψη της γιαγιάς ενός συμμαθητή τους στην τάξη, περιγράφοντας τόσο το πώς νιώθουν για τις νέες γνώσεις που αποκόμισαν, όσο και τα συναισθήματά τους για τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους (χαρά, αγάπη, ενθουσιασμό). Αυτό το συναίσθημα το αποτύπωσαν δημιουργικά σε μια ζωγραφιά.
Ολοκληρώνοντας, σε ένα φύλλο εργασίας κλήθηκαν να κυκλώσουν την εικόνα που αντιστοιχούσε στις ιστορίες που άκουσαν ως “μικροί δημοσιογράφοι”, ενώ παράλληλα διηγήθηκαν ξανά όσα θυμόντουσαν από τις ιστορίες αυτές. Με την ολοκλήρωση του αναστοχασμού και την καταγραφή των εμπειριών, ολοκληρώθηκε επιτυχώς ο κύκλος του εν λόγω εκπαιδευτικού έργου. Η δράση αυτή έφερε κοντά τις γενιές, ενισχύοντας τους δεσμούς και την αξία της μετάδοσης ιστοριών.

Λήψη αρχείου

Λήψη αρχείου