Η επόμενη δραστηριότητα, με βασικό στόχο την ενίσχυση της ενσυναίσθησης, την κατανόηση των συναισθηματικών πτυχών της αγάπης και την αξία της προσφοράς στο οικογενειακό πλαίσιο, επικεντρώθηκε στην αφήγηση της ιστορίας: “Η Μονα-δική μου οικογένεια” – Παρέα με τον Έλφι τον Ουρανοκατέβατο.
Ψάχνοντας το αστροποδήλατό του, ο Έλφι ο ουρανοκατέβατος στη γη, γνώρισε πολλές οικογένειες ζώων, οι οποίες του έκαναν από ένα δώρο. Το πρώτο, έδειχνε την οικογένεια των λύκων σε σπιτάκι που ήταν φτιαγμένο από τουβλάκια συνεργασίας. Το δεύτερο του το έδωσαν τα κλωσοπουλάκια και το σπιτάκι τους ήταν φτιαγμένο από τουβλάκια ζεστασιάς. Το τρίτο δώρο το πήρε απ’ τον κούκο, του οποίου η οικογένεια είχε σπιτάκι φτιαγμένο από τουβλάκια αποδοχής. Το επόμενο το έλαβε από τις χελώνες, των οποίων το σπίτι αποτελούνταν από τουβλάκια δύναμης. Τα καγκουρό του χάρισαν στοργή και οι πιγκουίνοι αγάπη.
Τα νήπια παρακολούθησαν με ενδιαφέρον την περιπέτεια του Έλφι του ουρανοκατέβατου. Κατά τη διάρκεια της αφήγησης, στάθηκαν σε λέξεις όπως η στοργή και η αποδοχή, διευρύνοντας έτσι το συναισθηματικό τους λεξιλόγιο και κατανοώντας σε βάθος το νόημα της αγάπης μέσα από διαφορετικά παραδείγματα. Ιδιαίτερη εντύπωση τους προκάλεσε το μικρό καγκουρό, καθώς το σπίτι του δεν ήταν άλλο από τον μάρσιπο της μαμάς του, γεγονός που ανέδειξε τη συναισθηματική ασφάλεια και τη στενή σχέση. Στο τέλος της ιστορίας, τα παιδιά ζωγράφισαν εκείνο που τους έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση από την περιπέτεια του Έλφι. Ζωγράφισαν τον ίδιο τον Έλφι, αποτυπώνοντας ταυτόχρονα όσα τους έκαναν τη μεγαλύτερη εντύπωση, εκφράζοντας δημιουργικά και εμπεδώνοντας τις αξίες που αποκόμισαν από τις οικογένειες των ζώων, όπως η συνεργασία, η ζεστασιά και η αποδοχή.
Τέλος, τα παιδιά θέλησαν να κτίσουν το σπίτι του Έλφι με φαντασία, χρώματα και τα “Δώρα”- συναισθήματα που πήρε από τους νέους του φίλους.
