>
Η 21 Μαρτίου είναι μέρα αφιερωμένη στην ποίηση. Τι θα λέγατε να τη γιορτάζαμε κι εμείς ζωγραφίζοντας…ένα ποίημα; Διάλεξε ένα ποίημα από το βιβλίο σου των Νεοελληνικών κειμένων ή από όποιοάλλο βιβλίο έχεις, πάρε χαρτί μεγέθους Α4 (χαρτί φωτοτυπίας) και μπογιές (ότι είδος θέλεις), διάβασε προσεκτικά το ποίημα που διάλεξες και άφησε ελεύθερη τη φαντασία σου να δημιουργήσει.’Ολες οι ζωγραφιές θα παρουσιαστούν σε μία έκθεση που θα γίνειστο σχολείο.
Αρχεία για Μάρτιος, 2007
>Ζωγραφίζω την ποίηση
Ζωγραφίζω την ποίηση
Η 21 Μαρτίου είναι μέρα αφιερωμένη στην ποίηση. Τι θα λέγατε να τη γιορτάζαμε κι εμείς ζωγραφίζοντας…ένα ποίημα; Διάλεξε ένα ποίημα από το βιβλίο σου των Νεοελληνικών κειμένων ή από όποιοάλλο βιβλίο έχεις, πάρε χαρτί μεγέθους Α4 (χαρτί φωτοτυπίας) και μπογιές (ότι είδος θέλεις), διάβασε προσεκτικά το ποίημα που διάλεξες και άφησε ελεύθερη τη φαντασία σου να δημιουργήσει.’Ολες οι ζωγραφιές θα παρουσιαστούν σε μία έκθεση που θα γίνειστο σχολείο.
>Απόσπασμα από τον πρόλογο του έργου "Αναφορά στο Γκρέκο" του Ν. Καζαντζάκη
>
Κι εκεί που περίμενα, σα να μετακουνήθηκαν οι πέτρες κι άκουσα μεγάλη αναπνοή. … ήσουν εσύ Παππού, από το αγαπημένο χώμα της Κρήτης, και στέκοσουν μπροστά μου, άρχοντας αυστηρός, με το σφηνωτό γενάκι το κάτασπρο, με τα στεγνά χείλια τα σφιγμένα, με το εκστατικό μάτι, το γεμάτο φλόγες και φτερούγες, και στα μαλλιά σου περιπλέκουνταν ρίζες από θυμάρι.
Με κοίταξες, κι ως με κοίταξες ένοιωσα πως ο κόσμος ετούτος είναι ένα σύννεφο φορτωμένο αστροπελέκι κι άνεμο, σύνεφο κι η ψυχή του ανθρώπου φορτωμένη αστροπελέκι κι άνεμο, κι από πάνω φυσάει ο θεός και σωτηρία δεν υπάρχει.
Σήκωσα τα μάτια, σε κοίταξα. ‘Eκαμα να σου πω: «Παππού, αλήθεια δεν υπάρχει σωτηρία;» μα η γλώσσα μου είχε κολλήσει στο λαρύγγι μου, έκαμα να σε ζυγώσω, μα τα γόνατά μου λύγισαν.
‘Aπλωσες τότε το χέρι, σα να πνίγομουν κι ήθελες να με σώσεις. Αρπάχτηκα με λαχτάρα από το χέρι σου, πασαλειμμένο ήταν με πολύχρωμες μπογιές, θαρρείς ζωγράφιζε ακόμα, έκαιγε. ‘Aγγιξα το χέρι σου, πήρα φόρα και δύναμη, μπόρεσα να μιλήσω.
-Παππού αγαπημένε, είπα, δώσ’ μου μιαν προσταγή.
Χαμογέλασε, απίθωσε το χέρι απάνω στο κεφάλι μου. δεν ήταν χέρι, ήταν πολύχρωμη φωτιά. ως τις ρίζεςτου μυαλού μου περεχύθηκε η φλόγα.
-Φτάσε όπου μπορείς παιδί μου… Η φωνή του βαθιά, σκοτεινή, σα νάβγαινε από το βαθύ λαρύγγι της γης. ‘Εφτασε ως τις ρίζες του μυαλού μου η φωνή του, μα η καρδιά μου δεν τινάχτηκε.
-Παππού, φώναξα τώρα πιο δυνατά, δώσ μου μιαν πιο δύσκολη, πιο κρητικιά προσταγή.
Κι ολομεμιάς, ως να τα πω, μια φλόγα σούριξε ξεσκίζοντας τον αέρα, αφανίστηκε από τα μάτια μου ο αδάμαστος πρόγονος με τις περιπλεγμένες θυμαρόριζες στα μαλλιά του κι απόμεινε στην κορφή του Σινά μια φωνή όρθια, γεμάτη προσταγή, κι ο αέρας έτρεμε: -Φτάσε όπου δεν μπορείς !…
Απόσπασμα από τον πρόλογο του έργου "Αναφορά στο Γκρέκο" του Ν. Καζαντζάκη
Κι εκεί που περίμενα, σα να μετακουνήθηκαν οι πέτρες κι άκουσα μεγάλη αναπνοή. … ήσουν εσύ Παππού, από το αγαπημένο χώμα της Κρήτης, και στέκοσουν μπροστά μου, άρχοντας αυστηρός, με το σφηνωτό γενάκι το κάτασπρο, με τα στεγνά χείλια τα σφιγμένα, με το εκστατικό μάτι, το γεμάτο φλόγες και φτερούγες, και στα μαλλιά σου περιπλέκουνταν ρίζες από θυμάρι.
Με κοίταξες, κι ως με κοίταξες ένοιωσα πως ο κόσμος ετούτος είναι ένα σύννεφο φορτωμένο αστροπελέκι κι άνεμο, σύνεφο κι η ψυχή του ανθρώπου φορτωμένη αστροπελέκι κι άνεμο, κι από πάνω φυσάει ο θεός και σωτηρία δεν υπάρχει.
Σήκωσα τα μάτια, σε κοίταξα. ‘Eκαμα να σου πω: «Παππού, αλήθεια δεν υπάρχει σωτηρία;» μα η γλώσσα μου είχε κολλήσει στο λαρύγγι μου, έκαμα να σε ζυγώσω, μα τα γόνατά μου λύγισαν.
‘Aπλωσες τότε το χέρι, σα να πνίγομουν κι ήθελες να με σώσεις. Αρπάχτηκα με λαχτάρα από το χέρι σου, πασαλειμμένο ήταν με πολύχρωμες μπογιές, θαρρείς ζωγράφιζε ακόμα, έκαιγε. ‘Aγγιξα το χέρι σου, πήρα φόρα και δύναμη, μπόρεσα να μιλήσω.
-Παππού αγαπημένε, είπα, δώσ’ μου μιαν προσταγή.
Χαμογέλασε, απίθωσε το χέρι απάνω στο κεφάλι μου. δεν ήταν χέρι, ήταν πολύχρωμη φωτιά. ως τις ρίζεςτου μυαλού μου περεχύθηκε η φλόγα.
-Φτάσε όπου μπορείς παιδί μου… Η φωνή του βαθιά, σκοτεινή, σα νάβγαινε από το βαθύ λαρύγγι της γης. ‘Εφτασε ως τις ρίζες του μυαλού μου η φωνή του, μα η καρδιά μου δεν τινάχτηκε.
-Παππού, φώναξα τώρα πιο δυνατά, δώσ μου μιαν πιο δύσκολη, πιο κρητικιά προσταγή.
Κι ολομεμιάς, ως να τα πω, μια φλόγα σούριξε ξεσκίζοντας τον αέρα, αφανίστηκε από τα μάτια μου ο αδάμαστος πρόγονος με τις περιπλεγμένες θυμαρόριζες στα μαλλιά του κι απόμεινε στην κορφή του Σινά μια φωνή όρθια, γεμάτη προσταγή, κι ο αέρας έτρεμε: -Φτάσε όπου δεν μπορείς !…
>Εκθεση για τη ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη
>
Σας προσκαλούμε στην κινητή έκθεση-αφιέρωμα στο έργο και τη ζωή του σπουδαίου μας συγγραφέα που περιλαμβάνει πορτραίτα και εργοβιογραφικά στοιχεία του Ν. Καζαντζάκη,
στο ισόγειο του 2ου-5ου Γυμνασίου Κοζάνης από τις
12 ως 17-3-2005, ώρες λειτουργίας σχολείου.
(Διοργάνωση: Σχολική Βιβλιοθήκη 2ου Γυμνασίου Κοζάνης . Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου.)
Εκθεση για τη ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη
Σας προσκαλούμε στην κινητή έκθεση-αφιέρωμα στο έργο και τη ζωή του σπουδαίου μας συγγραφέα που περιλαμβάνει πορτραίτα και εργοβιογραφικά στοιχεία του Ν. Καζαντζάκη,
στο ισόγειο του 2ου-5ου Γυμνασίου Κοζάνης από τις
12 ως 17-3-2005, ώρες λειτουργίας σχολείου.
(Διοργάνωση: Σχολική Βιβλιοθήκη 2ου Γυμνασίου Κοζάνης . Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου.)
>Εκθεση για τη ζωή και το έργο του Ν. Καζαντζάκη
>
Ο Νίκος Καζαντζάκης υπήρξε, χωρίς αμφιβολία, ο πρώτος νεοέλληνας συγγραφέας που κέρδισε παγκόσμια αναγνώριση, ο πρώτος που απέκτησε ένα πλατύ και φανατικό αναγνωστικό κοινό, ο πρώτος που κίνησε το ενδιαφέρον του κοινού αυτού με τις ιδέες του, που η ζωή του προκάλεσε τόσες συζητήσεις όσες και τα βιβλία του. Μυθιστορήματά του γυρίστηκαν ταινίες, βιβλία γράφτηκαν γι’ αυτόν, όχι μόνον από Έλληνες, αλλά και από ξένους νεοελληνιστές και στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κρήτη, δημιουργήθηκε ένα Μουσείο αφιερωμένο αποκλειστικά σ’ αυτόν. Φέτος, 50 χρόνια από το θάνατό του, η Σχολική Βιβλιοθήκη του 2ου Γυμνασίου Κοζάνης σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου οργανώνει μία έκθεση – αφιερωμένη στο μεγάλο μας συγγραφέα από τις 12-3-2007 ως τις 17-3-2007. Η έκθεση θα είναι ανοιχτή για το κοινό κατά τις ώρες λειτουργίας του σχολείου.
Εκθεση για τη ζωή και το έργο του Ν. Καζαντζάκη
Ο Νίκος Καζαντζάκης υπήρξε, χωρίς αμφιβολία, ο πρώτος νεοέλληνας συγγραφέας που κέρδισε παγκόσμια αναγνώριση, ο πρώτος που απέκτησε ένα πλατύ και φανατικό αναγνωστικό κοινό, ο πρώτος που κίνησε το ενδιαφέρον του κοινού αυτού με τις ιδέες του, που η ζωή του προκάλεσε τόσες συζητήσεις όσες και τα βιβλία του. Μυθιστορήματά του γυρίστηκαν ταινίες, βιβλία γράφτηκαν γι’ αυτόν, όχι μόνον από Έλληνες, αλλά και από ξένους νεοελληνιστές και στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κρήτη, δημιουργήθηκε ένα Μουσείο αφιερωμένο αποκλειστικά σ’ αυτόν. Φέτος, 50 χρόνια από το θάνατό του, η Σχολική Βιβλιοθήκη του 2ου Γυμνασίου Κοζάνης σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου οργανώνει μία έκθεση – αφιερωμένη στο μεγάλο μας συγγραφέα από τις 12-3-2007 ως τις 17-3-2007. Η έκθεση θα είναι ανοιχτή για το κοινό κατά τις ώρες λειτουργίας του σχολείου.
>Επίσκεψη στον Μητροπολίτη μας
>
Στις 7 Μαρτίου εννιά μαθητές της τρίτης τάξης, συνοδευόμενοι από δύο καθηγήτριες του σχολείου μας, επισκέφτηκαν τον Σεβ. Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλο στα πλαίσιο του προγράμματος etwinning, που υλοποιούν στο μάθημα των Θρησκευτικών. Ο Μητροπολίτης μας υποδέχτηκε με εγκαρδιότητα και απάντησε με υπομονή σε κάθε ερώτηση που έθεσαν οι μαθητές. Μας έδωσε την ευκαιρία να τον γνωρίσουμε καλύτερα και μίλησε στα παιδιά με απλότητα και αγάπη. Τέλος δίνοντάς μας την ευχή του, μας χάρισε από ένα αναμνηστικό και λεμόνια και πορτοκάλια που έφερε από την ιδιαίτερή του πατρίδα. Από αυτήν την επίσκεψη θα θυμόμαστε πάντα τη συμβουλή του προς τους νέους, να ψάχνουν συνεχώς και να αναζητούν την αλήθεια, χωρίς να μένουν στην επιφάνεια των πραγμάτων και ότι αυτό που ενώνει όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως θρησκείας είναι η αγάπη και η φιλία.
Επίσκεψη στον Μητροπολίτη μας
Στις 7 Μαρτίου εννιά μαθητές της τρίτης τάξης, συνοδευόμενοι από δύο καθηγήτριες του σχολείου μας, επισκέφτηκαν τον Σεβ. Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλο στα πλαίσιο του προγράμματος etwinning, που υλοποιούν στο μάθημα των Θρησκευτικών. Ο Μητροπολίτης μας υποδέχτηκε με εγκαρδιότητα και απάντησε με υπομονή σε κάθε ερώτηση που έθεσαν οι μαθητές. Μας έδωσε την ευκαιρία να τον γνωρίσουμε καλύτερα και μίλησε στα παιδιά με απλότητα και αγάπη. Τέλος δίνοντάς μας την ευχή του, μας χάρισε από ένα αναμνηστικό και λεμόνια και πορτοκάλια που έφερε από την ιδιαίτερή του πατρίδα. Από αυτήν την επίσκεψη θα θυμόμαστε πάντα τη συμβουλή του προς τους νέους, να ψάχνουν συνεχώς και να αναζητούν την αλήθεια, χωρίς να μένουν στην επιφάνεια των πραγμάτων και ότι αυτό που ενώνει όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως θρησκείας είναι η αγάπη και η φιλία.