Από το 1967, η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο στις 2 Απριλίου, την ημέρα γενεθλίων του Δανού παραμυθά, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της IBBY ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με στόχο να τονίσουν την αξία της ανάγνωσης και των παιδικών βιβλίων, καθώς και να προωθήσουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και διάδοση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους.
Σε όλες τις χώρες, παιδιά, συγγραφείς, εικονογράφοι, μεταφραστές, βιβλιοθηκάριοι, εκδότες και εκπαιδευτικοί γιορτάζουν αυτή την ημέρα με πρωτότυπες εκδηλώσεις σε σχολεία, βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία και δημόσιους χώρους, εκφράζοντας έτσι την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για τα βιβλία και την ανάγνωση.
Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου – ICBD 2026
Το 2026, την ευθύνη της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου έχει αναλάβει ο ΚΣΠΝΒ ως το τμήμα της ΙΒΒΥ στην Κύπρο.
Η διαδικασία επιλογής του κειμένου και της εικόνας για την αφίσα της ICBD 2026 ήταν πρωτοποριακή, καθώς, για πρώτη φορά, το μήνυμα και η εικόνα αναδείχθηκαν από τα ίδια τα παιδιά και όχι μέσω της συνήθους πρακτικής απευθείας ανάθεσης σε συγκεκριμένους δημιουργούς. Αποτέλεσε καινοτόμο πρωτοβουλία του ΚΣΠΝΒ – Cyprus IBBY, η οποία επηρέασε θετικά την Εκτελεστική Επιτροπή της IBBY στην επιλογή της πρότασης του ΚΣΠΝΒ για τη δημιουργία της αφίσας.
Έπειτα από μια διαδικασία που διασφάλισε την ποιότητα των υποψήφιων έργων, τα παιδιά από 19 σχολεία επέλεξαν το μήνυμα της πολυβραβευμένης συγγραφέως Έλενας Περικλέους και την εικόνα της καταξιωμένης εικονογράφου Σάντρας Ελευθερίου, που πλαισιώνουν επίσημα την αφίσα, βασισμένη στο μότο του ΚΣΠΝΒ:
«Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει»
Μήνυμα Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου 2026
«Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει»
Μια φορά και έναν καιρό, γεννήθηκε ένα παιδί το οποίο ήθελε να ζήσει καλύτερα από τους ήρωες των παραμυθιών που ζούσανε απλώς καλά.
Μεγάλωνε και άλλαζε. Διάβαζε και μεταμορφωνόταν.
Γινόταν Δον Κιχώτης και πολεμούσε τους ανεμόμυλους.
Γινόταν Αλίκη και ζωντάνευε τα θαύματα.
Γινόταν Ρομπέν και έσωζε τα δάση.
Γινόταν λύκος και έφτιαχνε αγέλες που τραγουδούσαν στο φεγγάρι.
Περνούσαν τα χρόνια, μα ο κόσμος δεν άλλαζε όπως ποθούσε.
Κατάφερε όμως να φτιάξει έναν δικό του κόσμο. Σε μια αυλή με κήπο. Έβαλε μέσα ό,τι αγαπούσε. Πέρασαν κι άλλα χρόνια, και αφού γινόταν ολοένα και σοφότερος με τα διαβάσματά του, βρήκε τη λύση.
Ήρθε φθινόπωρο. Όργωσε καλά τη γη και φύτεψε.
Χειμώνιασε. Περίμενε να λιώσει το λευκό χαλί. Βιβλιοπαρέα είχε εκλεκτή και έκανε υπομονή.
Την άνοιξη πετάχτηκαν τα πρώτα φυλλαράκια. Μεγάλωσαν κορμοί, κλαδιά, ξεπρόβαλαν μπουμπούκια. Γέμισε η ψυχή με χρώματα και αρώματα.
Το καλοκαίρι; Βάρκες, ιστιοφόρα, αερόστατα, ποδήλατα… Ταξίδευε παντού!
Ήξερε πια με βεβαιότητα πως μόνο έτσι θα τον άλλαζε τον κόσμο.
Έγινε φυτευτής.
Φυτευτής ιστοριών μαγικών.
Έσπερνε λέξεις, λίπαινε εικόνες, σκάλιζε μαγεία, πότιζε φαντασία και φύτρωναν ιστορίες. Μετά; Κλάδευε αγάπη και χάριζε μπουκέτα στους περαστικούς.
Μπουκέτα ειρήνης, ελπίδας, δύναμης, πίστης στο αδύνατο. Μπουκέτα μικρών θαυμάτων για τον καθένα.
Κάθε άνοιξη, στις 2 του Απρίλη, οι ιστορίες που φύτευε άνθιζαν τον κόσμο.
Α, και με τα εργαστήρια κηπουρικής μοιραζόταν τη γνώση του φυτέματος με μεγάλους και μικρούς.
Και έγινε ο κήπος του ο Κήπος της Ελπίδας και η αυλή του η Αυλή των Θαυμάτων, με τον θαυματοποιό πάντα εκεί, να ξετυλίγει κόκκινες κλωστές ιστοριών.
Έλενα Περικλέους
