ΠΗΓΗ:kathigitis.org Κάποτε, ο δάσκαλος ανέβαινε στην έδρα, στεκόταν μπροστά σε ολόκληρη την τάξη και δίδασκε πάντοτε το ίδιο υλικό, με πανομοιότυπο τρόπο. Όλοι έπρεπε να επιτελούν τα ίδια καθήκοντα, κάποιοι προάγονταν, ενώ άλλοι αποτύγχαναν. Η διδασκαλία και όχι η μάθηση ήταν το επίκεντρο. Για όλους τους μαθητές έπρεπε να υπάρχει μια φόρμουλα και αν κάποιος είχε διαφορετικό τρόπο πρόσκτησης γνώσης, δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη να εφαρμοστεί μια διαφορετική προσέγγιση. Με την πάροδο του χρόνου, αποδείχτηκε, ωστόσο, ότι δεν μαθαίνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο. Ο δάσκαλος διαπίστωσε ότι οι μαθητές έχουν διαφορετικές ανάγκες, ενδιαφέροντα και ικανότητες. Ξεκίνησε, λοιπόν, η εφαρμογή της Διαφοροποιημένη Διδασκαλίας. Οδάσκαλος προετοιμάζει, τώρα, διαφορετικές εργασίες για κάθε ομάδα στην τάξη του και χρειάζεται, πλέον, περισσότερη προετοιμασία. Υπάρχει, όντως, μέριμνα για τον μαθητή αλλά όχι και για τις ανάγκες του δασκάλου. Άρα, έπρεπε να σκεφτούμε τη διαφοροποίηση με άλλο τρόπο. 10 Τρόποι για να Διαφοροποιηθεί η Μάθηση… 1. Παραχωρήστε αρμοδιότητες Επιτρέψτε κάποια ελευθερία στους μαθητές σας. Μη διατηρείτε το ρόλο του εκπαιδευτικού – παντογνώστη αλλά προσπαθήστε να γίνετε ενεργό μέλος στη μαθησιακή διαδικασία. Μη λαμβάνετε όλες τις αποφάσεις. Δώστε την επιλογή. Ενθαρρύνετε τους μαθητές να σκεφτούν για το πώς μπορούν να αξιοποιήσουν τη γνώση. 2. Αλλάξτε τις προσδοκίες σας Δεν υπάρχει συγκεκριμένο πρότυπο, στο οποίο να ανταποκρίνονται όλοι. Δεν ταιριάζουν όλοι στο παραδοσιακό εκπαιδευτικό καλούπι, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχουν δικαίωμα στη γνώση. Ίσως χρειαστεί να αλλάξετε τον τρόπο διδασκαλία σας. 3. Αλλάξτε την ακολουθία Οι μαθητές δεν χρειάζεται να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους στο έπακρο πριν να χρειαστεί να τις εφαρμόσουν. Προσπαθήστε να παρέχετε ουσιώδεις και γόνιμες ευκαιρίες μάθησης. 4. Χρησιμοποιήστε δημιουργικά την τεχνολογία Ιστολόγια, κινηματογράφηση, παγκόσμια αλληλεπίδραση, κοινωνικά μέσα δικτύωσης, φωτογραφία, παιχνίδια και τόσα άλλα! Όλα αυτά παρέχουν διαφοροποιημένες ευκαιρίες για μαθητές με ποικίλα επίπεδα ικανότητας, διαφορετικά ενδιαφέροντα και ιδιαίτερα ταλέντα 5. Φροντίστε για ό,τι είναι σημαντικό για τους μαθητές σας Ενθαρρύνετε τους μαθητές σας να ακολουθήσουν τα ενδιαφέροντά τους. Γνωρίστε τους. Κατανοήστε το ζήλο τους, βοηθήστε τους να ανακαλύψουν ποιοι πραγματικά είναι και τι μπορούν να καταφέρουν. Προσαρμόστε τη διδασκαλία σας ανάλογα και επενδύστε στο κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό. 6. Αξιολογήστε με στόχο τη μάθηση Τα διαγωνίσματα στο τέλος της σχολικής χρονιάς δεν αρκούν. Παρακολουθήστε την εξέλιξη και πρόοδο των μαθητών σας κατά τη διάρκεια ολόκληρου του έτους. Δημιουργήστε διαθεματικά εργαλεία αξιολόγησης. Να σκέφτεστε το κάθε τι ως πιθανό τρόπο αξιολόγησης. Κάθε εργασία, κάθε ανάρτηση ιστολογίου, κάθε συνομιλία μπορεί να μας αποκαλύψει τις δυνατότητες και τις προοπτικές εξέλιξης του μαθητή. 7. Υιοθετήστε την έρευνα ως στάση Δημιουργήστε μια κουλτούρα κριτικής σκέψης, έρευνας και προβληματισμού. Να ξεκινάτε τις ερωτήσεις σας με το «Τι νομίζετε;», έτσι ώστε όλες οι απαντήσεις να είναι αποδεκτές. Βρείτε τρόπους για να προκαλέσετε την περιέργεια των μαθητών και την επιθυμία να ανακαλύπτουν. 8. Μην είστε ο μόνος δάσκαλος Οι μαθητές μπορούν να αποκτήσουν γνώσεις και από τους συνομηλίκους τους, από άλλους δασκάλους, τους γονείς αλλά και τις διαδικτυακές επαφές τους. Βοηθήστε τους να δημιουργήσουν το δικό τους προσωπικό τους δίκτυο μάθησης. 9. Επικεντρωθείτε στη μάθηση Βεβαιωθείτε ότι τόσο εσείς όσο και οι μαθητές σας γνωρίζουν το λόγο για κάθε μαθησιακή εμπειρία. Μην αναθέτετε εργασίες μόνο και μόνο για να βρίσκονται οι μαθητές απασχολημένοι. Μην ξεκινάτε με τον προγραμματισμό των δραστηριοτήτων αλλά με το «γιατί». Στη συνέχεια, μπορείτε να αναπτύξετε τις μαθησιακές εμπειρίες που θα υποστηρίξουν την ανεξάρτητη εκμάθηση. 10. Ενθαρρύνετε τη θέσπιση στόχων και τον προβληματισμό Βοηθήστε τους μαθητές να καθορίσουν τους μαθησιακούς τους στόχους. Δημιουργήστε ευκαιρίες για διαρκή αυτοαξιολόγηση και προβληματισμό. Να παρέχετε εποικοδομητικά και συγκεκριμένα σχόλια. Τα μαθητικά ιστολόγια είναι σημαντικά εργαλεία για προβληματισμό σχετικά με τη μάθηση. 10 ways to differentiate learning… http://www.inital.gr/Άρθρα/25-Μας-Αφορούν/8614-ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΜΕΝΗ-ΜΑΘΗΣΗ

Οι διδακτικές δραστηριότητες που προωθούν τη μάθηση, είναι γενικότερα δύο ειδών

• οι δραστηριότητες οι οποίες οργανώνονται από το δάσκαλο και απευθύνονται σε όλη την τάξη και
• οι δραστηριότητες που απευθύνονται σε μικρές ομάδες.

Κοινός τόπος όλων των σύγχρονων θεωριών μάθησης είναι ότι η ομαδοσυνεργατική διδασκαλία διευκολύνει τη μάθηση αφού εξασφαλίζει πληρέστερη και πιο ολοκληρωμένη πραγμάτευση του έργου (βλ. Webb 1992, Slavin 1995).
Η συλλογική εργασία στο πλαίσιο της συνεργαζόμενης μικρής ομάδας εμπλέκει φυσικά και αβίαστα τα μέλη της ομάδας σε συζητήσεις και αντιπαραθέσεις κατά τις οποίες παρέχονται επιπρόσθετες πληροφορίες, γίνονται αναλύσεις, διατυπώνονται και υποστηρίζονται αμφιβολίες και αντιπαραθέσεις και γενικότερα αναδεικνύονται πλευρές τις οποίες τα μέλη ήταν αδύνατο να προσεγγίσουν στην εξατομικευμένη μελέτη (Ματσαγγούρας 2000β).
Χωρίς το συλλογικό πλαίσιο το άτομο δε θα είχε τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσει τις λανθάνουσες ιδέες του ούτε την ανάγκη να τις διατυπώσει λεκτικά, να τις εξηγήσει και να τις αιτιολογήσει. Δεν θα καθιστούσε τις ιδέες του αντικείμενο στοχασμού και δημόσιας κριτικής που ως γνωστό συμβάλλουν στην βελτιωμένη επαναδιατύπωσή τους (Driver et al. 1998, 42 και Ματσαγγούρας 2000β, 58)

Το παιδί σταδιακά απομακρύνεται από την εγωκεντρική σκέψη και υιοθετεί πολυπλοκότερα σχήματα που ανταποκρίνονται αποτελεσματικότερα στη φυσικοκοινωνική πραγματικότητα (Ligh and Littleton 1994).

Η συνεργασία προετοιμάζει το έδαφος και δημιουργεί τις συνθήκες να μετακινηθούν οι μαθητές στο επόμενο στάδιο ανάπτυξης. Πρόκειται για τη γνωστή έννοια της «Ζώνης της Eπικείμενης Ανάπτυξης»* του Vygotsky.

Επίσης η συλλογική δράση αναβαθμίζει τις δασκαλο-μαθητικές αλλά και διαμαθητικές σχέσεις, εντάσσει σε κοινή δράση μαθητές διαφορετικού φύλου αλλά και διαφορετικής κοινωνικοπολιτιστικής και εθνικής προέλευσης, διευκολύνοντας την αποδοχή της διαφορετικότητας του άλλου.

Η δυναμική της ομάδας όμως, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως η σύνθεσή της, οι ενδοομαδικές και διομαδικές σχέσεις αλλά και το μέγεθός της.

Η έρευνα έχει δείξει ότι όσο αυξάνεται το μέγεθος της ομάδας οι διαδικασίες, ακόμη και οι μηχανιστικές γίνονται πιο χρονοβόρες, το σύστημα επικοινωνίας πολυπλοκότερο, η πίεση των μελών για συμμόρφωση εντονότερη και η ενεργός συμμετοχή όλων των μελών μικρότερη. Βέβαια, σε αυτήν την περίπτωση ο αριθμός και η ποιότητα των προτάσεων επίλυσης προβλημάτων αυξάνει, γι΄ αυτό προτείνεται η επιλογή του αριθμού των μελών να γίνεται κατά περίπτωση. Σε μικρές ηλικίες ο δάσκαλος να δημιουργεί εταιρικές ομάδες των δύο ατόμων και σταδιακά να περάσει από την ομάδα των τριών ατόμων στην τελική μορφή της ομάδας των τεσσάρων μελών. Η μετάβαση από τη δασκαλοκεντρική διδασκαλία στην πολυμελή ομάδα θα οδηγήσει στην βέβαιη αποτυχία.

Κατά τη γνώμη πολλών παιδαγωγών (βλ. Κagan) η ομάδα των τεσσάρων μελών αποτελεί την ιδανική λύση για τις περισσότερες περιπτώσεις όχι μόνο γιατί την προτιμούν οι μαθητές (βλ. Meyer 1987, 90) αλλά και γιατί εξασφαλίζει τα πλεονεκτήματα των πολυμελών ομάδων, περιορίζοντας ταυτόχρονα τα μειονεκτήματα που προκαλούν αυτές.

Οι ομάδες των τεσσάρων ατόμων αποτελούνται συνήθως από έναν καλό, δύο μέτριους και έναν αδύνατο μαθητή. Σε αυτήν την περίπτωση εξασφαλίζεται η δυνατότητα φροντιστηριακής βοήθειας προς τον αδύνατο μαθητή και εκτίθεται σε ένα ανώτερο επίπεδο σκέψης και δράσης. Αντίθετα όμως, δεν προσφέρονται στους καλούς μαθητές ευκαιρίες διαλεκτικής αντιπαράθεσης αλλά και στους μέτριους και αδύνατους μαθητές τη δυνατότητα να πρωτοστατήσουν και να αναπτύξουν πρωτοβουλίες. Μια λύση είναι η δημιουργία ομοιογενών υπο-ομάδων για τη διεξαγωγή συγκεκριμένων υπο-έργων (ασκήσεων)

Στη δημιουργία των ομάδων καλό είναι ο δάσκαλος να λάβει υπόψη του και τις προτιμήσεις των μαθητών όπως αποτυπώνονται στο κοινωνιογράφημα της τάξης. Για τη σύνταξή του, ο δάσκαλος μπορεί να ζητήσει από τους μαθητές να γράψουν σε ένα χαρτί το ονοματεπώνυμό τους και να απαντήσουν στην ερώτηση, ποιους τρεις μαθητές θα καλούσαν στο πάρτυ τους και ποιους τρεις όχι. (βλ. Ματσαγγούρας 2000β, 90).

Οι σχέσεις που θα αναπτυχθούν μεταξύ των μελών των ομάδων (ενδοομαδικές), αλλά και μεταξύ των ομάδων (διομαδικές) αποτελούν άλλον έναν παράγοντα που διαμορφώνει τη δυναμική και τη λειτουργία της ομάδας. Οι σχέσεις γενικά μπορεί να είναι συνεργατικές, ανταγωνιστικές ή ουδέτερες. Αυτές διαμορφώνονται κυρίως από τη συλλογική εργασία και το είδος των αμοιβών.

Στις συνεργατικές ενδοομαδικές σχέσεις η αλληλεξάρτηση μεταξύ των μελών είναι θετική, το έργο που παράγεται κοινό όπως και η αξιολόγησή του ενιαία. Η κοινή εργασία μπορεί να επιμεριστεί σε ομάδες ή και υποομάδες της ευρύτερης ομάδας. Ακολουθεί η σύνθεση του έργου και η αξιολόγησή του. Είναι προφανές ότι σε αυτήν την περίπτωση η ατομική αξιολόγηση επηρεάζεται από την ομαδική. Στην περίπτωση που ο ομαδικός μέσος όρος απορρέει από τους επιμέρους ατομικούς μέσους όρους δημιουργούνται προβλήματα στην ομάδα αφού οι καλοί μαθητές διαμαρτύρονται μιας και οι επιδόσεις τους πέφτουν λόγω των αδύνατων μαθητών. Μια λύση είναι να διατηρείται ο ατομικός βαθμός όταν ο ομαδικός μέσος όρος βελτιώνεται σε σχέση με προηγούμενες επιδόσεις ή όταν ο μέσος όρος των σωστών απαντήσεων ξεπερνά το 80%.

Στα πλαίσια της ομάδας δε νοούνται ανταγωνιστικές σχέσεις μιας και αναιρείται η βασική φιλοσοφία της ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας. Οι διομαδικές σχέσεις όμως μπορεί να είναι συνεργατικές ή ανταγωνιστικές με προτιμότερη επιλογή την πρώτη μιας και εξασφαλίζει ένα θετικό κλίμα μέσα στην τάξη. Ο εκπαιδευτικός θέτει κοινούς στόχους και προσμετρά τη συμβολή της κάθε ομάδας στην επίτευξή τους. Ένα κεντρικό θέμα μπορεί να χωριστεί σε υποθέματα με τέτοιο τρόπο ώστε τα μέλη της μιας ομάδας να αναγκαστούν να ανταλλάξουν πληροφορίες και συμπεράσματα με άλλες ομάδες ώστε να προωθήσουν έργο τους. Η διομαδική συνεργασία μπορεί να γίνει και πριν την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εργασιών της καθεμιάς στην τάξη. Ακόμη μπορεί η βαθμολόγηση του κάθε ομαδικού έργου να συνεισφέρει στην συνολική βαθμολογία της τάξης. Έτσι δημιουργούνται συνθήκες διομαδικής συνεργασίας.

Σε μερικές περιπτώσεις όμως ο δάσκαλος μπορεί να οργανώσει ανταγωνιστικές σχέσεις μεταξύ ανομοιογενών αλλά ισοδύναμων ομάδων. Αυτό κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να δράσει παρωθητικά στους μαθητές. Σε αυτήν την περίπτωση το έργο και οι επιδόσεις των επιμέρους ομάδων που εργάστηκαν σε ένα κοινό θέμα αξιολογούνται από το σύνολο της τάξης και προκρίνονται οι καλύτερες όπου έχουν και ανάλογη αμοιβή. Σε καμιά περίπτωση τέτοιου είδους μορφή σχέσεων δεν μπορεί να καθιερωθεί ως μόνιμη μιας και δημιουργεί αρνητικό κλίμα και τριβές στην τάξη.

Τέλος, υπάρχει η δυνατότητα να οργανωθούν θετικές ενδο-ομαδικές σχέσεις και ουδέτερες δι-ομαδικές. Σε αυτήν την περίπτωση το έργο και οι επιδόσεις των επιμέρους ομάδων δεν σχετίζονται μεταξύ τους, αλλά κάθε ομάδα επιτελεί διαφορετικό και άσχετο έργο με τις υπόλοιπες ομάδες.

Βασική αρχή της ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας είναι ότι η εξουσία αποκεντρώνεται από το δάσκαλο στην ομάδα η οποία λειτουργεί μέσα από συλλογικές αρμοδιότητες και εναλλασσόμενους ρόλους. Τα μέλη της ομάδας αναλαμβάνουν εναλλάξ ρόλους που διευκολύνουν τη λειτουργικότητα της ομάδας. Πχ. Αυτός που διευθύνει τις συζητήσεις μπορεί να είναι ο συντονιστής, αυτός που βοηθάει και εξηγεί στους αδύνατους μαθητές μπορεί να είναι ο φροντιστής ενώ αυτός που διαβάζει τα κείμενα, ο γραμματέας – αναγνώστης κτλ.

Στα μέλη της ομάδας πρέπει να γίνει συνείδηση ότι αναμένεται από αυτά να ρωτούν τα υπόλοιπα μέλη για ότι δεν καταλαβαίνουν, να έχουν απορίες, να αναγνωρίζουν τη θετική συμβολή των άλλων και να προσπαθούν για το κοινό έργο (βλ. και Ματσαγγούρας 2000β, 79). Παράλληλα με τις ατομικές ευθύνες όμως, αναγνωρίζονται και οι ομαδικές, γι΄ αυτό κανένα μέλος δεν απευθύνεται στο δάσκαλο αν πρώτα δε ζητήσει βοήθεια από την ομάδα.

Επομένως, στις αρμοδιότητες της ομάδας είναι:

-η επίλυση προβλημάτων συμπεριφοράς

-η επίλυση μαθησιακών προβλημάτων

-ο έλεγχος επιπέδου θορύβου της ομάδας

-η αναφορά στο δάσκαλο ή σε άλλη ομάδα για επίλυση προβλήματος

Έτσι κερδίζεται χρόνος και ασκούνται οι μαθητές στις συλλογικές διαδικασίες και την αυτοεξυπηρέτηση. Παράλληλα όμως, κάθε μέλος καθίσταται υπεύθυνο και υπόλογο για την προσωπική του μάθηση και τη συμβολή του στη λειτουργία της ομάδας για την επίτευξη του κοινού στόχου. Αυτό μπορεί να υλοποιηθεί με την κοινοποίηση της ατομικής συμβολής στον κοινό βαθμό της ομάδας, με διαδικασίες αυτοαξιολόγησης ή συλλογικής αξιολόγησης αλλά και με τον καταμερισμό του συλλογικού έργου στα μέλη της ομάδας.

Πρωταρχικός στόχος του εκπαιδευτικού στην οργάνωση των ομάδων πρέπει να είναι η εξασφάλιση της συνοχής που καθορίζει και την αποτελεσματικότητά της καθεμιάς.

Πρέπει λοιπόν να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα εξής:

-οι ευθύνες και τα δικαιώματα στα μέλη της ομάδας να κατανέμονται ισόνομα

-η αλληλεξάρτηση μεταξύ των μελών να αυξάνει

-να εξασφαλίζεται η άμεση και ανεμπόδιστη επικοινωνία μεταξύ των μελών

-τα μέλη να κατανοούν και να αποδέχονται τους κοινούς στόχους της ομάδας

-τα μέλη να εξασφαλίζουν υψηλό κύρος στην ομάδα

-να αντιλαμβάνονται τις συνεργατικές ή συναγωνιστικές σχέσεις με τις άλλες ομάδες

Ο εκπαιδευτικός πρέπει να εξασφαλίζει την ισότιμη συμμετοχή στην επικοινωνία και στην κοινή δράση όλων των μελών ανεξαρτήτως του μαθητικού status τους, διατηρώντας το συνεργατικό χαρακτήρα των σχέσεων.

*Zώνη της επικείμενης ανάπτυξης (zone of development)

Σύμφωνα με τον Vygotsky οι δεξιότητες για την επίλυση προβλημάτων μπορούν να τοποθετηθούν σε τρεις κατηγορίες ως εξής: α) αυτές που εκτελούνται ανεξάρτητα από το μαθητή β) αυτές που δεν μπορούν να εκτελεστούν ούτε με βοήθεια και γ) αυτές που ανήκουν μεταξύ των δύο, δηλαδή τα έργα που μπορούν να εκτελεστούν με βοήθεια.

Η ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης είναι η απόσταση μεταξύ του πραγματικού αναπτυξιακού επιπέδου ενός μαθητή και της δυναμικής όπως καθορίζεται μέσω της επίλυσης των προβλημάτων κάτω από την καθοδήγηση ενός ενήλικα ή σε συνεργασία με πιο ικανούς μαθητές. Το πραγματικό αναπτυξιακό επίπεδο υποδηλώνει το επίπεδο νοητικής ανάπτυξης σε μια ορισμένη χρονική περίοδο δηλαδή τις λειτουργίες που έχουν ωριμάσει στο μαθητή. Η ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης καθορίζει λειτουργίες που δεν έχουν ωριμάσει ακόμη αλλά βρίσκονται σε διαδικασία ωρίμανσης. Η ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης μας επιτρέπει να σκιαγραφήσουμε το άμεσο μέλλον του παιδιού και τη συνολική δυναμική κατάσταση της ανάπτυξής του. Η έρευνα έχει δείξει ότι παιδιά με ευρύτερη ζώνη επικείμενης ανάπτυξης έχουν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο (Hanfmann, 1969) πχ. Δυο συνομήλικοι μαθητές απαντούν στις ίδιες ερωτήσεις τις οποίες μπορεί να απαντήσει και το μέσο όρο των παιδιών της ηλικίας τους. Όταν όμως μετά από κατάλληλη εκπαίδευση των παιδιών το ένα καταφέρνει να απαντήσει σε δυσκολότερες ερωτήσεις ενώ το άλλο όχι, λέμε ότι το πρώτο παιδί έχει μεγαλύτερη ζώνη επικείμενης ανάπτυξης από το δεύτερο.

του Κοσμά Αθανασιάδη

ΠΗΓΗ: eduportal.gr

http://www.inital.gr/Άρθρα/25-Μας-Αφορούν/8633-ΑΣ-ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ-ΣΕ-ΟΜΑΔΕΣ

ΠΗΓΗ: kxghellas.gr

Ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση και ένταξη στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη [ΕΠΠΕΡΑΑ] του ΥΠΕΚΑ των έργων ενεργειακής αναβάθμισης σε 64 σχολικές μονάδες, τα οποία θα υλοποιηθούν από τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων ΑΕ [ΟΣΚ ΑΕ].

Τα έργα ενεργειακής αναβάθμισης της ΟΣΚ ΑΕ έχουν συνολικό προϋπολογισμό 35.208.902€.

Συνολικά υποβλήθηκαν 197 προτάσεις για την ενεργειακή αναβάθμιση σε 300 σχολικές μονάδες, προϋπολογισμού 100 εκ. €.

Παράλληλα, υπεγράφη νέα πρόσκληση προϋπολογισμού 20 εκατ. ευρώ για την υποβολή αιτήσεων χρηματοδότησης από το ΕΠΠΕΡΑΑ μεγάλων σχολικών συγκροτημάτων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας.

Το έργο αναβάθμισης της Γκράβας έχει συνολικό προϋπολογισμό 19.995.600 € και θα υλοποιηθεί από την ΟΣΚ ΑΕ.Έργο ενεργειακής αναβάθμισης 64 σχολικών μονάδων

Τα 41 σχολικά συγκροτήματα (64 σχολικές μονάδες) τα οποία εμπεριέχονται στην πρόταση της ΟΣΚ ΑΕ για ένταξη στο ΕΠΠΕΡΑΑ, επιλέχθηκαν με γνώμονα την παλαιότητα, την τυπολογία και τα υλικά κατασκευής των κτιρίων τους, τη δυνατότητα επεμβάσεων και την εφαρμοσιμότητα της μελέτης.

Οι σχολικές μονάδες καλύπτουν ευρύ φάσμα της ελληνικής επικράτειας και όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες (10 Νηπιαγωγεία, 33 Δημοτικά Σχολεία, 12 Γυμνάσια, 9 Λύκεια). Ο συνολικός προϋπολογισμός των έργων είναι 35.238.902,00€.

Οι επεμβάσεις περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων μέτρα για την καλύτερη λειτουργία του κελύφους και των ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, τη βελτίωση του μικροκλίματος, την αναμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου και την εφαρμογή ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως λ.χ. φωτοβολταϊκά στοιχεία, ηλιακά συστήματα για τη θέρμανση του ύδατος κ.λπ.

Οι εργασίες αναβάθμισης μπορούν ενδεικτικά να περιλαμβάνουν:

Ενότητα 1 – Οικοδομικές παρεμβάσεις: αλλαγή ή επισκευή μόνωσης δώματος, αλλαγή εξωτερικών κουφωμάτων, σκίαστρα – ηλιοπροστασία, εξωτερική θερμομόνωση, στέγαση αίθριων, προσάρτηση θερμοκηπίου, εξωτερικοί χρωματισμοί – ψυχρά υλικά

Ενότητα 2 – Εργασίες στον περιβάλλοντα χώρο: φύτευση – υψηλού, χαμηλού πρασίνου, πλακοστρώσεις, στέγαστρα – καθιστικά

Ενότητα 3 – Η/Μ εγκαταστάσεις: τεχνητός φωτισμός – αλλαγή λαμπτήρων, τεχνητός αερισμός – ανάκτηση θερμότητας, ανεμιστήρες οροφής, αυτονομία θέρμανσης, μόνωση σωληνώσεων θέρμανσης, λεβητοστάσιο – φυσικό αέριο, ηλιακοί θερμοσίφωνες – Ζ.Ν.Χ. [ζεστό νερό χρήσης], συστήματα αυτοματισμού

Ενότητα 4 – Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας: τοποθέτηση φωτοβολταϊκών [ανάλογα με τη θέση του κτιρίου]

Αναβάθμιση σχολικού συγκροτήματος Γκράβας
Το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας με 4.000 μαθητές και 450 εκπαιδευτικούς αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα σχολικά συγκροτήματα της χώρας. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Δήμου Αθηναίων και συνορεύει με το Δήμο Γαλατσίου. Περικλείεται από τις οδούς Πασσώβ, Γ. Χατζηδάκη, Ταϋγέτου και Ραΐση. Περιλαμβάνει όλες τις βαθμίδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και πιο αναλυτικά: Νηπιαγωγεία, Δημοτικά, Γυμνάσια, Λύκεια, Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ), 1 Επαγγελματική Σχολή (ΕΠΑΣ), 1 Σχολικό Εργαστηριακό Κέντρο (ΣΕΚ) και 1 Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΙΕΚ) της Αθήνας και του Γαλατσίου.
Για την εκπαιδευτική κοινότητα και τους κατοίκους της Αθήνας, η Γκράβα είναι συνώνυμο με το εσωστρεφές και δαιδαλώδες σχολικό συγκρότημα. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο της Γκράβας προέκυψε από Δημόσιο Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό το 1970. Η αυστηρή αντίληψη της εποχής του διαγωνισμού ήθελε το σχολείο εσωστρεφές που να αγνοεί και να αποκλείει την πόλη. Η μελέτη εφαρμογής υλοποιήθηκε το 1973 από τη μελετητική ομάδα η οποία υπήρξε η νικήτρια του Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού και εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμ. Απόφαση 3982/03.04.1973 του Γενικού Διευθυντή ΟΣΚ. Η κατασκευή του Σχολικού Συγκροτήματος ολοκληρώθηκε στο τέλος της δεκαετίας του 1970. Στην πορεία του χρόνου οι πρόσθετες κτιριακές παρεμβάσεις συνετέλεσαν στο να αποτελεί σήμερα έναν αφιλόξενο και μη ασφαλή χώρο τόσο για την εκπαιδευτική κοινότητα όσο και για την ευρύτερη περιοχή.

Η αναβάθμιση του σχολικού συγκροτήματος στη Γκράβα που θα υλοποιηθεί από την ΟΣΚ ΑΕ ενσωματώνει την εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης, με βασικούς στόχους:
– Την Πολεοδομική αναβάθμιση για την ορθότερη ένταξη του συγκροτήματος στον αστικό ιστό ώστε να αποτελέσει ένα ανοιχτό σχολείο στην πόλη.
– Την Αρχιτεκτονική και λειτουργική αναβάθμιση ολόκληρου του συγκροτήματος για ένα σχολείο φιλικό, ασφαλές, λειτουργικό και ευέλικτο ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις νέες εκπαιδευτικές αντιλήψεις.
– Την ψηφιακή αναβάθμιση για ένα σχολείο διαδραστικό και καινοτόμο στην εκπαίδευση και στον πολιτισμό.
– Την ενεργειακή και περιβαλλοντική αναβάθμιση για ένα πράσινο σχολείο μη ενεργοβόρο, με εκπαιδευτικό χαρακτήρα που να αποτελέσει την απαρχή για την αλλαγή της νοοτροπίας στην εκπαιδευτική κοινότητα και την διαμόρφωση οικολογικής συνείδησης.

Οι παραπάνω στόχοι θα επιτευχθούν μέσα από τις προβλεπόμενες παρεμβάσεις, οι οποίες εντάσσονται στις παρακάτω ενότητες:

– Ενότητα 1: Εργασίες στα σχολικά κτίρια και τους αύλειους χώρους των ανεξάρτητων σχολείων, με κύρια κατεύθυνση την αναβάθμιση των βιοκλιματικών και ενεργειακών χαρακτηριστικών των σχολικών κτιρίων και την επίτευξη της βέλτιστης εσωτερικής και εξωτερικής περιβαλλοντικής ποιότητας.

– Ενότητα 2: Εργασίες για την αναβάθμιση του περιβάλλοντα χώρου του σχολικού συγκροτήματος και των κοινόχρηστων χώρων στις περιοχές γειτνίασης με τον αστικό ιστό, που έχουν άμεση σχέση με την βιοκλιματική αναβάθμιση των υφιστάμενων σχολικών μονάδων.

– Ενότητα 3: Εργασίες για την αναβάθμιση των πληροφοριακών συστημάτων.

Με την ολοκλήρωση του συνόλου των έργων το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας θα αποτελέσει το πρότυπο του Νέου Σχολείου, ενώ παράλληλα θα συμβάλει καθοριστικά στην αναβάθμιση της ευρύτερης περιοχής με σημαντικά οφέλη για τους κατοίκους.
Προϋπολογισμός του έργου: 19.995.600,00€

Πηγή: http://www.econews.grhttp://www.inital.gr/Η-Εκπαίδευση-στον-Τύπο/8657-ENEΡΓΕΙΑΚΗ-ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ-64-ΣΧΟΛΕΙΩΝ-ΟΙ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Groups for Schools