Στο πλαίσιο των δράσεων του προγράμματος eTwinning “We learn by Coding”, το νηπιαγωγείο μας υλοποίησε με μεγάλη επιτυχία την πρώτη δραστηριότητα κωδικοποίησης, εστιάζοντας στις σημαίες των πέντε εταίρων χωρών του eTwinning. Η εν λόγω δράση έδωσε την ευκαιρία στα νήπια να γνωρίσουν και να συζητήσουν για τις χώρες αυτές. Τυπώθηκαν οι σημαίες τόσο σε έγχρωμη όσο και σε ασπρόμαυρη εκδοχή, οι οποίες τοποθετήθηκαν τυχαία σε τετραγωνισμένο δάπεδο, μαζί με έναν μεγάλο χάρτη. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε πέντε ομάδες και η κάθε ομάδα επέλεξε μία χώρα. Στη συνέχεια, κλήθηκαν να προγραμματίσουν το εκπαιδευτικό ρομπότ Beebot, ώστε να κινηθεί με ακρίβεια και να συλλέξει τόσο την έγχρωμη όσο και την ασπρόμαυρη σημαία της επιλεγμένης χώρας. Μόλις ολοκλήρωσαν την αποστολή τους, εντόπισαν τη χώρα στον χάρτη και την καρφίτσωσαν, λαμβάνοντας ως ανταμοιβή μια πλαστικοποιημένη ασπρόμαυρη σημαία με κωδικό χρωμάτων. Ως ομαδική εργασία, όλα τα νήπια συνεργάστηκαν για να χρωματίσουν σωστά τη σημαία τους, ακολουθώντας τον κωδικό, ενώ στο τέλος παρήγαγαν ένα συλλογικό έργο με τις σημαίες των πέντε χωρών, το οποίο κοινοποιήθηκε στην ομάδα του eTwinning. Τα παιδιά, εξοικειώθηκαν με τις βασικές αρχές της κωδικοποίησης και της αλγοριθμικής σκέψης μέσω του προγραμματισμού του Beebot. Ταυτόχρονα, ενίσχυσαν τις δεξιότητες συνεργασίας και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα, καθώς εργάστηκαν ομαδικά για την επίτευξη του κοινού στόχου. Τέλος, απέκτησαν γεωγραφική και πολιτισμική επίγνωση, μαθαίνοντας για τις χώρες εταίρους, τις σημαίες τους και την τοποθεσία τους στον χάρτη, συνδυάζοντας έτσι τη γνώση με το παιχνίδι.

Σήμερα, η τάξη μας έκανε ένα συναρπαστικό ταξίδι στον κόσμο των σχημάτων, εμπνευσμένοι από την τέχνη του σπουδαίου ζωγράφου, Πιέτ Μοντριάν (Piet Mondrian). Είχαμε ήδη εξοικειωθεί με το χαρακτηριστικό μοτίβο του και τα βασικά χρώματα (κόκκινο, κίτρινο, μπλε) μέσω μιας δραστηριότητας Coding που μας εισήγαγε στον κόσμο του. Σήμερα όμως, προχωρήσαμε ένα βήμα παραπέρα, εστιάζοντας στο τετράγωνο και το ορθογώνιο παραλληλόγραμμο και πειραματιστήκαμε με τα εργαλεία των «μεγάλων» καλλιτεχνών.

Η εκπαιδευτική μας δράση είχε ως κεντρική παιδαγωγική αξία την σύνδεση της τέχνης με τα μαθηματικά και την ενεργητική μάθηση μέσω του πειραματισμού. Ο βασικός μας στόχος ήταν η εμπέδωση των γεωμετρικών σχημάτων (τετράγωνο και ορθογώνιο) και των χαρακτηριστικών τους, ενισχύοντας ταυτόχρονα τη λεπτή κινητικότητα και τον οπτικοκινητικό συντονισμό. Τα νήπια κλήθηκαν να χρησιμοποιήσουν χάρακες, ένα εργαλείο που απαιτεί ιδιαίτερη επιδεξιότητα, για να σχεδιάσουν μόνα τους το πλαίσιο των σχημάτων. Αυτή η διαδικασία δεν ήταν απλώς μια άσκηση τέχνης, αλλά μια πρακτική εφαρμογή της γεωμετρίας, όπου τα παιδιά έπρεπε να ελέγξουν την κίνηση του χεριού τους και να κατανοήσουν τη σημασία των ευθειών γραμμών. Επιπλέον, μέσα από την επιλογή των χρωμάτων για να γεμίσουν τις επιφάνειες, αναπτύχθηκε η δημιουργικότητα και η αισθητική τους αντίληψη, ενώ η όλη δραστηριότητα προώθησε την εστίαση και τη συγκέντρωση.

Για να καταλάβουμε καλύτερα τι σχεδιάζαμε, μάθαμε τι ακριβώς είναι αυτά τα σχήματα. Το τετράγωνο είναι ένα σχήμα που έχει τέσσερις ίσες πλευρές και τέσσερις ορθές γωνίες, δηλαδή γωνίες που είναι σαν τη γωνία ενός τραπεζιού. Το ορθογώνιο παραλληλόγραμμο μοιάζει πολύ με το τετράγωνο, καθώς έχει κι αυτό τέσσερις ορθές γωνίες, όμως οι πλευρές του είναι ίσες ανά δύο: έχει δύο μεγάλες (μήκος) και δύο μικρές (πλάτος). Μετά τον σχεδιασμό, τα νήπια επιβεβαίωσαν τις γνώσεις τους μέσω ενός φύλλου εργασίας, εστιάζοντας ειδικά στο τετράγωνο.

Αφού ολοκληρώσαμε τις καλλιτεχνικές μας δημιουργίες, ψάξαμε να βρούμε πού συναντάμε αυτά τα σχήματα γύρω μας, τόσο μέσα στην τάξη όσο και στην καθημερινή μας ζωή, γιατί η γεωμετρία δεν είναι μόνο στα βιβλία, είναι παντού! Ανακαλύψαμε ότι το παράθυρο της τάξης, η οθόνη του υπολογιστή, το τραπέζι μας και το βιβλίο που διαβάζουμε είναι ορθογώνια. Ενώ το παιχνίδι με τα τουβλάκια, ορισμένα πλακάκια στο πάτωμα και τα κομμάτια ενός σκάκι είναι τετράγωνα. Αυτή η αναζήτηση βοήθησε τα παιδιά να συνδέσουν τις έννοιες που έμαθαν με τον πραγματικό κόσμο, καθιστώντας τη μάθηση πιο ουσιαστική και ενδιαφέρουσα.

Η λειτουργία της δανειστικής βιβλιοθήκης στο νηπιαγωγείο συνιστά ένα πολύτιμο παιδαγωγικό μέσο, που συμβάλλει στην ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών και στην καλλιέργεια θετικών στάσεων απέναντι στη μάθηση και το βιβλίο.

Η τακτική επαφή με τα βιβλία μέσω του δανεισμού προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα:

• Ενθάρρυνση της Φιλαναγνωσίας: Τα παιδιά αναπτύσσουν αγάπη για το διάβασμα και το βιβλίο, καλλιεργώντας το ενδιαφέρον τους για τη γνώση.
• Γλωσσική Εξέλιξη: Ο εμπλουτισμός του λεξιλογίου, η βελτίωση της κατανόησης και της έκφρασης, καθώς και η ενίσχυση της λεκτικής επικοινωνίας μέσω της συζήτησης των ιστοριών.
• Ανάπτυξη Υπευθυνότητας: Μαθαίνουν να φροντίζουν τα βιβλία που δανείζονται, να τα επιστρέφουν εγκαίρως και να σέβονται τον κοινόχρηστο εξοπλισμό.
• Καλλιέργεια Φαντασίας και Δημιουργικότητας: Οι εικόνες και οι αφηγήσεις ανοίγουν νέους κόσμους, τροφοδοτώντας τη φαντασία και εμπνέοντας τη δημιουργική έκφραση.
• Εισαγωγή στην Οργανωτικότητα: Η διαδικασία της επιλογής, της κατηγοριοποίησης και της τακτοποίησης των βιβλίων εισάγει τα παιδιά στην έννοια της οργάνωσης.
• Κοινωνικές Δεξιότητες: Μέσω της βιβλιοθήκης μαθαίνουν να μοιράζονται, να τηρούν σειρά και να συνεργάζονται.

Η Σύνδεση Σχολείου – Οικογένειας

Η δανειστική βιβλιοθήκη λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ του νηπιαγωγείου και του σπιτιού, ενισχύοντας τη σχέση γονέων και παιδιών. Η κοινή ρουτίνα της ανάγνωσης ενδυναμώνει τον οικογενειακό δεσμό και δημιουργεί πρότυπα συμπεριφοράς σχετικά με τον εγγραμματισμό.

Η Διαδικασία του Δανεισμού

Κάθε Παρασκευή, τα νήπια έχουν την ευκαιρία να:

• Επιλέξουν το παραμύθι που τους κεντρίζει το ενδιαφέρον.
• Καταγράψουν τον τίτλο του  σε προσωπικό φύλλο ή καρτέλα.
• Παραλάβουν ένα ντοσιέ που περιέχει φύλλα εργασίας για το σπίτι, σχετικά με το βιβλίο.

Η επιστροφή του βιβλίου και του ντοσιέ εργασιών πραγματοποιείται κάθε Δευτέρα.

Το βιβλίο προσφέρει στα παιδιά μια μοναδική ευκαιρία να το επεξεργαστούν, να το ξεφυλλίσουν, να προσέξουν τις εικόνες του και, με τη δική σας βοήθεια, να απολαύσουν την ιστορία του και να ζωγραφίσουν ό,τι τους έκανε εντύπωση.

Προτάσεις για την Ανάγνωση στο Σπίτι

Για να αξιοποιήσετε στο έπακρο το δανεισμένο βιβλίο, σας προτείνουμε:

Τέλος, ενθαρρύνετε το παιδί να ζωγραφίσει εικόνες σχετικές με το κείμενο, να «εξερευνήσει» γράμματα και λέξεις ή να αντιγράψει μερικές, κάνοντάς το όπως μπορεί μόνο του, ακόμα και το όνομά του.

Σε αυτό το συναρπαστικό ταξίδι προς τον κόσμο του βιβλίου, η δική σας στήριξη είναι καθοριστική.

Σας ευχαριστούμε για τη συνεργασία σας!

ΚΑΝΟΝΕΣ ΒΙΒΛΙΩΝ

Σήμερα, η σχολική μας κοινότητα έζησε μια φανταστική και άκρως εκπαιδευτική εμπειρία. Η Κινητή Εκπαιδευτική Μονάδα του ΦοΔΣΑ (Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων) επισκέφθηκε την περιοχή μας και, συγκεκριμένα, συναντηθήκαμε όλοι έξω από το Κέντρο Υγείας Δημητσάνας, όπου στήθηκε ένα εντυπωσιακό εργαστήρι γνώσης και περιβαλλοντικής δράσης!

Η συνάντηση αυτή αποτέλεσε μια σημαντική βιωματική μαθησιακή εμπειρία για όλους τους μαθητές, με κεντρικό στόχο την ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης. Οι ειδικοί του ΦοΔΣΑ μας ενημέρωσαν αναλυτικά για τη μεγάλη σημασία της ανακύκλωσης και μας εξήγησαν, με απλό και κατανοητό τρόπο, τους σωστούς τρόπους διαλογής των υλικών. Μάθαμε να ξεχωρίζουμε σωστά τα πλαστικά, το χαρτί, το γυαλί, τα μέταλλα, καθώς και τα οργανικά απορρίμματα, με έμφαση στους διαφορετικούς κάδους (μπλε, καφέ, κ.ά.) που πρέπει να χρησιμοποιούμε.

Επίσης, γνωρίσαμε την κεντρική φιλοσοφία της διαχείρισης αποβλήτων: Μείωση, Επαναχρησιμοποίηση, Ανακύκλωση (Reduce – Reuse – Recycle), υιοθετώντας πρακτικές που μειώνουν το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα. Μας εισήγαγαν στην έννοια της Κυκλικής Οικονομίας, αλλά και σε πιο τεχνικά θέματα, όπως η λειτουργία των Χώρων Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) και των Μονάδων Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ). Ολοκληρώσαμε τις γνώσεις μας με την ενημέρωση για την κομποστοποίηση και τη σωστή χρήση του καφέ κάδου.

Ο παιδαγωγικός ρόλος αυτής της επίσκεψης ήταν καθοριστικός. Τα παιδιά κατάλαβαν ότι η διαχείριση των απορριμμάτων είναι προσωπική ευθύνη και ότι, μέσα από τη σωστή διαλογή και την υιοθέτηση μικρών καθημερινών πρακτικών, γινόμαστε όλοι μας ενεργοί συμμέτοχοι στην προστασία του περιβάλλοντος. Στο τέλος, όλα τα παιδιά έλαβαν μια Βεβαίωση Συμμετοχής στο πρόγραμμα, ενώ ως ενθύμιο της οικολογικής τους δέσμευσης, πήραν δώρο ένα πρακτικό παγούρι!

Τους ευχαριστούμε θερμά για αυτήν την πολύτιμη γνώση!

Στο πλαίσιο του eTwinning project “Water drops return”, τα νήπια του Νηπιαγωγείου Δημητσάνας συστήνονται στους εταίρους τους με έναν μοναδικό και δημιουργικό τρόπο.

Χρησιμοποιώντας τα ψηφιακά εργαλεία ChatterPix και VivaVideo, οι μικροί μας μαθητές έδωσαν “φωνή” σε αντικείμενα και χαρακτήρες, παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους με πολύ κέφι και φαντασία.

Αυτό το βίντεο αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία για να γνωρίσουμε τους νέους μας φίλους και να ξεκινήσουμε μια δημιουργική συνεργασία.

Η 28η Οκτωβρίου είναι μια ημέρα μνήμης, τιμής και εθνικής υπερηφάνειας. Σήμερα, τιμούμε την ομοψυχία και τον ηρωισμό του ελληνικού λαού, ο οποίος το 1940 απάντησε με ένα βροντερό «ΟΧΙ» στις δυνάμεις του φασισμού, γράφοντας ένα λαμπρό κεφάλαιο στην παγκόσμια ιστορία της αντίστασης για την Ελευθερία. Το Έπος του ’40 μάς διδάσκει ότι το σθένος της ψυχής μπορεί να νικήσει την υλική υπεροχή και ότι η ανεξαρτησία δεν είναι ποτέ δεδομένη.

Τα νήπια του σχολείου μας συμμετείχαν με ιδιαίτερη συγκίνηση στις εκδηλώσεις για την εθνική μας επέτειο. Αρχικά, οι μικροί μας μαθητές στη γιορτή του Νηπιαγωγείου μας (27.10.25) είπαν τα ποιήματά τους και τραγούδησαν με υπερηφάνεια τραγούδια από το Έπος του ’40, μεταφέροντας το μήνυμα της ημέρας.

Στη συνέχεια (28.10.25), συμμετείχαν στη Δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίας Κυριακής και ακολούθως, στην κατάθεση στεφάνων στο ηρώο των πεσόντων. Εκεί, μπροστά στο μνημείο των ηρώων, τα νήπια απήγγειλαν αγέρωχα τα ποιήματά τους, τιμώντας τη μνήμη εκείνων που θυσιάστηκαν για την πατρίδα.

Η συμμετοχή τους ολοκληρώθηκε με τη μαθητική παρέλαση, όπου περπάτησαν με καμάρι, αποδεικνύοντας ότι το μήνυμα του «ΟΧΙ» είναι ζωντανό στις νεότερες γενιές.

Σήμερα διαβάσαμε το παιδικό βιβλίο “Ο Σπόρος της Ειρήνης” της Ίζαμπελ Πιν, το οποίο αφηγείται τη διαμάχη μεταξύ δύο εχθρικών λαών, των σκαθαριών και των σκαραβαίων, που ζουν σε αντίθετες πλευρές ενός συνόρου. Η σύγκρουση ξεκινά όταν ένας σπόρος κερασιάς πέφτει ακριβώς πάνω στη γραμμή του συνόρου, με κάθε πλευρά να τον διεκδικεί, οδηγώντας σε αδιέξοδες διαπραγματεύσεις και προετοιμασίες για πόλεμο. Ενώ οι λαοί ετοιμάζονται για μάχη, ο σπόρος τελικά φυτρώνει και γίνεται ένα δέντρο. Η κερασιά ανθίζει και δίνει πολλά κεράσια, αρκετά για να μοιραστούν όλοι. Το μήνυμα είναι ότι η συνεργασία και η ειρήνη, αντί του πολέμου, μπορούν να οδηγήσουν σε κοινή ευημερία και να ξεπεράσουν τη διαμάχη.

Η διδακτική ενότητα επικεντρώθηκε στην επέτειο του ΟΧΙ και στο μήνυμα της Ειρήνης μέσα από ποικίλες δραστηριότητες. Αρχικά, οι μαθητές υλοποίησαν μια κατασκευή της ελληνικής σημαίας και της λέξης ΟΧΙ χρησιμοποιώντας φασόλια. Στη συνέχεια, χρησιμοποίησαν ρολό χαρτιού υγείας για να φτιάξουν έναν πρωτότυπο στρατιώτη. Σε φύλλο εργασίας, αναγνώρισαν τα βασικά στοιχεία της επετείου, όπως την ελληνική σημαία, τον στρατιώτης, το περιστέρι κλπ.. Η ενότητα ολοκληρώθηκε με την παρακολούθηση του κουκλοθεάτρου «Το κανόνι της Ειρήνης», όπου το αρχικά θυμωμένο και πολεμοχαρές Κανόνι, που απειλούσε τη Μαργαρίτα, τελικά υποχώρησε μπροστά στο θάρρος και την επιμονή της Μαργαρίτας για φιλία και ειρήνη, αποδεχόμενο στο τέλος την ειρηνική συνύπαρξη.

Στο νηπιαγωγείο μας, η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου ζωντάνεψε μέσα από τα χέρια και τη φαντασία των παιδιών! Δεν μάθαμε απλώς για την ιστορία, αλλά γίναμε κι εμείς κομμάτι της, με έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο.

Όταν τα Γράμματα Φώναξαν «ΑΕΡΑ!»
Θέλαμε να αποτυπώσουμε το μεγάλο και γενναίο «ΟΧΙ» που είπαν οι Έλληνες πριν πολλά χρόνια. Και τι καλύτερο από το να μεταμορφώσουμε τα ίδια τα γράμματα σε ήρωες; Τα παιδιά δημιούργησαν το «ΟΧΙ» με τέτοιο τρόπο που τα γράμματα έμοιαζαν με μικρούς στρατιώτες, έτοιμους να φωνάξουν με όλη τους τη δύναμη: «ΑΕΡΑ!». Ήταν σαν να ζωντάνεψε η φωνή των Ελλήνων στρατιωτών μέσα από τα έργα τους!

Εμπνευσμένοι από τον γνωστό ζωγράφο Αλέξανδρο Αλεξανδράκη και τον δικό του πίνακα που δείχνει τους Έλληνες στρατιώτες να πολεμούν στα βουνά, τα παιδιά πήραν τα χρώματα και  ζωγράφισαν τη δική τους εκδοχή του πίνακα, βάζοντας όλη τους τη φαντασία και το συναίσθημα. Έτσι, ο καθένας μας μπόρεσε να “ταξιδέψει” πίσω στον χρόνο και να νιώσει τη δύναμη και τη γενναιότητα εκείνης της εποχής.

Πώς ξεκίνησαν όλα; Ήταν μια σκοτεινή περίοδος στην Ευρώπη. Ο αρχηγός της Ιταλίας, ο  Μουσολίνι, ήθελε να μεγαλώσει τη χώρα του και να αποκτήσει περισσότερη δύναμη. Γι’ αυτό, στις 28 Οκτωβρίου του 1940, ζήτησε από τον τότε αρχηγό της Ελλάδας, τον  Μεταξά, να τον αφήσει να περάσει τα στρατεύματά του μέσα από την Ελλάδα. Όμως, ο Μεταξάς, εκπροσωπώντας όλους τους Έλληνες, έδωσε μια απάντηση που έμεινε στην ιστορία και έγινε σύμβολο γενναιότητας: «ΟΧΙ!» Δεν φοβήθηκαν να σταθούν απέναντι σε έναν πολύ δυνατό αντίπαλο. Οι Έλληνες στρατιώτες πήγαν στα βουνά, όπως βλέπουμε και στον πίνακα του Αλεξανδράκη και στις ζωγραφιές των παιδιών, και πολέμησαν με μεγάλη γενναιότητα για να προστατεύσουν την πατρίδα μας. Και αυτή τη γενναιότητα, αυτή τη δύναμη του «ΟΧΙ», γιορτάζουμε κάθε χρόνο!

Αφού μαζευτήκαμε όλοι μαζί στην παρεούλα μας, είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για όλες τις υπέροχες εμπειρίες που ζήσαμε μέσα από τη δράση μας “Μια Γειτονιά για Όλους”. Ήταν μια ξεχωριστή στιγμή για να θυμηθούμε, να μοιραστούμε και να μάθουμε ακόμα περισσότερα!

Σταθήκαμε σε όσα παρατηρήσαμε γύρω μας, σε όσα καινούργια πράγματα μάθαμε για τους φίλους μας, στις υπέροχες ιδέες και λύσεις που δώσαμε, αλλά και στο πόσο σημαντικό ήταν που μπορέσαμε να ενημερώσουμε και άλλους για αυτό το τόσο σπουδαίο θέμα.

Στο τέλος, κάναμε τρεις πολύ σημαντικές ερωτήσεις, που μας βοήθησαν να καταλάβουμε καλύτερα τι σημαίνει να ζούμε σε μια γειτονιά όπου όλοι χωράμε:

1. «Τι έμαθα για τους φίλους μας με αναπηρία;» Μάθαμε ότι ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΙΣΟΙ! Όλοι έχουμε τα ίδια συναισθήματα, μας αρέσουν τα παιχνίδια και μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα. Μερικές φορές, κάποιοι φίλοι μας μπορεί να χρειάζονται λίγη παραπάνω βοήθεια, όπως όταν χρησιμοποιούν αμαξίδιο, αλλά αυτό δεν τους κάνει καθόλου διαφορετικούς από εμάς!
2. «Τι με έκανε να νιώσω πιο χαρούμενος/η;» Όλοι νιώσαμε μεγάλη χαρά όταν ΒΟΗΘΗΣΑΜΕ! Νιώσαμε χαρούμενοι όταν παίξαμε με όλους τους φίλους μας, όταν βοηθήσαμε κάποιον να περάσει ένα εμπόδιο και όταν είδαμε ότι όλοι γελούσαμε μαζί. Είναι ωραίο να βοηθάς και να βλέπεις τους άλλους χαρούμενους!
3. «Πώς μπορώ να βοηθήσω από σήμερα;» Από σήμερα κιόλας, μπορούμε να κάνουμε πολλά! Θα προσέχουμε να μην αφήνουμε πράγματα στον διάδρομο ή στον δρόμο, θα ρωτάμε τους φίλους μας αν χρειάζονται βοήθεια, θα μιλάμε πάντα με ευγένεια και, φυσικά, θα παίζουμε με όλους! Και το πιο σημαντικό: θα ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥΣ και για τα εμπόδια που μπορεί να βρίσκουν, για να γίνουν όλα καλύτερα για όλους στη γειτονιά μας!

Τέλος, δημιουργήθηκε μια κάρτα που δείχνει τον κεντρικό δρόμο της Δημητσάνας, όπου ένα παιδί σε αναπηρικό αμαξίδιο νιώθει χαρά που μπορεί να μετακινηθεί στην όμορφη πόλη μας. Το μήνυμά της είναι : “Η Δημητσάνα αξίζει για όλους”! Πρόκειται για ένα δημιουργικό κολλάζ αποτελούμενο από ζωγραφιές των παιδιών με φόντο τις ομορφιές του τόπου μας.