Το σπίτι αποτελεί το πρώτο σημείο αναφοράς ενός παιδιού. Είναι ο χώρος στον οποίο αισθάνεται ασφάλεια και εξοικείωση. Για αυτό το λόγο ασχοληθήκαμε με την ομώνυμη θεματική στο πλαίσιο της εξ’ αποστάσεων εκπαίδευσης.

Αρχικά, τα παιδιά φωτογράφισαν διάφορα είδη σπιτιών που βρήκαν στο χωριό. Μονοκατοικίες, πολυόροφα, αρχοντικά, ξενώνες, πετρόχτιστα και άλλα. Μοιράστηκαν τις εικόνες αυτές μέσα από το σχολικό blog και στη συνέχεια προσπάθησαν να αποδώσουν τις διαφορές και ομοιότητές τους μέσα από τη χρήση πλαστελίνης. «Υπάρχουν σπίτια με πολλούς ορόφους και σπίτι με έναν μόνο όροφο…» «Άλλα σπίτια έχουν σκεπή και άλλα δεν έχουν, όλα όμως έχουν πόρτα και παράθυρα!»

Στη συνέχεια συζήτησαν για το εσωτερικό των σπιτιών και τη δομή που συνήθως ακολουθούν. Πόσα δωμάτια έχουν; Πόσες πόρτες; Πώς επικοινωνούν μεταξύ τους; Παρατηρώντας με προσοχή το χώρο του σπιτιού τους αποτύπωσαν με τη χρήση οικοδομικού υλικού και άλλων παιχνιδιών την κάτοψη και την εγκάρσια διχοτόμησή του.

Μια μαθήτρια θέλησε αναδυόμενα να κατακσευάσει ένα σπίτι για τις κούκλες της. Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα συζητήθηκαν στις προηγούμενες δραστηριότητες, δημιούργησε ένα τριόροφο κουκλόσπιτο με τη χρήση μιας χαρτόκουτας. «Έχει σκάλες για να αναβαίνουν (οι κούκλες) στους ορόφους. Κάθε όροφος είναι ένα άλλο δωμάτιο… το σαλόνι, η κουζίνα…»

Αναλύοντας τα στάδια κατασκευής ενός σπιτιού, αναφερθήκαμε στα επαγγέλματα τα οποία συμβάλουν στη συγκεκριμένη διαδικασία αλλά και τη σειρά με την οποία εμπλέκονται σε σχέση με τις εργασίες που απατούνται για την αποπεράτωσή του. Στη συνέχεια αναζήτησαν υλικά από την καθημερινότητά τους για να δημιουργήσουν το δικό τους σπίτι με σκοπό να παίξουν σε αυτό και σειροθέτησαν τις εργασίες που χρειάζονται. «Θα βάλουμε σεντόνι για σκεπή» «Πέφτει» «Να βάλουμε στην άκρη κάτι βαρυ να το κρατάει» «Να βάλουμε το κουτί με τα παιχνίδια» «Να βάλουμε και μαξιλάρια κάτω για καναπέ»

Κατά τη διάρκεια των πειραματισμών τους με το οικοδομικό υλικό σχημάτισαν πολυόροφα σπίτια, με αυλές, εισόδους, ράμπες, σκάλες και άλλα χαρακτηριστικά. Κάποια από τα παιδιά κατέγραψαν το ύψος τους μέσα από τη σχεδιαστική δραστηριότητα. Άλλα χρησιμοποιώντας συμβατικές μονάδες μέτρησης (μέτρο ή χάρακα) και άλλα μη συμβατικές (τουβλάκια).

Τέλος, αξιοποιώντας καθημερινά αντικείμενα από το σπίτι, τα παιδιά οδηγήθηκαν σε μια αυτοσχέδια σύνθεση ήχων. Αρχικά επέλεξαν έναν αριθμό αντικειμένων και στη συνέχεια τα έβαλαν στη σειρά που επιθυμούσαν. Έπειτα, δημιουργούσαν με αυτά ήχους. Άλλαζαν τις θέσεις και τα αντικείμενα και δοκίμαζαν εκ νέου μέχρι να καταλήξουν στην τελική σύνθεση που τους ικανοποιούσε. Κατέγραψαν την τελική τους επιλογή μέσω της σχεδιαστικής δραστηριότητας.