Οι 7 εννοιολογικές αλλαγές για την εκπαίδευση του 21ου αιώνα!

1. Το πέρασμα από τις φυσικές πηγές στις ψηφιακές πηγές. Οι ψηφιακές αφηγήσεις, ο ψηφιακός γραμματισμός, η κατανόηση της λειτουργίας και η αξιοποίηση των ψηφιακών μέσων για την εκπαίδευση και την ανάπτυξη -τη δική μας και των μαθητών μας. Το 2013 στο ερευνητικό πεδίο τα ψηφιακά και τα ψηφιοποιημένα δεδομένα ήταν και είναι η πρώτη πηγή έρευνας για πολλές σημαντικές και ασήμαντες εργασίες μας. (digital & research literacy)

2. Η αλλαγή και η έμφαση στην αναζήτηση και στην συνήθεια της κριτικής σκέψης. Η οποία γίνεται πιο προσωπική. Κατεβαίνει από τα ακαδημαϊκά πρότυπα στον επιμορφούμενο, εκπαιδευόμενο, στο μαθητή. (critical thinking habits)

3. Από την απλή συμμόρφωση στο παιχνίδι… Η αυτο-ρυθμιζόμενη μάθηση είναι σίγουρα ο πυρήνας της μάθησης του μέλλοντος. Το να μην επιτρέπουμε στους μαθητευόμενους και στους εαυτούς μας να μην “παίξουν” με τις πληροφορίες, τις πλατφόρμες, τις ιδέες, είναι σαν να μην τους δίνουμε πρόσβαση στα εργαλεία και στα πρότυπα της κοινωνίας του 21ου αιώνα. (self-directed learning & play)

4. Από τα σχολεία στις κοινότητες. Όσο δελεαστικό κι αν είναι οι μαθητές να συνδέονται με εξωτικά μέρη και εξωτικές ιδέες, η αλήθεια είναι ότι η αυτο-ρυθμιζόμενη μάθηση μέσα από αυθεντικές μαθησιακές εμπειρίες (σύνδεση με άλλα σχολεία εσωτερικού, εξωτερικού, τοπική κοινωνία, παγκόσμιες κοινότητες) επιτρέπει στους μαθητές προσωπική αλλαγή που οδηγεί σε κοινωνική αλλαγή, ξεκινώντας από κάτι μικρό και από οικεία περιβάλλοντα. (place-based education)

5. Από την αντίδραση στην αλληλεπίδραση. Η μάθηση βασισμένη στα παιχνίδια και τα video games, υπολογίζει και υποστηρίζει τη δύναμη των μαθησιακών προσομοιώσεων, των κοινωνικών ψηφιακών παιχνιδιών, της συναισθηματικής εμπλοκής και του ψηφιακού γραμματισμού ώστε να δημιουργήσει ένα δικτυακό αποτέλεσμα διαπερατότητας και συμμετοχής του χρήστη, μαθητή, εκπαιδευόμενου. (Game-Based Learning & Gamefication).

6. Τα κοινωνικά δίκτυα, η μάθηση μέσω κινητών συσκευών, μεικτή μάθηση (εξ αποστάσεως και δια ζώσης), eLearning, και άλλες εγγενώς συνδεδεμένες εμπειρίες μάθησης (moocs κλπ.) είναι δυνατόν να αξιοποιήσουν πλήρως το δυναμικό της αλληλεξάρτησης του πλήθους παγκόσμια. Απλά και εύκολα μέσω γνώσης που συλλέγεται ομαδικά Wikipedia, Learnist, Quora, (crowdsourced knowledge), επιμέλειας ψηφιακού υλικού οπτικοποιημένου, (Pinterest, Scoop.it, MentorMob) και μακροπρόθεσμα μέσω ψηφιακών κοινοτήτων ( twitter, Google+, Facebook). (Connectivism)

7. Διαφάνεια! Το άκρως αντίθετο του κλειστού, παραδοσιακού, κλειδαμπαρωμένου και κρυφού εκπαιδευτικού συστήματος, δίνει (σταδιακά of course) τη θέση του στην ανοιχτότητα, τους διαπερατούς τοίχους της τάξης, του σχολείου, συνέπεια των ψηφιακών και κοινωνικών δικτύων, επηρεάζοντας, τοπικές συνθήκες, εκπαιδευτικούς, πολιτικές (αμήν). (Transparency)
Πηγή:Educational Technology and Online Learning , κ η μετάφραση/απόδοση απο την Έλενα Ελινιάδου