1o Εργαστήριο: “Είμαι Εγώ! Είμαι Μοναδικός!”

Ένα μικρό κουτάκι εμφανίστηκε στην τάξη μας, το οποίο μέσα έκρυβε έναν θησαυρό πολύτιμο, μοναδικό και ξεχωριστό…

Καθε παιδί οταν είδε τον καθρέφτη που κρυβόταν μέσα στο μυστήριο αυτό κουτάκι χαμογέλασε περήφανα αλλά δεν ανέφερε τί είδε μέχρι να αποκαλυφθεί σε όλους το μυστικό. Έπειτα περιέγραψε ο καθένας αυτό που βλέπει στον καθρέφτη και κάπως ετσι δόθηκε το έναυσμα να ξεκινησουμε μια συζήτηση για τη διαφορετικοτητά. 

Παροτρύνθηκε κάθε παιδί ξεχωριστά  να περιγράψει τα χαρακτηριστικά του και να μιλήσει για τον εαυτό του ώστε να συνειδητοποιήσουμε τη μοναδικότητα μας. Αναφερθήκαμε στα εξωτερικά μας χαρακτηριστικά αλλά και στα εσωτερικά. Τα εσωτερικά χαρακτηριστικά τα έχουμε «μέσα» μας και δεν είναι ορατά όταν μας κοιτάνε. Είναι τα συναισθήματα που νιώθουμε και οι σκέψεις μας.

Το κουτάκι αυτό ταξίδεψε στη συνέχεια σε κάθε σπίτι για να συγκεντρώσει θησαυρούς… κάθε παιδί το πήρε σπίτι του, επέλεξε να βάλει μέσα κάποιο αντικείμενο που είναι σημαντικό για τον ίδιο και μας το παρουσίασε.

Διαβάσαμε το βιβλίο με τον Έλμερ τον παρδαλό ελέφαντα. Ο καθένας έφτιαξε τον δικο του ξεχωριστό ελεφαντα όπως ήθελε.  Με την ευκαιρία μιας δραστηριότητας που οργανώσαμε για την CodeWeek φτιάξαμε έναν πίνακα ζωγραφικής αφηρημένης τέχνης όπου στο τέλος παρατηρήσαμε ότι η ομορφιά του είναι ο τρόπος που μπλέχτηκαν τα χρώματα μεταξύ τους και δημιουργήθηκε μια ασύμμετρη πολυχρωμία.

Διαπιστώσαμε ότι μπορεί να μοιάζουμε οι άνθρωποι μεταξύ μας αλλά κανένας δεν είναι ίδιος με τον άλλον. Μπορεί να μην έχουμε το ίδιο χρώμα στο δέρμα, στα μάτια, στα μαλλιά, να μην έχουμε το ίδιο ύψος και βάρος, αλλά είμαστε όλοι ίσοι και όλοι έχουμε τα ίδια δικαιώματα.

2ο Εργαστήριο: “Το αποτύπωμα μου”

Έπεσε από την τσέπη της κυρίας η αστυνομική της ταυτότητα και τα παιδιά την αναγνώρισαν την παρατήρησαν και στη συνέχεια διαβάσαμε τα στοιχεία που αναγράφονται επάνω της. 

Τα παιδιά ενθαρρύνθηκαν να σκεφτούν αν τα στοιχεία του ύψους, του χρώματος των ματιών μας, του ονόματός μας, των
ονομάτων των γονιών μας, είναι αυτά που μάς κάνουν μοναδικούς. 

Φτιάξαμε τις δικές μας «ταυτότητες». Γράψαμε το όνομά μας και σημειώσαμε κάποια από τα χαρακτηριστικά μας. Βάλαμε το δακτυλικό μας αποτύπωμα, χρησιμοποιώντας το ταμπόν μελανιού για τις σφραγίδες. Υπογράψαμε με το δικό μας τρόπο και στη συνέχεια γράψαμε κάτι
που είναι μοναδικό για τον καθένα και την καθεμιά μας.

Κάναμε το αποτύπωματης παλάμης μας σχεδιάζοντας το περίγραμμα σε ένα χρωματιστό χαρτόνι της επιλογής μας και στη συνέχεια το κόψαμε. Τοποθετήσαμε τις κομμένες παλάμες μέσα σε ένα κουτί και ο καθένας πήρε τυχαία μια «παλάμη». Αφού αποκάλυψαν όλοι ποιά είναι η δικιά τους ανέφεραν τα θετικά στοιχεία που έχει αυτός που του ανήκει η παλάμη και τα καταγράψαμε επανω της. Με αυτό τον τρόπο εστιάσαμε στα χαρακτηριστικά τα οποία δεν αναγράφονται μέσα στην «ταυτότητά» μας.

Έπειτα αποφασίσαμε να φτιάξουμε κάτι ενώνοντας τις παλάμες μας και να συμβολίζει την μοναδική ξεχωριστή ομορφιά της ομάδας μας.  Ενώσαμε όλα μαζί τα χέρια και κατασκευάσαμε έναν ήλιο από χεράκια που μέσα του έχει τα αρχικά του ονόματος κάθε μέλους της ομάδας που φτιάξαμε με στάμπες από σφουγγάρι.

3ο Εργαστήριο: “Το Βιβλίο του Εαυτού μου”

Η μοναδικότητα μας ορίζεται από πολλούς παράγοντες (ύψος, οικογένεια, επιθυμίες κ.α.).

Με την κυρία Εύη που μας μαθαίνει Αγγλικά ζωγραφίσαμε το πορτέτο μας και το σπιτάκι με την οικογένεια μας. Επίσης μας επισκέφτηκε ο Mr Parrot και μας σύστησε την δική του οικογένεια!

Ηχογραφήσαμε τον εαυτό μας και τον ακούσαμε μέσω της εφαρμογής VOCAROO, μετρήσαμε το ύψος μας  με μια κορδέλα και συγκρίναμε τα αποτελεσματα, κάναμε το πορτέτο του εαυτού μας και το ζωντανέψαμε μέσω της εφαρμογής QUIVER, ζωγραφίσαμε το ανθρωπάκι μας και το είδαμε να ζωντανεύει μέσα από την εφαρμοφή ANIMATED DRAWINGS, σκεφτήκαμε τι μας αρέσει περισσότερο επάνω μας και γιατί, βγήκαμε φωτογραφίες, αποτυπώσαμε σε ενα φιλμ φωτογραφικής μηχανής κάποια ξεχωριστά πρόσωπα για μας ή προσωπικές ξεχωριστές στιγμές που έχουν χαραχτεί στη μνήμη μας, παρουσιάσαμε και ζωγραφίσαμε την οικογένεια μας, καi αφού τα παρουσιάσαμε όλα αυτά στην ομάδα αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα Βιβλίο Flipbook ξεχωριστά για τον καθένα για να κλείσουμε εκεί μέσα όλα αυτά τα στοιχεία που μας κάνουν μοναδικούς.

4ο Εργαστήριο: « Βλέπω Διαφορετικά – Διαβάζω διαφορετικά »

Αρχικά κάναμε αναφορά στα μέλη του σώματος μας και εντοπίσαμε αυτά τα οποία συνδυάζονται με τις 5 αισθήσεις. Αφού τις ονομάσαμε ζωντάνεψαν ξαφνικά και μας παρουσιάστηκαν μπροστά μας !

Η συζήτηση οδήγησε στο συμπέρασμα οτι παρόλο που οι άνθρωποι έχουμε τα ίδια μέλη του σώματος κάποιοι δεν έχουν συγκεκριμένες αισθήσεις ή γεννήθηκαν χωρίς ορισμένα μέλη ή στην πορεία της ζωής τους έχασαν κάποιο μέλος ή την ικανότητα τους. Γνωρίζοντας λοιπόν οτι υπάρχουν άτομα με ειδικές ανάγκες στη συνέχεια αναρωτηθήκαμε πώς άνθρωποι με προβλήματα όρασης διαβάζουν και περπατάνε, πώς άνθρωποι με προβλήματα ακοής επικοινωνούν και πώς άνθρωποι με κινητικά προβλήματα μεταφέρονται. Με τη βοήθεια εικόνων μάθαμε για την γραφή Braille για τους τυφλούς (την ειδαμε επάνω σε μια συσκευασία Betadine που έχουμε στην τάξη και την αγγίξαμε), τη νοηματική γλώσσα για τους κωφούς (μάθαμε κάποιες λέξεις), είδαμε τις ράμπες που υπάρχουν για τους ανάπηρους (παρατηρήσαμε οτι στο σχολείομας δεν υπάρχει ράμπα), σε ποιά σημεία συνανατάμε το σύμβολο των αναπήρων και ποιά η σημασία του. Γνωρίσαμε επίσης αθλητές με κινητικά προβλήματα, ζωγράφους με απώλεια των χεριών τους και μουσικούς με προβλήματα ακοής, συνειδητοποιώντας ότι παρόλες τις δυσκολίες η θέληση υπερνικάει όλα τα εμπόδια.

Αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα δικό μας αλφάβητο που να μπορούμε αντί να το διαβάζουμε βλέποντας το, να το διαβάσουμε αγγίζοντας το. Συλλέξαμε υλικά από τη φύση που θα μας φανούν χρήσιμα στη δημιουργία του νέου μας αλφαβήτου.

Γράψαμε το όνομα του φίλου μας του Έλμερ!

5ο  Εργαστήριο: «Μπορώ να σε καταλάβω» 

Παρατηρήσαμε τις εικόνες από αθλητές σε παραολυμπιακούς αγώνες. Τα παιδιά περιέγραψαν τις εικόνες και τα στοιχεία που προκύπτουν εκφράζοντας τα συναισθήματα τους. Τι είδους δυσκολίες συναντούν αυτοί οι αθλητές/ριες; Με ποιους τρόπους δείχνουν να τις αντιμετωπίζουν; Κάθε αθλητής έχει και τη δική του ιστορία. 

Χωριστήκαμε σε ζευγάρια και το ένα παιδί ήταν ο «οδηγός». Κλείσαμε με μια μάσκα τα μάτια του ενός και κλήθηκαν να βαδίσουν στον γνώριμο χώρο της τάξης μας οπου βαλαμε κάποια εμπόδια με τη βοήθεια του «οδηγού». Στο τέλος του παιχνιδιού συζητήσαμε με τα παιδιά ώστε να εκφράσουν πως ένιωσαν και τι δυσκολίες αντιμετώπισαν και πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η εμπιστοσύνη που πρέπει να υπάρχει όταν κάποιος μας βοηθάει να τις ξεπεράσουμε.

Με φίλτρα του καφέ κάναμε σπιτάκια με την καμινάδα να μας επιτρέπει να μυρίσουμε το περιεχόμενο που βρίσκεται κρυμμένο σε αυτά. Τοποθετήσαμε μέσα σε κυπελάλια κανέλα, μανταρίνι, ξύδι και λεμόνι και ο καθένας με τη σειρά του μάντευε μέσω της όσφρησης του τι περιείχε κάθε σπιτάκι.

Η κυρια Νατάσα μας έδειξε σε βίντεο κάποια αποσπάσματα από εκδηλωσεις στην ΕΛΕΠΑΠ οπου δούλευε στο παρελθόν (στολισμό Χριστουγεννιάτικου δέντρου, παιχνίδια στα καρναβάλια).

Μας δόθηκε η ευκαιρία να δούμε πως τα άτομα με ειδικές ανάγκες εντάσσονται κανονικά στα κοινωνικά πλαίσια και μπορούν να κάνουν οτιδήποτε επιθυμούν! Εμείς θα είμαστε πάντα δίπλα τους εάν χρειαστούν τη βοήθεια μας για να την προσφέρουμε απλόχερα!

Η διαφορετικότητα ειναι πολυχρωμία… μόνο έτσι ο κόσμος μας έχει περισσότερο ενδιαφέρον και ειναι πιο όμορφος!!!