Πραγματοποιήθηκε η έκδοση του δεύτερου τεύχους του ετήσιου περιοδικού μας myζΑΝΝΕΙΟ, η σχολική ζωή στο Ζάννειο, 2024-2025. Το περιοδικό αποτελεί μια καταγραφή των δράσεων της σχολικής μας κοινότητας και την ανάδειξη τους σε κοινωνικά γεγονότα αποδοχής από μεγαλύτερα κοινωνικά δίκτυα. Αποσκοπεί η προσπάθεια αυτή στην μεταλαμπάδευση των συνεργατικών και συμπεριληπτικών εκπαιδευτικών τεχνικών στην τοπική κοινότητα και στην υιοθέτηση τους σε απλές καθημερινές πρακτικές. Η μετασχηματίζουσα μάθηση προσδοκούμε ν αλλάξει και την κοινωνική δομή στο άμεσο ή μακρινότερο μέλλον.Την επιμέλεια της ύλης είχαν οι εκπαιδευτικοί Μαμαρέλης Α. και Καπετανάκης Γ. και την έκδοση, με ISSN:2945-2651, προλογίζει ο Διευθυντής του Λυκείου με το άρθρο:
“Βασική στρατηγική & παιδαγωγική έννοια της σημερινής εκπαιδευτικής πρακτικής είναι ο εποικοδομισμός, με κύριο θεμελιωτή κι εκπρόσωπό της τον J. Piaget (1954) { Αισθησιοκινητική περίδος (γέννηση ως 2ο έτος της ηλικίας, ii. Προσυλλογιστική περίοδος (3ο έτος ως 6ο έτος της ηλικίας), iii. Περίοδος της συγκεκριμένης σκέψης (7ο ως 11ο έτος της ηλικίας) iv. Περίοδος της αφαιρετικής σκέψης (12ο ως 16ο έτος της ηλικίας)} . Σύμφωνα και με τους μεγάλους ψυχοπαιδαγωγούς όπως ο S. Freud, το ανθρώπινο ον διανύει μια σειρά από στάδια με στόχο την ικανοποίηση βιολογικών κυρίως ενστίκτων και ιδιαίτερα της ορμής για ηδονή (libido). Όλη η πορεία της ζωής του ατόμου είναι μια προσπάθεια να βρει αποδεκτούς τρόπους να ικανοποιήσει την libido του, συνεχώς προσπαθεί να εξισορροπήσει τις εσωτερικές παρορμήσεις και τις απαιτήσεις της κοινωνικής πραγματικότητας.
«Φυσιολογική», είναι η ανάπτυξη της προσωπικότητας, όταν σε κάθε στάδιο το άτομο κατορθώνει να εξασφαλίζει επαρκή ικανοποίηση της βιολογικής ορμής, χωρίς να συγκρούεται με τον κοινωνικό περίγυρο. {i. Στοματικό στάδιο (1ο έτος ηλικίας), ii. Πρωκτικό στάδιο (2ο και 3ο έτος ηλικίας), iii. Το φαλλικό στάδιο (3ο ως 7ο έτος της ηλικίας), iv. Το στάδιο της λανθάνουσας σεξουαλικότητας (7ο ως 11ο έτος της ηλικίας). Το γεννητικό στάδιο (εφηβεία)}.
Μεταγενέστερα ιστορικά, ο κοινωνιοψυχολόγος Ε. Erikson επεξεργάζεται τα στάδια αυτά και εστιάζει στο κοινωνικό τους χαρακτήρα.{Θεμελιώδης εμπιστοσύνη vs Δυσπιστία (1ο έτος), ii. Αυτονομία vs Αμφιβολία (2ο και 3ο έτος), iii. Πρωτοβουλία vs Ενοχή (4ο και 5ο έτος), iv. Φιλοπονία vs Κατωτερότητα (λανθάνουσα περίοδος), Ταυτότητα vs Σύγχυση ρόλων (εφηβεία), vi. Οικειότητα vs Απομόνωση (πρώιμη ενήλικη ζωή), vii. Πανανθρώπινο ενδιαφέρον vs Αυτοαπορρόφηση (ενήλικη ζωή), viii. Καταξίωση vs Απόγνωση (γήρας)}. Το ερευνητικό έργο του Salonia στη συνέχεια (1992) κατεβάζει το επίπεδο διαμόρφωσης του ανθρώπινου χαρακτήρα ως τα τρία-τεσσερα έτη του με τη θεμελίωση των βασικών χαρακτηριστικών του{ i. Το στάδιο της συμβολής (0-6 μηνών), ii. Το στάδιο της ενδοβολής (6-9 μηνών), iii. Το στάδιο της προβολής (9-15 μηνών), iv. Το στάδιο της αναστροφής (15-18 μηνών), v. Το στάδιο της επαφής (18-24 μηνών)και vi. Το στάδιο της μεταεπαφής (24-36 μηνών)}. Πάνω σε αυτά τα θεμέλια έρχεται το εκπαιδευτικό σύστημα και οικοδομεί νέα γνώση και μάθηση.
Εμείς οι εκπαιδευτικοί του Ζάννειου Λύκειου θέλουμε ένα σχολείο 14χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης χωρίς τον σημερινό εγκλωβισμό στο θεσμό των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Όλες μας οι δράσεις, τα μαθήματα και οι εκπαιδευτικές επισκέψεις στοχεύουν όχι τόσο στην επιτυχία όσο στην ευτυχία των παιδιών. Ο γνωστός μας Αριστοτέλης έλεγε: «Η μόρφωση του μυαλού, χωρίς την μόρφωση της καρδιάς δεν είναι καθόλου μόρφωση». Είναι αυτό που σήμερα λέγεται ενσυναίσθηση και συναισθηματική νοημοσύνη ή E.Q.
Το σημερινό εξετασιοκεντρικό Λύκειο ανατρέπει όλη μας την προσπάθεια για την ανάπτυξη κριτικής και δημιουργικής σκέψης κι αντιμετώπισης κάθε προβλήματος μέσα από συνεργατικές και ενεργητικές μεθόδους διδασκαλίας.
Εστιάζει σήμερα το ελληνικό δημόσιο σχολείο στο Ι.Q., στη συγκλίνουσα δηλαδή σκέψη κι αγνοεί την Ε.Q., την αποκλίνουσα σκέψη. Έτσι λοιπόν οι μαθήτριες και μαθητές κατηγοριοποιούνται με βάση την επίδοσή τους σε συγκεκριμένα αξιολογικά κριτήρια στην 20βαθμη κλίμακα.
Αυτές τις προσωπικότητες καλείται η κοινότητά μας να διαχειριστεί, παραμερίζοντας τις όποιες ανισότητες πιθανόν να υπάρχουν είτε λόγω κοινωνικής προέλευσης, θρησκευτικής πίστης, φυλετικής καταγωγής ή έμφυλης ταυτότητας. Με κύριο εργαλείο λοιπόν τον «εποικοδομητισμό» προσπαθούμε, όπως κάθε δημόσιο σχολείο οφείλει να κάνει, να αναπτύξουμε πολύπλευρα τόσο το γνωστικό όσο και το ψυχολογικό-συναισθηματικό κόσμο των παιδιών μέσα σ’ ένα συμπεριληπτικό πλαίσιο. Ένα πλαίσιο που θα μετασχηματίζει συνεχώς τόσο τη γνώση, όσο και την αυτογνωσία των μαθητών/ριών άρα το επερχόμενο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Οι Daniel Goldman και Howard Gardner έχουν καταδείξει τα εννέα επίπεδα νοημοσύνης: Μουσική – ρυθμική, Χωροταξική, Γλωσσική, Λογικομαθηματική, Κιναισθητική, Διαπροσωπική, Ενδοπροσωπική, Νατουραλιστική, Υπαρξιακή αλλά και τη Συναισθηματική νοημοσύνη (emotional intelligence), τα οποία το σύγχρονο σχολείο προσπαθεί να αναπτύξει με τα διάφορα αντίστοιχα μαθήματα του ωρολογίου προγράμματος και με βάση τα Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών που διαμορφώνει το ΥΠΑΙΘΑ μέσω του ΙΕΠ.
Κάθε άτομο έχει ένα συνδυασμό των εννέα ειδών νοημοσύνης με κάποιο να επικρατεί και να καθορίζει τις επαγγελματικές/ακαδημαϊκές του επιλογές. Αυτή η τυχαία κατάταξη των δυνάμεων και αδυναμιών καθιστά κάθε πρόσωπο μοναδικό με αποτέλεσμα κάθε τάξη να διαθέτει μια ποικιλομορφία σκέψης. Κάθε άτομο μπορεί να αναπτύξει τις νοημοσύνες του σε επαρκές επίπεδο. Με ενθάρρυνση, εμπλουτισμό και κατάλληλη καθοδήγηση, οποιοσδήποτε μαθητής ή άτομο, μπορεί να αναπτύξει τις νοημοσύνες του. Οι νοημοσύνες συνεργάζονται. Πάντα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Τέλος, καμιά νοημοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει μόνη της.
Μέχρι να φτάσει κάθε παιδί στο Λύκειο και να βρεθεί μπροστά στις Πανελλαδικές Εξετάσεις αποφασισμένο (;) για την κατεύθυνση της καριέρας του, οφείλουμε να του προσφέρουμε ερεθίσματα για όλα αυτά τα επίπεδα ώστε να ανακαλύψει ποιο ή και ποια του ταιριάζουν. Και πιστεύουμε ότι τα Πρότυπα σχολεία όπως και το δικό μας έχουν αυτή τη δυνατότητα κι ευελιξία να τα αναδείξουν. Μάλιστα από τη Ζώνη Επικείμενης Ανάπτυξης του L. Vygotski, σύμφωνα με τον οποίο το παιδί μαθαίνει κι ανεβαίνει προς τη γνώση σκαλάκι – σκαλάκι, περνάμε σήμερα, στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο με πολύπλοκες διασυνδέσεις λόγω ίντερνετ, στην θεωρία του Ν. Fairclough (1989), όπου ανοίγουμε ολόκληρη τη σκαλωσιά των πληροφοριών και γνώσεων μπροστά στα παιδιά κι αυτά επιλέγουν τη διαδρομή τους.
Η ανάπτυξη όλων αυτών των προ – απαιτούμενων χαρακτηρίζει το κλίμα του σχολείου μας όπως αποτυπώνεται στα διάφορα προγράμματα που υλοποιούμε και στους ομίλους που λειτουργούμε αλλά και στις εκπαιδευτικές επισκέψεις μας, γεγονότα για τα οποία θα ενημερωθείτε στο παρόν τεύχος του myZANNEIO”.