Καλησπέρα, παιδιά!
Να γράψετε στο τετράδιο γραπτού λόγου μια έκθεση με θέμα: Ο τόπος μου
Οι παρακάτω ερωτήσεις θα σας βοηθήσουν:
Πρόλογος
Ποιος είναι ο τόπος μου;
Πού βρίσκεται;
Κύριο θέμα
Περιγράφω τον τόπο μου: Πώς είναι;
Έχει κάποιο αξιοθέατο;
Πώς είναι οι άνθρωποι;
Πώς είναι ο τόπος μου τον χειμώνα και πώς το καλοκαίρι;
Τι μου αρέσει περισσότερο στον τόπο μου;
Επίλογος
Τι σκέφτομαι ή τι αισθάνομαι για αυτόν τον τόπο;
Στα Μαθηματικά να κάνετε τις παρακάτω ασκήσεις. Όσοι δε μπορούν να εκτυπώσουν κάνουν μόνο τις ασκήσεις 3, 4 και 5.
Λήψη αρχείου
Παρακάτω θα βρείτε ο καθένας το ποίημά του για την επέτειο της 25ης Μαρτίου:
ΕΘΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ (Νάνσυ)
Γιορτάζει η Πατρίδα
μεγάλη χαρά.
Σιμά η δόξα
μ’ ολάσπρα φτερά.
Γιορτάζει η Πατρίδα
σε κάθε μεριά.
Μυρίζουν οι δάφνες
γελά η Λευτεριά.
Σ’ αυτή τη γιορτή μας
ελάτε παιδιά.
Ψηλά τη σημαία
ψηλά την καρδιά.
ΔΙΠΛΗ ΓΙΟΡΤΗ (Μαριεύη)
Διπλή γιορτή διπλή χαρά την αγία τούτη μέρα
απ’ άκρη σ’ άκρη η χώρα μας στα γαλανά ντυμένη
της Λευτεριάς τα σήμαντρα ηχούνε στον αέρα
κι ο Γαβριήλ στην Παναγιά μήνυμα θείο φέρνει.
Είκοσι πέντε του Μαρτίου μέρα ευλογημένη
οι ουρανοί ανοίξανε κι έλαμψε όλη η γη
η Παναγιά γονατιστή ακούει θαμπωμένη
πως απ’ αυτή θα γεννηθεί το θεϊκό Παιδί.
Διπλή γιορτή, διπλή χαρά, πανηγυρίζει η φύση
του λυτρωμού το μήνυμα χαρμόσυνα αντηχεί.
Ο αγώνας για τη Λευτεριά του σκλάβου έχει αρχίσει
και γιορτινά στολίστηκε ο ουρανός κι η γη.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ (Ευγενία)
Απ’ όλες τις πατρίδες
εσύ ’σαι η πιο τρανή,
Ελλάδα μου ωραία,
Ελλάδα μου τρανή.
Όσοι κι αν ήρθαν χρόνοι
κι αν πέρασαν εχθροί,
εσύ πάντα θα μένεις
ορθή, πάντα ορθή!
Γιατί έχεις για παιδιά σου
τα πιο λαμπρά παιδιά,
που πολεμούν γενναία
για την Ελευθεριά!
25Η ΜΑΡΤΙΟΥ (Μαρία)
Διπλή γιορτή γιορτάζουμε
κι όλοι πολύ θαυμάζουμε
τ’ αντρεία παλικάρια
του εικοσιένα λιοντάρια.
Ο Γαβριήλ στην Παναγιά
δίνει τον άσπρο κρίνο:
Πως θα γεννήσεις το Χριστό
υπόσχεση σου δίνω.
Οι σκλάβοι ξεσηκώθηκαν,
ο πόλεμος αρχίζει.
Σπαθιά στον ήλιο έλαμψαν
κι η λευτεριά ελπίζει.
Το Κρυφό σχολειό (Ελένη Μικαέλα – Ιωάννα)
Απ’ έξω μαυροφόρ’ απελπισιά,
πικρής σκλαβιάς χειροπιαστό σκοτάδι,
και μέσα στη θολόκτιστη εκκλησιά,
στην εκκλησιά, που παίρνει κάθε βράδυ
την όψη του σχολειού,
το φοβισμένο φως του καντηλιού
τρεμάμενο τα ονείρατα αναδεύει,
και γύρω τα σκλαβόπουλα μαζεύει.
Ενας ψαλμός ακούγεται βαθύς
σα μελωδίες ενός κόσμου άλλου,
κι ανατριχιάζει ακούοντας καθείς
προφητικά τα λόγια του δασκάλου
με μια φωνή βαριά.
«Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά
σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι
της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει».
ΘΟΥΡΙΟΣ (Θοδωρής)
Ως πότε παλικάρια, να ζούμεν στα στενά
μονάχοι σαν λιοντάρια, στες ράχες, στα βουνά;
Σπηλιές να κατοικούμεν, να βλέπομεν κλαδιά,
να φεύγομ΄ απ΄ τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;
Να χάνομεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας κι όλους τους συγγενείς;
Κάλλιο ΄ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά και φυλακή !
Τι σ’ ωφελεί αν ζήσεις και είσαι στη σκλαβιά;
Στοχάσου πως σε ψένουν κάθ΄ ώραν στη φωτιά.
Ο ΚΛΕΦΤΗΣ (Χρήστος – Βασίλης)
Βαριά του κλέφτη η καρδιά.
Βαριά και πικραμένη.
Τα στήθια του σκέτη φωτιά
τα μάτια αστροπελέκι.
Του Τούρκου χρόνια η σκιά
επάνω του βαραίνει.
Δεν την αντέχει άλλο πια
τούτη την καταφρόνια.
Σύντροφος μόνο η πίστη του
και φίλος το ντουφέκι.
Μαύρη η νύχτα στα βουνά
τον πνίγει το σκοτάδι.
Ακόμα και τα ζωντανά
τ’ άγρια τα φοβίζει.
Τ’ αποσταμένο του κορμί
έγειρε στο πλατάνι
να κοιμηθεί μία σταλιά
να πάρει μιαν ανάσα
και τ’ όνειρο της Λευτεριάς
στον ύπνο του να ζήσει.
Ο ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ (Δημήτρης)
Ένα τραγούδι θα σας πω για το Λεβέντη,
τον ασπρομάλλη μας, το Γέρο του Μοριά
και βάλτε, αδέλφια μας, για να στηθεί το γλέντι
τριπολιτσιώτικο κρασί και ψησταριά.
Τα όμορφα χρόνια, τα παλιά, να ξαναζήσουν
και στου Ταΰγετου την πιο ψηλή κορφή,
κει, των προγόνων οι σκιές χορό να στήσουν
και να τους λέει τ’ αγέρι τούτη τη στροφή:
Γεια και χαρά σας, Μοραΐτες αδελφοί,
που η μάνα αν δε σας γέννα
ούτ’ Άγια Λαύρα θα ‘χαμε
ούτε Εικοσιένα.
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (Κριστιάνο)
Στρατηγέ Κολοκοτρώνη
γέρο του Μωριά
το σπαθί σου λευτερώνει
κάστρα και χωριά.
Της παλικαριάς το κάστρο
είσαι το τρανό
και της λευτεριάς το άστρο
το πιο φωτεινό.
ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ’21 (Γιώργος)
Αθάνατοι, λαμπροί εσείς
ήρωες της πατρίδας
στον κόσμο στείλατε παντού
μηνύματα ελπίδας.
Πως ναι! αξίζει οι λαοί
μόνοι να πολεμάνε
και σαν τα βάζουν με πολλούς
μπορούν να τους νικάνε.
Φθάνει να έχουν την καρδιά,
το θάρρος, την ανδρεία,
την τόλμη, την αγάπη σας
για την ελευθερία.
ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ (Ελένη Μαργέτη)
Περήφανη κι αγέρωχη, είμαι εγώ
των Σπετσών η αρχόντισσα.
Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα το όνομά μου
άξια καπετάνισσα, ξακουστή για την παλικαριά μου.
Με τα γενναία παλικάρια μου, στις θάλασσες ορμάω,
για της πατρίδας μας την λευτεριά ξέρω να πολεμάω.
Μπρος στο τιμόνι στέκω ορθή και οδηγίες δίνω,
εμπόδιο στο δρόμο μου να σταθεί, κανέναν δεν αφήνω.
25Η ΜΑΡΤΙΟΥ (Ελευθερία)
Η πατρίδα μας γιορτάζει
η σημαία μας γελά
Χαίρε ο άγγελος φωνάζει
στη γλυκιά μας Παναγιά.
Εικοστή Πέμπτη Μαρτίου!
όμορφη διπλή χαρά
όλοι χαίρονται και λένε
Ζήτω! Ζήτω η Λευτεριά!
ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΛΗ (Ισιδώρα)
Φύσα, μαΐστρο δροσερέ κι αέρα του πελάγου
να πας τα χαιρετίσματα στου Δράμαλη τη μάνα.
Της Ρούμελης οι μπέηδες του Δράμαλη οι αγάδες
στο Δερβενάκι κείτονται στο χώμα ξαπλωμένοι
Στρώμα ’χουνε τη μαύρη γης, προσκέφαλα λιθάρια
και γι’ απανωσκεπάσματα του φεγγαριού τη λάμψη
Κι ένα πουλάκι πέρασε και το συχνορωτάνε:
-Πουλί πώς πάει ο πόλεμος το κλέφτικο ντουφέκι;
-Μπροστά πάει ο Νικηταράς, πίσω ο Κολοκοτρώνης
και παραπίσω οι Έλληνες με τα σπαθιά στα χέρια.
Γράμματα πάνε κι έρχονται στων μπέηδων τα σπίτια.
Κλαίνε τ’ αχούρια γι’ άλογα και τα τζαμιά για Τούρκους
κλαίνε μανούλες για παιδιά, γυναίκες για τους άντρες.
ΕΛΛΑΔΑ (Νίκος)
Δε χορταίνω να βλέπω τον ήλιο
που το φώς του σκορπάει στην πλάση
δε χορταίνω να βλέπω τους κάμπους
τα βουνά τις πλαγιές και τα δάση.
Δε χορταίνω να βλέπω ακρογιάλια
και πανώρια νησιά στην αράδα
δε χορταίνω να βλέπω εσένα
ώ Πατρίδα Ελλάδα, Ελλάδα!
