Τα παιδιά των ολοήμερων τμημάτων και οι εκπαιδευτικοί τους συνεργάστηκαν. Με αφόρμηση το υπέροχο κείμενο “Οι καλικάντζαροι” από το βιβλίο “Το Τεσσεροφύλλι” της Ζωής Βαλάση, προσεγγίσαμε τις παραδοσιακές δοξασίες για τους καλικαντζάρους, τα παγανά ή αλλιώς όπως τα λένε καρκαντζέλια.
Οι καλικάντζαροι είναι μια παλιά παράδοση στην πατρίδα μας. Και σε κάθε τόπο, και πιο πολύ στα χωριά, υπάρχουν χίλιοι θρύλοι και έθιμα γύρω από αυτούς. Εμφανίζονται κάθε Χριστούγεννα. Πλάσματα της λαϊκής παράδοσης τα οποία πάντα γοητεύουν τα παιδιά με τις ζαβολιές και τα πειράγματά τους…
Μέσα από κινητικούς και θεατρικούς αυτοσχεδιασμούς συνοδεία παραδοσιακών μουσικών ακουσμάτων, δημιουργήθηκαν από τα παιδιά χορογραφίες και διάλογοι. Το θεατρικό παιχνίδι αλλά και παιχνίδια με το λόγο έδωσαν στα παιδιά πολλές ευκαιρίες να πειραματιστούν με το σώματά τους και να παίξουν με τις λέξεις.
Η ομάδα του ολοήμερου τμήματος 2 ζωντάνεψε την ζωή των καλικάντζαρων κάτω από τη γη, στο κέντρο της, εκεί όπου όλο το χρόνο άλλη δουλειά δεν κάνουν παρά να προνίζουν το Δέντρο της Ζωής.
Η ομάδα του ολοήμερου τμήματος 1 ζωντάνεψε σε διασκευή τον λαϊκό μύθο “Η Ασημίνα και οι καλικάντζαροι”. Πάνω στη γη μια κοπελιά πάει στον μυλωνά να πάρει αλεύρι και στο δρόμο της τους …. συναντάει.
- Χόρεψε νύφη, χόρεψε! Της λένε τα παγανά
- Έτσι χορεύουν οι νύφες; Τους ρωτάει η Ασημίνα
- Και πως χορεύουν οι νύφες; Την ρωτάνε εκείνοι
- Θέλω κόκκινο φουστάνι, γύρω γύρω με γαϊτάνι!
Το θεατρικό δρώμενο ” Τα καμώματα των Καλικάντζαρων”, παρουσιάστηκε την Πέμπτη 18 Δεκμβρίου, ώρα 11.30π.μ. και προσκεκλημένοι ήταν οι συμμαθητές/τριες των παιδιών!!!
Επιεπλέον, τα παιδιά γνώρισαν παραδοσιακές απεικονίσεις των καλικαντζάρων. Ενθαρρύνθηκαν να απεικονίσουν με την φαντασία τους τα πλάσματα αυτά και να δημιουργήσουν τις δικές τους μορφές και χαρακτηριστικά. Από τα ατομικά τους πρωτότυπα έργα έγινε η σύνθεση του σκηνικού αλλά και της αφίσας του θεατρικού δρώμενου.
Οι καλικάντζαροι σύμφωνα με την παράδοση είναι 18. Κανείς δεν μοιάζει με τον άλλον και έχει ο καθένας ένα χαρακτηριστικό και ένα κουσούρι.
Αρχηγός τους θεωρείται από πολλούς ο Μαντρακούκος που είναι κουτσός κι άγριος και ο πιο επικίνδυνος απ’ όλη την ομάδα. Του αρέσει να πειράζει τις γυναίκες στους δρόμους. Δεξί του χέρι ο Μαγάρας, με την τεράστια κοιλιά του, ο οποίος μαγαρίζει όλα τα φαγητά και τα γλυκά.
Μετά ακολουθούν οι εξής: Ο Μαλαγάνας ξεγελάει τα παιδιά με γλυκόλογα και έτσι καταφέρνει να τους παίρνει τα γλυκά. Ο Τρικλοπόδης έχει χταποδίσιο χέρι που το χώνει παντού και σκουντουφλάνε πάνω του οι άνθρωποι. Ο Πλανήταρος από την άλλη κοροϊδεύει τους ανθρώπους γιατί μπορεί να μεταμορφώνεται σε ζώο ή σε κουβάρι.
Ο Καταχανάς τρώει διαρκώς και τα πάντα. Ρεύεται και μυρίζει απαίσια. Αυτός κάνει παρέα με τον Περίδρομο ο οποίος είναι ο άλλος φαταούλας της παρέας.
Ο Κουλοχέρης είναι σαραβαλιασμένος, μ’ ένα χέρι κοντό κι ένα μακρύ, κι όλο μπερδεύεται και πέφτει κάτω. Ο Παρωρίτης από την άλλη έχει μύτη σαν προβοσκίδα και κάνει εμφανίσεις λίγη ώρα πριν λαλήσει ο πετεινός και παίρνει τις φωνές των ανθρώπων.
Ο Γουρλός με τα τεράστια μάτια του παρακολουθεί τα πάντα ενώ ο κουτσός και καμπούρης Κοψομεσίτης τρελαίνεται για τηγανίτες. Ένας από τους πιο περίεργους είναι ο Σταβολαίμης που γυρνάει σαν σβούρα.
Ο Κωλοβελόνης θεωρείται ο τρίτος στην ιεραρχία των καλικάντζαρων. Είναι μακρύς σαν μακαρόνι κι έτσι μπορεί εύκολα να περνάει από τις κλειδαρότρυπες κι από τις τρύπες του κόσκινου. Είναι ιδιαίτερα σβέλτος και γρήγορος στις κινήσεις του.
Ο Κατσικοπόδαρος είναι αυτό που λέει το όνομά του: Άσχημος, καμπούρης, ελεεινός και γρουσούζης. Όπου μπει το κακορίζικο ποδάρι του έρχεται η καταστροφή.
Οι τελευταίοι της ομάδας είναι ο τεράστιος και βατραχόμορφος, Βατρακούκος καθώς και ο Παγανός. Ο Παγανός είναι κουτσός. Λατρεύει τη στάχτη και γι’ αυτό τρυπώνει από τις καμινάδες. Φοβάται όμως πιο πολύ απ’ όλους τους Καλικάντζαρους τη φωτιά και γι’ αυτό οι νοικοκύρηδες φροντίζουν να μη σβήσει κατά τη διάρκεια του δωδεκαήμερου.
Ιδού τα έργα – απεικονίσεις των παιδιών!!!
Μετά την “παράσταση”, τα παιδιά ζωγράφισαν τις σκηνές του θεατρικού έργου που σκηνές του θεατρικού έργου.
