Απ του καρναβαλιου τον ξέφρενο χορό στο πεταγμα της καθαρης ψυχης στον ουρανο
Ήρθε η ώρα για το Ζακυνθινο καρναβαλι 2026!
Τσικνοπεμπτη και δεν θα μπορούσαμε να μην τσικνισουμε κρεατακι να μυρισουμε!
Την εβδομάδα που ακολουθησε καποιοι εχασαν τον δρομο και ηρθαν στην ταξη μας η κοκκινοσκουφιτσα, ο κακός ο λύκος, 3 γουρουνάκια, ο παππουτσωμενος γάτος και άλλοι πολλοί.
Κάναμε τη διαδρομή από το σπίτι της κοκκινοσκουφιτσας στο σπίτι της γιαγιάς. Υποθέσαμε ότι η απόσταση ανάμεσα στα δύο σπίτια είναι ίση με 3 πατούσες ενήλικα.
Μετά εμφανίστηκε εμπρός ένας γατος πονηρός με παπούτσια μαγικά που πηδουσαν μακριά.
Βρίσκω ποια λέξη ταιριάζει με ποια ηχητικα και γράφω ποιήματα μαγικά. Ένα ποντίκι έκανε φωτιά στο μανίκι και από το πολύ γαργαλητό, άρχισα τον χορό.
Γίγαντα αν είσαι γίγαντας σωστός μπορείς να μεταμορφωθείς σε γατούλα? Σε λιοντάρι? Σε ποντικακι? Μιαμμμμμ…
Ωχου! Τι βλέπω από μακριά? Βλέπω τον λύκο με καμμένη την ουρά? Τι συμφορά!
Μαθαίνω το Κ των καρναβαλιων κ χορεύω σε ξέφρενο χορό!!!
Πήγαμε και στα χρόνια τα παλιά, να γνωρίσουμε τα αρχαία θέατρα με τους κοθόρνους, τις εξόδους, την αυλαία κ άλλα πολλά.
Και ήρθε η ώρα για το αποκριάτικο ξέφρενο παρτυ μας. Υποδέχτηκαμε τα κοτοπουλάκια στο κοτετσι μας και με κικικι και κόκκο έφυγε η ωρα στο λεπτό!
Και μετά τον ξέφρενο χορό, έρχεται η σωματική και ψυχική ανάπαυση με την Σαρακοστή, την περίοδο νηστείας και κατάνυξης.
Πετάξαμε ψηλά τους χαρταετους, κοιτάξαμε πέρα απ τον ουρανό και ονειρευτηκαμε μακριά από τα όρια της μικρής μας τάξης.
νηπ 
Δώσαμε σχήμα στους χαρταετους και μάθαμε του Ρ του ρομβου.
Με αφορμή έναν στίχο του Ο. Ελύτη από τον μικρό Ναυτιλο “Να γίνομαι άνεμος για τον χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο ακόμα και όταν ουρανός δεν υπάρχει”, έπρεπε να σκεφτούμε μια ευχή, ένα όνειρο μας το οποίο θα ταξίδευε με τις σαίτες μας με τη βοήθεια μουσικής κ τότε μόνο θα πραγματοποιούνταν . Πήραμε τις σαίτες στα χέρια μας όταν είχαμε σκεφτεί όλοι μια ευχή , γιατί σύμφωνα και με τον στίχο την αξία μας την γνωρίζουμε πρώτα εμείς και αν δεν πιστέψουμε εμείς στα όνειρα μας δεν θα πιστέψει κανείς , ας γίνουμε εμείς ο άνεμος και ο χαρταετός ακόμα και όταν ουρανός (οι κατάλληλες συνθήκες δηλαδή) δεν υπάρχουν. Στο τέλος ζωγράφισαμε την ευχή μας όπως μπορούσαμε.



































































































































































































