ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ:     ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΠΥΡΟΥ
ΥΠΟΘΕΣΗ:    Ήταν ένα αγόρι, το έλεγαν Ηλία αλλά τον φώναζαν Ψύλλο επειδή έκδιδε εφημερίδες και τις ονόμαζε Ψύλλος. Οι γονείς του δεν είχαν χρήματα για να του δίνουν να στέλνει τις εφημερίδες του. Ο Ψύλλος ήταν πολύ δυναμικός και δεν το έβαλε κάτω, μια από αυτές τις εφημερίδες τις διάβασαν σε τυπογραφία στην Αθήνα και έστειλαν μια δημοσιογράφο να του πάρει συνέντευξη. Ο Ψύλλος ήταν κρυμμένος γιατί ο πατέρας του δεν του έδινε χρήματα, Όλο το χωριό τον έψαχνε μέχρι που τον βρήκαν. Μόλις τον είδε η συγγραφέας του έκανε δώρο ένα επαγγελματικό στυλό και άλλα πολλά. Ο Ζαχαρίας ήταν ένας πολύ σοφός και του έδινε θάρρος να συνεχίσει κι όλοι τον έλεγαν τρελό. Η συγγραφέας πήγε τον Ψύλλο και την φίλη του στην θάλασσα και μετά τον αποχαιρέτησε. Όλο αυτό έδωσε θάρρος στον Ψύλλο και συνέχισε αυτό που έκανε. Τέλος πήρε το τρένο για να δει πως τυπώνεται μια εφημερίδα και πήγε στο τυπογραφείο του Πύργου.
Τι μου άρεσε ( στην υπόθεση):    Πως αυτό το παιδί ποτέ δεν τα έβαλε κάτω και ας υπήρχαν πολλές δυσκολίες
Τι θα άλλαζα:    Θα άλλαζα πως οι συγχωριανοί του Ψύλλου έπρεπε να τον στηρίζουν και όχι να τον κοροϊδεύουν.
Γιατί να το διαβάσουμε:   Γιατί περνάει ένα πολύ ωραίο μήνυμα και επίσης έχει γυριστεί κοντά στην περιοχή μας και βασίζεται σε αληθινή ιστορία. Επιπλέον είναι πολύ ενδιαφέρον όλη αυτή η ιστορία.

Π.Γ.

Κάτω από : Ελληνική Λογοτεχνία, παρουσίαση βιβλίων | Με ετικέτα: Δημ. Σπύρου