Είναι κάποιες φορές που μπορούμε να μιλήσουμε ,να εκφραστούμε, να παίξουμε κάνοντας λίγο θόρυβο παραπάνω…

Είναι όμως και κάποιες άλλες που απαιτείται να κάνουμε ησυχία και τα παιδιά θα πρέπει να αντιλαμβάνονται και να προσαρμόζονται κάθε φορά σε αυτή τη συνθήκη…

Κι επειδή η επιβράβευση είναι πάντα ένα καλό κίνητρο για να επιτύχουμε θετικές αντιδράσεις και συμπεριφορές βρήκαμε μια ιδέα του διαδικτύου για το καταφέρουμε!

Ησυχουλίνια! Σσσσσσσσσσσ! Ησυχία!

Τα Ησυχουλίνια δεν αγαπούν τη φασαρία! Κάθε φορά που χρειάζεται, τα παιδιά επιλέγουν μέσα από ένα κουτί το αγαπημένο τους Ησυχουλίνι για να τα συντροφεύουν κι έτσι η τάξη μας απολαμβάνει την ησυχία… Εάν, όμως, ξεχαστούν και επικρατήσει θόρυβος εκείνα τρομαγμένα τρέχουν να κρυφτούν πάλι στο κουτί τους … Κι έτσι τα παιδιά χάνουν την ευκαιρία να τα έχουν μαζί τους! 

…

Η πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο αποτελεί μια από τις πιο τρυφερές, αλλά και πιο κρίσιμες στιγμές στην παιδική ηλικία. Είναι το ξεκίνημα μιας νέας καθημερινότητας, με ρυθμό, πρόγραμμα, άλλους ανθρώπους και μακριά από την ασφάλεια του σπιτιού. Είναι όμως και η αρχή για πολλές καινούργιες εμπειρίες: φιλίες, ανεξαρτησία, μάθηση μέσα από το παιχνίδι.

Παίξαμε…

και εξερευνήσαμε τις γωνιές της τάξης

Φτιάξαμε το πρώτο μας σχέδιο…

Πειραματιστήκαμε με διάφορα υλικά και γραμμές…

και δώσαμε ραντεβού για την επόμενη μέρα με ένα τραγούδι…

Ελάτε να γνωρίσουμε το όνομά μας! Το όνομά μας, παραδοσιακά συνήθως, είναι το όνομα του παππού ή της γιαγιάς αλλά ακόμη κι αν δεν είναι έτσι είναι ένα στοιχείο του εαυτού μας που μας κάνει ξεχωριστούς, που μας διαφοροποιεί από τους άλλους και γι΄ αυτό είναι σημαντικό!

Γράψαμε λοιπόν τα ονόματά μας… Αντιστοιχίσαμε καρτέλες, μετρήσαμε γράμματα, συγκρίναμε και βρήκαμε το πιο μεγάλο όνομα, το πιο μικρό… όπως και να ΄χει  το καθένα ξεχωριστό!

Συνθέσαμε, βάζοντας καπάκια στη σειρά, το όνομά μας…

Κόψαμε ψηφίδες τα γράμματα του ονόματός μας και τις κολλήσαμε!

Και το πιο διασκεδαστικό μέρος… η στιγμή που προσπαθήσαμε να γράψουμε το όνομά μας σε αλεύρι!🙂

Πρώτη μέρα στο σχολείο και τα συναισθήματα ανάμεικτα! Ανυπομονησία, αγωνία, περιέργεια, έκπληξη, χαρά!

Τα παιδιά της προηγούμενης χρονιάς βοήθησαν πολύ να νιώσουν οι καινούργιοι μας φίλοι καλύτερα… και σιγά σιγά το άγχος της πρώτης μέρας έφυγε και έδωσε τη θέση του στο συναίσθημα της χαράς!

Διαβάσαμε την ιστορία του Gill Pittar << Η Μίλι, η Μόλι και η πρώτη τους μέρα στο σχολείο>> και μιλήσαμε για τη δική μας πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο. Πώς περάσαμε; Ποια ήταν τα συναισθήματά μας;

Λίγο πριν φύγουμε αποφασίσαμε να βγάλουμε μία αναμνηστική φωτογραφία… Να θυμηθούμε να βγάλουμε άλλη μία στο τέλος της χρονιάς! Πόσο θα έχουμε αλλάξει άραγε;

Κολλήσαμε τη φωτογραφία μας και προσπαθήσαμε να γράψουμε όπως μπορούσαμε το όνομά μας , την ημερομηνία και το όνομα του σχολείου μας σε ένα φύλλο εργασίας που ετοιμάσαμε…      θα ετοιμάσουμε ακόμη ένα στο τέλος της σχολικής χρονιάς… θα παρατηρήσουμε και θα κάνουμε διαπιστώσεις… ψηλώσαμε, μάκρυναν ή κόντυναν τα μαλλιά μας, έχει αλλάξει κάτι στο χαμόγελό μας, πώς γράφουμε τώρα το όνομά μας και τους αριθμούς;

ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΙΔΙΑ! ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ ΠΕΡΙΦΗΜΑ! 

“Κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου.”
Οδυσσέας Ελύτης

Μαμά, θες να σου δείξω το μέγεθος της αγάπης μου για σένα;;

Σ’ αγαπώ τόοοοοσο πολύ!!! 💖

Προετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα με στόλισμα αυγών… με μια διαφορετική τεχνική φέτος… ασπράδι αυγού και χαρτοπετσέτες σε διάφορα σχέδια και χρώματα… το αποτέλεσμα εντυπωσιακό!

…και πολλές πασχαλινές κατασκευές και δημιουργίες

Άνοιξη και μαζί με τη φύση αλλάζει και η διάθεσή μας…

Σήμερα αποφασίσαμε να ομορφύνουμε τα παρτέρια του σχολείου μας, που όλον τον χειμώνα είχαν μείνει άδεια και έτσι βρήκαν τα αγριόχορτα χώρο να αναπτυχθούν…

Ξεκινήσαμε λοιπόν με ένα καλό σκάψιμο και ξεβοτάνισμα… και φυσικά, όταν σκάβεις στο χώμα όλο και κάποιο θησαυρό βρίσκεις! Δες! σαλιγκάρια κρυμμένα στο καβούκι τους και έντομα… 2 κεραίες, 6 πόδια, 3 μέρη σώματος…, που προσπαθούν να κρυφτούν!

Δουλέψαμε σκληρά… σκάψαμε, φυτέψαμε, ποτίσαμε… και το αποτέλεσμα μας αντάμειψε!

Και ήρθε η ώρα της ξεκούρασης! Το πιο γλυκό ψωμί!

Και παιχνίδι…

Χελιδονίσματα… το έθιμο της χελιδόνας! Τραγουδάμε τα κάλαντα της άνοιξης!

Τι καλλιεργούμε αυτή την εποχή στους κήπους και στα χωράφια μας; Αναζητούμε πληροφορίες στο διαδίκτυο…

Καλλιτεχνικές ανησυχίες… με απλά υλικά (ένα κομμάτι χαρτόνι κομμένο με κοπίδι, λίγη αυτοκόλλητη ταινία και πολύ πολύ καλή διάθεση φτιάξαμε το καδράκι της άνοιξης!

1η του Απρίλη σήμερα και είμαστε πια στην καρδιά της άνοιξης…

Καλωσορίζουμε τον μήνα με δραστηριότητες καλή  διάθεση και… αθώα ψέματα 🙂

Ψέματα ή αλήθεια, έτσι είναι τα παραμύθια… Γνωστά αγαπημένα παραμύθια που διδάσκουν την αξία της αλήθειας!

Ζωγραφίσαμε τον δικό μας Πινόκιο και φτιάξαμε το δικό μας παιχνίδι…

“Ρίξε το ζάρι και φτιάξε τη μύτη του Πινόκιου τόσο μεγάλη όσα είναι και τα ψέματα που έχει πει!”

Μετράμε κουκίδες στο ζάρι και κυβάκια και δοκιμάζουμε να τα ισορροπήσουμε…

Πολλά ψέματα είπαμε, ας πούμε και μια αλήθεια… ο κόκορας εγέννησε ολά ολά, ο κόκορας εγέννησε ολά ολά σαράντα κολοκύθια, τα κολοκύθια είχανε μέσα νερό και το νερό βατράχια βατσιτσέλο βατσιτσό…

Η μέρα διαδέχεται τη νύχτα και πάλι νύχτα…  κι έτσι ο καιρός κυλάει …

Τι  συμβαίνει όμως και έχουμε νύχτα – μέρα;

Διαβάσαμε…

Γνωρίσαμε  τη Γη, τον Ήλιο και το Φεγγάρι… Παρουσιάζουμε στα παιδιά την υδρόγειο σφαίρα…

Με έναν φακό (ήλιος) φωτίζουμε τη γη… Η γη γυρίζει και όταν η Ελλάδα φωτίζεται από το φακό έχουμε μέρα, όταν δε φωτίζεται έχουμε νύχτα.

Γίναμε οι ίδιοι ”ήλιος” και ”γη” και η γη γυρίζει… γυρίζει  γύρω  από τον ήλιο και γύρω από τον εαυτό της…