Με αφορμή την ανάγνωση του βιβλίου «Τα χέρια δεν είναι για να χτυπάμε», μιλήσαμε στην τάξη μας για ένα πολύ σημαντικό θέμα: πώς χρησιμοποιούμε τα χέρια μας και πώς μπορούμε να δείχνουμε τα συναισθήματά μας χωρίς να πληγώνουμε τους άλλους.

Παρατηρήσαμε και συζητήσαμε τις εικόνες του βιβλίου και προσπαθήσαμε να μπούμε στη θέση των ηρώων. Πώς νιώθει άραγε αυτός που χτυπά; Και πώς νιώθει αυτός που δέχεται το χτύπημα; Μιλήσαμε για τον θυμό, τη στενοχώρια, τον φόβο, αλλά και για τρόπους με τους οποίους μπορούμε να εκφράζουμε όσα νιώθουμε με έναν ασφαλή και όμορφο τρόπο.

Στη συνέχεια, τα παιδιά μοιράστηκαν τις δικές τους ιδέες και καταγράψαμε όσα μπορούμε να κάνουμε με τα χέρια μας. Να ζωγραφίζουμε, να δημιουργούμε, να χαιρετάμε, να αγκαλιάζουμε, να βοηθάμε, να παίζουμε, να χαϊδεύουμε, να συνεργαζόμαστε…

Και κάπως έτσι γεννήθηκε η δική μας ομαδική κατασκευή! ❤️
Το κάθε παιδί διακόσμησε το δικό του χέρι και όλα μαζί τα ενώσαμε γύρω από μια μεγάλη καρδιά. Τα χέρια μας έγιναν ένας κύκλος που μας θυμίζει πως τα χέρια μπορούν να ενώνουν και όχι να πληγώνουν.

Κλείσαμε τη δράση μας ενώνοντας τα χέρια μας σε έναν μεγάλο κύκλο και στέλνοντας το δικό μας μήνυμα:

«Τα χέρια μας είναι για να δημιουργούν, να βοηθούν, να αγαπούν και να ενώνουν!» 🤝❤️

Μέσα από το παιχνίδι, τη συζήτηση και τη δημιουργία, τα παιδιά καλλιέργησαν την ενσυναίσθηση, τον σεβασμό, τη συνεργασία και την ειρηνική διαχείριση των συγκρούσεων, μαθαίνοντας πως κάθε συναίσθημα είναι αποδεκτό, αλλά δεν είναι όλες οι συμπεριφορές αποδεκτές.