Η εκπαιδευτική διαδικασία εξελίχθηκε μέσα από έναν συνδυασμό παιχνιδιού, ψηφιακών μέσων και γραπτών ασκήσεων, με κύριο άξονα τη βιωματική μάθηση. Τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τον αριθμό 3 μέσα από δομημένα φύλλα εργασίας, στα οποία εξασκήθηκαν στην αναγνώριση του συμβόλου, τη γραφή του και την αντιστοίχηση της ποσότητας, χρωματίζοντας συγκεκριμένο αριθμό αντικειμένων (όπως κομμάτια πίτσας) και εντοπίζοντας τον αριθμό ανάμεσα σε άλλους. Η ενασχόληση αυτή βοήθησε στην καλλιέργεια των πρώτων μαθηματικών δεξιοτήτων και στη σύνδεση του αφηρημένου αριθμού με την πράξη.
Παράλληλα, το «ταξίδι» με το Bee-Bot αποτέλεσε την αφορμή για μια παιχνιδιώδη επανάληψη των χρωμάτων. Κεντρικός στόχος ήταν η εμπέδωση των χρωματικών εννοιών μέσα από τη δράση και τη συσχέτιση. Τα νήπια συμμετείχαν ενεργά στη διαδικασία, αναζητώντας στις γωνιές της τάξης αντικείμενα (όπως φρούτα, λαχανικά, παιχνίδια και εργαλεία) που ταυτίζονταν χρωματικά με τις καρτέλες.
Η δραστηριότητα απέκτησε έναν επιπλέον μαθηματικό στόχο μέσω της μονότιμης αντιστοίχισης, καθώς τα παιδιά φωτογραφήθηκαν κρατώντας στο ένα χέρι την καρτέλα του χρώματος και στο άλλο το αντικείμενο ιδίου χρώματος. Αυτή η ταύτιση ενίσχυσε την οπτική διάκριση και τη λογική σκέψη. Οι φωτογραφίες αυτές λειτούργησαν ως το πρωτογενές υλικό για τη δημιουργία δικών τους καρτών χρωμάτων, μετατρέποντας την τάξη σε ένα ζωντανό εργαστήριο δημιουργίας και μάθησης.











































