Παρομοιώσεις (ηλεκτρονικές δραστηριότητες)
Β τάξη Γλώσσα – Ενότητα 9


Στο άρθρο “Προπαίδεια … αυτό το βάσανο” αναλύεται ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζω και δουλεύω την προπαίδεια τον αριθμών στη Β’ τάξη.
Ο παλιός τρόπος της μηχανικής αποστήθισης δεν υπάρχει στη φιλοσοφία μου και γενικότερα θεωρείται ξεπερασμένος. Κανένας άνθρωπος και ειδικά ένα παιδί 7 χρονών δεν έχει την ικανότητα να μάθει απ’έξω σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα 100 γινόμενα χωρίς νόημα, αλλά και να το καταφέρει θα το κάνει με πολύ… πόνο όπως όλοι γνωρίζουμε!
Γι΄ αυτόν τον λόγο, όλη η προσπάθεια εστιάζεται ώστε τα παιδιά να μάθουν να υπολογίζουν τα γινόμενα. Η αρχή για να χτιστεί το οικοδόμημα της προπαίδειας ξεκινάει στην Α’ τάξη με την εισαγωγή στον πολλαπλασιασμό σαν επαναλαμβανόμενη πρόσθεση και ολοκληρώνεται στη Β τάξη στην 3η ενότητα. Σε όλη αυτή τη διαδικασία τα παιδιά εξασκούνται στην έννοια του πολλαπλασιασμού, με τη χρήση χειραπτικού υλικού.
Η πραξιακή γνώση είναι πολύ βασική για να μπορούν να χτιστούν οι μαθηματικές έννοιες. Οπότε, για την προπαίδεια των αριθμών έχω πάρει ιδέα από το υλικό της Montessori βάση του οποίου έχω δημιουργήσει παρόμοια ταμπλό, από χαρτόνι, πάνω στα οποία με μπαλάκια πλαστελίνης τα παιδιά σχηματίζουν τις προπαίδειες.
Όλα αυτά στην τάξη. Στον υπολογιστή και στα διαδικτυακά μαθήματα πώς θα μπορούσε να γίνει;
Ευτυχώς για εμάς, η τεχνολογία μας παρέχει πολύ ωραία εργαλεία για να το κάνουμε αυτό!
Τα τελευταία χρόνια, συνηθίζω την Παρασκευή, πριν το τριήμερο της Αποκριάς, να το αφιερώνω σε δραστηριότητες σχετικά με την Καθαρά Δευτέρα που έπεται. Ανάμεσα στις δραστηριότητες αυτές είναι να βγούμε έξω, να κάνουμε πικ νικ με σαρακοστιανές λιχουδιές, να πετάξουμε χαρταετό και να εξηγήσουμε γιατί γίνεται το καθετί με ένα κάπως βιωματικό τρόπο.
Στην φάση της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, που διανύουμε, αυτό δεν είναι εφικτό. Γι’ αυτό σκέφτηκα να δημιουργήσω κάποιες δραστηριότητες έτσι ώστε τα παιδιά να γνωρίσουν τα έθιμα της Καθαράς Δευτέρας μέσα από πίνακες ζωγραφικής.
Οι περιγραφές είναι το πιο συνηθισμένο είδος γραπτού λόγου. Με αυτές έρχονται σε επαφή οι μαθητές από πολύ νωρίς και περιγραφικά κείμενα θα συναντούν και θα τα εξελίσσουν σε όλη τη διάρκεια του δημοτικού.
Ήδη από τη Β τάξη, οι μαθητές ξεκινούν να συντάσσουν μικρά περιγραφικά κείμενα. Στο άρθρο “Περιγραφές…(Β τάξη – κεφ 9&12)” περιγράφεται αναλυτικά πώς θα μπορούσαν τα παιδιά να έρθουν σε μια πρώτη επαφή με τον τρόπο οργάνωσης και σύνταξης ενός απλού περιγραφικού κειμένου.
Όταν όμως βρισκόμαστε σε εξ αποστάσεως διδασκαλία, ο γραπτός λόγος είναι ιδιαιτέρα δύσκολος να διδαχτεί. Ίσως ο πιο βασικός λόγος για όλους τους εκπαιδευτικούς, είναι ο βαθμός που το παραγόμενο κείμενο θα είναι προϊόν των ίδιων των μαθητών ή σε κάποιο βαθμό και των γονέων.
Για την κατασκευή του χρειάζονται:
Διπλώνουμε τα χαρτονάκια.
Για να φτιάξω τα ανοιγόμενα μέρη, τσάκισα τη δεξιά και την αριστερή πλευρά τους προς τη μέση.
Αποφασίζουμε τα χρώματα από το χαρτί Α4 που θα χρησιμοποιούσουμε.
Εκτύπωσα το υλικό μου στο χρωματιστό χαρτί.
Με αυτόν τον τρόπο ανοίγοντας το κάθε πορτάκι διαβάζουν σαν ποιηματάκι π.χ. έξι-εφτά… 42!
Στο συγγραφικό στάδιο:
Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ήμουν ανάμεσα στα παιδιά. Έκανα υποδείξεις, βοηθούσα σε ό,τι χρειάζονταν, τα έβαζαν να ξαναδιαβάσουν μια πρόταση ώστε να βρουν το λάθος στη σύνταξη και να το διορθώσουν.
Τα φύλλα εργασίας για τις περιγραφές θα τα βρείτε:
Β΄τάξη – Που λες είδα…
Πάντα γκρινιάζουμε ότι τα παιδιά δεν χρησιμοποιούν επίθετα στον γραπτό τους λόγο. Άλλωστε ούτε κι εγώ σαν παιδί χρησιμοποιούσα! Μήπως όμως δεν τους έχουμε δείξει τον τρόπο;
Γενικά, μου αρέσει να “σπάω” τα μαθήματα σε επιμέρους μικρά βήματα ώστε κάθε φορά τα παιδιά να βάζουν ένα ακόμα πετραδάκι σε αυτό που έχουν μάθει. Θεωρώ ότι είναι απόδοτικότερο από το να τα φορτώνω και να τα πιέζω με όσα περισσότερα γίνεται σε μία μέρα.
Επίσης προσπαθώ ο στόχος και το τι θα διδαχτούν να είναι ξεκάθαρο κάθε φορά και να είναι ένα το αντικείμενο, ειδικά σε σημαντικές ενότητες. Παλιότερα δεν το έκανα. Τώρα πια νομίζω είναι πιο αποτελεσματικό, αν και περισσότερο χρονοβόρο. Ειδικά με την πίεση της ύλης.
Τελικά, δεν ξέρω αν είναι το καλύτερο. Έχω όμως την αίσθηση ότι είναι πιο αποτελεσματικό για τα παιδιά.
Άλλωστε η τελική επιλογή είναι δική μας!