Περί Φυσικής

Μάζεψαν αντιπροσώπους από τους Μαθηματικούς, τους Φυσικούς και τους Χημικούς και τους έδωσαν το εξής πρόβλημα. Πως θα μπορέσουν να ανοίξουν μια σφραγισμένη κονσέρβα;

Πρώτοι είπαν θα ξεκινήσουν οι φυσικοί. Κλείστηκαν μέσα σ” ένα μεγάλο αμφιθέατρο και άρχισαν να ψάχνουν τη λύση. Ύστερα από ένα μισάωρο, βγήκαν όλοι χαρούμενοι και φώναζαν: Βρήκαμε τη λύση, βρήκαμε τη λύση!

Τους ρώτησε τότε η επιτροπή ποια ήταν η λύση που έλεγαν, και οι φυσικοί απάντησαν: ‘Θα θέσουμε την κονσέρβα σε περιστροφική κίνηση γωνιακής ταχύτητας 20m/sec. Καθώς θα στριφογυρίζει, θα τη βομβαρδίσουμε με σωματίδια ζήτα, με αποτέλεσμα να λιώσει το 
μέταλλο και να μην πάθει τίποτα απολύτως το περιεχόμενο της κονσέρβας.’

‘Πολύ ωραία’, είπαν οι κριτές, ‘ας δοκιμάσουν οι χημικοί τώρα’. Πράγματι μπήκαν οι χημικοί στο αμφιθέατρο και προσπαθούσαν να λύσουν με τη σειρά τους κι αυτοί, αυτό το δύσκολο πρόβλημα. Όπως και οι φυσικοί, έτσι και οι χημικοί μετά από κάνα μισάωρο βγήκαν κι αυτοί με χαρές και πανηγύρια και φώναζαν: Το βρήκαμε! Το βρήκαμε!

Τους ρώτησε κι αυτούς η επιτροπή για τη λύση. Και οι χημικοί έδωσαν την εξής απάντηση: ‘Θα βάλουμε την κονσέρβα μέσα σ” ένα κουβά με νερό. Θα προσθέσουμε μια χημική ένωση του σιδήρου και θα βάλουμε και ηλεκτρόδια από βανάδιο. Θα εφαρμόσουμε τάση 200 μVolt ανάμεσα στα ηλεκτρόδια με αποτέλεσμα να διαλυθεί το μέταλλο. Στο μεταξύ θα έχει εξατμιστεί και το νερό, οπότε μας μένει μόνο το περιεχόμενο της κονσέρβας καθαρό και έτοιμο για φάγωμα.’

‘Πάρα πολύ ωραία’, είπαν οι κριτές, ‘για να δούμε όμως και τους μαθηματικούς’. Μπήκαν και οι μαθηματικοί στο αμφιθέατρο και άρχισαν να συζητούν το πρόβλημα.

Έμειναν μέσα στον αμφιθέατρο τρεις και μισή ώρες και οι κριτές είχαν αρχίσει να ανησυχούν Ύστερα από τρεις και μισή ώρες συνεχόμενης σύσκεψης, βγήκαν επιτέλους οι μαθηματικοί κουρασμένοι, καταϊδρωμένοι, ξεθεωμένοι, φωνάζοντας: Επιτέλους το βρήκαμε! Επιτέλους!

Και πριν προλάβει να τους ρωτήσει η επιτροπή, αυτοί άρχισαν να μιλάνε: ‘Είχαμε τη λύση μπροστά μας και δεν τη βλέπαμε! Η λύση που βρήκαμε ήταν τόσο απλή στη χρήση αλλά και τόσο δύσκολη στη σύλληψη!’, ‘Λοιπόν;’ τους ρώτησαν οι κριτές, ‘ποια είναι αυτή η λύση;’

Και οι μαθηματικοί είπαν : ‘Έστω μια ανοιχτή κονσέρβα…’ 

Σε ένα τρένο για την Ελβετία συνταξιδεύουν ένας μαθηματικός, ένας θεωρητικός φυσικός και ένας οικονομολόγος. Σε κάποια στιγμή, ο οικονομολόγος για να πιάσει την κουβέντα στους άλλους δύο που είχαν περάσει τις τελευταίες τέσσερις ώρες διαβάζοντας τα πρακτικά του πρόσφατου συμποσίου για τα μη-Riemannια υπερτετράγωνα και για την παραμόρφωση του χωροχρονικού συνεχούς γύρω από τον ορίζοντα μιας μαύρης τρύπας αντίστοιχα, κοιτάζει το λιβάδι έξω από το παράθυρο του τρένου και αναφωνεί βλέποντας ένα μαύρο πρόβατο να βοσκάει ανέμελο: “Κύριοι, λέγω, τι πρωτότυπο, η Ελβετία έχει μαύρα πρόβατα!”

Ο φυσικός αφήνει κάτω το περιοδικό, κοιτάζει τον μαθηματικό, του χαμογελάει συγκαταβατικά, κοιτάζει τον οικονομολόγο και του λέει: “Μα κύριε μου, αυτό που λέτε είναι τελείως ανακριβές. Θα έπρεπε πιο σωστά να πείτε: Η Ελβετία έχει τουλάχιστον ένα μαύρο πρόβατο.”

Ο μαθηματικός αφήνει κάτω και αυτός το περιοδικό του, χαμογελά και στους δύο παρευρισκόμενους και αρχίζει να μιλάει: “Νομίζω οι κύριοι παρασύρονται. Ορθότερα θα έθετα ότι η Ελβετία έχει ένα πρόβατο του οποίου τουλάχιστο η μία πλευρά είναι μαύρη.” 

Ένας Μαθηματικός (ΜΑΘ) και ένας Μηχανικός (ΜΗΧ) παρακολουθούσαν μια διάλεξη που έδινε ένας Φυσικός.

Το θέμα αφορούσε τις θεωρίες Kulza-Klein περιλαμβανομένων των φυσικών διαδικασιών σε 11, 12 και ανωτέρου βαθμού -διάστατους χώρους. Ο Μαθηματικός καθόταν και φαινόταν να διασκεδάζει την διάλεξη την ώρα που ο Μηχανικός κατσούφιαζε, και ήταν εμφανώς μπερδεμένος. Στο τέλος της διάλεξης ο Μηχανικός είχε ένα τρομερό πονοκέφαλο ενώ ο Μαθηματικός έκανε κάποια θετικά σχόλια για την ομιλία. Τότε ο Μηχανικός γυρνάει στον Μαθηματικό και τον ρωτάει: «Πώς μπορείς και καταλαβαίνεις αυτά τα πράγματα;»

ΜΑΘ: «Απλώς φαντάζομαι νοερά την διαδικασία».

ΜΗΧ: «Μα πως είναι δυνατόν να φαντάζεσαι νοερά κάτι με 11, 12 διαστάσεις;;;»

ΜΑΘ: «Απλά πρώτα σκέφτομαι το πρόβλημα σε Ν-διάστατο χώρο και μετά θέτω όπου Ν=12».

Ένας Μαθηματικός, ένας Φυσικός και ένας Μηχανικός διανυκτερεύουν σ΄ ένα ξενοδοχείο. Ο Μηχανικός κάποια στιγμή ξυπνάει και μυρίζει καπνό. Σηκώνεται πάει στην πόρτα και βλέπει πως υπάρχει φωτιά στον διάδρομο. Τότε παίρνει έναν κουβά που είχε στο δωμάτιο του για τα σκουπίδια τον γεμίζει νερό, καταβρέχει την φωτιά και επιστρέφει ήσυχος στο δωμάτιό του. Μετά από λίγη ώρα η φωτιά αναζωπυρώνεται. 
Ξυπνάει αυτή τη φορά ο Φυσικός, μυρίζει καπνό, οπότε ανοίγει την πόρτα του δωματίου του και βλέπει τη φωτιά στον διάδρομο. Πλησιάζει με προσοχή, βγάζει το κομπιουτεράκι απ’ την τσέπη του και αφού υπολογίσει την ταχύτητα των φλογών, την απόσταση, την πίεση του νερού, την τροχιά κλπ σβήνει τη φωτιά με την ελάχιστη ποσότητα νερού και ενέργειας που απαιτείται. Κατόπιν γυρνάει ήσυχος στο δωμάτιό του και συνεχίζει τον ύπνο του. Η φωτιά παρόλα αυτά αναζωπυρώνεται ξανά.

Τέλος ξυπνάει ο Μαθηματικός μυρίζει καπνό και κατευθύνεται στον διάδρομο. Εκεί βλέπει τη φωτιά, βλέπει τον πυροσβεστήρα πιο δίπλα οπότε σκέφτεται και λέει “α…. υπάρχει λύση!” γυρνάει στο δωμάτιό του και συνεχίζει τον ύπνο.