To Anvilstudio είναι ένα ωραίο, γεμάτο δυνατότητες, δωρεάν πρόγραμμα για σύνθεση μουσικής. Είναι εύκολο στην χρήση του (Μπορείτε να κατεβάσετε και το εγχειρίδιο χρήσης)
Κατάλληλο για αρχάριους αλλά και για επαγγελματίες μουσικούς.

Μερικά από τα χαρακτηριστικά του:

• Εγγράψτε μουσική με MIDI και AUDIO συσκευές
• Συνθέστε μουσική με MIDI και AUDIO συσκευές
• Δημιουργήστε Μουσική Αλληλουχία (sequence) με MIDI εξοπλισμό
• Παίξτε μουσική μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή και εκτυπώστε παρτιτούρες από τα πρότυπα αρχεία MIDI

dwrean.gr

Κάνε κλικ στην εικόνα !

delete_keimeno_site_finalΕΔΩ

sxolikos_ekfovismosΕΔΩ  Sxoliki_kai_Koinoniki_Zoi_Programma_Spoudwn_PrwtovathmiaΕΔΩ

Προάγοντας την Προστασία του Παιδιού

(από έκδοση του ΚΕΘΕΑ εγκεκριμένη από το Π.Ι.)

Χρήσιμο Υλικό για την ΑΕΕ-Έκθεση Γενικής Εκτίμησης της Σχολικής Μονάδας

Τόμος ΙΙΙ : Μεθοδολογία και Εργαλεία Διερεύνησης για τη Διαδικασία Αξιολόγησης της Σχολικής Μονάδας ( Γενική Εκτίμηση) 

Έκθεση Γενικής _Εκτίμησης  Πειρ Μουσ Γυμν Παλλήνης

6ο Δημοτικό Σχολείο Καλύμνου (Έκθεση Γενικής Εκτίμησης)

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΛΕΩΝΙΔΙΟΥ (Έκθεση Γενικής Εκτίμησης)

ΑΕΕ- ΕΚΘΕΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ

Ένα παιδί από την Αφρική έγραψε αυτό το ποίημα για το ρατσισμό:

Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος
Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος
Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος
Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος
Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος
Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος
Κι εσύ λευκέ άνθρωπε
Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός
Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος
Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε
Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος
Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος
Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι
Και αποκαλείς εμένα έγχρωμο…!

Προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο ποίημα  για την  Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης και την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων.

πηγή : actionaid

Κάνε κλικ στη Φωτο ή ΕΔΩ  : THE RAIN GAME !

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη και παλαιότερη συλλογή φυσικών ήχων στον κόσμο. Αυτή η πανδαισία ηχητικής και οπτικής φυσικής ομορφιάς βρίσκεται σε ψηφιακή μορφή (η ψηφιοποίηση της διήρκεσε 12 ολόκληρα χρόνια!) στη Macaulay Library του Πανεπιστημίου  Cornell.

 Η βιβλιοθήκη περιλαμβάνει περίπου 150.000 ηχογραφήσεις (συνολικά 7.513 ώρες) με την παλαιότερη από αυτές να έχει καταγραφεί το 1929 (ήχος σπουργιτιού) καθώς και 49.000 βίντεο, από διάφορες ομάδες ζώων.  Ανάμεσα τους μπορείτε να ακούσετε 9.000 διαφορετικά είδη ζώων όπως:  πουλιά,  θαλάσσιους ίππους,  θαλάσσιες χελώνες,  χταπόδια  και άλλα.

 Όποιος ενδιαφέρεται να συμμετάσχει στον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης, προσφέροντας δικά του πολυμεσικά αρχεία δεν έχει παρά να επικοινωνήσει με τους διαχειριστές της βιβλιοθήκης στο email: macaulaylibrary@cornell.edu

 *Διατίθεται επίσης ένα ενδιαφέρον ελεύθερο λογισμικό, το  Raven Viewer  που επιτρέπει την οπτικοποίηση των ήχων.

Πηγή:syneducation

Εύκολος και γρήγορος τρόπος για να κατεβάζετε videos στον υπολογιστή σας.

Η διαδικασία είναι απλή:

1)  Όταν βλέπετε ένα video στο YouTube, Vimeo, Dailymotion, Metacafe, iFilm ή αλλού, πατάτε pause.

2)  Ανοίγετε σε νέο παράθυρο τη σελίδα του KeepVid.

3)  Αντιγράφετε τη διεύθυνση του video που βλέπετε (π.χ: https://www.youtube.com/watch?v=Iew-8kbvMmk)  και την επικολλείτε στην κενή λευκή μπάρα (βλέπε φωτό)

4)  Πατάτε “DOWNLOAD”. Σε αυτό το στάδιο, θα σας ανοίξει ένα παράθυρο που θα ζητά την έγκρισή σας για να “τρέξει” η εφαρμογή Java (βλέπε φωτό). Επιλέγετε “Run”.

5)  Μετά από αυτό, καλείστε να επιλέξετε το format που επιθυμείτε να’ χει το video που θα κατεβάσετε (βλέπε φωτό).

6)  Κλικάρετε επάνω στο επιθυμητό format και αμέσως ξεκινά το κατέβασμα του video στον υπολογιστή σας.

Εύκολο και – κυρίως – γρήγορο επειδή δεν παρεμβάλεται κάποιο άλλο πρόγραμμα κατεβάσματος: Το κατέβασμα γίνεται κατ’ ευθείαν από το φυλλομετρητή σας.        

Kάνε κλικ ΕΔΩ!

Λογισμικό Κυκλοφοριακής Αγωγής ΕΔΩ!

Στη μία το μεσημέρι της Πέμπτης  20 Μαρτίου άρχισε και επίσημα η Άνοιξη του 2014 στο βόρειο ημισφαίριο, στο οποίο ανήκει και η χώρα μας. Η αρχή της άνοιξης, από αστρονομική πλευρά, συμπίπτει με την εαρινή ισημερία, όταν η διάρκεια της ημέρας και της νύχτας είναι ίσες. Μετά τις 20 Μαρτίου οι ημέρες θα μεγαλώνουν σταδιακά, ώσπου να φθάσουν στο αποκορύφωμά τους φέτος κατά το θερινό ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου.

Η εαρινή ισημερία έλαβε χώρα στις 21 Μαρτίου μόνο κατά τα 36 από τα 100 έτη του προηγούμενου αιώνα, σύμφωνα με το Space.com. Στην Ευρώπη, η τελευταία φορά που η άνοιξη ξεκίνησε στις 21 Μαρτίου, ήταν το 2007 και κάτι τέτοιο δεν θα ξανασυμβεί έως το έτος 2102.

Εαρινή ΙσημερίαΑρχή Άνοιξης		Θερινό ΗλιοστάσιοΑρχή Θέρους		Φθινοπωρινή ΙσημερίαΑρχή Φθινοπώρου	Χειμερινό ΗλιοστάσιοΑρχή Χειμώνα
20 Μαρτίου 2013 11:03 utc		21 Ιουνίου 2013 05:05 utc		22 Σεπτεμβρίου 2013 20:45 utc	21 Δεκεμβρίου 17:12 UTC

Υπάρχουν διάφοροι αστρονομικοί λόγοι που η άνοιξη δεν έχει σταθερή ημερομηνία εκκίνησης και οι εποχές δεν έχουν ίδια διάρκεια.

Η διάρκεια της άνοιξης μειώνεται περίπου με ρυθμό ενός λεπτού ανά έτος, ενώ ο χειμώνας μειώνεται κατά περίπου μισό λεπτό ετησίως. Αντίστροφα, η διάρκεια του καλοκαιριού μεγαλώνει με ετήσιο ρυθμό ενός λεπτού (αυτό που χάνει η άνοιξη), ενώ του φθινοπώρου αυξάνει κατά μισό λεπτό. Το έτος 3500 περίπου, εκτιμάται ότι η διάρκεια του χειμώνα θα έχει φθάσει στο μικρότερο δυνατό σημείο (88,71 μέρες).

Ο υπολογισμός του Έτους των 365,25 ημερών έγινε από την αρχαιότητα με την παρατήρηση της επίδρασης που έχει πάνω στην Γη η περιφορά της γύρω από τον Ήλιο, η επίδραση δηλαδή του κύκλου των εποχών! Είναι η επαναλαμβανόμενη παρέλαση της Άνοιξης, του Καλοκαιριού, του Φθινοπώρου και του Χειμώνα! Αν και η επανάληψη των εποχών βασίζεται στην κίνηση της Γης γύρω από τον Ήλιο, εμείς δεν αισθανόμαστε την κίνηση αυτή. Τη βλέπουμε όμως να αντικαθρεφτίζεται στον ουρανό όπου, παρόλο που ο Ήλιος είναι ακίνητος, εμάς μας φαίνεται ότι κινείται, από τη Δύση προς την Ανατολή, λόγω ακριβώς της κίνησης της Γης πάνω στην τροχιά της.

Κάθε μέρα η Γη βρίσκεται σε διαφορετική θέση από αυτήν που βρισκόταν την προηγουμένη. Έτσι από κάθε νέα θέση αντικρίζουμε τον Ήλιο από διαφορετική γωνία. Επειδή λοιπόν εμείς βλέπουμε τον Ήλιο από διαφορετική γωνία κάθε μέρα, μας φαίνεται ότι ο Ήλιος βρίσκεται μπροστά από διαφορετικά άστρα. Έτσι κάθε φορά που η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο, μας φαίνεται ότι ήταν ο Ήλιος αυτός που συμπλήρωσε έναν κύκλο γύρω από τη Γη, πάνω στην εκλειπτική. Η εκλειπτική δηλαδή δεν είναι τίποτε άλλο παρά η απεικόνιση, ή η προέκταση πάνω στην ουράνια σφαίρα, της γήινης τροχιάς γύρω από τον Ήλιο.

Αν παρατηρήσουμε την εκλειπτική και τη συγκρίνουμε με τον ουράνιο ισημερινό (την προέκταση δηλαδή του ισημερινού της Γης και την αποτύπωσή του πάνω στον ουράνιο θόλο) θα δούμε ότι οι δύο αυτοί κύκλοι δε συμπίπτουν, αλλά αντίθετα τέμνονται, σχηματίζοντας γωνία ίση με 23 μοίρες και 27 πρώτα λεπτά, λόγω της κλίσης που έχει ο άξονας της Γης σε σχέση με το επίπεδο που σχηματίζει η εκλειπτική. Η γωνία αυτή ονομάζεται “λόξωση της εκλειπτικής”, και τα δύο σημεία στα οποία τέμνονται οι δύο κύκλοι ονομάζονται “ισημερινά σημεία”.

Στο πρώτο σημείο ο ουράνιος ισημερινός τέμνει την εκλειπτική εκεί όπου ο Ήλιος βρίσκεται στις 20-21 Μαρτίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται εαρινό ισημερινό σημείο, και από την ημέρα αυτή αρχίζει η Άνοιξη. Εκ διαμέτρου αντίθετα η τομή γίνεται όταν ο Ήλιος βρίσκεται στις 22-23 Σεπτεμβρίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το Φθινόπωρο. Και στις δύο αυτές ημέρες, η νύχτα είναι ίση με την ημέρα, δηλαδή επί 12 ώρες ο Ήλιος βρίσκεται πάνω από τον ορίζοντα και επί 12 ώρες βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα, έχουμε δηλαδή ίση-μέρα: ισημερία.

Από το εαρινό ισημερινό σημείο και μετά, ο Ήλιος φαίνεται να σκαρφαλώνει όλο και πιο πάνω στο βόρειο ημισφαίριο του ουρανού. Οι μέρες μεγαλώνουν, οι νύχτες μικραίνουν και ο καιρός γίνεται όλο και πιο θερμός. Περίπου τρεις μήνες αργότερα, στις 22 Ιουνίου, ο Ήλιος φτάνει στο βορειότερο σημείο της εκλειπτικής από το οποίο θα αρχίσει πλέον να κατέρχεται, «τρεπόμενος» και πάλι προς τον ισημερινό. Το σημείο αυτό, στις 22 Ιουνίου, ονομάζεται θερινό τροπικό σημείο ή απλά θερινή τροπή, επειδή ο Ήλιος τρέπεται και πάλι προς τον ισημερινό, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το καλοκαίρι. Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη θερινή τροπή ο ήλιος φαίνεται να αργοστέκεται πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, το θερινό τροπικό σημείο ονομάζεται επίσης και θερινό ηλιοστάσιο.

Μετά τη θερινή τροπή, ο Ήλιος συνεχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο, και στις 23 Σεπτεμβρίου φτάνει στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, οπότε, όπως και στο εαρινό ισημερινό σημείο, έχουμε ίση μέρα και νύχτα: ισημερία. Αλλά η κάθοδος του Ήλιου συνεχίζεται, μέχρις ότου, στις 22 Δεκεμβρίου, φτάνει στο νοτιότερο σημείο της τροχιάς του που ονομάζεται χειμερινό τροπικό σημείο, ή απλά χειμερινή τροπή ή χειμερινό ηλιοστάσιο. Από την ημέρα αυτή αρχίζει ο Χειμώνας. Αλλά από κει κι έπειτα ο Ήλιος σταματάει να κατέρχεται και ξαναρχίζει και πάλι να σκαρφαλώνει, κάθε μέρα όλο και πιο ψηλά.

Φυσικά σήμερα εμείς γνωρίζουμε ότι αιτία των εποχών του έτους είναι η κλίση των 23 1/2 μοιρών που έχει ο άξονας της Γης σε σχέση με το επίπεδο της τροχιάς της γύρω από τον Ήλιο. Πράγμα που αντικαθρεφτίζεται όπως είπαμε στον ουράνιο θόλο, με αποτέλεσμα η εκλειπτική να τέμνει τον ουράνιο ισημερινό με την ίδια γωνία των περίπου 23 1/2 μοιρών. Έτσι στη διάρκεια του Χειμώνα, οι ακτίνες του Ήλιου πέφτουν πάνω στο βόρειο ημισφαίριο της Γης με πλάγιο τρόπο, ενώ συμβαίνει το αντίθετο στο νότιο ημισφαίριο οπότε εκεί έχουν Καλοκαίρι. Στη διάρκεια της Άνοιξης ο Ήλιος βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον ισημερινό της Γης, οπότε και τα δύο ημισφαίρια παίρνουν με τον ίδιο τρόπο της ζωογόνες ακτίνες του Ήλιου.

Στη διάρκεια του Καλοκαιριού ο Ήλιος ευνοεί το βόρειο ημισφαίριο, οι ακτίνες του πέφτουν πάνω μας περισσότερο κάθετα, και ενώ εμείς έχουμε Καλοκαίρι, στο νότιο ημισφαίριο έχουν Χειμώνα. Τέλος, το Φθινόπωρο, ο Ήλιος βρίσκεται και πάλι πάνω από το γήινο ισημερινό, με ισομερή κατανομή της θερμότητας και στα δύο ημισφαίρια. Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν, μπορούμε να πούμε ότι η περιφορά της Γης γύρω από τον Ήλιο, και η κλίση των 23 1/2 μοιρών του άξονά της, είναι η αιτία της κυκλικής εναλλαγής των εποχών.

Οι εποχικές αυτές αλλαγές είχαν για τους αρχαίους τεράστια σημασία, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την εμφάνιση της γεωργίας πριν από 10.000 περίπου χρόνια. Γι’ αυτό, και επειδή η σπορά, η συγκομιδή και οι άλλες γεωργικές ασχολίες εξαρτιόνταν από τις αλλαγές των εποχών, η διάρκεια ενός ηλιακού έτους έπρεπε να μετρηθεί επακριβώς. Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο που ο Ήλιος λατρεύτηκε από τους αρχαίους σαν θεός, μια που γι’ αυτούς ο Ήλιος ήταν ο δημιουργός των εποχών του έτους και του κύκλου των φαινομένων και των εναλλαγών που σχετίζονται με αυτές: από τη σπορά ως τη βλάστηση και από την ανθοφορία ως τη συγκομιδή. Οι Αιγύπτιοι τον ονόμασαν Ρα, Ατόν, ή Όσιρη, οι Βαβυλώνιοι τον αποκαλούσαν Σαμάχ, Βάαλ, Μαρδούκ ή Νεργκάλ, οι Ινδοί Βράχμα και Βισνού και οι Πέρσες Μίθρα. Για τους αρχαίους Έλληνες, κατά περιστάσεις, ήταν ο Δίας ή ο Πλούτων, ο Βάκχος, ο Διόνυσος, ή ο Φοίβος Απόλλων.

Ανεξάρτητα όμως από την ονομασία που του δόθηκε, όλοι ανεξαιρέτως οι λαοί καθιέρωσαν προς τιμή του Ήλιου, περίφημες και πολλές γιορτές, ιδιαίτερα στις περιόδους των εναλλαγών από τη μια εποχή στην άλλη. Οι μεγαλύτερες από τις γιορτές αυτές γίνονταν σε όλες τις χώρες και τις φυλές στην εποχή του χειμερινού ηλιοστάσιου, στις 25 Δεκεμβρίου. Ήταν η γιορτή της γέννησης του Ήλιου, και όχι αδικαιολόγητα. Γιατί όσο ο χειμώνας πλησίαζε και ο Ήλιος του μεσημεριού φαινόταν όλο και πιο χαμηλά στον ορίζοντα, τόσο και οι μέρες μίκραιναν και το κρύο αύξανε. Ήταν η σκληρή εποχή για τον άνθρωπο με τις πολύ μικρές ημέρες και τις ατέλειωτες νύχτες. Οι φροντίδες πολλαπλασιάζονταν, οι ανησυχίες αυξάνονταν και ένα αόριστο συναίσθημα φόβου καταλάμβανε τον αρχαίο άνθρωπο με τα ανύπαρκτα σχεδόν αμυντικά του μέσα και τις περιορισμένες πηγές διατροφής.

Γι’ αυτό αναπέμπονταν προσευχές και ιερές παρακλήσεις, ανάβονταν φωτιές και προσφέρονταν θυσίες προς το θεό Ήλιο για να μη χαθεί οριστικά από τον ορίζοντα. Και πράγματι: μετά από μικρό δισταγμό ο θεός….ενέδιδε! Στο κατώτατο σημείο του, στον αστερισμό του Αιγόκερου, στις πύλες του Ήλιου όπως τον ονόμαζαν οι Χαλδαίοι, “άλλαζε” απόφαση, άρχιζε να σκαρφαλώνει και πάλι προς τα πάνω, και οι μέρες μεγάλωναν. Μια νέα τάξη πραγμάτων θα έμπαινε και πάλι, ωραία όπως και στα προηγούμενα χρόνια, οπότε η Γη θα ανθοφορούσε ξανά χάρη στις ζωογόνες ακτίνες του Ήλιου. Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο το γεγονός ότι οι αρχαίοι λαοί γιόρταζαν ιδιαίτερα τις μέρες αυτές του χειμερινού ηλιοστασίου. Και αυτή την παράδοση των αρχαίων λαών συνέχισαν οι Έλληνες με τα Κρόνια, και ιδιαίτερα οι Ρωμαίοι με τα Σατουρνάλια και τα Βρουμάλια και την κεντρική γιορτή της 25ης Δεκεμβρίου “Dies Natalis Invicti”, δηλαδή την “Ημέρα της Γέννησης του Αήττητου θεού Ήλιου”.

Τις χειμωνιάτικες μέρες η φαινόμενη ημερήσια τροχιά του Ήλιου στον ουρανό βρίσκεται χαμηλά στον ορίζοντα. Οι μέρες είναι μικρές και οι νύχτες μεγάλες. Την άνοιξη ο Ήλιος ακολουθεί ψηλότερη τροχιά, και οι μέρες είναι ίσες σχεδόν με τις νύχτες. Το καλοκαίρι ο Ήλιος φτάνει στο ψηλότερο σημείο της βόρειας φαινόμενης τροχιάς του: οι μέρες είναι μεγάλες και οι νύχτες μικρές. Το φθινόπωρο, τέλος, η τροχιά του Ήλιου αρχίζει να ξανακατεβαίνει προς τον ορίζοντα όλο και πιο πολύ, με ίσες μέρες και νύχτες. Και ο κύκλος των εποχών τελειώνει με τον Ήλιο και πάλι στο χειμερινό ηλιοστάσιο.

του Διονύση Π. Σιμόπουλου,
Διευθυντή του Πλανηταρίου

Πηγές:ΑΠΕ-ΜΠΕ – Space.com, www.sciencenews.gr

Διαφοροποιημένη Διδασκαλία 2 ΕΔΩ

Διαφοροποιημένη Διδασκαλία1 ΕΔΩ

Τι είναι διαφοροποίηση;
In a way, it’s just shaking up the classroom so it’s a better fit for more kids.

«Είναι το ταρακούνημα της τάξης, ώστε η τάξη αυτή να προσαρμοστεί στις ανάγκες περισσότερων παιδιών»

Carol Ann Tomlinson (From an interview with Leslie J. Kiernan, 1996)

Ο εκπαιδευτικός που αποφασίζει να διδάξει με διαφοροποιημένη διδασκαλία θα πρέπει να δει τον εαυτό του και το ρόλο του κάτω από ένα νέο πρίσμα. Όχι ως κάτοχο και αναμεταδότη της γνώσης αλλά ως ως διευθυντή ορχήστρας ή προπονητή  ομάδας(Tomlinson, 2005). Και στις δύο αυτές περιπτώσεις, ο εκπαιδευτικός πρέπει να οδηγήσει όλα τα μέλη τηςορχήστρας ή τους παίκτες της ομάδας στη μέγιστη επίδοσή τους.
Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, οι μουσικοί θα χρειασθεί να εξασκηθούν και μόνοι τους, οι αθλητές θα πρέπει να δυναμώσουν σε διαφορετικά σημεία και άρα με διαφορετικές ασκήσεις ο καθένας και ο κάθε παίκτης ή μουσικός έχει ένα διαφορετικό χαρακτήρα και διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης.
Όλοι αυτοί αφού πετύχουν τη μέγιστη ατομική τους επίδοση, θα λειτουργήσουν μαζί ως ομάδα και θα δώσουν το τελικό αποτέλεσμα.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η Tomlinson «ο διευθυντής της ορχήστρας βοηθά τους μουσικούς να ερμηνεύσουν τη μουσική αλλά δεν την ερμηνεύει ο ίδιος¨

πηγή:Η.Παγώνη

Κάνε κλικ ΕΔΩ !

“Μαθαίνοντας τα παιδιά να αγαπούν”

40  μαθήματα για τα παιδιά της  Δ΄, Ε΄ και  ΣΤ΄ Τάξης

EL GRECO – Ο Οικουμενικός Έλληνας – 400  χρόνια από την ” κοίμησή του” !!!