«Αν είσαι πλάι μου»

της Μαριάννας Αποστόλου

Αν είσαι πλάι μου μπορώ
το φόβο να νικήσω
Τον κόσμο ν’ αγαπήσω
κι ίσως αγαπηθώ.

Αν είσαι πλάι μου μπορώ
τη μάχη να κερδίσω
Να μην εγκαταλείψω
να μην παγιδευτώ.

Αν είσαι πλάι μου μπορώ
το γέλιο να κρατήσω
Τον ήλιο να αντικρύσω
να αντέξω τον καημό.

Αν είσαι πλάι μου μπορώ
φτωχούς να βοηθήσω
Συμπόνια να χαρίσω
χωρίς να προσδοκώ.

Αν είσαι πλάι μου μπορώ
τον πόνο να αντέξω
για όλα να παλέψω
να μην παραδοθώ.

Δημοσιεύθηκε στη Μαριάννα Αποστόλου, Ποιήματα | Σχολιάστε

Κι άν

της Μαριάννας Αποστόλου
Κι αν αγαπώ
θέλω να ακούω
πως μ’ αγαπάνε
κι αν αφεθώ
να έχουνε
κάπου να με πάνε
σε μέρη όμορφα
που δεν έχω
ξαναπάει
να γαληνεύω,
να χαίρομαι
να τραγουδάω
Τότε η καρδιά μου
γοργά χτυπάει
Και η ανάσα μου
.να κόβεται
Χωρίς να με ρωτάει.
Και γύρω μου
αγριολούλουδα,
με αρώματα
να μοσχοβολάνε
και πεταλούδες
λογιών – λογιών
πολύχρωμες
τριγύρω μου
θα πετάνε.
Κι ας αφεθώ
αρκεί να μπορώ
να τραγουδάω
να τριγυρνάω
να χορεύω
να πετάω
αρκεί αυτό …
αυτό… αυτό
αυτό σημαίνει
αγαπάω.υ
Δημοσιεύθηκε στη Ποιήματα | Σχολιάστε

Αγριολούλουδα

της Μαριάννας Αποστόλου
Μάη μάζεψα
αγριολούλουδα
Για τα ξανθά σου
τα μαλλιά
Ίδιος ο έρωτας
με πράσινα μάτια
Μου είπες
μια ζωή θα σ’ αγαπώ
Μα η ζωή
δεν κράτα για πάντα …
Τώρα τα λουλούδια
μαράθηκαν
Τα μαλλιά σου
άσπρισαν
Κι ο έρωτας
τυφλός πια
Κι ένα σιβυλλικό
σ’ αγαπώ
Που κρύβονται
οι άνθρωποι …
Δημοσιεύθηκε στη Μαριάννα Αποστόλου, Ποιήματα | Σχολιάστε

Αν είσαι

της Μαριάννας Αποστόλου
Αν είσαι θάλασσα εγώ κολύμπησα
κι αν είσαι άνεμος σε παρεξήγησα
κι εαν το μέλλον είναι στο χέρι σου
θα είμαι πάντα το καλοκαίρι σου.
——————————–
Αν είσαι δάκρυ καλά το γνώρισα
μα και το γέλιο δεν το λησμόνησα
αν είσαι η σιωπή σε κλείνω μέσα μου
ίσως έτσι γίνω η πριγκηπέσα σου!!!
———————————
Αν είσαι αγάπη χαράς ευαγγέλιο
εκείνη στεριώνει κάθε θεμέλιο
μα αν είσαι αδυναμία τότε Θεέ μου
να βρω τη δύναμη από το μηδέν
——————————-
Κουράγιο κι ελπίδα για νέα σελίδα
και στη ζωή μου να προχωρήσω
κάνοντας μονάχα τούτη την ευχή
να δίνω αγάπη σε κάθε παιδί!!!
Δημοσιεύθηκε στη Μαριάννα Αποστόλου, Ποιήματα | Σχολιάστε

Να γελάς

της Μαριάννας Αποστόλου
Θέλω να σε βλέπω
 να γελάς
θέλω να είσαι
 γλυκός μπελάς
θέλω τα χέρια σου
να με χαϊδεύουν
θέλω   τα μάτια σου
να με λατρεύουν
θέλω να εκπέμπεις
γαληνιο φως
θέλω  να είσαι
πολύ δυνατός
την αγκαλιά σου
θέλω να είναι ανοιχτή
και την καρδιά σου
πάντα ζεστή !!!!
Θέλω τα αστέρια
να λάμπουν για σένα
ο ήλιος νάνοι
χαμογελαστός
και ο αέρας
πάντα δροσερός
το ολόγιομο φεγγάρι
αυγουστιάτικο .
Να μην σε αγγίζει
βαρυχειμωνιά
Και η καρδιά σου
να έχει ζεστασιά
το μόνο γκρίζο
να είναι στα μαλλιά
γιατί ετούτο
έχει πολλή γοητεία
το είπε κι η Αλίκη
στην ταινία.
Να γελάς
κι ας είσαι μπελάς !!!
Δημοσιεύθηκε στη Ποιήματα | Σχολιάστε

Καληνύχτα τελεία

 της Μαριάννας Αποστόλου
Σταματώ
σε κοιτώ με κοιτάς …
αποσιωπητικά
σε θαυμάζω κρυφά !!!!
Κι η καρδιά μου χτυπά
σε ρυθμό γοργό
κι εσύ εκεί.
– Τελεία και παύλα.
Μα να η αυγή,
κόμμα αλλαγή:
τι θα φέρει;
ερωτηματικό μια ματιά ;
ένα νεύμα ;
ένα γέλιο ;
μια αγκαλιά ;
και τι ακόμα ,
κόμμα το φεγγάρι εκεί ψηλά
μου χαμογελά
μια αγκαλιά γλυκιά
με φιλιά και ;
ερωτηματικό ψίθυροι …
αποσιωπητικά
χάδια και
ανάσες βαθιές …
κάτι σκιές ακούς ;
ερωτηματικό όχι!!!
τι να πω !!!
θαυμαστικό !!!
Καληνύχτα
ελπίζω
να μην ενοχλώ
και εδώ σταματώ .
Δημοσιεύθηκε στη Ποιήματα | Σχολιάστε

Καινοτόμος Δράση στο 8ο ΓΕΛ Τρικάλων με τη χρήση της ασφαλούς και δομημένης ηλεκτρονικής πλατφόρμας “100 mentors”  

20240415 101106Το 8ο ΓΕΛ Τρικάλων είναι ένα από τα 50 σχολεία που οι μαθητές/τριές  του κατά το σχ. έτος 2023-24 είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν στο εγκεκριμένο από το Υπουργείο Παιδείας εκπαιδευτικό πρόγραμμα “The Tipping Point” (TTP). Το πρόγραμμα με τη χρήση της ασφαλούς και δομημένης ηλεκτρονικής πλατφόρμας “100 mentors” είχε  σκοπό να ενημερωθούν οι μαθητές μαθήτριες και να συνομιλήσουν με ανθρώπους-πρότυπα (Μέντορες) από πανεπιστήμια, εταιρείες και οργανισμούς και να λύσουν τις απορίες τους για τα Πλημμυρικά Φαινόμενα και κατ’ επέκταση για τις Φυσικές Καταστροφές. Μέσω ομαδικών τηλεδιασκέψεων στη σχολική αίθουσα, τις οποίες προγραμμάτισαν και συντόνισαν οι εκπαιδευτικοί του σχολείου μας, οι μαθητές/τριες είχαν τη δυνατότητα να πληροφορηθούν να θέσουν ερωτήσεις αλλά και κάποιοι που ανήκουν στους πλημμυροπαθείς να διηγηθούν πως έζησαν τις πλημμύρες, πως ήταν η επόμενη μέρα κ.ά..

Πιο συγκεκριμένα στόχοι της δράσης είναι:

  • ενδυνάμωση και ψυχοκοινωνική υποστήριξη των μαθητών/τριών,
  • διαχείριση του άγχους και αντιμετώπιση του τραύματος που άφησε η καταστροφή,
  • ενημέρωση για τις ενέργειες κατά τη διάρκεια μιας καταστροφής, του ρόλου της κοινότητας και τις δεξιότητες που απαιτούνται για τη σωστή αντίδραση,
  • ανάδειξη της σημασίας της πρόληψης πριν από μία επερχόμενη καταστροφή,
  • ενθάρρυνση της συμμετοχής σε περιόδους κρίσης και ανάδειξη των αξιών του ενεργού πολίτη.

Στο πλαίσιο αυτό, την Τετάρτη 11/04/2024 πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα προβολών

1η ενότητα: Η Διαχείριση της ΚαταστροφήςΑνακάλυψη τρόπων διαχείρισης άγχους. Πώς μπορώ να διαχειριστώ το άγχος μου; Πώς διαχειριζόμαστε μία κρίση/ καταστροφή; Αυτά και άλλα σημαντικά ερωτήματα απαντήθηκαν, κατά τη διάρκεια  live ομαδικής συνεδρίας με ειδικούς, λαμβάνοντας υποστήριξη και μαθαίνοντας για τις δεξιότητες που απαιτούνται για να ανταπεξέλθουν σε δύσκολες καταστάσεις, όπως η ψυχραιμία και η προσαρμοστικότητα.

Την Πέμπτη 12/04/2024 πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα προβολών

2η ενότητα: Η στάση μας απέναντι στη νέα κατάσταση: Ποια πρέπει να είναι η στάση μας απέναντι στη νέα κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην περιοχή μας. Από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου με  κατανοητό τρόπο η περιβαλλοντολόγος εξήγησε στους μαθητές/τριες  σε  live ομαδική συνεδρία πόσο σημαντικό ρόλο παίζει ο εθελοντισμός κατά τη διάρκεια μιας καταστροφής / κρίσης. Μίλησε ότι κατά τη διάρκεια μιας κρίσης αλλά και για τη στάση μας στη νέα κατάσταση μετά την κρίση να βοηθήσουμε άτομα που έχουν ανάγκη (υπερήλικες, μικρά παιδιά, γείτονες που έχουν ανάγκη κ. ά.). Να δρούμε με εθελοντικό πνεύμα για ένα καλύτερο αύριο.

Και τη Δευτέρα 15/04/2024 πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα προβολών

3η ενότητα: Η Επόμενη Μέρα και η Σημασία της Πρόληψης Πώς μπορούμε να χτίσουμε μια υγιή καθημερινότητα στη νέα πραγματικότητα χωρίς άγχος και φόβο; Ποια είναι τα σημαντικότερα μέτρα πρόληψης για μία επερχόμενη φυσική καταστροφή; Οι μαθητές /τριες συζήτησαν σε  live ομαδική συνεδρία για τη σημασία της πρόληψης και προετοιμασίας σε μία φυσική καταστροφή καθώς και για το πώς μπορούν να προχωρήσουν με αποφασιστικότητα στην επόμενη μέρα θωρακισμένοι και απαλλαγμένοι από τον φόβο. Επισήμανε πόσο σημαντικό είναι και οι πολίτες οι ίδιοι που γνωρίζουν ότι φρεάτια, υδρορροές κ.ά. είναι φραγμένα από μπάζα, ξερά φύλλα να ειδοποιούν τις αρχές του τόπου για τον καθαρισμό τους.

Ακολούθησε επεξεργασία των πληροφοριών και αξιολόγηση των ομιλητών αυτών, που θεωρείται κρίσιμο και ουσιώδες για την ανάπτυξη της ικανότητάς τους να αναλύουν και να κρίνουν πληροφορίες. Η συμμετοχή σε δράσεις επιτρέπουν τους μαθητές/τριες να δημιουργήσουν και να αναπτύξουν λύσεις μέσα από τη συλλογική σκέψη, τη συνεργασία και την ανταλλαγή ιδεών.

Ευχαριστούμε τους ομιλητές

Από το  8ο ΓΕΛ Τρικάλων

Δημοσιεύθηκε στη 8ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων, Δημοσιεύσεις, Μαριάννα Αποστόλου | Σχολιάστε

Η ΓΙΟΡΤΗ της 25ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ στο 8ο ΓΕΛ ΤΡΙΚΑΛΩΝ  

Ήταν Παρασκευή 22 Μάρτη 2024. Οι συνάδελφοι στη θέση τους. Οι μαθητές /μαθήτριες έτοιμοι/ες με τα κουστούμια τους. Η κ. Μπακατσή στον Η/Υ η κ. Βούλγαρη με το ακορντεόν και η κ. Ζιάκα δίνει το Σύνθημα …έναρξη της Γιορτής !!!

Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια· ως λυτρωθείσα των δεινών, ευχαριστήρια,

αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε*· αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον**

εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον, ίνα κράζω σοι·

Χα  1 4ίρε, νύμφη ανύμφευτε

Η γλυκιά μελωδία της χορωδίας του σχολείου μας με τη συνοδεία του μουσικού οργάνου μας καθηλώνει Την παρουσίαση ανέλαβαν οι μαθήτριες Βασιλεία Μπουκουράκη και Κωνσταντίνα Παπαγεωργίου .

Ένα από τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα που  μένουν στη θύμηση του Έλληνα, ανεπηρέαστο από την πάροδο του χρόνου, είναι εκείνο της 25ης Μαρτίου  1821. Σήμερα, ημέρα του Ευαγγελισμού, η Ελλάδα τιμά όλους εκείνους τους αγωνιστές του 1821, οι οποίοι τόλμησαν να επαναστατήσουν ενάντια στον Οθωμανό δυνάστη, μετά την άλωση της Πόλης το 1453  και  400 χρόνια δουλείας κατά τη διάρκεια των οποίων  οι  Έλληνες υπέφεραν τα πάνδεινα.. Είναι ο μεγαλύτερος σταθμός στην ιστορία του Ελληνισμού γιατί αποπνέει τόλμη και εθνική υπερηφάνεια, γιατί ο λαός απ’ άκρη σ’ άκρη σύσσωμος με το Θούριο του Ρήγα «…Βούλγαροι κι Αρβανίτες, Αρμένοι και Ρωμιοί, αράπηδες και άσπροι, με μια κοινή ορμή, για την Ελευθερίαν να ζώσωμεν σπαθί…» ξεσηκώθηκε εναντίον της Οθωμανικής τυραννίας και πολέμησε για την Λευτεριά.

2 3

Θεατρικό : Άννα Παλαιολογίνα Νοταρά

Ανεβαίνουν στη σκηνή οι μαθητές … παίζουν αποσπάσματα από σκηνές της Άλωσης…Ο Ελληνικός λαός παρά τα λάθη, τα πάθη και τις αδυναμίες του κατάφερε για 400 ολόκληρα χρόνια να διατηρήσει σπάνιες αρετές, όπως είναι: η φιλοπατρία, ο σεβασμός στα ιερά και τα όσια, η φιλοξενία, η αδελφοσύνη, η ομόνοια, η ενότητα, η αλληλεγγύη. Πέρασαν από τότε διακόσια τρία χρόνια και φθάσαμε στη σημερινή μαύρη σκλαβιά της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, της αμφισβήτησης και έλλειψης εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα, της κρίσης αξιών, της κατακόρυφης αύξησης της ανεργίας, της ανασφάλειας και έλλειψης σταθερότητας.

Ακούγεται το τραγούδι από τη χορωδία…Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς «Έστειλα δυο πουλιά»  

Όμως σκλάβος είναι αυτός που νιώθει έτσι στην ψυχή του. Και οι Έλληνες απέδειξαν , έστω και μετά από τόσους αιώνες, ότι είχε υποδουλωθεί μόνο το σώμα τους και όχι η ψυχή τους.  Πλημμυρισμένοι από ασυγκράτητη ορμή, έσπασαν τα δεσμά τους και ξεχύθηκαν ενάντια στους κατακτητές. Εκείνο που έχει σημασία για μας σήμερα είναι να εντοπίσουμε και να συνειδητοποιήσουμε το  μήνυμα, το νόημα της θυσίας εκείνης.

Μετά από 203 χρόνια , τι είναι το ’21;

Είναι η ιστορική στιγμή, που μας θυμίζει το   Χ  ρ   έ   ο  ς  και την Ε υ  θ  ύ ν η  της  Λευτεριάς. Και όπως λέει ο μεγάλος μας ποιητής Κωστής Παλαμάς :

«Αυτό το λόγο θα σας πω, Δεν έχω άλλο κανένα,

Μεθύστε  με τα’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα»

Συνεχίζει μαθητής Θανάσης Καραγεώργου με το ποίημα  του Κωστή Παλαμά ΕΜΠΡΟΣ   

3 3Η προσπάθεια των πνευματικών ανθρώπων στα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας για τη διατήρηση της θρησκείας και της γλώσσας και την αφύπνιση της εθνικής συνείδησης, συνέβαλε σημαντικά στην προετοιμασία της Επανάστασης. Αυτό το αγωνιστικό πνεύμα για την ελευθερία  τόνιζε περισσότερο από  όλους ο Ρήγας Φεραίος όταν έψελνε το «Θούριο».

Ο Θούριος του Ρήγα (Βίντεο) Ενώ παίζει το βίντεο ακούγονται τα λόγια …Για να πιάσει όμως ο σπόρος που έριξε ο Ρήγας και να ξεσπάσει η Επανάσταση χρειαζόταν ένας κινητήριος μοχλός. Έτσι το 1814 , τρεις Έλληνες, ο Σκουφάς, ο Ξάνθος και ο Τσακάλωφ στην Οδησσό της Νότιας Ρωσίας ίδρυσαν τη Φιλική Εταιρεία με σκοπό την προετοιμασία της Επανάστασης των υπόδουλων.  Με τον καιρό όλο και αυξάνονται τα μέλη της Φιλικής, όλο και μέστωνε η ιδέα στο υπόδουλο Γένος, ότι η μέρα του ξεσηκωμού πλησίαζε.Τα προσερχόμενα μέλη  έδιναν όρκο ιερό  στο Ευαγγέλιο για πίστη  και αφοσίωση στην πατρίδα

Η μαθήτρια Βαϊοπούλου Βικτωρία διαβάζει: «Ο όρκος των Φιλικών»

Η χορωδία τραγουδά «Το κρυφό σχολειό»  

Η Επανάσταση ξεκίνησε από τη Μολδοβλαχία, όπου ο Υψηλάντης με τους Ιερολοχίτες του και η ηρωική πτώση τους στο Δραγατσάνι, συγκλόνισε τον Ελληνισμό απ’ άκρη σ’ άκρη. Η μάχη στο Δραγατσάνι έμεινε παροιμιώδης και κινητήρια δύναμη για τον ξεσηκωμό της Πελοποννήσου που ξέσπασε με το σύνθημα : «Τούρκος μη μείνει στο Μοριά μήτε στον κόσμο  όλον»

Η μαθήτρια Κεραμιώτη Νάνσυ διαβάζει: Η ομιλία του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα

Το όνομα  Έλληνες, που ακόμα και αυτό, οι Τούρκοι θέλανε  να το στερήσουνε  από το σκλαβωμένο μας Γένος, δεν το λησμόνησε η συνείδηση των απλών ανθρώπων. Έγινε γι’ αυτό σύμβολο δύναμης και λεβεντιάς. Ήταν κλεφταρματολοί, «η μαγιά της Λευτεριάς» όπως λέει ο Μακρυγιάννης. Τα λόγια του Κολοκοτρώνη είναι και σήμερα επίκαιρα “Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε• και, διά να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την φρόνιμον ελευθερία”. Τίποτα στη ζωή δεν μας χαρίζετε. θα χρειαστεί να παλέψετε για να ζήσετε.

Χορευτικό: Παιδιά της Σαμαρίνας

Ο απόηχος όλων αυτών των μηνυμάτων, εκφράστηκε στους ηρωικούς αγώνες του Σουλίου, κατά του Αλή-Πασά. Οι Σουλιώτες πολλές φορές αμύνθηκαν ενάντια στις λυσσαλέες αλλεπάλληλες επιθέσεις  του Αλή-Πασά. Σ’ αυτούς τους αμυντικούς αγώνες αξιοθαύμαστη και δυναμική ήταν η συμμετοχή  των γυναικών του Σουλίου. Οι Σουλιώτισσες με το χορό του Ζαλόγγου σφράγισαν τον αγώνα τους. Όταν το 1803 ο Αλή- Πασάς πήρε το Σούλι με προδοσία, προτίμησαν να πέσουν στο γκρεμό, αφού πρώτα έριξαν τα παιδιά τους, παρά να πέσουν ντροπιασμένες  στα χέρια του Αλή.

Απαγγέλλει η μαθήτρια  Ευαγγελία Κωτούλα το Ποίημα:  «Η Ελλάδα και ο κόσμος» του Βίλχελμ Μύλερ

Συνεχίζει το χορευτικό μας με τον Καλαματιανό

Από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε η Επανάσταση αμέσως έδωσαν το αγωνιστικό παρόν τα νησιά. Οι καπεταναίοι τους αμέσως διέθεταν τα πλοία τους στον αγώνα για την ελευθερία. Τα μικρά πλοία χρησιμοποιούνταν για να πυρποληθούν οι Τουρκικές φρεγάτες. Έτσι ο Κανάρης ανατίναξε την τουρκική ναυαρχίδα στο λι9μάνι της Χίου, για να εκδικηθεί την καταστροφή της. Άλλες μορφές που έδρασαν στον αγώνα στη θάλασσα είναι :ο Ανδρέας Μιαούλης, η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, η Μαντώ Μαυρογένους. Στη στεριά τα πολεμικά γεγονότα είναι άπειρα. Μια σειρά από ηρωικές   μορφές έδρασαν , όπως του Ανδρούτσου στη Γραβιά, του Κολοκοτρώνη στην Τριπολιτσά και στα Δερβενάκια μαζί με το Νικηταρά, του Παπαφλέσσα στο Μανιάκι, του Καραϊσκάκη στην Ακρόπολη και στο Φάληρο. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς;

Βίντεο: Η μάχη στα Δερβενάκια

«Είμαστε στο εμείς…», απόσπασμα από τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη από τη μαθήτρια Ιωάννα Μάνια

Στη Στερεά  Ελλάδα ο αγώνας εντοπίζεται κυρίως στο Μεσολόγγι. Η πολιορκία του από  τον Κιουταχή είναι σκληρή. Οι Μεσολογγίτες πολιορκημένοι από την πείνα και τη δίψα, ελεύθεροι όμως στην ψυχή , αποφασίζουν το 1826  τη θρυλική τους έξοδο από το Μεσολόγγι και  αναδεικνύονται ταυτόχρονα σε πανανθρώπινα ηθικά σύμβολα. Οι Μεσολογγίτες με το άφθαστο ηθικό μεγαλείο των Ελεύθερων Πολιορκημένων, έδωσαν την αποστομωτική απάντηση σε κείνους που θέλησαν να τους υποτάξουν και να  τους στερήσουν τη Λευτεριά. Των Ελεύθερων Πολιορκημένων, που αποστρέφουν τα μάτια τους από τις χαρές της ζωής και αγωνίζονται για να μείνουν ελεύθεροι.

Αγαπητοί μαθητές/τριες η  ηθική ελευθερία θριαμβεύει πάνω στην ανάγκη και τη βία. κάθε φορά που επαναστατείτε να ξέρετε τον λόγο για τον οποίο το κάνετε, όπως έκαναν οι Έλληνες που επαναστάτησαν το 1821. Μόνο έτσι θα αποτινάξετε κάθε ζυγό που σας απειλεί. Μάθετε πάνω απ’ όλα να σέβεστε τον άλλον και είναι βέβαιο ότι θα κερδίσετε σιγά-σιγά το σεβασμό του. Εκτιμήστε αυτόν που με ενδιαφέρον και αγάπη είναι δίπλα σας. Αναζητήστε για κάτι που δεν πάει καλά πρώτα τις ευθύνες σε σας τους ίδιους και ύστερα στους άλλους. Μόνο έτσι θα γίνετε καλύτεροι. Μη φοβάστε το μέλλον. Εσείς είστε το μέλλον. Όπλα σας ας είναι η γνώση, το ήθος και η αξιοπρέπεια.

 

Ακολουθεί το βίντεο: Η έξοδος του Μεσολογγίου 

Ακούγεται το τραγούδι από τη χορωδία «Ελεύθεροι πολιορκημένοι»

Η Επανάσταση ποτισμένη με το αίμα των αγωνιστών ξεθαρρεύει, θεριεύει και φουντώνει  σιγά-σιγά. Ο αγώνας άλλαξε πολλές φορές μορφή. Άλλοτε φαινόταν πως θα έχει αίσιο τέλος και άλλοτε πως όλα έχουν χαθεί.  Δεν ήταν όμως δυνατόν να πάνε χαμένες τόσες θυσίες και τόσο αίμα. Καρποφόρησαν και δημιούργησαν ένα καινούριο-  έστω και μικρό – ελληνικό κράτος.  Κι όταν τελείωσε, η  Ελλάδα ήταν λεύτερη. Λεύτερη με το αίμα των παιδιών της. Κι όχι ολόκληρη. Μέχρι τη Στερεά Ελλάδα φύσηξε ο λεύτερος αγέρας. Θα χρειαστούν κι άλλοι πεισματωμένοι αγώνες κι άλλο αίμα όπως το ολοκαύτωμα της μονής Αρκαδίου κατά τη διάρκεια της Κρητικής Επανάστασης 1866-1869,ο ατυχής πόλεμος του 1897, οι βαλκανικοί πόλεμοι το 1912-13, ο Α΄ και ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος για να δει το φως της λευτεριάς κι η πιο απόκρυφη γωνιά ελληνικής γης.

 

«Δεν σε φοβάμαι»  τραγούδι από τη χορωδία

 

Το Χορευτικό μας ξεσηκώνει, όλα τα παιδιά χτυπάνε παλαμάκια « Έχε γεια Παναγιά»

 

Το αίμα των Ελλήνων!  Όλων των Ελλήνων, όχι μόνο των επωνύμων, που αναφέραμε προηγουμένως. Των Ελλήνων, των χιλιάδων  ανωνύμων που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Αυτών που ίσως πιο πολύ ακόμα και από του επώνυμους χωρίς τίτλους και παράσημα από την Ιστορία , αγωνίστηκαν γι’ αυτό το δέντρο : τη λευτεριά όπως  είπε και ο Ν. Καζατζάκης στον πρόλογο του καπετάν Μιχάλη: Το ελληνικό γένος αν σώθηκε ως τα σήμερα, αν επέζησε ύστερα από τόσους εχτρούς – εξωτερικούς κι εσωτερικούς, προπάντων εσωτερικούς – ύστερα από τόσους αιώνες κακομοιριά, σκλαβιά και πείνα, το χρωστάει όχι στη λογική – θυμηθείτε τους τρεις εμποράκους που ίδρυσαν τη Φιλική Εταιρεία, θυμηθείτε το ’21  το χρωστάει στο θάμα. Στην ακοίμητη σπίθα που καίει μέσα στα σωθικά της Ελλάδας. »

Στην κρίση που περνάει η χώρα μας, υπάρχει ελπίδα και η ελπίδα βρίσκεται σε αυτά τα παιδιά, αυτά θ’ αποτελέσουν το μέλλον της κοινωνίας μας. Για το λόγο αυτό χρειαζόμαστε μεγαλύτερη υπομονή, καλύτερη αφοσίωση στο καθήκον μας, γιατί παρόλο που χάνονται οι ελπίδες μας, παρόλο που ματαιώνονται οι προσδοκίες μας, μειώνονται τα κίνητρά μας κανένας δεν μπορεί να αλλάξει την πίστη μας ότι μόνο εμείς μπορούμε ακόμα να πλάσουμε συνειδήσεις, να βοηθήσουμε τα παιδιά να αποκτήσουν όχι μόνο γνώσεις αλλά και ήθος, αξίες και ιδανικά. Εμείς μπορούμε να εμπνεύσουμε τους μαθητές/τριές μας για μια καλύτερη πατρίδα απ’ αυτή που τους παραδίδουμε, να τους εμπνεύσουμε για μια καλύτερη κοινωνία. Ας γονατίσουμε ευλαβικά κι ας προσκυνήσουμε το αίμα και τη θυσία των ηρώων. Ας υπερασπίσουμε και πάλι αξίες, όπως: η δημοκρατία, η αλληλεγγύη, η ανιδιοτέλεια, η φιλοπατρία, ο σεβασμός στην παράδοση, η αγάπη για την ελευθερία και τον συνάνθρωπο. Έτσι μόνο θα αντισταθούμε και θα οικοδομήσουμε ένα μέλλον με Ειρήνη και Κοινωνική Δικαιοσύνη για τις γενιές που έρχονται γιατί «όποιος για το δίκιο δεν παλεύει θα ζει και θα πεθαίνει σαν ραγιάς» !!!

Ζήτω η 25 Μαρτίου.
Ζήτω οι αγώνες των προγόνων μας για την ελευθερία
Ζήτω οι αγώνες των λαών για την ειρήνη και τη συνεργασία
.

Όλοι όρθιοι Προσοχή !!!

Απ τα κόκκαλα βγαλμένη

ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Συγχαρητήρια στις Υπεύθυνες καθηγήτριες: Αναστασία Βούλγαρη, Βάνα Ζιάκα, Γεωργία Μπακατσή και σε όλους τους μαθητές/μαθήτριες

Χρονικό-παρουσίαση: Βασιλεία Μπουκουράκη, Κωνσταντίνα Παπαγεωργίου

Χορωδία: Παρασκευή Αδάμου, Άννα Ζησοπούλου, Ευφραιμία Βαμπούλα, Ιωάννα Μάνια, Εύα Μόκα, Ντορίσα Ντέντα, Παναβίγια, Θωμαή Παπαγιάννη, Ευαγγελία Πλιάτσικα, Δανάη Σαρακατσάνου, Μυρσίνη Σιακαβάρα, Λουκία Τρίμμη, Παναγιώτα Τσακίρη, Βιργινία Τσιλιώνη, Βασιλική Τσιορλίδα, Εύα Χανίκα

Θεατρική ομάδα: Νίκος Βαϊόπουλος, Ευφραιμία Βαμπούλα, Ρένια Ζιώζια, Θανάσης Καραγεώργος, Παναγιώτα Καραγεώργου, Ιωάννα Μάνια, Ντορίσα Ντέντα, Λουκία Τρίμμη, Τούρκοι: Δημήτρης Μαχιάς, Βαγγέλης Κωτούλας, Χρίστος Καλαμάρας, Βυζαντινοί: Κωνσταντίνος Αλέκου, Θεόφιλος Ρούβαλης, Θέμης Τσιόγκας

Χορευτικό: Βικτώρια Βαϊοπούλου, Νίκος Βαϊόπουλος Ευφραιμία Βαμπούλα, Ρένια Ζιώζια, Νάνσυ Κεραμιώτη, Ευαγγελία Κωτούλα, Ιωάννα Μάνια, Θανάσης Καραγεώργος, Παναγιώτα Καραγεώργου, Ντορίσα Ντέντα

Ήχος: Αδαμάντιος Κουτσογιάννης

 

Δημοσιεύθηκε στη 8ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων, Δημοσιεύσεις, Μαριάννα Αποστόλου | Σχολιάστε

Ανοιξιάτικα ήθη κι έθιμα της Κρηνίτσας

 0.Ταξί στο καρναβάλι      

 Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι !!!

Ο Μάρτης/βραχιολάκι

Ο Μάρτης είναι ένα παμπάλαιο έθιμο και πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα,  στα Ελευσίνια Μυστήρια. Οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι. Παντού στην Ελλάδα επικρατεί η συνήθεια να δένουμε στο αριστερό ή και στα δύο χέρια λίγο πιο πάνω από τον καρπό, ένα βραχιολάκι από κόκκινη και λευκή κλωστή.

Από τη 1η Μάρτη ως τις 31,την τελευταία μέρα του Φλεβάρη τα παιδιά στην Κρηνίτσα φοράνε στον καρπό του χεριού τους το βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον «Μάρτη» για να το βάλουν σε ένα δένδρο μόλις δουν χελιδόνι να το πάρει και να στήσει τη φωλιά του. Στην Κρηνίτσα ο Μάρτης  έμπαινε και στο λαιμό με μια δεκάρα περασμένη στο δίχρωμο στριμμένο κοκκινόασπρο σχοινάκι. Του λαιμού ο Μάρτης προορίζονταν για το αρνί της Πασχαλιάς.   Μάρτη φοράμε και στο δεξί πόδι για να μην σκοντάφτουμε και όταν συναντήσουμε χελώνα τον βγάζουμε και της το χαρίζουμε.

7. Η νύφη 5. Ταξί

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο «Μάρτης» προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Είναι ένα έθιμο πανάρχαιο, ή όμοιο με πανάρχαια έθιμα σύμφωνα με το οποίο τα μικρά παιδιά, προστατεύονται είτε από ασθένειες γενικά ή «για να μην τα κάψει ο ήλιος» / για να «μην τα μαυρίζει ο ήλιος» ή για να «μην τα πιάνει το μάτι». Συμβολικά το λευκό και το κόκκινο χρώμα στη δεισιδαιμονία το φοράμε για να αποτρέψουμε κάποιο κακό. Αυτό μνημονεύεται και από τους αρχαίους συγγραφείς τον Αρτεμίδωρο στα «Ονειροκριτικά», τον  Βιργίλιο στα «Βουκολικά» που αναφέρει πολύχρωμους μίτους περιδεμένους τρεις φορές σε εικόνα ερωμένου για να τον σαγηνέψουμε. Ο Πετρώνιος επίσης αναφέρει όμοιες μαγγανείες, όπου δένουμε πολύχρωμο στήμονα στον τράχηλο.

6. Οι βλάμηδες   4. Καρναβάλι Κρηνίτσας

Οι Βυζαντινοί αναφέρουν τη χρήση βαμμένης κλωστής κατά της βασκανίας. Το ασπροκόκκινο βραχιολάκι στην Κρηνίτσα το έβγαζαν και το κρεμούσαν στο πιο ψηλό κλαδί των δένδρων που ήταν κοντά στα σπίτια με τις χελιδονοφωλιές, διότι ο Μάρτιος είναι ο μήνας της εαρινής μετανάστευσης πτηνών από την Αφρικανική ήπειρο στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια. Στη λαογραφία αναφέρεται πως τα παιδιά πρέπει να σέβονται, να αγαπούν και να μην πειράζουν τα χελιδόνια, επειδή είναι «οικόσιτα» πτηνά και χτίζουν τις φωλιές τους στους τοίχους των σπιτιών, είναι χρήσιμα για να τρώνε τα έντομα, κυρίως κουνούπια, που ήταν βλαβερά για τον άνθρωπο. Ένα ασθενές χελιδόνι όταν δει κόκκινο χρώμα, το αποφεύγει και δεν πλησιάζει, αντιθέτως το υγιές χελιδόνι μαζεύει την ασπροκόκκινη κλωστή που τη βρίσκει στο ψηλό κλαδί του δένδρου και τη μεταφέρει στη φωλιά του για να αποτρέψει τη χρήση της από τον ασθενή εισβολέα και να κλωσήσει τα υγιή αυγά του.

Η Τσικνοπέμπτη

Είναι γιορτή της ορθόδοξης παράδοσης στην οποία καταναλώνονται μεγάλες ποσότητες κρέατος. Λαμβάνει χώρα ημέρα Πέμπτη, της δεύτερης εβδομάδας των Αποκριών, της καλούμενης Κρεατινής. Πραγματοποιείται κάποιες ημέρες πριν από την έναρξη της μεγάλης νηστείας της Σαρακοστής. Προηγείται της Κρεατινής η πρώτη κατά σειρά εβδομάδα, η Προφωνή, και ακολουθεί η τρίτη εβδομάδα της Τυροφάγου.

  

2. Ταξί στο καρναβάλι   1. Καρναβάλι Κρηνίτσας

Τα αποκριάτικα έθιμα ανά την Ελλάδα, συνδέονται άλλοτε με την ιστορία και τους θρύλους της περιοχής και άλλοτε πάλι αποτελούν απλώς μια αφορμή διαφυγής από την καθημερινότητα. Σε αρκετά μέρη και γεωγραφικά διαμερίσματα της χώρας, σώζονται έθιμα και παραδόσεις που μεταφέρονται αναλλοίωτα από γενιά σε γενιά μέχρι και τις μέρες μας, έθιμα Διονυσιακού χαρακτήρα, αρχαιοελληνικής προέλευσης, με παγανιστικές επιρροές, τις περισσότερες φορές έντονα σκωπτικά και με σατυρική διάθεση.

Η προετοιμασία σε αρκετές περιπτώσεις ξεκινάει μόλις ανοίγει το Τριώδιο, ενώ κορυφώνεται πάντοτε την τελευταία Κυριακή των Αποκριών, όπου σε κάθε περιοχή στήνεται μεγάλο γλέντι που διαρκεί μέχρι το πρωί της Καθαρής Δευτέρας. Σύμφωνα με τον πατέρα της ελληνικής λαογραφίας, Νικόλαο Πολίτη, τα αποκριάτικα έθιμα έχουν τις ρίζες τους στα Λουπερκάλια των αρχαίων Ρωμαίων, που άρχιζαν στις 15 Φεβρουαρίου και γιόρταζαν τη γονιμότητα της γης και των ζώων κατά τη διάρκεια των οποίων, οι άνθρωποι μεταμφιέζονταν, χόρευαν, τραγουδούσαν πίνοντας κρασί και το κέφι έφτανε στο κατακόρυφο.

 

Οι Απόκριες

Έτσι ονομάζονται οι τρεις εβδομάδες πριν από την Καθαρά Δευτέρα οπότε και αρχίζει η Μεγάλη Σαρακοστή. Ταυτίζονται με την περίοδο του Τριωδίου, μια κινητή περίοδο στην Χριστιανική παράδοση από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μέχρι την Κυριακή της Τυροφάγου ή Τυρινής. Η πρώτη εβδομάδα των Αποκριών που τελειώνει την Κυριακή του Ασώτου, λέγεται και Προφωνή, επειδή παλιά προφωνούσαν, δηλαδή διαλαλούσαν ότι άρχιζαν οι Απόκριες. Η δεύτερη εβδομάδα λέγεται Κρεατινή ή της Κρεοφάγου, επειδή έτρωγαν κρέας και δεν νήστευαν ούτε την Τετάρτη ή την Παρασκευή. Η εβδομάδα αυτή γιορτάζεται με γλέντια και φαγοπότια χωρίς κανένα θρησκευτικό περιορισμό. Η Κυριακή της εβδομάδας αυτής, η Κυριακή της Απόκρεω ονομάστηκε έτσι, επειδή συνηθίζεται να μην τρώνε κρέας οι Χριστιανοί, δηλαδή «να απέχουν από το κρέας». Η τρίτη εβδομάδα λέγεται Τυρινή ή της Τυροφάγου, επειδή έτρωγαν γαλακτοκομικά προϊόντα σαν ενδιάμεση κατάσταση μεταξύ κρεοφαγίας και νηστείας, για να προετοιμαστούν σιγά – σιγά για τη νηστεία της Σαρακοστής.

 

10.Καρναβάλι

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή

Η Σαρακοστή είναι χριστιανική χρονική περίοδος νηστείας. Είναι η αρχαιότερη από τις μεγάλες νηστείες της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Καθιερώθηκε τον 4ο αιώνα. Αρχικά διαρκούσε έξι εβδομάδες ενώ αργότερα προστέθηκε και η έβδομη εβδομάδα. Ονομάζεται “Σαρακοστή” γιατί περιλαμβάνει σαράντα ημέρες νηστείας. Τα Λουπερκάλια γιορτάζονταν σε πολλές πόλεις της Ιταλίας και της Γαλατίας, ο Λούπερκους στην ελληνική μυθολογία ταυτίζεται με τον Πάνα. Ο Πάνας ήταν ανθρωπόμορφη και δευτερεύουσα θεότητα και συνυφασμένη με την «πανίδα» της Φύσης, (άνθρωποι και ζώα) σε μια αμφίδρομη σχέση προστασίας, αλλά και προσωποποίηση της γενετικής δύναμης της ζωής. Ο Πάνας «Θεός τραγοπόδαρος», ήταν προστάτης των κτηνοτρόφων, κυνηγών αλλά και των αλιέων με μόνιμη διαμονή σε χώρους της φύσης (όρη, δάση, σπήλαια, κοιλάδες, ρεματιές κλπ). Ο Παν ήταν ο σύντροφος των Νυμφών και εραστής κάθε νέας ή νέου που πλησίαζε τον χώρο του, δηλαδή την Φύση. Αγαπούσε τη φυσική υπαίθρια ζωή και περνούσε ώρες ατέλειωτες παίζοντας με τον ποιμενικό του αυλό, την σύριγγα. Τα αποκριάτικα έθιμα σε όλη την Ελλάδα, συνδέονται άλλοτε με την ιστορία και τους θρύλους της περιοχής και άλλοτε πάλι αποτελούν απλώς μια αφορμή διαφυγής από την καθημερινότητα.

Η Εκκλησία μας προσπάθησε να σβήσει τα κατάλοιπα αυτών των ειδωλολατρικών εκδηλώσεων καθιερώνοντας μια γιορτή που την ονόμασε Αποκριά. Καθιερώθηκε ως προετοιμασία για τη νηστεία της Λαμπρής. Όμως αν και πέρασαν αιώνες η Αποκριά κράτησε τον εύθυμο και γιορταστικό χαρακτήρα της. Είναι μια χαρούμενη ανάπαυλα στη μονότονη, χειμωνιάτικη αγροτική και κτηνοτροφική ζωή. Και τούτο γιατί σήμαινε ατέλειωτο γλέντι, πολυφαγία, μασκάρεμα, αστεία, αθυροστομία και γενικά κέφι και σάτιρα.

Το έθιμο της Συγχώρεσης

Στην Κρηνίτσα, πριν την Καθαρά Δευτέρα, την Κυριακή το βράδυ ο κόσμος ξεκινά τις επισκέψεις στα σπίτια συγγενών η και πολύ κοντινών φίλων. Πάντα ο μικρότερος πηγαίνει στον μεγαλύτερο. Στο σπίτι που θα πάει ο καθένας, θα βρει το τραπέζι να είναι στρωμένο με κάθε είδους λιχουδιές. Πριν ξεκινήσει το φαγοπότι γεμίζουν τα ποτήρια με κρασί, τσουγκρίζουν και λένε «όλα ξεχασμένα κι από τον Θεό συγχωρεμένα»! Το βράδυ της τελευταίας Κυριακής, εκείνα τα χρόνια, οι οικογένειες μαζεύονταν σε φιλικά ή συγγενικά σπίτια με τα φαγητά τους. Έστρωναν τραπέζι με τυρόπιτες, κότες και άφθονο κρασί. Άρχιζε το φαγοπότι με ευχές, αστεία, τραγούδια κι ύστερα χορό. Στο τέλος οι μικρότεροι φιλούν το χέρι για να ζητήσουν συγχώρεση και παίρνουν φιλοδώρημα. Είναι ένα έθιμο το οποίο δίνει την ευκαιρία να ξανά-σμίξουν και να μονιάσουν οι άνθρωποι. Έτσι μπορούμε να αρχίσουμε την Σαρακοστή με θερμή και ελαφριά καρδιά!!!

 

Η  Καθαρά Δευτέρα

Μέρα που ξεκινά η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημαίνει το τέλος των Απόκρεω. Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί “καθαρίζονταν” πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί για 40 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο. Την Καθαρά Δευτέρα συνηθίζεται να τρώγεται λαγάνα (άζυμο ψωμί που παρασκευάζεται μόνο εκείνη τη μέρα), ταραμάς και άλλα νηστίσιμα φαγώσιμα, κυρίως λαχανικά, όπως και φασολάδα χωρίς λάδι. Επίσης συνηθίζεται το πέταγμα χαρταετού.

3. Καρναβάλι Κρηνίτσας

Στην Κρηνίτσα τα νηστίσιμα εδέσματα έχουν την τιμητική τους και παλιότερα προ covid 19 διοργανώναμε εκδηλώσεις  του «μασκαρέματος», της μεταμφίεσης,  της ψυχαγωγίας και του γλεντιού, που έχουν τις ρίζες στις «Διονυσιακές γιορτές» των Ελλήνων, όπου οι άνθρωποι μεταμφιέζονταν, χόρευαν, τραγουδούσαν έπιναν κρασί και το κέφι κορυφωνόταν προς τιμή του Διόνυσου. Στα Καραγκουνοχώρια συνηθίζεται ακόμα και σήμερα ο Καραγκούνικος γάμος. Αναπαράσταση προξενιού και γάμου. Σκηνές που προκαλούσαν γέλιο με το πηγαινέλα των προξενητάδων στους υποψήφιους συμπέθερους, η κουβέντα για την προίκα, τα τελειώματα με την αλλαγή των δακτυλιδιών, οι προετοιμασίες για το γάμο, το «μπαρμπέρισμα του γαμπρού», η τελετή του γάμου με μασκαρεμένο παπά και φυσικά το γλέντι με τα κλαρίνα και τα επακόλουθα της πρώτης γαμήλιας νύχτας του ζευγαριού. Τελειώνει η μέρα αυτή με το πέταγμα του χαρταετού άφθονο φαγοπότι και χορό, καθώς τις Αποκριές χορεύουν  κι οι γριές συνοδεία δημοτικής ορχήστρας.

8. Γιώργος ΑΧιλλέας      9λΓιώργος Μαριάννα

Η Αρκούδα

Η περιφορά αρκούδας ήταν έθιμο παλιό, στις μέρες μας ντύνεται κάποιος που κάνει την αρκούδα και ο αρκουδιάρης με το νταούλι ή ντέφι παίζει για να χορέψει η αρκούδα. Η αρκούδα ήταν δεμένη με αλυσίδα από τη μύτη ή τα χείλια της και χόρευε ή έκανε μιμητικές κινήσεις. Το έθιμο αυτό στις μέρες μας αναβιώνει με μασκαρεμένη αρκούδα και όχι αληθινή.

Γαϊτανάκι

Είναι τεχνικό χορευτικό παιχνίδι με πανάρχαιες ρίζες. Χορεύεται συνήθως από αγόρια και κορίτσια που πλέκουν κορδέλες (γαϊτάνια) σε ένα ξύλινο κοντάρι με τη συνοδεία μουσικής. Ο επικεφαλής της παρέας με μια σφυρίχτρα δίνει το παράγγελμα για πλέξιμο και ξετύλιγμα. Χορεύεται στις πλατείες και σε κοινόχρηστους γενικά χώρους. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας, συναντά κανείς στους δρόμους της Κρηνίτσας λίγους σήμερα, παλιότερα περισσότερους μεταμφιεσμένους που αντάλλασσαν επισκέψεις  σε συγγενικά και φιλικά σπίτια, χορεύουν, αστειεύονται και σατιρίζουν. Παλιότερα βάφονταν με μπογιές, κρεμούσαν πάνω τους κουδούνια, έβαζαν στο κεφάλι τους μαντήλες και κρατούσαν στα χέρια τους για τους περίεργους κάλτσες με λιχνισμένη στάχτη, σα θυμιατό. Το σκηνικό αυτό το συμπλήρωναν οι οργανοπαίχτες σκορπίζοντας άφθονο κέφι στις γειτονιές, στις πλατείες και τα βράδια στις ταβέρνες.

Κούλουμα

Είναι πανελλήνιο έθιμο και συμβολίζει το τέλος του χειμώνα και την αρχή της άνοιξης. Χαρακτηρίζεται από την ομαδική έξοδο προς την εξοχή, φαγοπότι με νηστήσιμα εδέσματα φασολάδα, λαγάνα, ελιές, χαλβά και το πέταγμα του χαρταετού. Σαρακοστιανά εδέσματα σερβίρονται και στις μέρες μας. Σήμερα η αποκριά με παρέλαση αρμάτων και μεταμφιεσμένων, φανταχτερές στολές, πάρτι μασκέ κ.ά. είναι φαντασμαγορικό θέαμα !! Εκείνα τα χρόνια η Αποκριά είχε έναν καθολικό, αυθόρμητο, γνήσιο και απλό χαρακτήρα. Μικροί, μεγάλοι, μασκαρεμένοι κι αμασκάρευτοι, χαίρονταν, τραγουδούσαν, σατίριζαν, διασκέδαζαν με την καρδιά τους. Οι γιορτές αυτές έρχονται να χαλαρώσουν τον άνθρωπο από την καθημερινότητα και να του θυμίσουν τις παραδόσεις του.

 

Καλές Απόκριες!!!  και Καλη Σαρακοστή !!!

Δημοσιεύθηκε στη Δημοσιεύσεις, Κρηνίτσα, Μαριάννα Αποστόλου | Σχολιάστε

Η Διεθνής Ημέρα των Μαθηματικών στο 8ο ΓΕΛ Τρικάλων

8o ΓΕΛ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Η ημέρα του πι (στα αγγλικά Pi Day) είναι ένας ετήσιος εορτασμός για τη μαθηματική σταθερά π, δηλαδή τον σταθερό λόγο της περιφέρειας προς τη διάμετρο κάθε κύκλου και θεσπίστηκε το 2009 μετά από απόφαση της Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ.

Η ημέρα του πι εορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Μαρτίου (3/14 με τον αμερικανικό τρόπο γραφής των ημερομηνιών), επειδή τα 3, 1 και 4 είναι τα πρώτα τρία ψηφία του αριθμού πι (π = 3,14159…) στο δεκαδικό σύστημα αριθμήσεως.

Αν παρατηρήσουμε προσεκτικότερα την παρακάτω αφίσα που είναι αφιερωμένη στην φετινή Διεθνή Ημέρα των Μαθηματικών θα δούμε μεταξύ άλλων και έξι γρίφους που μας καλούν να τους λύσουμε.

Στο πλαίσιο του εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας των Μαθηματικών, εκπαιδευτικοί σε όλο τον κόσμο διοργανώνουν διάφορες δράσεις που αφορούν τα μαθηματικά.

Στο σχολείο μας, την Πέμπτη 14/3/2024 τιμήσαμε την ημέρα αυτή μέσω μιας δραστηριότητας του 18ου αιώνα που είναι πιο γνωστή ως «οι βελόνες του Buffon»  και πήρε το όνομά της από τον Γάλλο μαθηματικό Georges-Louis Leclerc, κόμη του Buffon. 1

Στη δραστηριότητα αυτή ρίχνουμε μικρά ξυλάκια με τυχαίο τρόπο πάνω σε μια επιφάνεια στην οποία υπάρχουν σχεδιασμένες παράλληλες γραμμές και στη συνέχεια καταγράφουμε πόσα από τα μικρά αυτά ξυλάκια τέμνουν κάποια γραμμή. Αν διαιρέσουμε το αρχικό πλήθος από τα ξυλάκια με το πλήθος αυτών που τέμνουν κάποια γραμμή, τότε ο αριθμός που θα προκύψει, όπως μας βεβαιώνει η θεωρητική μελέτη της δραστηριότητας αυτής, προσεγγίζει τον αριθμό «π».

Στο πείραμα που κάναμε στο σχολείο μας, οι μαθητές-τριες έριχναν κάθε φορά από 100 οδοντογλυφίδες και κατόπιν μετρούσαν το πλήθος αυτών που έτεμναν κάποια από τις παράλληλες γραμμές. Μετά από αρκετές επαναλήψεις του πειράματος αυτού βρέθηκε ότι ο μέσος όρος των οδοντογλυφίδων που τέμνουν κάποια γραμμή ήταν 32,2. Η διαίρεση 100:32,2 δίνει πηλίκο 3,105 αριθμός αρκετά κοντά στο 3,14 που αναμένουμε θεωρητικά αν εκτελέσουμε άπειρες φορές το πείραμα αυτό.

 1 3 2 2 3 24 2 5 2Επίσης οι μαθητές-τριες του σχολείου μας, μέσω κατάλληλου λογισμικού, παρακολούθησαν και μια προσομοίωση του πειράματος, που τους έδωσε τη δυνατότητα να παρατηρήσουν πως σε αρκετές χιλιάδες επαναλήψεις του πειράματος, το πηλίκο πράγματι προσεγγίζει τον αριθμό «π».

6

Τέλος με αφορμή την ημέρα του «π» αναφέρθηκαν και κάποια ιστορικά στοιχεία που αφορούσαν τον αριθμό «π».

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις «βελόνες του Buffon» μπορείτε να βρείτε στις παρακάτω διευθύνσεις:

Πολλές ακόμη δράσεις σχετικές με τα μαθηματικά μπορεί κάποιος να βρει και στον ιστότοπο  https://www.idm314.org/organize#classroom-activities

Στγχαρητήρια στους μαθηματικούς και στους/στις μαθητές/τριες του σχολείου μας

Δημοσιεύθηκε στη 8ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων, Δημοσιεύσεις, Μαριάννα Αποστόλου | Σχολιάστε