Η εκπαιδευτική μας περιπέτεια συνεχίστηκε με την ενότητα της εξοικονόμησης, όπου οι μικροί μαθητές ήρθαν σε επαφή με πλούσιο εποπτικό υλικό. Μέσα από ειδικές κάρτες και εικονογραφημένες καρτέλες, τα παιδιά ανακάλυψαν απλούς αλλά πολύτιμους τρόπους για να μη σπαταλάμε το νερό στην καθημερινότητά μας, όπως το να κλείνουμε τη βρύση όταν πλένουμε τα δόντια μας ή να χρησιμοποιούμε το ποτιστήρι για τα λουλούδια μας. Η συζήτηση που ακολούθησε ανέδειξε την κατανόηση των παιδιών ότι το νερό δεν είναι ανεξάντλητο και πως κάθε σταγόνα που σώζουμε είναι ένα δώρο για τον πλανήτη και τη βιοποικιλότητα.
Η θεωρία έγινε γρήγορα παιχνίδι μέσα από τη δραστηριότητα «Ο Φύλακας της Βρύσης», ένα κινητικό παιχνίδι ρόλων που ενθουσίασε την τάξη. Ένα παιδί αναλάμβανε τον ρόλο της βρύσης και στο παράγγελμα της νηπιαγωγού «Βρύση άνοιξε!», άνοιγε διάπλατα τα χέρια του, δίνοντας το σύνθημα στα υπόλοιπα παιδιά —που υποδύονταν το τρεχούμενο νερό— να τρέχουν ελεύθερα στον χώρο. Μόλις ακουγόταν το σύνθημα «Βρύση κλείσε!», όλοι έπρεπε να μείνουν ακίνητοι σαν αγάλματα, συνειδητοποιώντας βιωματικά ότι όσο η βρύση μένει άσκοπα ανοιχτή, η «ενέργεια» και το νερό καταναλώνονται χωρίς λόγο. Με αυτόν τον διασκεδαστικό τρόπο, τα παιδιά εμπέδωσαν την αξία του ελέγχου της ροής του νερού και τη σημασία της άμεσης παρέμβασής μας για την προστασία του.


















































































